JAM ALy

185 TE ML QM ite sp HUE in Hip iatr. de equo hydrope laborante d evo) evroppunm ὑρφὸν ,2pmesacédha κὶ Osea uico» ὡς τροῦ μου. Bud.

SP TI, mod, paullo ant? nuper. Ariftoph. in Nebul. καν. emΧαφεφῶντοω Σωκρώτης, modó interrogabat. In Epigr. ἐς φά:: ἂρμοολόήΘ», γεἛθης nati. Cum verbis prarfentis temporis verti lo*et,nunc jam» primüm.Xen. in Apol.Socr. 4apn δακρύεσε τς in SÉBetis? Theophr.ezuszen Qui), quum primum eme ic S bs:πῶς ὧν ἄρτι βλέπ4 5A'w ἄρτι» ab hoc tempore,in poiterum, ut 9 b& Matth.cap.26. A'xe ὁ ἄρτι ὥρης, ufquein tempus pras gasτ. σον. 4. Ἐς ἄρτι, idemloh.;. 9 In multis comp: fignificatperfe&tionem ,àb ἄρτι.: ut in2pZjus ie RS MS

Α élus idem cum ἄρτι, modó nuper. Sic Plato?pzias zo». Apu

- ZEfchin. ὅτε δρτίως πωτελελύθει ὁ δημ», expon. quum recensre-diiffzt, vel pauló αὐτὸ. Aliam fignif. vide in A en».

ΑῬΤΙΟΣ, 5, δνὴ ἡ. proprie dicitur de nümero pari, qui fuis parti-busapté inter fe coharentibus itacomponitur, ut nihil nequedefit neque fuperfi: quem τέλειον appellant geometrz, qui misἑωυτῷ μέρεσιν ἰσές ἔσιν: ut» gt» δριθμοὸς» par numerus, cui oppo-nitur a&os3s; impar. Plut. de deteat. orac.su bros d TÉ pis“ραποθέ δ΄ Sed&illi quorum par eft numerus dicuntur ἄρτιον:üt,

'apud Luc.inHermot.$7 κι γὸ ἀὸ ἄρτιοι ὦσιν οἱ ἀγωνισοὴ οἷον er,αὶ πέοσαρες, ἢ did vxo. Hincfadtum quidam exiftimant, ut, ZenG-per metaph. fignificet integrum&perfectum: ut Luc. de Vulca-noloquensin ib: de facrif. DE ἄρτον τῶ πόδε. Et 2. Tim. 3:0.$us agno ἡ ὁ g eos εἰὐ)ρωπίθ.ν veis my ἔργον ἀγαθὸν ἐἐποτισδρῷ»,{. uc perfeétus fithomo Dei, ὅς. Exponitur& Ἱεμοσιδρῶ». M. e,v η δει. EcOd.3, ἄρτια βάζει»» 1. confentanealoqui, utinterpr. H. ϑιερὶν Are sie grammatici deducunt ab Zea.

ὁρπότης, Integritàs. Laert. in Zenone.

prd adverb. integr, perfe&te. Item coherenter&apté. Itempoknm rust Nero Re f

Α ρπάκις, pariter, 1. pari numero. Αἰ οτιώκες x; αὐθιοσάκις. Plut. j

A gato, ludoparimpar. Ariftoph.in Pluto, φοωυτῆρσε ο, οἱ ϑεροόποδεςδρτιάζομδν χιρυσοίς.:|:

Α᾽επατριὸς, ὃν o, lufus eorum qui ludunt par impar. Ariftot Έπος.

Α΄ ρπζω,(cum fuis compofitis ἀποιρτίζω,εξαρτίζω, κατοιρτίζω, qua funtufitanora)(ignificat non folüm compingere feu componere accoagmentare: fed etiam complere, perficere,& abfolutum red-dere. Apud medicos ufurpatur etiam pro luxata membra in fuumlocum reftituere.. Deniqueetiam pro farcire quod ruptum eft ὃςditlolucum.

A'gouos pro codem, apud Theocr. in Hyla, νύμφα χορὸν ὀρτίζονν,: Οοπερο//ῥα.A'vdgi», impar ex ago.: SΔ᾽ πορτίως, expon. ἀπηρίεσιδῥως x; ἀκριξῶς, apud Hipp. A'aztezoy dxeo-2£49e», Plur. auctioném bonorum facere;au&tionari. Vide Bud.

Δ᾽ παρέξω, perfectum& abfolutum reddo, omnibus numerisex-

pleo: 2pAos ideft, eyaguésus συμτοληρῷ fert abfolute ponitur,inquit Bud. ut Ariftot. Pol... des ἀπειρίεξειν πξὸς τὸ μέγεθθ. DEOἀξίωμα ὁ ρχῆς.» ut zquare prudentia& gravitate morum poit"magnitudinem dignitatis ὃς principatus. Quare& pro quadrareponitur: ntapud Ariftot. ον τῇ ἀπειριδέση ὄρᾳ- Et pro adequare.Vide Bud. Item pro difpertire, dividere.::Αποιρτιζόντως, ad erb. perfecte, expleto numero itàutnihil defit,nihil fuperfit» inquitSuid.

. Αἰ πωρτὶ exp. ἀπηρτισιῆῥως» ideft, plen? omninà& q.d.explet?. vide

Suid.;

Α᾽ ποιρτέξομοι, paff. per&cior,ab(olvor: ut 6epQ- ἀπποιρτιοθιὰς, apudBafil. item dividor. lofeph. de antiq. ἀπαρτίζε”) ὡς ἑπτο κεφαλώς.

Α΄ πάρτισις, perfectio» confummatio. in noy. conft. I. Imp.

A'muon7 995, perfectio:ut Lucz 14. cap.:

Α’ποιρτισικὸς, q. d. abfolutorius, adperfe&ionem& confümimatio-nemirei alicüjus conducens.

Decomp. Σιωαποιρτίζω, idem quod ἀπωρτίζω, B. ex Themiftio.

Ἐ᾿ξαρτίζω, abfolutum reddo, ab(olvo, expleo τας a. Apoft, cap.21.Item apparo,adorno,inftruo.vel perfecte inftruo. 2. Tim. 3.

Καζιρτίζω, ρτο ἀποιρτίζω, perficio, abfolvo,abfoluté compono, utLucz6.cap. Interdum proaccommodare ὅς concinne aptare,coagmentare, apté componere: utad Hebr.10.. σῶρ(ῳ 3 χρυτηρτίσωgoi. ὃς 1. ad Cor. c. τ. ὅς ad Rom. ο. Item ex multis unum compo-no,ut Dio(c.in praf.libri 6. τοκουτηρτισιθμῶ Ἱ' ἐδεσιριώτων, edulia&multis rebus concinnata& compofita. Hinc du&a metaphora,ad concordiam atque unanimitátem reduco, perturbatos ὃς fedi-

tionemagitantes fedo ac compono.Herodor. in Terpfich. μέχρι

IM M«wmm, diremptos confociárunt, diffidentesconciliárunt.. Iremreconcinno, refarcio, inftauro: ut Matth. 4.& ad Galat. cap. ult. s

Kapenvuds» ideni. Apud. Ziginetam, reftitutio luxatorum in na-turalém fituri koi Item reconciliátio. Item récon-cinnatio ipfa refarciendi actio, inftauratio.

KaL ens» εως, ἣν perfe&tio, abfolutio. Item inftauratio: 2. ad Cor.cap. ult.- à

Ka(2£nese, reconciliator. Herodot. in T'erpfich.

Wo i di i in Hippiat; exp: qui conceptum non per-

cit.Προχκζιρήζω, aite abfolyo; 2. ad Cor: eap. g.

| AP 186

Πορορθίζεθ-ν, appatati. Hefych.

Προσειρξίως, idem quod ados, nuper, 3. Maccab.

ATTOZ,w5panis Ab mefignificante a&eQrpa inquit Etym.quafio xa ἑχούς Lu"2 σού Cove ἡμοῶν aptos Qepotdp o. Cui Etymol. a(-fentitur Euftathius quoque. Sed additur& alia ratio ab Etymol.videlicet 2]g τὸ οὔρειν"ἡ κεφίζειν ql Qua. Videtur ctiam ab ἄρωdeduci poffe,ut fit Z//& cibus corpori con gruus: ficutab eodenaἄρω deducitur ἁρμωλιὼ, cibus.

A" pr» ναυζκὸς» Luc. panisnauticus.€ Suide eft etiam boue, pa-nis fruftum, buccella.. Alex. Aphrod. in Probl. zi£zrga: 5 adigi 3ἀθρόως μέρἐοον ἄρτον κοιζουπιόιῇες.:

Α΄ ρΐέσκθ, 89 ὁ, parvus panis. aliis, paftillus. Athen. 1. 4.

Α΄ ρᾶδιον, parvus panis. Laert.

n Cozapoftt a.

Δικρᾶ ζω, fubigo& panem informo; ut quum maffa in panes infor-matur. Bud.H'yeipros, Hefych. effe dicitfpeciem panis hemicycli figura, id eft

lunata. Legitur ὅς ἡμιάρλον,

Μεγάλαρ]θ»» magnipanisdator. Μερωλαρτία, feftum magnorum

. panum.

Ο᾿λιραρτία, 5, penuria panis, q. d. paucitas panis. Suid.

Τρωξάρτης, ες, 6, panivorus. nomen muris, 22£ aea; ἄρτον, id eft,ex eo quód panem edat, feuroderefoleat. apud Hom. βάτεα--ange.

EJ Ξ-: Ξ 3 3 Ξ Ξ

A'P TY O,& αρτουύω,( interje&o») apparo, adorno, inftruo, ftruo..Odyff. z. v. 448.--- τοῦ οἳ ἥρτυεν αὐτὸς Spo. Ἐτ ξ, λόχον 913pεὑρπειώουθες ἡ σσροσκοζνώσωντες γε] ou Leni] es, Hefych.Apud Hero-dot. ἥρτυσων vl ἐπιζωλζ, infidias ftruxerunt. Il.o. v. 203,

Ὑ σροίνζωυ üpruwo» ὠριςῆας κοιλέσε]ες. Έπτορα 16 Ῥρώεοσιν Ὀναντίον,Euftath. εχροπίτρῳρότως ἐμοίχοντ». 9 Item condio Soph. ἐγώ ών.ῥ» αρτύσω σοφῶς.[55 Euft. ab Z;« deducit; poffit& ab αρτέω de-duci: ut; χύω à γέω.

A Ῥτύομιοη ὃς apsiyouat, apparor.Iliàd. 8. v.55.

Apres»πὸ, condimentum. Plut. de lib. inftit. καὶ ἀνώποωσες, S πόνωνVIPTUME E51.

Α΄ρτοµίοντώδης,£o, ὁ 35» in condiendis cibis ufam habens, ad con-diendos cibes accommodatus.[

Α΄ρτυσις, ipfa actio condiendi, -

Α΄ρτυτὸς, exp. condimentarius(eu conditaneus. Dio(c. 1, 2.

A ρτυτικοὶ, pro fructibus cinare(qui vulgó«rtzobanx). offerturexAlex. Tall.

A'pris»£j, exp. amicitia" Item σεώσεξις. Α(γω,€Xp. ὄρχων. Sed tradunt alii αρτύνες fuiffe αρχόντων Epidauriorum peculiare nomen;

Α᾽ρτιώση ex Herodoto aff. pro quibufdam Argivorum magiftrati-.bus.

Item condior. Item proapparo. ut

Οὐ, αν

Αἰναρτύω, adorno, ftruo, molior.

Ἐ ξαρτύω, adorno, apparo, inftruo, Polyb. 5. 52 yo deeexowsues. Sic Herodian. Ἐξήρτυε) κὶ sto» γουϊεκόν. Apud eundemἑξαρτύεὣς ponitur interdum fignificatione ad. ut lx.va qol πε ἔξηρ-qi ἡ E λλάς.:

E'Íépmew;appáratus.Suid:

Ε΄ παρτούων idem quod«zz/a, ftiuo, pàro. Opp.lib. 2. de Venat,

E'sorpríz y apto, adapto. Od. 9. v. 446.

Καζωρτύω, compono; coagmento inftiuo. Plàt. de leg.

DBecomp. Προπρήνρτύομος, compono, ex multis unnm facio, ante in«

ftruo. Plut.

Ο᾽ Ψαρτύω» ορίουϊα condio& inftruo vel àpparo. apud Suid.

Θ᾽ ψαρτυσία, y conditio& inftru&io opfoniorum: vel etiam ars con-diendi& apparandi opfonia.

Ο’ψαρτυτὴς, 8, ο, opfotiorum conditor vel inftru&or. Poll.1. δ.

Ο’ψαρτοζιΏς, pertinens ad eum qui opfenia condit vel inftzuie: Ρο.pinalis; culinarius: ut, ὀψικρτυϊεκὸν βεξλίον, apud Athen.

Ο Ψαρτυϊικὴ, àrs coquinatia, feu coquorum artificium,

Παρφρτύω; cómpono ,accommodo. Ex Bafil. epift.

Σεναρτύω, apparo, inftruo; adapto, Apoll. Arg. 2.

AP YO& Αἰ ρύτω, Ἑ. ύσω,. haurio, ex profundo traho. Item fimpl.traho:nam grammátici ab ἐρύω derivant verfo«in&. He(iod. Ofv: ἐσξάπεον, mi ο] ήρνον, hauriebànt. Epigr. l4. i23, Ὡρύονζ βοώ-7i», hàurientem intuituspaftorem. Et metaphoric. apud Apoll.Argon. lib. 5. Ked yi κέ oi"ἡ πρῶσουν ori ςηϑέων εὑρύσοι(ϊω ψυχῶ, 1. exehauriens. Paíliva quoque vox activam fignificationem haber,-'Ariftophan.in Neb. Nes φυξοχοὼς ὑδείπων Χρυσξοίς apertos φυξόχεσε.

Plato deleg. ὧν óc apvd» ὅθεν τε δὲ X, ὁπόσοε κα ὁπότε.

Αὐρυτὴρ, ἤρ(θ-γὁ, cochlear, concha;hauftrum, i. inftrumentum coqui-narium, quo ex aheno hauritur aliquid. Diofc.1. 2. c. 84.

Α΄ρυσὴρ»& ἄρυσις, ὃς δρύξεχ(Θ.» Ariftoph.fchol. eft vafculum aprumadhauriendum: ut cotyla, cyathus, calix. Athen. lib. 2.& Arisftoph. in Vefp.}

Α΄ρύτουνα, ἡ, εξ edis τι λεκοινίδιφυναὶ Euft.dnnot. Numeratur& intevafà balneatoria. Poll.l. το.

Αἰ ρυσοίνη; ἡ» idem videtur fignificare quod Ὀρύτοηνα, Athen,

Cozapofftu.:

Αὐνώρύτω, haurio; idém quod 2pzo;.

A apusis; 8, vasin quod vinum hauritur. Hefych.—

Α΄παρύω, 6l ἠπειρύτω, haurio ex. Interdum rietáphoric? pro; de-

trahe

d