Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

8ος. ΑΥ

milsda, Iplendor. Suid. D.Sem ὑξοιε nitens,vel virentium fplendorern refetens.Ex Lue:Χρυσεωγὴς, àuri in modum fplendens.:"d in módum fplendeo,auro fplendeo&niteo.Epigr.FE A obfcuram lucém reddens. Hefych:

ΑΥ ΔΕΟ κ ο oratio, fermo. 11.. TS Ἀπὸ γλῶσσης ureCOACH Mya ΓΞ Quidam deducunt ab qa fignif. φωνῶ. Ahià nomine αὐγὴ XT dt utpote δὲ EUR ii0er, à vocepréditus, vocalis.T. δ. V 407.;M vocem ede loquor. Term SENSE utIla'düm cum accuf ut H. e. Et pro, alloquor, ex(8.$ANM ὅμαι, pro eodem, apud Soph.& Euft. Citatur& ex Hero-* loqui: Pgor pro feq CompofFta. ἘῺΝA avus νὴ» VOce cárens, mutus.Od. επ») eva». Etἄναυδον ἔργον» apud Soph. in Ajace; exp. nefandum fa&um.A ναύδωεν mun HT εἰ ναυδύέα,» loqui non poffe. Gal. j::pic iQ» i 5 incfabilis;aut non fandus, nefandus. Item ai-vépro, non loquens, mutus.:Poi pp nón dicendus, non commemorandus; ápudSoph.in Ajace. Item pro ἄνανδιΘ», apud Nic. in Alexiph. iA vixodslo,. viciffim loquor; refpondeo. qu SSΑἰ παυδωνῶ, vetojinterdico prohibeo, ut apud Ariftoph. 2242 μὴδιδόναι. A quibufdam exp. jubeo, contraria prorfus fipuificatió-ne.$ Item deficio.. Plut. de lib. educàát. πόνοις αὐτές ὑπ'ερμετεοιςm ξάλλεσιν,δις ἀπουδῶντες omm uc: Apud Luc. vert Aus ἠειῶν ἑξῆςἡμερῶν ἀπηυδηκὼς» triduana fame confe&tus» vel qui deficit pre fa-me. Itemloquendi facultate deficior, apud Hippocrat. utult Erot:pA πιροωποιυδοξω, 3, prius deficio veldefarigor. Eft autém àpudτοῖος poetas,& quidera tragicos prafertim, ufitatum.E rav», voce praditus, vocalis, Hefych. Pro quo ὅς ενώνδής. Exp. ἔμιπνεῖ» fpirans. AT i£'Zavo&a ,2; eloquor. Il. a. ἐξούδο, μὴ κοῦθε jg.Ἐ᾽ ποωδῆσει» infuper dicere. Aliiexp. alloqui.Κωταύδησις, exp. vociferatio.::Μεταυδώω,. d. intérloquor; cum dàt. ut Od. ν. Φωήκεση μετηύδο.Item alloquor, cum accuf pérfonz; ut Apoll. Arg.2. Αὐτοὺρ τόν--γ᾽ ἐπέεσσιν ὑστερφιώλοισε μεετηύρὦ.:Παραυδεόω, à; alloquendo confolor, Od. à. MὩροσεωθοίω, 4; alloquor, compello; ut Od. ξ, δυσῆά avoid.Decomp. A τιρσαύδητίθο» non compellatus. Item infalutatus;Exp. δὲcolloquii expers.:;Σεωωυδοόω,,(q.d. fimulloquor) confentio; affentior, Item proconfiteor, apud Soph:

9M ώΠΠΛῈῪ΄Τ᾽'᾽ἬαAYOENTHZ, κ,, ἀϊνενίαπι habet fignificationem& etymolo-giam. Idem enim eft quod αὐτοέντης,( ex quo& fatum eft) quifua níanu perimit, qui fua ipfius manu cedem infert:(éu ἐξ ἑάυ-{ξ ἐπί τινί. φόνον ἱέρῆμίθ»» veluti αὐτοέντης τις avinquit fchol. Apól-lon.ütapud Eurip. αὐθεντῶν χέρες, manus corum qui illis ipfis ma-nibus cedem patrárunt. Apoll. Απο. αὐθένξς A'wiovo;perculforesAmyci. Etymologo εἰ Φονσῦς, ὁἑαυΐζν κἀννύων, feu ἑμυζνβάλλων τοῖς ἔντεσε, 1. τοῖς βέλεσι:& Eurip. fchol. δὲ αὐτῷ ἰεὶς τὸ ξίφῷ...

Dicitur adjedtive& φόν(. αὐθέντης de cede qui propria manu|

fit.Efchyl. in Eum. Οὐκ ἂν οβόοιθ᾽ oru αὐθέντης φόνθ», confan-guineorum czdes propria manu patranda non eft. Apiid recen-tiores fignificat dominum.qui proarbitrio& autoritate(ua quid-vis agendi poteftatem habet. iavG» imuQas ἐς πώνζῳ,κ ὢν αὖτε-ξέσι(», C μὴ ἄλλη, UN ἑαυτῷ svinquit Etym. dériváns ποιρο τὸ αὐτὸX; τὸ ἕντης. Exp.tiám autor. j

Αὐθεντία,, poteftas, autoritas. Bafil. Synef. PRI

Alfjer/xés, authenticus. Apud jürífcontültos authentica inftrümen-τὰ& fcripta dicuntur, quz certain ὃς juftam habént autoritatem.

Αὐθενζκῶε,, Cum autoritáte. Cic. ad Att. lib. o. epift. rg.

Αὐθεντέω; ὧν áutoritatem meamaccormmnodo.. feuautóritáte meàprobo, autautorem me przbeo. Bafil. Apud Paul.i:ad Tim.Cap.2.uxor vetátur αὐθεν]» e/2pe, aütoritatem fibi 1n virumufuürpare.

Ἐ᾿γωυϑεντέω» à»(corp.) autoritátem obtineo inter, autoritate valeoin, vel apud. Greg.

5 L e ΩΡ»^* 1 -AYAAZ 2x9»» fulcus. E ἀρόσρε εἰς MEO» ou, ut explicát Euft.dicens, lg τὸ τενοεπήροηκες οἰκ 9 αὐλῇ πωρωνομοίοϑα:. Heliod. αὐλακ'2 αύνοι ἰθεῖον. Et Philo, ωὐωτεμόντες ὡς αὐλάκας. Pro quo Dericédicitur& ὁλὼξ, ex»,; ὃς zAof; ox»,, feu per metathefin 224.quod rfferaphoricé etiam áccipitur: ut apud Eurip. in Phoeniff.pa aras τέξνων eAuqge δουρόνων βία.Αὐλακιζῳ,& ἀλοκίξω) Ειίσω 2 fulco apud Atiftoph. ἐγο οι ἀλθκιζεινἐδεημίω τὸ peor.Corb off asΔιαυλωκίζω,; d. perfulco; peraro.Κατονλανιζῳ ὃς καιζρλοκίξζω,(ülco: unde pertmefin apud Eutif. κατ΄VUE) ἠλοκίσ bk ze. r9 μα, paucos fulcoshabens;&(per conféquéns) paucos agros.$:

EM

| ANY... 206O μοαῦλαξ;! eodemfulco comprehenditur; vicinis.& pet fynto:en ὁμῶλωξ»«x9», 05, idem. Apoll. 2.Υϑγοαιῦλωξ, fulcus aquarius. Bud.

A Y'A H 5 aula; atrium: A thenzus; lib.s. trádit AZ? ad zi» appel-larilocum apértum& vacuum ante i pfas&desexpofitum; qui àventis perfletur,unde& de fubdialibus locis ufürpatur apud Ho-mer.Sic Philo dévità Mof. lib.3. τὸ ὑπεηθρον. appellatum dicit saλίώ. Quoniam autem in ejufmodi locis fubdialibus, ftabulargfolent animàlia;ideo ponitur οὐλὴ pro ftabulo,ut H. δι το eite arg:λυσπεζμεμεογ(θ» ἀνδρὸς ον αὐλῇ Μυθίο ἑξήκῴσι. Sic& Od.£. δ Itemaula, domustegia.domus principis:(ic di&a quódante ejufmo--di domos effentamplalocà fubdialia; vel quód fatellites ibi folerent ποιραυλίζ ον, ut fcribit Athen. Sicapud Polyb. μέρα 23: Qusλερές gines(Tho αὐλλὸ ἄν. Herodianüs paffim dicit βασίλειον" Lu.

Αὐλειθ», 835 iut αὐλειθν θύραν apud Plat. in fymp.exp.januà ve«ftibularis&átrienfis. Dicitur& ádAeG» fub. Ἰύρῳ γ wt apud Plut.in Pompeio.: εν t:

Ἀθλικὸς, δ,, aulicus: qui eftex alicujusprincipis aula. Plut. in Po-lit.-pracior gg ὧν αὐλικοὶ κόλακες.$ Aliquando in malàm páitem,ut Plut 23 φοδηθήσε) τὸ, ἀὐλικὸς ον» GoX γα Deor.

Ἀὐλοία, 5, àuleum: item tentorium. Plut.

Ἀὐλίον 85 τὸ» ftabulum. Item domicilium, proprie quod eft ruri;Apoll. Arg. 2. supe τε 15 άθλο.

Aus, 12» v» domicilium; locus ubi perno&atur, Item teüitoriumscaftra. Hl.;. ES E εἰ

AV» dez, qui δά αὐλὶν ducit ánimalia: vefper. Euft.

Ἀὐλάτης εδ villicus.::

Αὐλίζομιῳῃ»ftabulor. de ovibus,Od. 4 de fuibus; Od.&. Ipfi etiamhomines dicuntur αὐλίζεαχ in aliquo loco, i. pernoctare; cubare sapud Thuc.& Xen.(epe... A Bud. exp,&.ftationem habeo»itemàexcubo. ue;

Αὐλισμὸς» perno&atio. Hefych.

Αὐλιάδες vipiQa, in Epigr. nympha incol: feu inhabitantes.

: Coszboff? a.:

A ggavA Gv, 19.0» in agro five inagris ftabulans, οὗ ἀλροῖς αὐλιξό..tp, in στο pernoctans. Sic 95; ἄρροωλίθ» dicitur Odyff,,&Miad.s. Ipfiquoquepaftores apud Homerum& Hefiodum 5 ποιξδὲς ἄρραυλοὶ.

Nícandruim, qua fitin agro.:

Α ρραυλί, ας, ἦν ftabulatio in agro: pernoctatio in agro.

Αἰλεαυγέω, F. ήσω, Ῥιηκῳ, Ítabulor inaero, petno&toinaorn usmds ἀψεάνλϑντες» ápud Lucàm Evang. It Re SOON

A maus ouo feorfum ftabulor; feorfüm ftationem habéo. Itemhominibusdi&um, feorfüm pernodo. ο

EAS»feorfüm ftabulaüs vel à ftabulo difcedens: in Anth;

pigr. 5 à

Αἰ παυλισηξέω χα λαυὶς, apud Poll. quam fponfa mittit ad fponfum eodie, qui zz» iz dicitur.:

Αἰ πούλια, mi, diesquo fponfüsapud focérum feorfüm à fponfa per-notat: itém ἀοπὰ qu& fponfz dantur, tefte Polluce. Acron dicitfuiffe diem quo nupta ad parentes redire folebar.

Βοαύλίον 5 85 πὸ, bourn ftabulum;bubile.Poll. Βόουλφ» idem. Theocr.

E'jouAG-55,oftabulum ὃς fpelunca,Hefiod.Item domicilium. Idem;Itetno ον αὐλῆς. Vide Euft. Vide&in comp.ex αὐλὸς.

Εἰ γαωλίζομεξη, tationem habeo, caftra metor, inhabito. Thuc.

E'vas)uc ut, domicilium. Suid;

ναυλιςήΡον ἄντθον, ftabulare antrum. Σ

Εἰ παωλίθ-, κ,, Ítabuluim. Item cafa.Il. ᾧ-

Εἰ ποιωλίς ἕως,, villa, cafa. Plut:

ΕἾ πεώλιον. villa; Plut:: d

πεωλίζομή, ub imu topi TUA, caltráad urbem pono. Plut;in Sylla. Dicitur& fponfa ἐποωλίζεως rel ῤδριν 3. pérnoctare apudmaritum:

Εποιύλια.τολ, quidam voluüt idem effe ἀπαύλια. Vide ἯΙ

. Suid. equam ro NIFIden: ὑπ Vise Heych,

Θύραυλῷ», 5; 5*5,» ἀῆτέ Fores jacens;(ei excubárns. Item foris ζω οno&ans. Hefych. P

Θυραυλέω ,antefores pernotátio:(eu ànte fores pérno&are; àut jàzcere. Luc. de merc. cond.zvaz:£ 4 Ἀσιδρομησὑτώεχἂς 3 ϑυραυλίας:

Θυρανλικὸς; adject. υτϑυραυλιχὸν ἔρηο», quod foris fit; fub dio. Bud:x Philoft. epift.::

Θυραυλέω; à; àd fores fei ante fores pernoctoautjaceo. ftem forisao; extra domum verfor.Xen.in Oecon. τῇ 49 uui t app» idem ἡϑυραυλᾶν. Ítem» incaftris& ftátivis permanere; τοbém non ingredi, nec fubte&o effe, apud Ariftor.& Plur.

Κατρυλίζομοι, tationem habeo, caftra metor. Plut

Μαυλίως vocabant τοὺς μια χεῖρας, quafi ὁμουλίας» Dl τὸ p Ae Eodinquit Thuc. fchol.&exeo Suidas: uterque cultros intelligens; enim plures in una vagina veluti ftabularipoffünt. Nicandervero εἰρυλίδους appellat; à nomine Agis: in"Theriac. κεφαλῆςDori uy ἀρφξοι Μαυλίδηγαλκείη: ubi fchol; quoqueexp. zreo feiferréo cultro. Rurfüm μαυλὶς Hefychio eft quz mercede aliquidfacit. Viide ueéviu£e», mercede proftituere,/ MauNsaz; Suid: ΤῊ

mercedealteriuscorpusproftituit;utleno. d

MégnuAQ-$50» vel Μέσεωλον 3, τὸ; locus in medio ftabulo feu

in inedia caula; aut etiam cafa, Bud, AJii proprie volunt effe

januam

e