gt AB nu τ AE.. καtheatrum effet conftru&um.. Vel locus(ut alii ezponunt) for-|. luci inflrumenta mufica qui pulfantur, quia folet illis vox ácci-mam theatri habens,in quo folent poétze fua po&mata recitare|| nere. 4[iem τν congruens; non difcrepans. quafi canti i

' àntequarm in tlieatro recitent. Vide Suidam,&fchol. Ariftoph.| congruens, ve eornm congruentem habens. Pro quo frequen-|3n Velp.| tiüsdiciturzuesMe.| Ὁ; T.Προσωδία, accentus apud gramimat. Modulatio quz fyllabis ad-

Cumpoffta: ac primm cum prapofftsone.

: T᾽Αντάδο, contrà cano,occino- Capitur etiam pro,compono'carmen a CU MER Gell.$ Item cantus ad citharam, apud Critiami d| adverfusaliquem,apud Luc.tefteBudeo.—: 1 tefte Polluce: D ΠΣ àM ΣΑντωδὴς cantus quo alteri occinitur: cautus alterirefpondens:Apud Προσωδιοκὸς, ad accentus pertinens: ut θοσωνδλάκοι χρυνόγες., apud] 2

grammat.:/.Προσῴδιον, canticum quod diis canitur. A" Suida exp. Ux». Vide δὲ

Comicos fic vocatur év&spoQo,inquit Suid.

᾿Αὐῳδὸς, qui cantu mutuo refpondet, qui occinit. Suidas ex Epigr.

i ᾽Αποζδι, in cantu difcrepo, diffono, fum abfonus. Interdum fine φευσόδιον in comp. ες ὁδός. i CE|1 cafu,utapud Ariftot.in Probl. Interdum cum dat. ut Plat.deleg. MU concino, confono, confonum cantum edo. cui opponitur;i lib.7. δεινὸν 28 ὅλη τῇ agri ἀπάδει.€. Et metaph. pro, difcre-| Aid». Metaphoric? ponitur pro cohfeniio, aftipulor. Cum dat.:í po» diffentio. itidem cum dat. apud Dionyf. Arcop. Et cum ge- Ariftot.::: E í1 nit.apud Iuftin. Mart. Τῆς Ορφέως ἀπώδή ποιήσεως 2 ab Orphei pofi Σιωρδὺς, concinens, confonns, cantus focius. Luc. E pud Axift.Eth.,| difcrepat. Et cum aes, ut Plutarch. ἀπᾳδύσος τεὸς rh κρεεσῶσων 1.πδ. Non abfonus;congruus. Apud Ariftoph. zzeedV σοι φρονῶ, µἡ πολιτείον» ὥασερ ὡρμονίων. Et fine cafu apud Luc. c» ἀκόσε ἀπείδων» ἡ ipro, damldbrai, tibi aftipulor. ή

| pro, abhorrens: A Zunadia, concentus. Luc..—: E

ji: ΣΑποδὺς, 8, 035 s,abfonus,diffonus. Item abhorrens. Jtem non pla-| Υπάδο, fuccino. Apud Luc. vare»& περεέζειν copulantur.

i cens. Item qui Sum fonum edit.3 έω, ὦ, idem quod ἀπώσω.. ή::|| αν Μάνα md ἀπάδω», diffono: üt Héracl. apud Ariftot. szé-|— recitationis verfum. Euft.ψειας συμφερόμϑρόν τὸ Ἀ]αιφερόρδμονισιωξδον ᾧ διῷδον. Ὁ f Αὐλφδὸς,&, ὁ, tibicen. Athen.lib.iz.'E£ddy., excanto, i. incantatione libero, carmine obligatum alio Αὐλφδία, itibimumcantus Ὁ ὃ ἀν Ιcarmine(οἶγο. Cni fignif opponitur ἐπῴδω. Item incantatio-| Αὐλωδεχθον ἃ ἀ tibiarum cantum pertinens:ut πὐλρδικὸς x». Ttermnibus five cantibus ejicioaut expello. Luc. Item percanto;de- tibiarum cantus peritus: ut οὐλῳδικὸς ποιίς.ll canto, Plut.in Symp., a ue Ῥορθιτωδὸς, qui barbito canit. Luc.in Lexiph.|,Ἐπαέδω poétice, d pro imádwin profa,accino. Cum dat.Xen. ἃ n αἱ Θεσμῳδῶ, leges& inftituta facra cano feu do. Areth. γατα|Σειρίδες ἐσῆδον τοῦ Ο δυοσ ἐΐ, ἥκασοις Ορήρα. Etapud eundem T 47i Otamadis» ὃς potice θεσπταροιδὸς, vates fatidicus. Idem quod θέςἐπάδειν Voi.€ Uter incanto. Chryfoft. κάν μυρκάκις ἡμῶν ἐπέδω(ι ἀσιδὸσραριυια Hom. Poétarum ὃς vatum epith.:|πεὶς ἀκοώς. G Εἰπέδω σοι τῶφ,ἰποι]ςο tibi hoc. Plat. Item adnioneo Θεασιρδέω, à, vaticinor oracula cano feu fundo. In Axiocho;eifrequenter,& infto adhortando. Ἐπόδομοη» incantor,carmine il- ποιήµο(ι ϑειωτέροις τοὶ«xe τὸν βίον θεσσίωδϑσιν, carminibus vite mi- jlicior. Etproattivo,ut ἐπῴσομοη ὑμῖν, apud Luc.: η ferias canunt.: Gus à"Execute, pro rad incantamentum.Greg. Vocantur item ἐσῴσιι- Θρίωρδοο, qui carmen lugubre,feu carmina higubriacanit. Et pecu-*:qu, cantilenz,quales pueris nutrices canunt;ut vulgó annotatur. liariter, qui condu&us plorat infunere, ut ait Horatius. Alii$;z-Ἐπαοιδὴ ὃς ἐποιοιδίω apud po£tas;& ima in profa, incantatio,Cicer.

"Alta compoffta: ex a Cz gii fta ffe prapofrz.Αρνῳδοὶ di&i rhapfodi, utpote quibus apntis proponeretur premium:

Item Lyrici carminis pars,apud Pind.inquit Bud.^Ἔπρδων librum veteres grammatici ab Horatio appellat&m putant,quàd fingulis longioribus verfibus finguli breviores accinantur,qui ἐποιδοὶ vocantur. Docent enim carminis'uirum genus effe inh quo verfüs itainter fe connexi fint, ut alter fine altere audiri non

Kigespadtigs, 8, ὁ) citharcedicus. Ariftoph.in Ran. n

Κιβορωθδέω, ὥ, cithara cano,vel citharam pulfo eidie accino. Plut. ᾳ

Kopie: η. d. x? κώριους dob», αν] ρεγρᾶσος cantat carmina, ἐπ.dus, comcediz actor. Alii tamen partim à«δμθ feu xou toypartim à xz deducunt. ὅτι c» xivpd κώροϊφ.- ᾖ δὲν.

Κωρῳδίανἡ», comoedia. Vide Ariftot. in lib.de poet. fcholiaften Ari.ftophzitem Euft.& Etym. nec non Donat. Suidas xopzdíes aitdici etiam ὕδρεις δι Δἰοσυρμὰς& ipm uo ξν: iidemque Euft. tra-ἀῑεκωμοδίων veteres definiiffe ψόγον& αἰθίσυρροι. zi

Κωμδικὸς, pro» comicus: ad comediam pertinehbs, aut Comioedizconveniens: ut καμωδικοὶ ἔπη apud Ariftophan. comica cartina.Κωμῳδεχοὶ πήγα. Demetr. Phal. comardiz convenientia. AbEuft. exp. etiam ψογερός.

i νωδὰς, proprie dictos putant, quos Hom. vocat ἀοιδὸς θρόνων ἐξάρ--^Ι càutio,& Gell. incentio ,incantamentum; carmen δά amolien-|— χες, qui lugubria carmina aliis przcinunt.| dum aliquid noxium vel fimpl. carmen. Odyff.z,--- ἐποιοιδῇ 2L| Θρξωωθία, lugubris cantus,lugubre carmen:lamentum.:

| eligo κἐλαινὸν Ἔφρθον. Polyb.apud Suid. ποίσης ἐπωδῆς κα γοητείας κο| Oploudto,2, lugubre carmen cano,lugeo,deploro. Areth.in Apocal.

|«αδειώ μμ» σρων ἐλάμθωνον. G Item verfus intercalaris qui ὃς| Κιθορωδὺς ὃς κεδοιρᾳοιδὸς, os citharaedus, qui cithara canit. vel qui ci-"i ἐπιμελῴδημρ»& atto puo: ut fcribit fchol.Theoc. tharam pulfans fimul etiam voce accinit. Item qui cithara canen- 4| ᾿Ἐπδιον, quod ode accinitur. vulgó verficulum yocant;Bud.annot.| diperitus eft: citharz pulfandz εἰώυς accinendi peritus. Ariftoph.

| in epift.: 2 Ι in Vefp.& Plut. ᾿UE"Ezadi, incantator.Eurip,in Hippol. A7 cvx ἐπωδὸς x5 ηύης πέφυχ᾽ 90$ 5| Κιθοιρωθία» ἡ, citharoedica modulatio; cithari cantus. Plut. 4

poffit: quorum prior axeaencs» i. przcinens: pofterior ἐπῳδενὸς,quafi fuccinens yocatur: ut in elegiis hexameter eft coactis,pentameter, ἐπτωδεός.

Deconp. Ἐξεπῴδειν excantare;feuincantationibus permulcere ὃς de-linire. Sophocl.in Oed.Colon. φιλων ἐπῳδοὶς ἐξεπῴδον ὃ.

Κατεπάδω, incanto. Plat. in Gorg. κ) κατεπῴδοντές τε 35 ηϑηταύούτες.Item mulceo ut incatzatores folent, fic tàmién utin bonam ρᾶτ-tem nonnunquam accipiatur: utapud Greg. χρέεπεέδειν λογεσ Mais,zationibus mulcere tanquam carminibus. Dicitur ὃς χοδ]επτ δὲν σε;| Kauadto, mordacibus dictis inceffo, mordeo; noto;taxo,fubfanno;pro,cantu te oppugno,vel cantu expello. apud euridem Greg. 11rideo: ut videlicet in vetere comoedia fiebat,idem quod σκώπηων

Ewezdéb,funulincanto,unà cum alio incanto. Et, τῶ σετ d, cum duo etiam copulatur apud Ariftoph.in Pluto. ὃς dpud Athen.

| hocfitnulaccino. Κωμῴδημντὲ, quod dicitur mordendi caufa, feu notandi aut fub- là᾿ Καταείδω, poétice, ἃ κοιτῴδω ἵπ profa, occino, cantuobftrepo. En-| fannandi. Diciturdeominiludicra mufica& ridicula. Bud. R| τρ. Et pro, incanto: ut apud Herodot.«(edv ἀνέμῳ. Vide Bud.| Decomp. Ανωκωμῳδέω, 2, comic? decarito veldico: vcl etiam εΟτη- ῃ|. o 7 Παρρείδω;, ut zrugeádo σοι, cano apud te. Od.z.| cétaxo. Bafil.^Y oh[ Περωδέω,&, canticum vel carmen ad alteriusimitationem compo-| Διακωμωθέω, idem qtiod κωμωθέω. y| no-parodias fcribo. Eaért. in Bione. 6 Ab Hefych.expon. etiam Εἰπικωρῳδῶ, pro eodem, vel etiam infuper irridco. Plat.in Apoll. rü χλσυάξω.: Y:; Xo Σ Παρφκωμδεν, Obiter perftringere& taxare, feu aliquo irrodo taxare t:| ῖ Παρῳδὴ canticum vcl cariáen ad alterius fimilitudinem compofi-|&perftringere, idque comico more.|o| tum, apud Athen.lib.14. Abufive ctiam in verfificktionts ac fer-| Υποκωμφδέω, ὦ, fübrideo more comico, tácit? mordeo di&teiio co» T na monum imitatione fervatur. Vide Quint.lib.9.cap.2. nico feu fconmate.!| NEη Παροδὺς, parodiarum fcriptor, ut Sopater-apud Athen.- Λυρῳδδς& Avesiordiss 65 γα ἦν lyricen;qui lyra canit. In Epigr. 1|)

Παρώδίω, idem quod περφδή. unde ποιρωδιῶν ποιητο, Ath.lib.rg. Eft|(inquit Camer.) quum alterius poete verfus jocosé in aliud ar-| gementum transferuntur. Eftetiam zepadíz Hermogeni, quumquis ubipartem aliquam verfus protulit; reliquum à fe(id eft,del' fuo) oratione folura eloquitur.:

Παροδικὸς, adject. adparodiam pertinens, párodiz formàm habens.ἢ Περμάσω, circunquaque cano. q. circumcino. Plutarch. κωνώπων χρᾷ

Λυρωδῶς, lyrice,feu more eorum quilyra canunt.

Avpadia, lyrz cantus, lyrica modulatio.

Mary adis, Hiftrionum genus ad Comicum accedens. Athen.].14. Étμογῳδέω, ibidem.

Μελῳδὸς, cantor feu modulator carminum ἀπά mele vocantur. velgerieralius,modulator.Zuc.in Alcyone. Α' Cam.exp.«ciam mo-'dorum artifex. f

| a i ehm eei ΓΗ Μελωδία, modulatio,item hàrmonià. A pud(then.

hi tee(.15, q.d. circumcentus, vel circumfonantia. Plut. Μελωδέω, ἃ: T; -

τ- Hee ed imd JY, ab Hefvch: φόξω, à, modulor. cano cum modulatione; qualis eft carminum3 A010» ep. ἡ ἐ[χύκλι» ὠδὴ, ab Hefych.& Suid. quz zéz vocantur. Athen.

hi

; Τιερσῳδέω, ὦ, incantamentis& magica arte circumyenio& obtundo.lr ud.ex Luc.

Tlgoz δὼ, unde a&ecua, τὸ, precentio,hoc eft;cantus przludium,id.quod cantui premittitur; quod in tibiaram inflatione φυεθουύλιονdicitur; in cithare pulíatione σερ n puli ὃς aeo Aoi eA M

ΕΙ vide füprà cum ἐπρδικὀον in ἑπωδὺς.

Nlgora' δὼ, accinosut aveo! δὼ τοῦς μέσαις, apud Ariftoph.Ἡροσφὸὺς, qui mnficis inftrumentis accinit. Προσωδὶ Ὄρλονα, Pol-

Μελοδηβς, qui canitur ctim modulationg; Plut.

Décomp. Έμριελωδίω, ,modulandoprohuntio,modis muficismans—|do. Greg.* E

ΤΙροσμελωδέω, 2. admodulor.:

Ἵονῳδδς, po?ta qui füb una tantüm perfona arguinentum aliquodexponit; ut Lycophron in fua Alexandra. unde μονωδεχὸν vrotujto spoémaeo modo compofitum. Itém ονωδὸι qui foli cantant ali-quid fiie chorojut Electra Sophoclea inlugu& dojoie: