SOCRATIS HISTORI£
244Alia filei formula, Latina fermone primlim ſcripta, poſt in Gracum conuerſa. DQuoniam vifum erat, vtaccurata aliqua de fide haberetur confideratio: omnia quæ ad eamrem dobnent, Sirmij exquiſitè indagata explicataque fuére:& Valente, Vrſacio, Germanio,& ceteris epiſcopisa-4liafidà pręſentibus conſenſum eſt a, vnum Deum eſſe, Patrem omnipotentem, ſicut in toto orbe terrarum prz.formula. dicatur:& vnum vnigentium eius Filium, leſum Chriſtum,& feruatorem noftrum ex eo ante fecula ge.nitum. Duos deos non oportere dicere, quandoquidem ipfe Dominus dixit: Vado ad Patrem meum,& Patrem veſtrum,& Deum meum,& Deum veftrum. Propter hoc& omnium Deus eft ,ficutRm. 3. Apoftolus docuit: Nunquid Iudeorum Deus folum?annon etiam& gentium imo& gentium, quo.niam vnus eſt Deus, qui iuftificabit circumcifionem ex fide,& cetera omnia conſentiunt nullamque ha-bent dubitationem. Et quoniam de hac voce, quæ à Latinis fubftantia dicitur, à Græcis zd, à multis,grauiter certatum eſt: hoc eſt, vt accuratiùs intelſigatur, de æquiſubſtantiali* vel potius(quo dicitur) PNgonſubſtantiale, à nemine deinceps mentionem de illis faciendam effe, neque de his rebus vllam in Ee,cleſia explicationem inflituendam: id ade ob hanc caufam rationemd;, quód de ijs in Sacris literis ni. Se benhil ſcriptum extat, quodque humanam intelligentiam mentemque longe fuperant: d& quod generátio. ceph, ll&fa. 53. nem Ellij nemo poteft explanare,ficut infacris literis proditum eft, Generationem eiusquis enartabit£ unNam conflat, Patrem folumcire,quomodo genuerit Filium: rurfus Filium folum fcire, quomodo à Pa-tre genitus(it. Nemini autem dubium effe, Patrem maiorem effe honore, dignitate& diuinitate,& ipfonomine Paterno etiam maiorem effe: idque Filij ipfius teftimonio dicentis.Qui me mifit Pater, maior meeft. Quinetiam iftud catholicum eſſe, nemini effe obfcurum: duas fcilicet perfonas effe, Patris& Filij:&Patrem maiorem, Filium ſubiectum cum ceteris omnibus, qua Pater illi fubjecerit: Patrem principiumnon habere, inuiſibilem& immortalem eſſe, non poſſe pati: Filiam genitum A Patre, Deum de Deo, lu.
it
m
men de lumine:& huius generationem( ficut ante dictum eſt) neminem nifi folum Patrem cognof. vatem
cere. Ipſum Filium Dominum& Deum noſtrum, carnem feu corpus, hoc eſt, hominem ſumpſiſſe: quem. lu
admodum tum angelis nunciauit, tum omnes Scripturæ docent,& maxime Apoftolus ipſe, doctor gen. gio
Mash. 28. tium: Chriftum ex Maria virgine hominem fumpfiffe, per quem paſſus eſt. Caput autem effe& firma.— vu
mentum totius fidei, vt Trinitas femper conſeruetur, ſicut in Euangelio legimus: Euntes docete om iI
nes gentes, baptizantes eos in nomine Patris,& Fili& Spiritus ſancti. Simplex vero& perfectus eſt ¶ en
b potie iber Trinitatis numerus. Paracletus, Spiritus ſanctus per Filium miífüs, venit fecundum promifsionemyt.— jiiE Apottolos& omnes credentes ſanctificaret& doceret. Photino bh perfuadere nituntur, poft eius abi.
cationem, yt iſtis rebus aſſentiret, ſubſcriberetq́; i:& polliciti ſunt epiſcopatum ſe illi reddituros, fi modsrefipifceret,dogmaque feorfum ab ipfo excogitatum damnaret anathemate, atq; adeo ipforum opinioniaccederet. Ille repudiat conditionem,eosque ad difputandum prouocat. Ac die ad eam præſtituta de Nfententia Imperatoris conueniunt, tum epifcopi qui ibi aderant tum non pauci ſenatores, quos Impera-|« kaſilius Pho vorrogauerat vt difputationi vellent intereffe. In quorum€ conſeſſa Bafilius,qui tum Ancyrę epiſcopus cevino[e opponit- fuit, fe Photino oppofuit: notarij, qui(ctibendi celeritate multùm valebant, eorum verba exceperunt— rannDum inter fe acriter differunt, maxima oritur concertatio. In qua difputatione Photinus euictus, con- Bin. demnatur. De reliquo vitam in exilio degens, librum tum Græca, tum Latinä linguä(nam ne huius|. Tunequidem linguæ ignarus fuit) compofuit. Scripfitautem contra omnes berefes, dum fuum ipſius dog. Inma diuulgarelaborauit. Verüm de Photino fit ditum fatis. Intelligendum eft autem epifcopos qui Sir. niinmij conuenerant, feillius fidei formule Latino fermone confcripte,poenituiffe. Nam poftquamedita— qjfuit,vifa eftillis pugnantia complecti. Ob quam caufam dederunt operam, vt ex illorum manibus qui(fj.
eam deſcripſerant, eximeretur: vbiautem à multis occultabatur, Imperator per edictum mandauit, yt e-.ius que ex uerant exemplaria conquirerentur: ſuppliciumq ne eft cuique minatus, qui illa occultaſſe d- 66,prehenderetur. At nulſæ minæ ea, cum fi emel edita eſſent, delere poterant, propterea quòd in tam mul. qutorum manus incidiſſent. Verùm hzc quidem hactenus. ditm.. DeHof Cordubenf,|| CAP. XVI.—*Voniam autem de Hoſio Cordubz epiſcopo, quódanimo inuito ad concilium Sirmij habitum hi
Hoſeu cur V accefferit, mentionem fecimus, de hac re pauca iam dicemus. Quanquam? ifte paulo ante per F i jKö oh fraudulentum Arianorum conatum erat in exilium miſſus: id temporis tamen ftudio& labore Wa* epifcoporum, qui Sicmij conuenerant, factum eſt, vt Imperator illum accerferet, habens in animo vel d|
lem
erfuadendo, velcogendo eum inducere, vt cum epifcopis ibi coactis confentiret: nam fi iftud fadum
effet, illorum fides perilluftri teftimonio confirmata videretur. Hac de caufa inuitus, vt dixi accefsit
b deo bet Sr ad concilium. Simulatque 5 vero fenex ille eorum fidei affentire abnuebat, plage illi erant inflicke,modus Lifiric? membraque machinis diſtorta. Quapropter fidei formulis eo tempore editis, vi& necefsitate com.
9.484.^ vulusconfenfitfübcripfitque. Atqueres tum Sirmij geſtæ hunc exitum habuere.De Magnentio tyranno deuicts, r Indais qui Diocafaream vrbem Palaftina incoleant, C Gallo Cæſæꝗre-. CAP. XXVIT.. mperator Conſtantius Sirmij commoratur, expectans euentum helli contra Magnentium fafceptiagnum Tignes autem, limul vt Romam vrbem omnium facile principem, occupauit, trucidat ex ordi-s ne ſenatorio complures: non paucos etiam ex populi multitudine é medio tollit. Verùm vbi duces delConſtantij, Romanerum copijs colle&is, contra illum ire contendunt: Romam decedens, in Galliam Y| proficiſcitur. Ibi crebra prelia fiunt:& modo heec, modo illa pars fuperior fuit. Tandem apud Mur:|ö caftel lam b(eft autem hoc caftellum Galliz) Magnentius deuictus, ſe in illud caſtellum concluſit: in quo qui-(dem tale miraculum fertur editum effe. Magnentius animos fuorum militum prz clade accepta fractos ibldebilitatosque,recreare laborans, altum ſuggeſtum confcendit.Illi,quod de more Imperatoribus fierifo- nlet, Magnentio faufté acclamare cupientes, quaſi preter animi voluntatem,acclamationem ad Conftan-| im€ Magnenti Uum transferunt:nam non Magnentium,fed Conſtantium omnes yno ore Auguſtum przdicant.Quod in,fager interi- quidem* velut omen infortunij Magnentius arbitratus, confeſtim fe ex illo caftello ſubducit, ad vlterio- s
p. res Gal.