Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

iΪ||||j

AY

211

Μεγάλαυχθ», idem. vel fimpl.jactator.Item μεράλαυχα, tes magna

ja&antizplenz, apud Luc.Μεγαλαυγία» 1, jactantia. P.Μεγαλαυχέω, ὢν

γε! ja&o me de magnis rebus: aut fimpl. jaéto.

Ύππεργυχέω» ὃν valde glorior, vel me ja&o. Phal. in epift. vzrsgevaei»

iui A enso mm.: MM aY a«ogyyis, valde gloriofus, valde elatus. Tryph."Υπέρῳυχθ». ja&abundus, elatus. ZEfch. in ἑσ-το ἐπὶ Θ,

Y ψαυχέω,, idem quod ὑψαυχενέω, cervicem effero. Phocyl. ὑψανχεῖ]

ο πολὺς"AST.

AYXHWN,Q-, o CCryix: τὸ μετοξὺ κεφαδιῆς x ὤμων, inquit Ariftot.anim.r. Item metaph. anguftia loci, anguftus locus; ut Lat.fauces: utapud Herodot.in Melp.z/j4ve Boaz ops. Et in Erat. αὐχένα

χρσονήσα. Item pars clavi& gubernaculi in quam gubernator

' incumbit. Poll.l.y.(73 Dediicitur ab 25s, ob ficcitatem ὃςduritiem, diciturdue αὐχέν quafi αὐχμίή.γίὰ. Euft. dΑὐχένιθ», εν x5(q. d. cervicalis) ad cervicem pertinens: αὐχένίοι

qzvov]se. Od..^Αὐχένιον(/8f.) Euftathio eftzz2z».: MmiΑὐχενίζω, cervicem incido, cervicem frango.Sophoc. in Ajace.8 Eftetiam,(inquit Bud.)loro caput equorum compledi& conftrin-gere, ad hoc ut veng intumcfcant ὃς fanguis detrahatur fcalpro.Ἐτ αὐχενισὴρ, lorum quo idfit. /...s ICosapofrta.Α᾽ναύχζω, cervice carens. Ariftot. de ἀπ. 1l. 3., yΑἰ munsviQo,idem quod αὐχενίζω. Apud Philoftr. in heroicis, 22275-vÍazq πούρον, quidám exp. franare taurum. Etpro; contumaciterrelu&ari: apud Phil. de rnundo. ut Bud. interpr.| Buauéxlo, quihumeros adducens cervicem contrahit; quales in ju-dicio naturarum Ariftot. infidiofos cffe ait. sYwxixl», qui collo eft gracili& prelongo: Ariftoph. in Pace.Διαυγενίξομιαν, cervicem attollo feuerigo, quod de equis primum;deinde per metaph. de fuperbis dicitur. Vide Poll.ΑϊαυχένιΘ» uue)os,expon.cervicis medulla,'q. d. ceryicalis medulla.apud Plat. ο:)Δολιγούχω, cervicem prelongam habens. Eurip.in Iphig.Aul.|ἘΪναυχένι(Θ..» qui in collóeft:: velcollo injectus; collo infertus ut,haven Bex», inEpigr. pU;E Ζαυχενίζομμαι, unde E'Zavyerw uds,xcervicatio& contumacia per-vicax. ex Hieron.incap.s. Nahum.Proph.. ποωχένι(Θ» ζυγὸς, jugum. quod cervici imponitur.Egal», cervicem elatam&arduam feu proceram habens. Honi:υρτούχέω, cui incurya eft cervix.Λασιούχέν, hirtam ὃς villofam cervicem hábens, apud Homer. δὲAriftoph. Pr RMΜαπραύκζω, cui collum eft przlongum. Eurip.Μεσειόχενες, exp. mediacerviceligati. ν᾽....Μετοιύχένιον, 8) τὸ, quod poft cervicem eft. Poll.1.2.Παρουχένι», collo impofitus ὃς aptatus 5 ut ποιρῳυχενη φαρέτεη, inEpigr. EON.Παραυχενίζῳω, exp. cervicem demitto, propendeo.collo deyexo.ἨερμωυχένιΏ» spen(os, torques; quz cervici circumponitur.Σκληρφύλζω,αμὶ dura cft cervice,cui indomita eft cervix. Suid. Plut.MB) ἀγωγῆς.fili| pro severe, ar&tz cervicis feuanguftz.Epigr.Y ποιοχενιῶ», cervici fuba&us, qui eft(ub fervice.Ύ"ποιοχένιον»(/a6/f.) cervical quod cervici füpponitur,Luc.in Somn.Υψ ιωύ ζω, εἰάτάτω cérvicem habens. Er metaph. fuperbus, quod fu-erbi elata cervice incedere foleakit.:vien 8» δὲ Υἱψαυχενίζω ὃς Ysyavyto, cervicem effero; cerviceerectaincedo. Proprié de equo dicitür: metaphorice autem ὅςdefuperbis hominibus. Plut.Ύψεολαύχόω, idem éum ὑψψαύχδω: unde Ύ ψηλαυγεία. Xen.Φρεξαύχζων, habens cervicem horrentem fetis: ut; κοίστξον φενξαύχεναquidam poeta vocat apudPlut.

Xowgosalo»lufcinia: quia luteus orbis collum ejus circundat. Sim;

AYXMOTZ,8, ο, ficcitas ex vehementizftu; cui opponitur ἔπομι-6ρία, apud Ariftoph.in Nub.Philo de vita Mof.|.τ.τοῖς 3 αὐχ κὸντε α)φλογμὸν c» pito χηροῶνι ασθοξπε. Exp.&fqualor: ut; αὐχμξ«πλέως, fqualóre obfitus.[{35 Fitab a( ficco.) plenáfimo literax. Etymoltamen affert& alias duas etymologias. velab ZZ» fi-gnificante itidem ficco;pleonafmo».vel ab αὐξω augeo, per án-tiphrafin: ex ficcitate enim nihil producitur, nihil augetur.

Αὐχμάδης, εΏ», 0:55, xftuofus, aridus prezftu. Iter fqualidus.Synef. Gal. S

lut. de inftit.l. µεραλαυγίας ἐμπίμτελον).vel μεραλαυ]ομιι, Spon, magna jacto feu grandia:

À φαρὰ, idem. Etym:& Suid. Apud Euft. fcribitur ἀφαAA

ducit αὔριον» quidam etiarn a/yi δὲ ἠὸς, de quibus vide fuis loci;$ Item flo, fpiro, ut aitidem Etym. in qua fignif. itidem cftiüu.fit.& dicitur Ze Euft. αὔσου ait fignificare etiam tangere: Un'de effe χραῦσεη» fignificans χεοὺς αὐσιη. 8 Item dormio, ut inquit'Etym.citans ex Nic. in Ther. οὗ οἳ ἀμοίϑοισιν H' τὸ ἁμοντεογίσι iE.(ον ονδυκὲς 4. In qua fignif. dicitur ἰαύω.1. DeriGata ab um, 1. ffcco, accendo. Av», 4; o, ficcus; aridus: ut; ξύλα«e; Od.e&e. Et apud Plar,leg. ὕλη αὐη 1 ξηροί.Αὐόνη»» ficcitas, ariditas. Etym.7 Αὐότης» 41». 1. ficcitas, ariditas.Α΄ναλέθ», κ,, idem quod αὐ». Hefiod.Αὐσοολέθ»., idem. Nonnunquam& pro fqualidus; fqualens. Apoll.: Arg. 1. οὐφοολέ(θ. κονίησι.Αὐούνω» arefacio.Αὐσίνομοη, arefio.Acc u$s» exiccatio. Item ficcitas.Αὕανσις»arefactio. Item fenium& tabes plantárumiΑὐανζικὴ ác», morbus exiccans corpus.| Compofft a.A'yasa, aff. pro accendo.A φαύω, idem. Et pro, exarefacio apud Ariftoph.Αἰφωνώνω idem. apud Theophr..Decomp. Ἐ᾿πωφαυαίνω; exficco,deficco. Ariftoph.in Ran. Διαυούνω, perarcfacio, deficco. Suid.E'vz/o; accendo;torreo: ut; πῦρ oveve, Herod.Xen.Dinparch.E'vaUéoX» accendi. Plut.:E'veue μ9..τὸ;id quo ignis accenditur;igniariurn:item füfcitabulum;ut quidam interpr. ex Nonno.. Item metaph. fomes, fax, id eftincitàmentum. Heiodiàn.E'Zado, accendo; torreo, 22/2. Euft. ex Plat. cornico.

ξαυοήνω, exarefacio, Σιωεξαυούνω, fimul arefacio, fimul exicco.

Κατούω, torreo. ItemaáQeavia, Euft. ex Alcmane.

Καδοιυναίνω, arefacio. Vide Bud.

Προσεινοήνω»& etoozumiyeuatidem quod αὐαίνω,& αὐαινομαή, δν..in Prom.

Πύροώνον; v, τὸ, inftrümentum quo prunz ardentes inferuntur men-fa» veligniarium. materiesarida accendendo igni. Poll.zw«egτὸ πῦρ οὐαύειν ον αὐτῷ.

Πυραύφης» εν, beftiola, que candelam circumvolans, utigném at-tingat; aduritur.

e; Deri$ata ab αὔω.}. clagio.Αἴνω, per dialyfin, idem quod zio: ut Il. 8; ἀὐσέντων Cur. A qud.Αὐτέω, à; idem; ut 1]. με. v. 160.; XΑὐὐτὴ:» clamor, vox. Od.& γ. 434. Interdum ex confequenti ptóbello, ut Od. 2, v. 382::aeta Compofet àsΑ΄μϕαίω, circumfono,

| A»avG», v, 6:5» vocisexpers.. Etproprié, clamoris expers: Item

mutus."dA»:O-» mutus tacitus: idem quod ἄνεως. Hefych.

A vtos, idem quod ἄναυ», ex quo deducitur. Attice pro aya» utIl. 7, eid toov.

| Ao; adverbialiter pro; mute. Od..

2:4 EN

A'"/zva, exclamo, unde οὐαύσαν. Theocr.

A rait, acclamo, alloquor. Coluth.

Δ᾽ ντουύω 5 Vicillim clamo, refono: Pind. Pyth.

E νεὸς» 5,5, mutus, Ariftot. in Probl. ονεοὶ zz κωφοὶ 2f.

Εἰ νεότης γ(700575, q.d. mutitas. Scribuntur h&c&gemino», apud

- o

Ariftot.& Plat.

Εἰ πούτέω. acclamo. Theocr.

ΑΦ Α΄Κ Η,» inter fruges reponitur ἃς legumina; vicieque fpecieseft; de qua Diofc. 1.2.& Theoph: hift. pl. 1. 7. c. 8. ὃς Gal.dealim.fac.]. 1. c. penult. Vide& Plin.

A3 AP,(adSer£.) ftatim, continuo: ut in, Od. ἄφαρ ziggoi sete

σι», exponunt 4097. Sunt qui ab πόροι derivent, exponentes τωςλέως ἄμῳ τῷ puo. Etymologus quatuor figaificare àit! τὸ sz-χέως, ut; ἄφαρ δὲ σε Παλλὰς[χη uh: Ἰτοιὰ τὸ«ο θόγγρον τὸ rttoeas en Haπεν τος aub δὲ τε χεῖρες ὀμμπιύειν ἐσὲ X) ἡμῖν nec non τὸ ωἰφνεδνον», utΩς οἳ ἄφαρ οκ Τρώων ἐλασεῄω» μεώγυχως Var mrs denique τὸ ῥᾳδίως,ut, Que) οἱ 45:2 9» ἦλθε. Inde compar. ὀφώρτερθ», celerior, ve-ocior; pernicior; utll. d. Τῶν οἳ ἵπποὶ E ἔμοσιν ἀφώρτερδι

go:De

eA.

]

pharcá ,arbor femper vires, apud Theophr. hift,

ΡΙ.1.5. ο. νι δὲ L3. ον 4,

Αὐχροήεισ» ST» e fqualidus.Horn. in hymn.

αὐχρηρὸς.,, fqualidus. Luc. Item obfcurus, caliginofus. 2. Pet..

δὐχμέω,, areo prz aftu. Synef. Item fqualeo.

Αὐχμίω, à, idcm.

Ἐ᾿ξαυχμέω»& idem.:

Ἐ΄ξαυχμεῶσεη,(quallefcere,exarefcere, apud Theophr.l.5. de cauf.pl.E'favx prat, exliccatur. apud Diog. Laért.iti Zen:

A YQ, ficcosarefacio: item accendo.

: buntpotius zi» cum afpero: ut Od.e, ἑνγα μή πόθεν ἄρλοϑεν αὖοι.$ Item clamo, refono, boo ut ll.», ais Z[ A 8s ὃς pauló póft,ὗε ο A gw. Item fplendeo, λάριπω, ut vult Etym. unde ὅς de-

,

In qua fignif. quidam fcri-

ΑΦΕΛΗΣ, έθ», ox, fimplex. Luc.&agee quite x ὡπαλοϊίός.

AOAYPOZ 8;» 1 becillis; debilis. Hefiod. ἀφαυρότε δὲ δὲ ado

apis. Ecl. 3 ἀφωνυρότερ(β» γεῖροίς T θε. Κο Euft. deducitab.

ΠῚ fignificante ξηραίνω. Etymologus autem ab« epit, δὲ ποδρθ»ντ), n.» d ή ΟΣ

quafi ἄγων πρῦρίΘ» κ᾽ 0) y(s XT Quse.

Item ὠφελὴς δέαιζ τς, λιτὴ dicitur quz eft fimplex feutenuis&fru-galis, omnique luxu carens. Et ἀφελὴς λόγ», apud rhetores,oratiofunplex&füco carens. Hefychio eftillefus, purus;inte-ger; cuinec fuperfluum quippiam in corpore eft nec deeft: Idemπεδύω ἀφελῆ dici fcribit τοὶ σόδενδρα, arboribusconfita: ut apudΑπιξορῆ. in Equit.