197 ΑΣ
Αἰσκητήρμον, 9. τὸν(q. d. locus meditationis feu exercitationis) Rrfus exercitatorius, feceffus quem incolebant οἱ àoza 724. coénobi-
nafterium: Greg.
um mos τὸν» Fn NS arte claboratus,affabre fatus; ut ory ἀσκητὸν vae. Sic ἀσνητὸν λέχιθ». Item ornaus, apud T ERDicitur ἀσκητὸν, quod exercitatione confequi poflumus. Ariftot.εἴπ... ὃς Xenoph.ápomn.l.1.
{ἐμέ εῤάν η I
Αὐνασμησίων ἡ» no exerceri vel exercitatum effe: inertia; imperitia.
oll.:; NUS
AE os inexercitatus. Xenoph. Pad.g. Phil. de vità M. lib.r: ὃςPlut..: NAR, n
A vacziises, inexercitatorum more.fine exercitio: πιράγωσκήτως DSx δέ; i οἱ Gy OXAITOR: -
παν ὦ, exornot unde διησκηρδροι quis κόρος aeved: κόσμεω» compti,ornàtbapud Athen. TN:
Έ ξωσκέω, 9; exerceo. Item exorno; coro. Item elaboro; affabrefacio. Bud.éxAthem&Luc. ος dg RM.
Έ ξασκξρο], exerceor. Xenoph. 42(Gm ποίνίω ἐξησκηρθοι ὦσιν οἱσπα, MO? m os)
Ἐ᾿ πού» έω, à, exerceo;colo,do operam. Herod. ἐπτισκήσεις ποιβερφτιον.Apud Ariftoph. in Nub. σοφίων ἐπεισκέιν.
Έ πασκητὴς, exercitator, áthleta. ies
Ka(xox£a, à, exerceo, erudio. Kamoxzid9-, exercitatus, eruditus.
Bafil. VA
Tgoxexip,anteexerceo. Aphthon.——
Σιωασκέως idem quod ὠσπέω. Diog. Laért. Ὁ SANARE e
Σιν κοἰσκέω, à, corpusexerceo: de gymnafticis exercitationibus, qua»les funt athletarüm. peculiariter dicitur. Athen. lib.12.
Ἑοωρσνία, corporis exercitatio. Xen.
Ψρνκσκὸς, 8, o, qui vocem exercet: id eft, vocis exercendze magifter.Alex. Aphrod:& Gái.
ΦΨωνασνία, ars exercendz vocis. Theophr.
ΦΨωνασκέω, à, vocem exerceo fub magiftro. Dem. Φωνασκέολεοη, Suetq.d. vocem exerceor ΠΡ phonafco.
Χεικῳσιέω, à, hybernis exercitiisincimbo, hyeme exerceor. Poll.
A'ZKOZ,& ο uter, utis. Il. y» Amedeo» αὐγείῃ, in utre caprino. Etalibi ἀστὸς βοὸς, pellis bovis. Dehominis corpore etiam diciturvelvivo vel mortuo. Vide Euft. Item de homine obefo;& vinigurgite, Antiph. apud Athen. e.
&'ox inis ὑδρθ», hydropis fpecies, in quo humoris aquofi copia cumpauciffhimo fpiritu in membrana abdominis interiore, inter peri-tonzum& inteftina, veluti in utre quodam continetur.
Αἴσκωρῳ» τὸ, pellis muniens remos qua parte fcalmo incumbunt.Hefych. Suid.& fchol. Ariftoph; Exp.& lorum quo remus fcal-mo alligatur. apud Ariftoph.in Acharn.yide& Poll,—
Ασκώλια, το feftum Bacchi Athénis; in quo fuper zziz inflatos&unctos unico pede faltabant,ut delabentes rifum excitarent. Suntqui derivent ab ἀστὸς& é»opn."E:
Α᾿σκωλιάδειν,(uper ütrém falire: item faltare unico inniténdo pedi,apud Ariftoph. in Pluto;& Plat. in fymp. Exp.& claudicáre, VidePoll. Hefych.& Euft.
Α᾿σκωλιασρεὸς, falatio illa 35 ἀσκωλιαζόντων. à pese
A'exíor,$, τὸ, utriculus paryusuter. Plut. Acido, idem, apud Ari-ftoph. -
Α΄σκαροι, oi calceorum feu fandaliorum genus. Hefych. Aut crepitá-culi quoddam genus. Pol.lib.4.c.9. Vnde ἀσκαροφόρφ qui geftatἀσκώρως. Hefych.tamen exponit Φορτηγθν, bajulum.——
Αἰσυέρῳ, n5, ἡ, Atticis calccámenti genus. Suid. Hefych. Euft. Poll.
lib.7.tradit, fuiffe calceamentum hirfutum, utile hyemali tem-pore.
ΑΣΚΥΡΟ Νις, τὸ,{γε ἀσουροειδὲς, hyperici genus cft, de quo vide
Diofc. 1.3.c.172. ὃς Plin.lib.27.c.4.
E------,....., ϱϱᾠὨὩοὩὼ 23ᾗἱ
A'ZMENOSJ, 5,$,Saudens. Itemlibens. Il. ο, ὃς x"ub quof, ἄσμε..YO» οὖς ρενάτοιο. Plat.in(ymp: ἀσρδῥη esee.[733» AD nope prateritoverbi sua, fit zc) D-, ex quo ἄσιδρῷ», inquit Etym. Irregul.comparat. ac,duésseO» pro ἀσμθρώτερφ», itidemque fuperlat: σμε.γέσοζϊΘ- pro ἀσρϑυνώτεϊ.. νε
Αἰ σιϑύως, cum gaudio, libenter. Ασιϑρέςαΐζῳ, libentiffime, Plat. proquo ὅς ἀσρδροντοῳ.
Α΄σμδρίζω, F. ieuslibens füfcipio ὅς comiter accipio; idem quod φι-λοφρονᾶμιοή, ut apud ZEfch.epift.s. à ασ ῶς ἠσηδμισεν ἡμοῖς. Et proacquiefto,ut in cadem epift.cum dat. Σφόδρω ἀσγδμίζω τῇ συμεφορῷ.Apud Plut. ἀσρδμίζωϊοθίων, libens comedo.
: Cozepoff£a.E'werplpiq» delector aliqua re, acquiefco. cum dat.Τεισώσιδρ», admodum lübens;lubentiffimus. Xen. Anab.3.Y φῳθασμϑρίζω, libentiffime ample&or,&(u(cipio. Plut.
A ZIA ZOMAL F. dezuej, amplector;amplexor, comiter acci-pio, amicé accipio,amzgter comple&tor. Item faluto. Il.z, y. 542,πὸ) χωρέντες Δεξιῆ am Coe ἔπεοσί τε μειλιγάοισι, ubi Euftathius fcri-bit effe εἰρεσλέκεσχ, ὃς quafi ἐς ἑαυτὸν aras. Od. y: V-35- Χερσέν a^FO rea) ἐδριέα ὣς ἄνωγον, idem fchol. exponit. Zrezr rz X) ἆληονg δεξιώσεως εἰς ἑαυτὰς. Scribit etiam, pro ofculari, folitos veteres
addere dativum φιλήκωτι. Xen. Pzd.G. ἠσπέσοινη ἀλλήλης ὡς ἐκὸς
c δυσελπίο«. Ariftoph.in Nub. Στεεψιά δω ἀαπόζομεη, exponitur
falvere jubeo. δγηε[: Zaraez κρίκον moz ἐμᾶ,(aluta illum verbis
AX 198
meis. Aer? Μὐτοκρῴτοῳ falutare imperatorem, falutandoappellare. Plutarchus.€ Item ample&or, amo, cupidà üppre.hendo: ut, ἀιστάζ ὁμοῦ nennen. Plat. derep. lib.i.- Et Xen. de ca-
nibusfallacibus loquens, ear tC dped ὃ τοὶ ψσῦδη, fallax veftigiumample&tentespro certo...;
A ασ-ασ ns; 5, o, amplexatio; falutatio, r.ad Cor. cap. 16.& alibi, ὁeroe Hs τῇ ἐμῇ x24 Πωύλε. Matth.23.& Marcz.& Luc.rr. τὸςἀὰσασ μος Ὃν τοις ἀηοραῖς. ΄
Α᾽ασασµ, res quam amplexamur. Plut.in confol.ad uxoremquy ἡθεσον ἡμῖν ean cic αν κα gent μοῦ 1 o ep παιρᾶχεν ἑωυσέω.
A'arasis E, ὃ, quem quis ample&ti velit;ample&endus, Optatus ,ac-ceptus, Od. ᾧ. Herodot. comparátiy OZ 555,8», ufus eft, pro,
: iter etiam,
΄. Iy-
gratiore. Apud Hefiodum erai», adverbialA'arasus; libenter. Herodian.lib.2. οἷς τισ σεις ὁ ABI Q- ταν πρὶ loιὑσεδέξα:» ἀασὰ ςῶε. vMΑ΄ἀσ-ατὺς,(», ἡ» falutatio: apud Callimach.
A wraoX$», 2, 0, poétis, idem quod Zazrasis.
Αἰ στασίως, lubenter. Il...
A Gori Qopees,(cop.) vefaluto; viciffit ample&or. Bud. ex pluy.Y'avegegricopeq, vehementer ample&tor, feu faluto. ZEl.var.hift,
A'ZIA'AAO0Z, so, afpalathis: frütex mVide Diofcor. l. 5. c. to.& Plin.l.z2. c.fcholiaftes effe fpinz genus ait venenátz: quippe quo percufti cer.vi emoriantur.€ Dictum Weg Τὸ μὴ ῥαδίως τὸ ἢ3 ὡληγϑόσωνBimasr tox ἢ τοι ἀφεερξ ἂχ, quód non facile evelli five eximi queat ἃcorpüre eorum qui in eam impegerunt. Plat.l.to, de rep. referttyrannos afpalathi fpinis apud inferos laniari.
ultis fpinis horrens.24.&l24. cap.i3."Theocr,
A'EILA P A T O five 2cQdeu 9»,(Attica) s 5,citur quód primüm in lucem prodit oleris gerfolia explicetur: five recentiffimusturio qui edendo eft. Galenusde aliment.facult.l.2.c.58. Et Athen.l.2. Item planta quzdamcujus meminit Diofc.l.2.c.152. Gal de alim.facul.l.2.c.9.& f]medic.l.6. Meminit Theoph.& alius afpárági quem in cenfii nrexe» 9x8» ponit hift. pl. L1. c6.&l.6. c1.& 3. Item ἀσφάρῳ ζῶν.gula, guttur; fecundum quosdam rod τὸ(φΦαρανγν, ἐἠχϑνημο.niam ὃν αὐτῇ αὶ φωνὴ φέρε). Illy. Vide& Σφάρῳ ζῶ».
Ααπαρφγέα: ἡ, αἰρατασὶ plantárium. Theophr.pl.l.6.c.3.
Αασ-αρφηωνία, ramufculus áut frons ex afparago illo fpinofo. Plur.
afparagus. Ita di.men priusquam in
A'ZHTZ,(09-2, clypeus. acis τοιυρέῃ, 1l. τ.986A» Πλ. Et φαεινη ἀσπὶς. 1]. χ. Etavidw:ἰαπίδο» epithetà vide apud Pollucem. Iaclypeum fe locare; apud Xenoph. idem eft quod ad finiftram.Ponitur etiám pro ipfo clypeatorüm
uan 1 Lorum agmine, feu ipfis clypearis,Herod. ἀασίςὀκζηκιο ιδ. Luc. ἀπίδίου ποὐτεύτης"Exi ltem(ἐν.
pentisgenus. Paul.ZEginl.s.cig.[αν Euftath. derivatab ἃ φερη-Voc& carico» Τὰ eft, οὐκτιόνω, ἡ μὴ ᾿ωλέον Ὁ μετείω μεειοηκυσρδη, ἢ κυρζ-ὡς ἢ κυκλοειδὴς V) μὴ ἐς uo eredi. Ariftoph. γετὸ(hol.etiam àb ipfaafpidé.a]g τὸ ὡς κύκλες πολλὺς ἑλιδσόμῆυον(τὸ ζῶον τῶν)χωτελειν. κυκλικαὶ 0 iw αἱ daxidts Y sac» y ὡς Αἰχύλῷ., ἅλωT», iam κύκλον λέγω. 2
Α΄ απτδιώτης» 8, 0; clypeatus. item miles. Euft.
A'ambis, iG» ὁ κὶὶ 5, in clypei modum rotundus. Od.».
A'amises, in clypei formam fa&tus. fcutatus. Oppian.lib.:. de vena
Α΄ ασιδὲν, q.d. clypeátir; teftudine fada.:
Α΄ απήδιον, ε, τὸ, parvus clypeus. Aavidiex o, s, ὁetiarn pro eodém. Hefych.
'πολυδορίδερλον ασπίδεςσύκύκλες Π.Σ. Pluraἀαπίδι Κον 9:52:07, in
;ldem, ὅς ἀσαιδύσκη,
-Α΄αυίζω, F. ἴσω, clypeo protego& defendo.
A mee» spo, clypeatus. Soph. Aamzjs, 8,5, idem, 1; δA'asiswe, clypeatus. zE(ch.
Compoffra.A'gylogtmné, dO». ὁ 16 ἡ, argenteumΓλώοσ ams, qui fe lingua ut clqui fe facundiatuetur. Bud.Εναασιδύω, ὦ, clypeo armo. apud Phayor.Θυρεάκσιδες, exp. fcuta.]᾿Ασύκρισσσις; album clypeum habens. 11. χ.O ugs; unà cuim alio clypeum geftans: commilito. Epigr.Παρφασέζω, à latere ftansclypeo munitus pugno.Plut.^Iagzame75, qui à latere ftans clypeo munitus puenat.Προααπίζω, clypeo obje&o protego, propugno. Éerodian.Προπαστρῆς ὃς exeonams ip, propugnator: qui inter clypeatos primuscertamen initῬψωᾶσις clypeum abjiciens& fugiens: ignΣυνααπίζξῳ, confertis clypeis pugno,teftudine fa&ta pugno. LucEwnseme nés, quum confertis clypeis pugna initur. EEusaansss, qui unà fic pugnat.Συνώαπίζω,(detazzp.)(imul dimico. Luc.;Ὑἱποσσίζω; unde Υἱπειαπιςὴς, clypeatus;fatelles. ΕΠ etiam ad jutor,defenfor, apud Eurip.in Phoeniff: kΥποιασίδιὃ», clypeo tectus. Hom.Soph. Eurip.Decozap. Aensisrutinens primarius& princeps inter zrzaoi suis, Plut.in Eumen.Ὑπερκάσίζῳ, clypeo protego, propugno. Polyb. Bafil.Y aegouurie uni, dcfenfio, propugnatio.Ὑπεραατῖσης, propugnator.Φέρωαστς, clypeum ferens, cllicofus. in Epigr.
clypeum geftans. Athen.l.i2.ypeo defendit, cui lingua clypeus eft,
avus. Pol. ex Plat.
ypeatus. Hom.hym. in Mart. item bel.
Iz X AN am,