59 ες ΑὉ

ad Glauc.r. 25:224 κενώσῄς» exp. effufz cyacuationes. Sic δε κένω-σις ἀδιροωτέρφ ibid.€ A3eooajunt Euft.& Etym.fign.etiam azQri-d», repentinum, δον; τὸ δύχω 098. In qua fignif. tradit idehi Eu-- flath. Atticos folitos tenuare, ob zpriyauvüm: at quum figni-ficat ὁμᾶ, tuncáfpirari(ut moris eftz collé&iyum:) ut fit à goo»quafi zc(gd. i-unà cum ftrepitu; vel ἀδρόον dicatur quafi ze 76-gri. πηδήσων. Ait preterea Etyrnol. hanc vocem pro repentino

autem proparoxytonon vide in compofitisex Θρέω." i iverse; fi im. Exp.&confefiim. Luc.Ἄθινίως, confertim, universe, fummatim. Exp.& con

ἐμπεσον ἀθρόως, totus repente lapfus. Pro ἀθρόως dicitur interdum

ἀϑιόον, adyerbialiter,ut apud Thuc, δρόον iens].᾿Αϑεροότης,ητ(Θ»»ἦ, uniyerfitas,q.d.confertitudo. Alex.Aphr,

tenui fpiritu notatetur, licet Attice afpiretur. Ariftoph: ἑρῶσοςὥασερ τὸς ὀρεοχόρως ἄθρως. Sic ὀΐθρεν οραζπεδον pro-exercitu confer-tim copiis inftru&o.Habet& compar.éfesssG», Athen.& Gal.

᾿Αϑροίζω. Few. P9, congrego, colligo, congero, coacervo. Plat.ορ). às μείων πόλιν ππσιω Σικελίαν ἀθροίζει.. Ἐε][οοτᾶς, de pace,tun ἐξ ἁστοίντων ἀνθρώπων εἰκη ππολνὼς πολίτως ἀθροΐζεσων.: d

᾿Αβροίζομοη, congregor, colligor. Plut.in Rom. ἀθροιξόμϑροι ασε)τὰς, confluentesadillos. Apud Plat. ἀδροίζεῶς ἐξ ἑαυτὸν» Bud.exp.contrahi in fe ipfum;hoc efbapudfe efle.

"AS-eoigMais τὸν congregatio, 1. res congregata, coetus vel acervus;feucongeries. Exp.& eifG-,multitudo,ut ἄθροισρί νεῶν. 6᾿Αθγροισιμς, 8, ὃ, ὃς MO eos ἕως, i; congregatió, id eft, ipfa congre-

gandi actio.: dE it 80

"Αδρροίσιμίθ. q.d.congregatorius;five congregatitius: uté eainἡμέρᾳ,αριιά Greg. diesquo populus congregatur.

᾿Αϑιροιςὴϑ» 8. ὁ» congregator;collector.

"ASgusesoy, ἔς τὸ, congregationis locus.- Tn

" ASguieiniscógregativus,colle&ivus: vel vim con gregandi habens.

"Ἐποιθεοίδω, infuper congrego. Plut. 1

Μεζωϑιρόζθ., idem quod ἀθρόίθο»& μεζεθρόα, adverb. uniyerfim, coü-fertim. Arat.

Σιωάδροίζω,(comp-) coacervo,colligo. Synefep.ra1. ἐπεὶ τότε ploDag d μνήμης οὐτὸ στιυαθροίσην.. Apud Plat. in Phedone; ezezügoi-σμϑύη ψνχὴ αὐτὴ εἰς adr, videtur effe quod Cicero dicit Tufc.1.animusá negotio omni fevocátus;&fecum effe coa&üs. Zuz-Soi ες& vu pie uds» coacervátio; congeries. Eftáutem vu»z-ϑεο( ες potius, ipfe coacervandi actus. Ἐὸ στυναθροισ ue, id quodcoacervatum eft; ideoque rede exponitur, congeries. Eft ctiamnomen figure apud Rhetores.: Vide Quintil.].3.c.4.& Rutil.Lup.

ΑΘΥΡΩ, ludo; lufito: ut pueri quifquilias colligentes hümi&conflruentes. Apud Herodian. zwjfov 29/pov exp. puer ludibun-dus. Dicitur de quovis lufus puerilis genere. Philo, ὡς ποῖδεςποιρ᾽ αἰρεολοῖς ἀβύροιες» oi Ψώριρεκς γεωλόφες ἀνιςῶσι. Generaliterctiam de quovis ludente dicitur,&exp. πούδω.[35 Euft. yult ex« privat. ὃς nomine θύρο effe fa&tum, quafi qui ἀθύρᾳ privatam ja-nuà mentem habeat. Cujus derivationis rationem nimis longepetitam effe fufpicans Henr. Stephanus; dicit ἀθύρεν ideo figni-ficare ludere,quod extrafores domus potius, quàmin ipfa domoludi foleat. Idem Euftathius tamen etiam ait à θύω derivari, i.proruo, prorumpo. Etymol. quoque z3vzue dicit efle zzpz τὸὥρων ϑύειν» ὃς additum ες ο, ut in Zidus pro ἀῑδς, Et tunc« eriteprtatrcum.:

ASvepug τὸ, lufüs,ludus,ludicrim. Proprie lufus puerilis. Ποοιποιή-eq eomm vagin.€ Item oblectamentum. Οὐ. σ.--- 4s οἳὥς ὀδύρμζεθυρα. Exp.& Z22249» 1. ornamentum. Suid. ἐκ Epigr.

Αθυρμίδον, ες τὸν diminut. Luc. in dialogo Doridis ἄς Galatez deCyclopeloquens;:99: 3 dOveMavttov ges Tu σσεύλοικου, geftabat uríi cà-

ς tulum;oblectamentum fium, vel delicias fuas.

᾿Αυροῦομοη, ludo,lufito, idem quod 29/22. Exp.& σκιρτῶ id cft, fal-

titonempe ludendo.cxultim ludo.Cozzpafrt a.

᾿Ανόδυρμῳ» τὸ, idem quod ὀθυρμω. ludus: vel id quo quis ludit. Euft.

Ὡροσειθόρω, üdo cum; colludo cum. Hefych.

Σκαλαθύρω, ludibundus fodio feu fodico; vel fodiens feu fodicansludo cumaliquo. Fitenim ex σκώλλω[ση σκάλοῦω δὲ ἀθύρω. Alicubitantüm fignif. vel fodico vel ludo, ut exp. ab Hefych. Ariftoph.in Pace tecte ufürpavit pro inire feucoire. Hv edogz 125», imopir 3 βάλητοη σκοωλωθῦραι, 1. στιὐκστάσοη, ut exp. Sch.

Eug veo q.d. fodicatio ludicra. Z«evSuguotno», ludicra; feu lu-dicre nugz. Ariftoph. in Nub.

Σιωαθύρω, fimul cum alio vel aliis ludo. Mofch. idyll.2. Τῆσιν ἀὰeuo yupsv. d

NS

AT,pro&,fi. Vtuntur hac particula Dores."Theocrit. Αἵ τοι ziφαύσεμοι. Apud Thucydidem, Dorico fermone, Τὸ οὔ ἄνω τοὶ Aa-κεδοιεµόνιοι πεῖδον ἐχενῆς, Plutarch. in Lycurgo, οὐ) λῇς, πεῖρων λαξέ.Item zu Dorice: ut apud Thucydidem; eodem libro,/ aw.ποῖς δυκῆ..- Apad Hom. frequenter cum particula ze five κεν. Il: 4p.& ὦ. κε 74, fi parueris, fipareas. Il. 8. 24 κέν ᾧ φόως Δαναοῖσεὀβύπω. Et ad xiv πως apud eundem, fi quo modo, fi forte aliquaratione; liad.z&8. Apud eundem; οὐ κέ 7251; vacante ποϑί.Ai μὴ nifi,& μὴ, apud Theocritum. Idyll. 5. Ai μὴ τὸ φλάσοημι.€ Vt autem& pró 69: interdum ponitur, fic ὅς αὖ, Fere autem

χυξοσιοιροξεύεάχ,ρτο colle&to ποιροξεεύεοχ,(imul ὃς δωσύνεαχ, ἢ Adeo"|.

* A9evs, idem quod 29549»,& cft fatum ex co per fyncercfin: ideoq;].quid: a ci ribendum putàrunt: fed confuetudoquidam cum circumflexo fcribendum putàrunt: fe udo|obtinuit ut cum acuta priore proferretur; quemadmodum& ut]

AI 6οfubjungitur 55 ut Iliad. β. A129 Ζόῦς τε origo 1 Alles κα AdiAλων HGape ὡς,&c. Odyll. v. A30 τῶς ξένε em(D τελέσα Κρονίων. δὲHerodot. lib.r. οὐ τε Ότοὶ ποιήσφαν ἐπὶ γδον Ὑησιώτηζζι I$. Gre-gor.Nazianz. junxit aorifto Indicativi, Ai tyr, οὖτε με μήτε οἂσλά[ρνοι(ζιν ἔδησεις...ΕΠ autem ο) pro a9: per apocopen, ut Suidastradit. Etymologicus yult a dici pro it aset&), rautatosin. Αα], eft plurale articuli prapofitivi foem. gen. à finisAT, vel AT, hei; heu: Eben. Αι(inquit Euftathius).eft etiain δύσ--

φορμκὸν, i. Quo utimur. nos aliquid&eriferréfignifcantes) Jtemuem edv, i: quo: utimur alicui fuccenfentes: ut apud Arifioph.οἳ πώλων, hei mifer. Suidas autem fcribit ej eum. tenui& eigenm-flexo effe 9p]ozÀxà» 5. lu&us fignificationem babens, vel lu&u£aptum. Itidem fcholiaftes Euripidis ex Herodiano annotat hacin fignificationécircumfledi. At Euftathius, aj pro ὅθε, utinàm,& pro& fi: iteni quum eft θρζνηϊοζὸν» δυ( Qeguxàv, μεμεπίρων,, ἐο-dem accentuacutonotat. Raró autem folum pofitum, frequen-ter geininatum-. reperitur. lr A.dónidis, epitaphio inyépitur ὡς

folum& geminatum: ut Κάτδονε dp ἃ μιορφὰ σὺν A22 vid KÜdgid Qe,

οσον Αδῶνω.Ibidem circa finem; Y p» ἀκέτ' dei puo έλ dox?) ee. Αϊ ο}τὸ τὸν” Adboyw ἔτι πλέον; οὐ Vp eov. Ponitur'&-abfque cafu; ac tumferé geminari folet Soph. in Ajace, ΑἹ ο, Ze ἄν ποτ",&c. In-térdum terque quaterque repetitur: ut apud Luciai.in dial.Phi-

' lop. ad οὐ οὗ d P κενῶν ἐλπάδων. At ο), eftpluraleartic. poftp. foem.gen. à fing. ή, qui. Apud poetas fienificat interdum etiam hz,velille. T ETAT,:Alois, edle, dirum ὃς lamentabile. apud'Etymol. ex Archilocho:Πρόθηκε ποιισὶ, d&avoy aalue φέρων. Deriyatum ab aj αἴ. Item proαἰώνιον» apud eundem Etyin. TP ἘΣ us

ATXAZQ,F.£o,lugco,lamentor. Fitab ei. heuut docent grám-matici. Soph. in Ajace; vu 29 πεέρεσι 12 eie αὐάφειν ἐμοί Cum acc.utin epitap.Adonidis, Αἰάζω τὸν“Αθ ἐπειάξσιν ἔρωϊες.

Αἰαΐκῳ, 19», τὸν gemitus, lamentatio. Euftath. AizZG di&um ait,nud τὸ ἄξιο αἰαροέπων πειθέίν. ex co quód paffus effet digna ge-mitibus.'

Aiex(5, 8,, deflendus, gemitu dignus, lamentabilis; lu&uofus, lu-gubris, ex Ariftoph.—'

:: Corspoftta.

AvcajaxI», t 032 5, eraviter aut miferabiliter defletus. Exponiturὅς qui non facilé AME& qui vix fatis lugeri poteft. Citaturex Macchabaorum tertio,42 zuxg& x δυσοκάκτ ϑανάτε. Redditur& lugubris;ut fit pro eizz 6s. Item quinon facile luget, ἀσυμοστοιθής:

Επριώξῳ, allamentor, illachrymor. Lucianus de SW loquensἔπι Ὁ 2e oro ἔχον ἐπωιάξονζ, mi vexgd. Idem in libro de lu&u; zeτὸ μέλίθ» ἐποηήζολές. esu: s t

γΥλέράζω; Q.d. fublamentor,ex Epigr.

ATANOZ,£ o vel Αλωνὴς»£97, 015 5, gravis ὃς acerbus vel luctuo-fus. Nam Pindari fcholiaftes vult effe ab οὐ οὐ factum. Idem aitug» αἰανῆ, appellari vel famem gravem ὃς moleftàm; ab εἰ 34:vel perpetuam; àb αἰέν, At Sophoclis fcholiaftes in lizc ex Elc-€tra verba, ὡς sugAss αἰώνὴ τῷ γᾷ» vult contrà ex hoc nomine fa-&ani effe illam particulam ο):& effc hic αἰώνὴ pro θρζνηζροή. Idetain hoc Ajacis hemiftichtum;-- vox Qe aide kUx AQ», ait, lows xdxA» fonareo σκοτεινὸς vel àdidA e itenebrofus;vel perpetuus.

Aces, idem quod2veeraz]-. ZEfch. in Perfic.

ATBOR,adverbium indignantis feu dolentis ut euo; tefte Suida& Hefychio. Ariftoph. Αἰδοῖ.,£ ληρᾶς; Idem αἰξοῖ πεέλας- heimifer. Interdum admirántis; tefte eodem Hefych. Ariftoph. iNeb. AiGei πονηρὸν γ΄ oid, δες. i. pape. Ponitur& ἐπὶ ἡδονῆς, utan-notat Suidas, afferens ex Ariftoph. Αἰξοῖ; σῦν£a» ἐδὲν E ataiea,ψλυκύξερον.

ATTANEA,5(&lonicé αἰγανίη)& Αἰγοΐνεον 58 τὸν jaculum velfpiculum, tragula. Hefych. 239 E αἰφείοις Ἰμᾶσιν ἠξυλῷαχ.. quodhaftarum feu jaculorum aut fpicülorum amenta five anfz fierentἃ loris caprinis: aliistamen ita hzc jacula nominata dicentibus;quód σύϑετξσιν ἐἰς αἰγῶν ἄρρων, quod aptá fint capiendis capriscOdyff. 2. Δίσκοιζιν σέρπονε κα αὐλανέν(ιν ies. Apollon. Rhod.As-gon.z. ὀρέξω Ὁ Πηλοῦς Αἰ;ανέῃ. Suide eft jaculum parvum cx fo-lidoferro: Euftathio genus hafteleye& longum, zaeg τὸ x?«i-γῶν isa, quod in capras rnitteretur. ὃ

ATTEIPOZ, 51, populus, feu proprie populus nigra. nàm albaλούκη dicitur, ut videre-eft apud Theophr. hift.plant.litfs. cap.r.& de cauf.pl.lib.s.cap.8. itemque apud Diofc.lib.r.cap.114.& Ari-ftot. degener: anim. lib.i. cap. 18. Homeri€chol. deducit 252.4ἐγέρστως 15 οὐὐτῆς ἀνάδόσεως. Homerus hanc arborem vocat sqexee»Od.».& μιωκεδυνδὺ Od.s. Gazalib.s. gram. docet deduci à verboei9w. Schol.veró Apollonii reg τὸ v dV eoe ἀΐοσάν κυ" κενεϊάχ, ἢ orteg τὸ xe Giro acero P ἀνέμοων,

Εξαιγειρξοῦς dicitur ἡ λοῦκη,(populus alba) i. in nigram znutari; utteftatur T heophr;de cauf.pl.lib.2.cap.21.

Αἰγάροφόρ(θ-; ὁ se ὁ» populifer, qui vel que populis abundat. Max.T yx.

Ἀϊγφρὂν, 6G». locuspopulis arboribus confitus. Strabo.

Aig gero, fpecies fungoruim, qui in populi nigre trunco nafcuntur.

ΑΓΓΤΑ ΛΟΣ;$5 litus; ora maritima. Athen.ex Thcophr.$ Qui)

/[o