Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

νανη

|||

185 AP

ΕΞ Euftath. ab ἄρδεν derivat,(ficut ab Vo ife.) δ᾽ αὶ alo σσερμώτι-vla γρότητω. E.

M lienade vel A'grmoie i.i mafculinus: αι δρσενεὸν Xo. apud gram-ghaticos-A ῥῥενεκὸν vero fcu Α΄ρσενικὸν(quod Euftath. ἰδιωτικῶς ὃςσενίειον dici tradit) Latinis auripigraentum vocatur, τὸ τ΄ opiφάρμονκον» ut tradit idem Euftath. De quo Diofc. l. 5. c. 121. Plin.1.33. c. 4.:

Α βενικῶς; vel ἀρσενικῶς, mafculino genere. Athen. 7

ΑἸ ῤῥενώδης»(9, 15/1 virilisfortis. ΑἸ ῥενωδῶς» mafcul?; fortiter.

A Bievow,» F. amo, mafculum reddo. Syn. epift. 146.ἐπιϑυροήσους ὀβρε-νῶσεη τὴν ἱερόν σὲ Ψυχθθ-Ἕσϊη paff. Αἰ ῤῥενϑόχ, mafculefcere.

Α΄παιῤῥενόω,,(οοπηρ.) idem cum ἀῤῥενόω.: à:

Ἐ᾿ρσίω, onice pro ἄρσίω feu ἄῤῥῥο. Herodot. ἐρσένων βοῶν. ἄτη; πούντοad ἔρσενα. ὃς τὸ ἔρσε», proles virilis.:

ἐειάῤῥόον femimas, eunuchus.ex PerficisCtefiz.

A'PPIXAZOAL in altum candere inanibus ὃς pedibus,(quod&ἀναῤῥηνῆοθαι dicitur) Hefychio. Etymon vide in fequenti.:

ναῤῥηὂοθαι, idem, Suida. Ariftoph. fimpl.pro fcandere ufurpavit,án Pace, Επότω λεπτοὶ κλιμάκια ποικ δρ», απζὀς τος ἄνωβῥηοἍτ ὧνἐς τὸν ἀροινόν. wbifcholannotat, derivatum effe ex doo rn xevm seGiGa ud», quafi ἀραλινιᾷν. Suidas ἀναῤῥιγόμὈ» exponit etiaradites ydp arripiens, prehendens.

ATPPIXOZ,s,o,vels, cophinus ,Ííeu vas vimineum. Etymolog.Euftath. ὃς Hefychio. Νου idem tamen prorfus cffe quod x$i-x», ex Ariftoph. patet; dicente in Avib. Α΄ δν ὡς τεέγεσον σὺ p» ἰὼνqus ἀῤῥίχες Ἱαὴ τὸς κοφίνες: ἅποινίρις

ἐμπίτσλη πτερῶν Euftath.&Etymol. tradunt Atticos mafculino genere dicere τὸς ἠφῥῥνς, ἴο--nesautem focminino 9s ὠῤῥέχες, Plutarch. lib.«22$i seis,DN» ioci doy ἄῤῥεχον ἠκολέϑει vopiden.vide Ariftoph.(chol.& Suid.Dicitur etiam 26:9»» apud Diod. Siculum, ubi exponiturlo-

culus. Exponitur etiam cifta lignea& arcula feu capfula.

APZ, αρνὸς, 015» 5018; vel agna. 1l. Oízere ἄρν ἕτερον λόυκὃν» ἔτέ-plo 3 μέλαινων. Iliad.a, A7 κέν πῶς οὐρνῶν κνέοσ ας αἰγῶν τε τελείων Βάλε)ἀνγάσως: ubi Euftath. dicitaddi τελέων, utpoeta fignificet agnosgrandiores; quum ἄρνες fint immaturiores adhuc& minores. Ξ: Euft. tradit piss non habere nominativum monofyllabum,fed Α΄ρζο.ένθ»,&per fyncopen 2e: eumque vel ab zeg effe;quódin votis faciendis precibufye agni facrificarentur: velà p» ut;ἀσοιφὶς suis, ἃς fimilia,

A μνακὶς, Q», 5, Suidas exp. agnina pellis unà cum lana. Ariftoph.Item calceamenti. genus hyberno tempore ex aguinis pellibusconfe&i, apud Plat. in Symp.

Apo. 5. τὸν proprié locus ubi agninz carnes vendüntur» macel-lum agninarum carnium, Hef.

Αἲρνειίθ)» Εν ὃν agninus, ὤρνεια κρέα- Luc. dp» φον», aenina cedes.Sophoc.

A'preris, ὃν ὃν agnus adultior. Il. β, vide Euftat.

Αὐρνίον» 8» τὸν agnellus.:

A ρνσυτὴρ» Πρ»» o urinator. vide Etym. ὅς Euft. Il. a.

A praummaim πο), exp. urinatorum exercitia.

A'gráuris,,, pifcis, qui& rzz«pO». Euft.ex Athen.

Conmpoffta.

Epl os, 9) 6:55, pulchras habens agnas feu oves.Dicitur ὃς iplo,ὧν», id eft xoa aeó Gaz GO». Apoll. Arg. x.

Πολύαρς, py&vs 25, multos agnos habens.lliad.8.Et per confequens,dives. Dicitur ὃς πολύῤῥόν», Od. A.& πολύῤῥόο.

Yap, agnum fub fc habens: ut, ὕπειρνθ» ποίμενη» apud Hefych.

Y zelo»; dem.

ΑΡΤ A'BH 5.5. artaba: mehfura Perfica, tribus cheenicibus Α tti-cis capacior quàm Atticu$ medimnus, tefte Herodoto. l.1. p.49.Apud ZEgyptios autem artabam facere modios viginti, fcribitHieron, in c. 5. Efaiz.

A'P TA MOX, s, lanius, coquus. Apud Lycophr.interfe&tor; ut,πουτεὸς ἁρτοιμίθ» κλήθησε. ἘΞ Euft. di&um tradit quafi τὸν ἐςἄρκοι πέρονοντει.

Αὐρτωμέω, 9 concido infrufta. Item trucido, ezGuezo ἄνδρας.£u-rip. Διαρτοιμέω,,(cozzp-) idem.

AT T A Ω. 8, Έ. ἧσῳ, αρρεπάο, fufpendo.(5 A verbo Z».

A propias, ὤμαι, appendorfufpendor, pendeo: ut apud Synef.p.4.τοῖς ὅν ον τοιῷδε-πλέεσιν 207) λεπῆῶ Quos puru τὸ ζῆν piden, ΠΠπὰtenui filo vitam effe füfpenfam ajunt.Gregor. Naz. ἓν ἤρτη Ες,unum ex alteropendet.. Metaphor. efteiiam;pendeo animi,&fpem meam in aliquo collocatam habeo;ut inquit Herodian.1.4.5pm.) YU σόσου Ῥωρεοίων αρχὴ τῆς ὑμετέρος οἰνδρείοις τε x πήσεως. ubi

tamen Polit. interpr. nunctotum Romanum imperium in virtu-

tem veftram recumbit& fidem.Α΄ρτῶμοη ἐκ o9», adjunctus fum alicui.focius vel comes fum alicui,E: affecla.Xenoph.Hell.e. 5 52 ἐξ ὑμῶν ἠρτηρδῥων πόλεων.:A p. τὸ Quod ΜΑΗ eft velappenfum. Item appendix.tem peculiarifignif. lorum ex quo marfüpium depender. vi&Hefych. 9 RNΑἰ ρπεένη, ή, laqueus. Item fufpendium. Soph. in Antig. Poll. cfetiam ασάρᾶ ovo λαριθώνᾳ ὅςτις ὠἀνέλκκᾳ τὸν Curr.:ΣΡ, αμΟᾺ; Cozzpofrta.Α ναρτείω, à; fufpendos Ut» ἀναρτῶ uou 3v βρόχω.(uf

endo

el5ToEη

Lu NP uMqueo. A'vagra» ἑαυτὸν ἔς τινα, apud Der. metaphor. dicitui pro,

fpem fuam& prafidium in aliquolocare; ὅς cuim eo vitz fubfi-dia fociare.

ΑἸ γωρτάομαι!. Όρια, fufpendor: ut; ἀνηρτηιδῥο» 78 detto», apud Pbi

loftr. fufpenfusé curru. Et metaph. Dem. ἀναρτωρϑῥες ἐλπίσιν ἐξἐλπίδων. Dicuntur& ἑλπίδες ἀνηρτησχ,, fpes pendere. Et apud Luc,cu τὸ ἐμξ va pul» ἀνηρτηδῥοι, nutu meo pendentes, EtapudPlutarch.in Oth.. πείντων aztàs ew» ἀνηστήμϑῥων mái vs:» quumomnes ex ejus vultu penderent. Apud Herodot. ἀνήστημοι» cuiminf. fufpenfus fum deliberatione aliquid agendi.$6 Itemproἀναρτῶ,Πρεπᾶο. Irem concilio mihi ὃς afcifco; amicitiaque de-vincio, Xen.

Ανάρτησις, sos κα, fufpenfio. Item metaphor.obftriétio, devin&io,quz fit bene merendo de aliquo.

Α᾽παρτοίω, à, fufpendo; appendo: ut, ἀπαρτῶ Ts ἐλγήδας ο τότε.Lucian. Itera(q.d.feorfurn fufpendo) dirimo, diftraho, diffocio.Lucian.

Α΄ποιρτῶμεη» fufpendor. Item dirimor;feparor, difto. Item aberro,longiüs digredior, apud Xen.

Διαρτείω, à, diduco» dirimo, intervallo quodam intercipio. Plut.

ΕἸ ζαρτώω,, fufpendo, alligo.anne&o. Herodian. ἐξαρτήσοις ἧς ἔπε-φέρεν ζώνης τὸν πράχελον ον βρόχῳ. Et metaph. Synef. epift. rog.ὙΤοσότων ἡμεῖς ἐξαρτῶσι κελτῶν οκ tot judicibus nos fufpendunt;ex

tothominum judicio pendere nos faciunt. Item devincio, id eft,amicitiam alicujus concilio, quafi eurn fufpendendo ex meonutu. Synef. epift 89. ἐξηρτήσω σειτᾶ κ ἐπείησεις ἄνοι(ἐς. Ytem εἷς.vo; tollo furfüm, ut interpr. Bud.

Έ Ζαρχείομει» ὤμαι, dependeo, ρεπάςο. Ariftid. in Panath.? τόταiiem), ex hoc dependet, hujus eftappendix. Et pro. magnope-re deditus fum: unde prat. ἑξήρτημομ, conjun&tus fum, adhareo.Plut. in Ant. το$9 μεγάλα πεδία λόφων τύπων ἐξήρτηὃ), ingensplanicies hiscollibus adhzret, velfubjacet. Item conjun&us δὲconnexus fum; conjunétam habeo rationem. Bud. exPlat. ApudStrab. idem?) χώρο«τεὸς νότον, affurgit, attollitur, Bud.

Έ/ξάρτημα, appendix. Εώρτησις, fufpenfio.

E'zugnio,, füfpendo defuper: unde ἐποιρτοδαι dicitur, quodim-pendet. ZEfchin. in Tim. κ φόδες ἐπήρτησεε τοῖς ἀπροωρδῥοις, metuminjeci. Et ἐπηρτηρδύ» x2» apud Herodian. periculum im-pendens.

Παρῳρτεω, à, fufpendoecingulo, vel fuccingoutenfem. Luc.deHerc. xj τὸν γωρυτὸν«εοζρήρτη).

Παρῴέτημᾶα. quicquid ità fufpenfum geftatur, quidquidab aliode-pendet& annexum eftut appendix: quicqvid applicatur&ed-motum fufpenditur. Luc.

Περμαρτοίω. circumappendo, feu alligo. -

Προσαιρτείω, 9, appendo. Προσηρτηδῤ»» appenfus. Etmetaphor.de-

ditus alicui rei& velut exea pendens.

Προσάρτησις, 4. d. appenfio;additamentum. ον

Σιωαρτούω,, ἠρρεπάο, anne&o. Eurip. in Med. σταρ σεις ojos

Σωυαρτῶμερ appendor, anne&or,conneétor: ut, σκήτη) τῇ φλεξὶ»vena conne&itur, Ariftot. Itemadhereo. Itemfequor. Bud. explut.

Ἐπυάρτησις, connexio rerum& colligatio, quum unaab alterade-

pendet. Plut.

Decamp. A'owéenil&-, non connexus; non cohzrens: feuqui con-

ne&i& coharefcere nequit. Et pro, non confentaneus,non con-

veniens» ineptus; ex Greg.

ATTEMHZ, iO» o5),incolumis integer. Il. η, Ὡς ἄδιν C26» scὈρτεμέα ασθοσιόντα.(3^ A nomine Zen», vel q. ἁτεμής.l 4.iteeris viribus. Nonn.

Αζρτεμεία, incolumitas, falus, fanitas. EpiΑ΄ετεμέω, d, incolümis fum, valéo, fum i:

ΑΡ ΤΕ΄ΜΩΝ, ονῶ»,, artemo: h.e. velumnavis majüs. utiterLu-cas, AG. c. 27. Itremtrochlea quedamin illotra&oriz machinzgenere;quod πολύασαςον nominatunV itruy. lib.to. c.s.[5 Priorὀρπέρεων dicitur πειροὶ τὸ 30774744: pofterior seg τὸ 227,004, quo-niam eo ingentia pondera tolluntur, ut Alciatus fentit.

APT EOM AT, ὅμαι, apparo, paro. utapud Herodotum. 22zéeas -νέως γ&; bris is πόλεμον ἐξ Ὄρχης. ΓΞ. Ab ὥρω,: ο ια Compoftta.E'auemis, 4S,» paratus;qui eft in promptu.ut Od. 2, x ἐπαιρτέες|, ἀσὶν ἐπούίροι. SIC ἐπτουρπέες νῆες, ἐποιρτέα ποΐντο, apud Apollon.E ποιρτηΐαι, 5, apparatus;zzogcxsus, Hefych.αραιρτέομεοι, Suo, pre paro, ftruo, apud Her.E 2ερωτι)»(hp Ab pt CHOR SU id. 3AT T H?, κ, arteria, fpiritus femita, fpiritus conceptactilum. utapud Soph. σλόθρον. Ὀρτηρίας, Έγσεαχῖα Ὀρτηρέα, apud Alex.Aphrod.in Probl. afper canalis quo vox editur, i. fauces. Ruffusrh Fail arterias à vetuftis Grecis venas vocatas fuiffe.ἘΞ Volunt dictam 332 τῷ τὸν ἀέρᾳ oyg& üt refert etiam P halar.velab ἄλεδθαι, quafi ἁλτηθλων, verfo poftea A in p.A gmigimos, 1 ο, arteriacus, ad arteriam pertinens: ut, Ὀὐτηθεωκὸν75413. G, raucitas» ut fcribit Paulus, 3» c. 28. De homine vero in-telledum, idem eít quod βρογγώδης» raucus. Eftenim raucitasproprius arteriz afpera affectus. A'ezreiexà( non addito vel τῆςἀντιδότα velalio quopiam normine) dicitur à recentioribus medi-«is(ut ait Gal.) T??e"glas DL Qézuaxor,