.

390 THEODORITI HISTORIÆ

vis Evaerius contra legem eccleſiaſticam ad illam dignitatem provectus fuiffet: folus enim eum Paul. D

nus multis canonibus preteritis creaverat: nam non permittunt hi morituro fuffectionem ,accun&tosprovincizejubent convocari epifcopos,crearique vetant ullum,nifi tribus epiſcopis prefentibus.Sed ho.rum illi nihil fcire volebant, communitatemque admittebant Evagrii,& adverfus Flavianum exafpera,bant Imp. aures. Interpellatus enim ſæpenumero Imperator tandem Conſtantinopolim venire, ide.que Romam proficifci illum jubet. Evagrius vero quód hyemé effe diceret, pollicitus fe primo vere im.b Ponifi Peratum facturum re vertitur in patriam. Sed cùm Ro. epiſcopi b, non admirabilis modo Damafus,ve,M rumetiam ſucceſſor illius Siricius,& hujus Anaftafius pium Imp. vehementius aggrederentur, quod di.verfus Flavia. cerenttyrannos eum fibi adverſantes cvertere, ſed audaces contra Chrifti leges inpunitos effe pati,rur.nim:„ü pie fumaccerfitum illum cogere cepit, ut Romam proficifceretur.Tunc fapienutl. Flavianus confuetà liber.refpondens,& tata ufus, Si qui Imperator, fidem meam, inquit, culpant, tanquam perverſam, five ajunt, pontificatuin.paras cedere dignam vitam meam, ipſis utar accufatoribus meis judicibus,&[tabo fententià illorum quãcunq; tule.

de epiſcopatu,:::. 3 N s dit Es 7: ftd tià,t r, neque cum volne en, fin difceptatio eſt de folio& præſidentiâ, neque ego judicium moror, nequ volentibus ufur.

maius eff.: À dart uh. d;cuicunque libuerit. Tum Imp. admiratus ejus fortitudinem ac fapientiam, in patriam ipfum reverti,&

commiffam pafcere ecclefiam jubet. Ac multo fané tempore poͤſt, eædem rurfum ad Imp. Romse accu.

fationibus epifc. delatæ fant,quód Flavianum ferret,neque ejus tyrannidem opprimeret. Ibi Imperator€ Inperatort-€ quod tyrannidis genus dicere eos j bet, quaft ipfe Fiavianus eflet,nam patrocinium fe Flaviani fuíce,,,, piſſe. Cumqᷓ ille fe cum Imperatore difceptare negarent poffe, Imperator eos hortari, ut deinceps con.REM ANIME jungerent ecclefias,& contentiones ponerenz,flultasdue liiigationes extinguerent. Nam Paulinum du.qui accu[are dum mortuum,ac Evagrium non perveniffe vera via ad præſulatum. Tum cunckas Orientales eccleſiasFlavianum nö Flaviani præſulatum defendere, præterque has habere etiam conjanctas communicantesque omes A.poterant juſis ſjaticas& Ponticas, atque etiam Thracicas, quinetiam tot Illyrico pe rſuaſum effe univerfo Orienti pre.le cauſir. ſidere Flavianum Hac monitio ne admiſſa, promittunt Occidentales epiſcopi poſituros fe inimicitias,&

ſi legationem mitteret Flavianus, audituros. Mifit igitur divus Flavianus Romam laudatos. epifcopos

quofdam, itemque presbyteros ac diaconos. Horum omnium erat princeps Acacius paftoralem curam 5

Berraez in Syria ſortitus, omnibus in terre marisque locis celeberrimus. Hic unà cum alis profectus.Romam, longas iſtas inimicitias poftannos decem& feptem ſuſtulit,& pacem confecit ecelel is. Quo

cognito& /£gypti deleto odio, concordiam ſunt amplexi. Eo tempore Romane ecclefie ductor era:

Innocentius, Anaftafii ſucceſſor, vir prudentia ſapientiâque clarus: Alexandrinæ vero Theophilus, dequo& fuprà mentio habita eft.

YHrannis Eugenii victoria Theodoſit in fide. CAP. XXIII.

. Tque hoc modo fidelifsimus Imperator ecclefiarum pacem confecit, ſedl ante hoc tempus mm.Eugenium. A Valentiniani morte,& Eugeniityrannide,exercitum in Europam traduxit. Tum erat in Ergypto inter eos qui exercentur in philofophia religionis unus Ioannes nomine, qui particeps

gratiz ſpiritualis multa rogantibus ventura pradicebat. Ad bunc mifit Chrifti amans Imperator qui petcunélarentur de bello ſauſcipiendo adverfus tyrannos,fuitque ab eo incruenta prioris belli victoria Fræ-

dicla, fed& altero ſuperiorem futuram Imperatorem, verüm poft ingentem cedem. Hac ille fpe niſus,acie inftructà cum hoftibus een multis barbaricis auxiliis amifsis, magnum numerum hoftium -confixit. Ibi quam duces paucos fupereffe dicerent ad p ælium inftanrandum,confulerentque diſferen.

dum bellum, ac primo vere exercitu coacto hoftes obruendos effe multitudine,nequaquam placuit con.filium fidelifsimo Imperatori: negabat enim tantum crimen ſalutari craci adhzrefcere pauendum,&tantam vim tribuendam confef;ione fua, Herculis fimulacro. Nam Imperatoris crux, Herculisautem fi-mulacrum hoftium copiis preferebatur. Quibus b hac fide memoratis, cum reliquiæ exercitustenueseſſent,& admodumanimis omnes conſternati, inventâ zdiculà deprecatorià in montis vertice ubi ca-ſtrametabatur, totam noctem inilla fupplicans Omnipotenti Domino conſumſit. Mane autem quum

b Preces The-odo ſei& ſam-min.

galli cantare ſolent, ſomnus prater fententiam eum invaſit, humique ſtratus videre vifus eft duos viros

candidis veſtibus, vectos equis albis, qui bono effe ipfum animo juberent,& formidine pulfa quum illu-

xiſſet, armatum exercitum inftructumque educere ad pugnam: fe enim miſſos opitulatores propugna-|

4

tores que ipfius, eſſeque unum Ioannem evangeliſtam, alterum Philippum apoftolum. Hoc vifo comſpe.cto à fupplicando non deſtitit Imperator, ſed majore cum cura Deum precabatur. Idem vifum& militi

cuidam oblatum fuit,qui cum centurioni indicaſſet fuo,adducitur ad tribunum,& moxad ducem. Is rei

novitate motus Imperatori nunciat. At ille, Non meà,inquir,causá hoc ipfe vidit, ego enim promifsioni-bus victoriæ fidem habui: fed ne quis putarethoc vifum à me confictum effe, qui tantopere cuperemconfligere:itaque& ifti demonſtravit opitulator imperii mei, ne teftimonii authoritas deeſſet narrationimez. Mihi enim prias hoc vifum communis dominus obtulerat. Quare omni formidine abjecta, pro-pagnatores& principes belli ſequamur: neque quifquam victoriam pugnantium multitudine æſtimet,fed ductorum confideretquifque potentiam. Hzc& apud milites locutus, confirmatis omnium animiscopias de monte produxit. Tyrannus quoque de procul conſpecto hofte quem pugnaturum cerneret,fuosinftruit, ipfe collem occupat, jubetque daces viventem vinctumque Imperatorem fibi adducere.£f bum. Moribundus enim& cupidus,inquit,vitz finiendæ, nobiſcum ille congreditur. Sed jam ordinibus con.. rari viderentur. Cumque jam pugna utrinque inciperet,& tela conjicerentur,manifeftam promiſsionisP fuz fidem fecerunt propugnatores illi. Coorta d enim vis contraria hoftibus venti, avertit ſagittas illo-

rum& baliítas ac haltas, neque ullius teli ufus erat,neq; legiones vel fagittarii, vel funditores S ocere re-gis poterant copiis: quin etiam illatus pulvisingens in ora hoftium, oculos aperire non finebat, co.ebatque defenſionem palpebrarum ad oppugnatos illos adducere. At regius miles nullo affectus tem-heſtatis tante detrimento,confidenter ad cedem hoftium graſſabatur. Qua re animadverfa e,& perfpe-cta divina opitulatione, abjectis armis ad petendam falutem hoftes convertebantur. Quam cni animorex con-

e Hecktio Rugegeniatzorum.

pare dimicabo, fcd recedam, meque præſulatu abdicabo. Quare tu Imp. folium Antiochiæ committe

ſtitutis*, multis partibus vincebant hoftes numero,& Imperatoris copie ita conſtiterant, ut poffe nume-

iign

ArMMIC

ndiqntbu]iin

ndmlblememin

e Tatninsra

mr

®amxhügh

UTm) Y

refurQin

Y^itdid