11 AT||.
dicebantur vivi tres ztate florentes, qui ab Ephoris eligebantur,radit Xénoph. o
iR Enft.exp- ὁ ο μεζωμέλε ὠνώσωλιν ἀγφροιδρθ». Dicitur
ποωλινάχρεζν, quod revocatur, retraétatur 5 quod revocari, retra-&ari poteft. 11.2,—- 2 99 ἐμθν quduvé pets εὐπτουτηλιὸν δες. M
Πάόναρον, 2, T) retis genus: quafi τὸ πεένυ d ᾶρον, vel πεέντοδεν ἐἀράμεε-.γον» quod undique contrahatur ad comprehendendam predam.vide&incomp.ab'A2ez.|:
Eun oed pos pro eus dii Mp, vel ο congregatus.
Αν δράγρια, quomodo huc pertineat»videin comp.ab" A ze:
Altud genus campufftarum ab ἠγερέοροοη fórmatorum.
Θυμηγερέω, idem quod Ὃν μὴν ὠγείρω. Od. nh E» d, ines dug ΐ
Οἰμηγερέες» congregati(fimul. Il. 2, Οἱ d[ ἐπεὶ s» 12427»» ομηγερεες v£o ere.::
MF s, ὁ) nubes cogens. lovis cpith. apud Hom. ὁ νεφέλαςἐγέρων. vide& in.comp. ab Ἐγείρῳ. aera;
Σ τεροπηγερέτησ, qui fulgur fufcitat. Itidem lovis epith. Hefych.
Ἡροπηρρεὼν, quomodo huc pertineat, vide fuo loco.
"AT E ΔΗ͂, ἡ» armentum, grex. Proprie boum, apud Hom. qui paf-fim dicit βοῶν ἀγέλη- ut 11.A.& σ. ἃς Ὁ ἃ. με. Vritur ὃς fine hoc genit.Odyf.£ Δώδεκ᾽ c» ἠπείρῳ οἰγέλοῃ, τύστε πώξω οἰῶν" Apud cundemdicitur etiam de equis. 1l. τ, ἵπισες οἳ às d ερῴποι]εςdiyavoi. Dixit etiam λύκων ἀγέλίω Bianor 1n Epigr. 9 Dicitur ἃdeavibus. Sic Soph.in Ajace, arl ἀγέλοη. Et Ariftot.de perdi:cibus loquens, xz AA gregatim,$ Dicitur ἃ de homini-bus,ut Lat.grex. Sic Pind. σοιρ)ένων ἐγέλα. Et. Athen. μειρῳ-
«xy.(a Etym. deducit ab 22i. duco.
᾿Αγέληθεν, exarmento, egrege. Apol.Rhod:^,:
"Αγεληδὺ», gregatim. Il.z.Et metaph.pro turmátim,acervatim,Phil.
᾿Αγελήτης, ὡς ὃν armentalis, qui eftex rege. ut Bss ὀγλλήνη.:
! Α γελοίο, 5» ὁ, idem, ut βᾶς οὐγελούδου, Οὰ.λ. Et die tán que Ciecongregata& congregabilia vocat; quidam gregi dti focialia.interpr. apud Arif. Pol.. ubi his opponuntur απορώ iege. 5 Itemtrivialis, vilis 5 ut ZysAeuor ἰχ]ύες» ὠγελοῦοι λίθοι» γελομοή ἰηάδες,Hefych.Suid Euft. Et Z925 ἄρτοι, Athen. Dicitur& de homi-nibus,ut Lat.gregarius,ut Z4Azzet σοφιεοή» Ifocr.de Panath.
* Αγελοκὼν, àv», 0, locus armenti, locus in quo pafcitur armentum,velin quo ftabulatur. Suid.
* Ἀρεληῖς» ἰδίθ ήν congregatilis. Athen.l.7.
᾿ Αγελώζω, f. ἄσω, conGrCgO- d ΤΡ ied
᾿Αγλάξομει» congregor, aggregor. Ariftot. ἀγελάζον ἢ 3^ eiaeδὴ τευηόνες, δις, 1
4
Cosispoftzun.
᾿Αποζζηϕιις v» o Hefych exp. ὁ ἀπιμώζων€ τῇ ἀγόλη μὴ σιιυτοτιSu», i- qui fpernit gregem ὅς ab armento fe abgregat. in epigr.
᾿᾽Απιογελέω, 9, gregem fperno;armentum faftilio,feorfum pafcor àgrege. Quidam vertunt, abarmentor,abgregor. Arift.hift.an.l.o.ΟΣ 29, f^*"" 7 2€ τC431. λτέλλαω ἢ τὸ οἱ ποιῶροιοδτοιν τι(φυγελήσουνες δότοτσλανη)ῶζ ιν; τὺϑηρήων.:;
Σομναγελάζῳ, idcm quod ὀγελάξω- Exp:& confocio.
Σωμαγελάζομεη» itidem pro ὀρελάζομιη» exp. gregatim γιγο» apudAphr.de animal.z. Bud.
Σωωραγελασμὸς, apgregatio 5 armenti fivé gregis in eundem locumcongregatio. Item confociatio;in Geop;
Σαυαγελαςικὸς, congregabilis stt στωωγελαςικοὶ Qus qua ὅς ἀγελοία.
'"'ATEPQXOZ, sui»fuperbus, infolens, aut valde honoratus.apud Hom. ἀγέρωχον dicuntur Tees, 1.77 Et 22a, Tl. Apud Plut.in Artox. 32€ τοπήν)», ἐδὲ gutter, ἀλλὰ παλ τὸ ἀγέρωχον ἔχε. Eft.ἀγερώχμκς, exponit τα ερηφανες,& feribit ita dici quafi 2£i&vgu ἄγανἌλραε εχύν, ut ἄγε τον» η 69770» contractum fuerit. Quidamhominem incompolids moribus ὃς oftentáatorem fic appellarefolent, ut fit translatio ab eo quod elatum eft& leve yutfit γέρω-.x G-quafi?e z29«7 ἂν 2o» x53 275, j.qucm facile vehat currus.IdemEuft. ait Puro ab Homero dici ἀγέρωχον, quafi 25:9»paidtos 1€ λχεόιδρον às ὃ ἄν βέλον», quod vidclicet in quodlibet ani-mal ὃς quamvisarborem fe transformare poffet. Hefych.veró tra-dic Rhodios di&os effe ἀγερώχης, quod quum infülares effent, ex-trinfecus ex continente dyeipor]ec ὀχζ(i. congregantes cibaria)vitam tolerabant. Sunt qui putent in profa vertendum, ferox.
. ἘΞ Apud Etym.eftzueg τὸ ἄγον cul ys at πτιροὶ τὸ γον γερεχεῖν.
᾿ Αγεράχως, füperbe, ferociter. Ῥοῖ-Σ.ἀγερώγως κ λίαν τεσερηφάνως.᾿Αγερογία, ἡ, Πιροτδία, ferocia, Philoftr. Item pto ftrenuitate; apudeundem. Bud.
ATIO Z, 2,5, fanctus, itém purus, venerandus, pius. Plut. in Probl.753 τιμῇ zr L9 αὐτὸν Ἱερὸν»ὸ-ἅγιον€ ἄσυλον. ἢ ἄγίον, τὸ((ubftantive)ut 542 ἁγίων, fanéta fan&torum; locus templi fan&tiffimus apudfeptuaginta interpr. Pro quo apud Paulum dicitur fimpliciterἅγια. ἘΞ Etym. dicitab ἄζω fieri 2/6», deinde 56». Alii forma-re malunt ab ZG» fignificante reni facram. Sunt& qui deducantab« privat.particula& γῆ, quafi à terrenis rebus fegrcgatus.
Αἰγέως, fan&e. ρα
Α΄μεύτης» 10». ἡ. fan&itas, fantimonia. Pto quo& ἁριοσύνη, yel po-tius 434925» dicitur apud D.Paulum.
A'2490, ᾧ, fanctifico, fan&tum reddo.
Αγιόξω, σω, fanctifico, confecro,item veneror,Αμάζομαρ fanctificor, confecror.:
A 21 3s, ὃ) ὃν fan Gtificati ificatiq. Greg:pcs ὃ, ὁ ific s osputificaio Greg.
AT 12
A' oae uat, τὸ, idera. Suidas accipit pro templo.in ΤΗ David.À 94225 ἡ»(anétitasfanétimónia. Cliryíott.A'g«us aov, 4 τὸ; CX. fanctuarium.-
: Compoft? a.Καϑειρεάξω, confecro: Sid.—Tiawez«G-, omnino fanétus vel pius.Τρεσεριῶ», τὸν fan&tus, fan tiifistus. D ἀπὸ ἀπε, σεισείγε. δ...
ἊΓΚ AT; ej, ulnz, inufitatus ποτηϊηπειν us, fecundum quosdam;àquo. eft accuf. 2549s apud Poetas; ut 25^ ἐλᾶν» Od. s. in ulnasfumere, ulnis complecti. Ft 2/7 cz, Miad.£. babere in ulnis;amplecti. Alii tamen ὠγκοὺς adverbium efle putárantiejusden:formz cum epa c& zin. Bud. interpr. inter unas; yel ample-xando.| 7» Etym ex«ya» deducit.
᾽Αγκύξω» vel potius ὀγκοίξομεη» voce media, in ulnas fumo, ulnisamplector, uinis attollo. Π-,---« Zl Zeg νεκρὸν 22d χιϑονὸς ἃ fugi Duh-qu Y Ja μολωῳ μεγάλως.:
"A[πάλη ἡ» ulna. Ex ὀγκο) factum interjcdla fyllaba αλ, tradit Ent.Luc.in dial. Nept.& Nereid. εχονίν x 7. υἱὸν ἐπὶ ὁ ἀγκοίλης. V πείςeft plurali numero 2744, ficut& Lat. ulng. Mem.Luc. dicit,ἐπ᾿ dyes cea ion τὸν ἠόν. Sic Xenoph. Paed.g. ey arde ἀγχοέλοωςαὐξιφέρομδν αὐτὸς ἀγαπῶντες. Dicuntur etiam auda» ἀγρίου, finusportuum.
᾿᾽Αγκαλικῶς,ἡ d. ulnatim,yel ulnari quadam complexatione;amplesxabunde. Euft.
᾿Αγπμλιίξομοι, ulnis amplector, in ulbis σοῖο. Αἰγησίλεσίφ.» σὲ, quodulnis amplexamur; vel quod inulnisgeftamus. apud Luc...
᾽Α»κϕιλις, 99» κ, idem apud poétas quod 275421. itidem; ufitatior
eft pl.num.Z[g2dis, ficut δὲ zfxoAej.€ Item manipulus,Plutar-:
cho interprete: fafciculus quem οὖν ἐψκῴλαις gettare poffis. Plut.in Romulo. vide Hefych.Poll. ὃς Ευ.
"Agite AG», idem quod ὠγκαλὶς, fafciculus. Hom.
Compoffta ex ἐγκῴλη C9 deri&atsr.
EvosoAitonat, Bud. interpr. amplexabund? gefto, amplexor, acci-pio in ülnas; ulnis complector. Greg.
Ἐὐώγκαλῶ», 8. ὁ€ ή, quem facile comple& poffumus. Item portatafacilis. ἜΚ γε. Παν.
ΠαρᾳγκαλιζοµΙ ἀ στη quod οἰγπολέζομεοι. 8 Dicuntur bajuli,& calo-nes regzyueMesoX, quum de onere fuo aliquid fubducunt. Poll:
Tlaggoytiéh4e ito τὸν τόϑ quam amplexamur.. Apud Sophocl. in An-tlg. γυνὴ κρυκὴ dicitur ψυ ρὸν vrtoovy xo Dum uae.
Προσει tgo opieu, idem efle videtur Polluci, quod αγκαλίζομεη, fiveCay AC optet.
Y aut o)«&- πεῖς» puer qui in ulnis geftatur, apud Suid,
"ATKIZTPON;2,7), bamus. Od. 2— ἠμθυάασκον Vrat ie ὠγπί-gm pifcabanturuncishamis. EtLuc.in Tim. ἡ πενία 5 ἔμποιλιν,ἰξώδης τε τῷ οὕλωξης»€ μυρία mi ὄγκιµρα ὠκπεθυκότο uml. PonHall» ἐχεσου ὡς πλησιἐσοενίξες pus ἐχεῶῖχ, γα μὴ ἔχν ῥᾳδίως δτολυθέδη.i. hàmos permultos ex omni corporis parte exertos Βαθδοῖ, ὅζο.$ Capitur& pro quoyis unco fecundum quosdam.(7 Etym.abἀγὼ derivat. Forfan quia hamo educunturpifces.:
᾽Αψ νιερθ», pro Zzzicpov, apud Bafil. Bud.
᾿Αγκιορόωνῶ, Ῥιώσω, hamo capio. Ἡ γκιςρωρθ», hamo captus. Synel:Et per metaph. qui ita detinetur ut elabi fcu effugere non poflit,yelut hamo captus pifcis. Apud Plut. zj κισρωρδρεη οἰκίδες δὲ διτῶν,hàmátz cufpides fagittarum;pro hamiformam habentes.
᾿Α[κισρωτος.ὃ, ὁ, hamatus,hami formam habens. j
᾿Α[κιφρόζώ, hamo pifcor. Item cum accuf. pro ἀβεισρόω, adhamo: in-terprete Budeo. 8 Per metaph. eft Hefyhio θηγρσύειν» venari δὲδελεάζείν, inefcare;quia δέλεαρ hamo prsfiei folet.
Ὃν κιδρεα, ἦν pifcátio que fit hamo, hamatilis pifcatus; apud Platon.deleg.:
Αν ᾿Αβεισρούζικὴ(Γι. τέχνη) ats pifcandi, ars hàma-tilis. Poll.
Πολνάγκιςρο»» 8. τὸ»(comp-) exp.frequentia hamorum. Ariftot, de
animal.lib.4.
᾽ΑΓΚΟΥΤΝΗ, ἡ ulna. Etfrequentius Zyzeiaz in pluri idem quodαγ καλλοη, ulnz. Pocticum eft. Od. A. Γείνωτ᾽ ον ἐφ κοίνηζι Δὸς poetAoi μα. Erlul.in Epigr. Ἐν χθονὸς οίνου ὤλετο negans.ἘΞ Fit ex dyxà» quafi éyxsva mutato ein δὲν in quit Euft.᾿Αγκοινίζω, ulnis amplector; idem quod ZyspAiopceq.
"ATKOZ, εἰ.» τὸ, vallis, convallis. Hiàd. v. Ὡς οἳ dvzseaupoies βέέθε"ἄγκεα δεαπιδαὲς ade Οὕρεος ἐξαλέοιο. Ετ Od.2. vocantur ἄγκεω ποιήεν--(. Xen. dva&4- dicit ον τοῖς ase τε καὶ μυχοῖς Y. ὁρέων. Plato in Cra-tylo dicit zz cfle duareoz τὲ τέαχέα Y λάστα. Ὁ Item editus locusmohtis,ut inquir Suid.[5 Dici 22d ὅ ἐν κας,(quod pro àex&zxperfyncopenà poéusufurpatur) tradit Euftat.. Etym. veró 22d£7συγκεκλέϊ δ 1€ Gui o, τοὶ ξύλα. i ian: e
᾿Αγκίον» i τὸς vallis parva; vallicula. Ariftot.
/ Cop orta.“
Βαθνάγκης»£9» 52165, profundàs valles habens; ut ià Ant. Epigr.βαϑυάγκεες dicuntur Alpes.
Msi y«em, ἡ» expon. vallis.. ο
Μισγεέ[κεια, locus ig valle ia quo fit miftio àquarum: feu in quesconfluunt ὅς ingurgitántur aquz. Iténi ipfe aquarum gurges ibicollectus, Hom.ll.2- 5
Σκυάώγ κα, conyallis, id eft; locus in quo duz valles inter fe conyc-niunt, Sunt qui idem eíle putent cum giro da. A" Suid.exp- svi-δεν δον. vis$-, unde apud Theoph. στωςν κφαν Quz düti-
e