Ade à Iovemiffus, ut exp. apue difcum jacit; qui difcum in füblime jaculatut. 2Δροσοξόλ(Θο;. rorem jaciens, rorem fpargens; ut; δροσοξόλ(Θ- δ,e tophe. 1.3. c. ult. de catif. pl.aér rofcidus,rorulentus. Et, δρῦσο-iAoraup,apudeundém.|.: o ti dανν rd up malécedit, utcui aleainfelici jà&u cecidit.
nis Etymol. Athenienfibus effe dicit conjicere feu'conjecta-
d Eurip. Poffit effe etiam idem
τί, ποιοὶ τὸ εἰκαύως τὸ ὡς ἔτυχε βάλλειν. Metaph. ab iis qui terrere ὃς,
prout cafus fert; tela coniciunt.Ἐ κατηθολίθ», idem quod ἐκηθόλθ». Hom. vac udἘκηξόλθου,'€minusjaculans, àb ἑκοὶς ὅς βολὴ, rriutato z inz; metricaufa. Il. a. Epith. Apollinis pro quo ὃς ἐκουτηθολέτης dicitur.Ἐ κηδολίῳ, jáculatio? longinquo. ΠΡ ΝΗΈ κηθόλως, long? feu procul jaculando: Synef. epift. 152:
: UNSERE A»Y- κΈ΄᾽λαφηξολῶ», qui ceivosjaculis figit; ut; ἐλαφηδολῶ» A erepus, apud
Plut."Generaliterpro quovis ferarum agreftium venatore capi-tur,utEuft annot.1l.o.,. ο ΗνἘ λαφηθολίῳ,οἐνν ο πα jaculatio,cervorum venatio.Soph. in Ajace.-Εἰλαφηξύλιων v), feftümapüd Phocenfes in honorem Díanz yena-tricis. Plüt::Ἐ λαφηξολιὼν» ὢν(θυ» ὃ»€: 1 af."di&um volunt, quiillo menfe Dianz ἐλαφηθόλῳ immolarentur.
doni en d» ή:Dicitur autem poetice ἐλαφηθ.ρτο 2.«9o6. verf. oin? metri caufa,
utannotat. Euft. ἘΣ ἂν:"Ἐ πεσξόλθ» verba probrofain aliquem jaciens, verbis probrofis
impetens, conviciator, blatero: έπεσιν» ὡς βέλεσι; βάλλων, ut Euft.
exp. ll. β. CEDERE eἘ΄πεσολί, ἡ» cOrtvitiuri, nugae, Od. àἘ’ πεσξολέω; 8; verbis probrofisimpeto.E'aié Cox, Ideim ác ἐπεσθόλύθου
Ἐὐθύξολθ», appofitus: οἰ ια fumptaab arte jaculandi, re&tà ad.
fcopum, ad quem jactus irigitur,tendens. Phil.de mundo.
f Cpum»re&o& deftinato jactu; red. Idem Philo.Et Bafil.Ἐὐθυφολίῳ, re&tus jactus; recta conjectura.
! Εὐθυξολέω, dite&té conjicio. Idem Philo.
Ἡ λιόξολ.» qui Solis radiis quafi feritür; foli expofitus. Theophr.Θηροδολᾶν» feras jacere feu ferire; ut faciunt venatores. in Epigr.Γθύξολθ». quirectàjacituf feu projicitur.—,Γοδόλθ». qui fagittas ejaculatur. Item venenum ejaculans; venena-tus; ut; ἰοβόλα θηρία, apud Herodiàn. lib. 3: zh
Τοζολέω, à, fagittas jaculor,fagittas emitto. Epigr.Item yenenum ja-culorfeuemitto, venenoinfició,——
Ἐ᾿ νἱοξολέω;(decozzp-) pro eodem, Hipp.ep.ro.
Γχθνοδολῶ»& ἰχθυοδολοὺς» qui tridenti pifces figit, pifcator.
Y x jvoGoAtar, à» pifcor. ε: e d
Κερμσθολῶ»» UtzsQgrGoAovmmrípum, fémen quod cornu contigerit;feuin cornu inciderit. Theophr. de cauf. pl.l 4. c. 14. Metaph.fignificat durum; prefra&um; intra&abilem; apud Platonem;utdocet Plut. Symp. 7.Probl.2. Ὁ
K sgeivyeeoAO», fulminis jaculator, ex Luc;
Κεροῤυνοξολίο, fulminisjaculatio:
Κερφυνοδολέω, ὢ, fulmen jaculor; fulmine peto: ED
Κορωγοξόλον apaocor, dd cornices petendas inftrumentum,ut eftfunda.Epigt.. ΗΝ
Δαγωθόλφ», lepores impetens 5 uit, π]ζνὰ 150662; in Epigr. j
Α.αγωθόλον,€, τὸ, lignum quoleporesfugientes petuntur: utexp.apud Theocr.idyl. 4.& 6.::
Λαγοδολίῳ, venatus leporum, quo videlicet lepores figuntur, apudCàllim. E à:
Α.γωθολξίὀν&, τὸ, locus ubi lepores figuntur. Suid.
Αιθοξόλ», lapides jaculans, lapidibusimpetens; ut, jjeG6AQ» uiaγὴν dpüd Iof. Έτ, λιϑοξόλ.» eA pez G-; quilapidesjacit."Thuc.
Διϑοξολέω, ulápido; lapidibus peto; lapidibüs obruo. Marc. 12.
Μακροδόλῷ», e longinquo feriens. Strabo lib. 8:
Moxpo:o^a,longejaculatio; qua élonginquo feu eminus quisjá-culatur.Strábo lib. 3...
Μηλοξολέῳ» à» malo feu malis βέτο. Et pro; ad fetn veneream aliquaillecebrainvitofeuincitos quód μέλον Veneri fitfacrum. Videfchol.Theocr.&Ariftoph..::
NiQóco»(&-, idem quod»Qeo»séfaprásut;iqdsoxoi πεδίον; apud Plut.in Sertorio: 2
Οἰρρόςὀλέω; à, ceftro exagito; ftimulo. Epigr.
Ο᾽ ξυτόλῶ, celeriter jaculor; in jaculando celer furi. ἘΡΉΜΗΝ
O'£9óoo AO»; qui re&tá projicitur; idein quod ἰθύξολῷ». Hefych.
Ορμιή σολ», pifcator; quoniam τὴν opua», i.lineam pifcatoriam inaquarii jacit ad capiendos pifces. in Epigr:
ΟἾφιόξόλ(.} ferpentis percuffor: Epith. Apoll. i ovo SinimizRhodii:: s
Ο φδωλμοδολέω, Oculosjactofeucónjició.——.
Παλίμ“θολθ»», veteratorius, vetérator: Plut.in Themift. δολερὸς xeπευλίξεξολ(. ἀνὴρ. Exponitur ctiam inconftans, mutabilis; quifacile in diverfuinzefolvitur: Παλιμεδολία, dolus, inconftantia,flucuatio aniini; Suid.::
Πετεοσόλφ», lapides ejaculáüs. Χεη. Polyb. EtapudIofantiq. l9.πετεοτόλα τε καὶ δυρυτόλα,,[ὑργανώ maching que lapides ejacu-lantur.
Fiezgoso?ungs, idem: ut, πεδεοξολικὸν vivo», apud Poly b.
r 9' X Ἢ..Februarius menfis, quem ἃ figendis cervis:
Tego:, qui taxillisludens
Πλειςοξολέ», ludere taxillis.
Πλειφοξολὶς ποηδιὰ, vide Poll.& 736160). idu, apud eundem.
Πρωτοδολ»» qui primus jaculatur. Epigr: Πρωτοξολῶ»» ισπ», equisqui primos dentes emittit. Euft.
Πρωτοδολέων primus jaculor. Plut.
IopoGoA 9»;1pnes jaculans; vel aptus ad jaculandos ignesGA. μηχωνήμοίζα.
P'iCo62A 9», qui radices emittit& quafi ejaculatur.
Ρ᾿ ,ζοξολέω,, ὥ, radices mitto» radicesago 5 μὲ, ῥεζοδολᾶ το κοίτα ἰὰEpigrammat. τὴ:
P'iyeeoA D», ut; ῥινοδόλῳ πουτόύγῳ; in Epigr. exponi. fono naribus€ditg'& impulfo.;
Σιδηῤοξολθ»" ferrum jaculans; ut» e2ygeCzA- μηνοινή,
Σιτοβόλιὸν» V, τὸν ὃς σιτοδολὼν, 9y€-,7, horreum in quo frumenta repo:'huntur, granárium.Poll.Suid.A pud Plut in Graccho, somos ata.ζεὸχ σιφθόλια Bud. putat fignif. tefferár frumentariam.
Σκἐρθολφ», convitiatorius; impoftorius. Item conyitiator, impó«Πού. Callim..::
Σκερδόλλω, conyitior, cor impetó verbis mordacibus. Eft enim apo.'cope exis κέαρ βάλλειν» uttradit Εμ. Item ποικώλω. ut Ariftoph.fchol.exp. in equit. x; μὴ σκέρθολλε πονήρῴ. Et; σκερδολέω,Hefych.::
Σπτωφυλοθολξίο», locusin quem conjectz uyz cálcantur.φωφυλοξόλιον» proloco ubi uyzrecondüntur. Poll. 1.
Σταχνυοξόλέω; ὥ, fpicas jacio, feufpicas'emitto; protrudo ας,"Theophr.: Ya
Τηλεθόλῷ», longe feu procul jaculans, eminis feriens. Strab.lib.4,
, πηλερόλώτερον βέλες. Et, uA£GoA(Ov ἰὸς, l. 6. Epigr.:
Τοξοδόλῷ», qui jaculis ex arcu emiffis impetit;jaculator, feu qui arc
. petit;ozé£osQBame»..: s
Τρήδολ», 55, tribulusherba,dequa Theophr. hift. pl.]. 4. c.i, δὲDiofc.l.4.c.rgs.. Nomenà triplici cufpide habet; ad cujus for.nam fa&z funt máchinulzferrez tetragona forma, quz quam-cunqüein pártem incubuerint; uniüm aut duos áculeos femperprotendunt;murices à Latinis dicuntur:fic utitur Plut. in ápopth.deScipione. Item χείξολοι in frenis funt quz lupatis adduntur;
. utfuaafperitate equos τίς dürioris coerceant. Poll.l.i.
Τυροξόλϊον,ε, τὸ, τά in quod conjiciuntur cafei, fifcella; fchol. Theoc;in Idyll. 11.:
Φἱλοξολιτης» qui fupet ahicumfe conjicit, officii grátia: ut qui ftcorporis inje&tufebricitantis horrorem cohibet. Aff. ex Ariftot;Problem.
Φυλλοδόλθ., foliaabjiciens, folia amittens, cui folia decidunt:
Φυλδοθολία., foliorum amiffio.
Ψυλλοξολέω»&;foliaámitto, folia mihi decidunt, apud Theophr:
. Itemfoliafpargo. Herodian.:
Φυλλοξολέαχ apud Hérodiàn. foliis confpérgere feufrondibus.SusΤατ&pailivé apud eundém.
Χαλαζοῦολέῳ, ὦ; arandine ferio. in Epigr.;
Xiovo 60A»; qui nives coelitus jaculatur,ut lupiter qui ningit. Ῥοτείὶdici&de ipfo coelo feu aére; apud Plut. in Apophth.
Χιονοξολέωνῶ, nivibus dejectis obruo. Diodor. Sicul.
Ώ κυδόλ(θ», celeriterferiens, pernix. Ariftot.&in epigt.
Iud comp offtum remotius::
A ρύξα Ἀ.» atf. ex Ariftoph. in Equit.pro márfupio; δ agli& βάλε
λειν. vide Poll.
340
plurima punta fortitur ait faci,
PU, συρος,
Scribitur&
ΒΑΛλΩ ΤῊΣ 72 ἡ, marrubium nigrum; tefte Dio. 1.3 c. irz:
ΒΑ΄ΛΣ Α ΜΟΝ) ὃ, τὸ, θα, de quo Theophr. hift: pl lib. 9:c: 6. Diofc. 1. 1. c. 18. Plin. lib. 12. 2$. Gal. deantidotis l; r. Strab;Geogr.1.16. Iuftinus hift.|. 36.& Paufan. in Boeoticis.
Βαλσαμώδης, appellata eft. χαὸς ia quzdam, ab odore fimili, teftePlin.1. 12: c.19.
Ῥαλσευρείνη, dicitur à quibüfdam σὲ βέφϑοολ μον. Diofc:
: Οορδρο/α.
KagreedAcn as», balfami fructus. Diofe. ἃ Gal.
Ξυλοξάλσοι μῶν; lignum balfamifeu quod ἃ balfárnó ciditur; ut fat»méntà ὅς furculi; vel ipfe etiam frutex integer. vide Diofc. lib. n€i18.& Plin, l. 12. c. 25; m
Ο’ποδάλσεεµο», füccus qui ex balfamo rnanát. Diofr. Plin. Theophr.
BAMBAIN Ὡ, inàrticulaté lóquor; confufum quendám fonumedo; balbatio. Bion in quodam idyllio.BaGuivd μοῦ y Gora; ὡςπεέρ» ἐκέτ' ἀείδει.(CS A βώζω, quidam deductum putant. 6 Ιτοπὶdes quatio prz metu, feu crepito deitibus: ut exp. Ils; Vidé
Βωμβαλίζω; prefrigoretrémo; Vide Euft:
BANAYEZOZ;soc5( componitur ex homine fayQ-; i. camisnüs fornax;& verbo az», i. incendo; διαί! βαύναυδος) q.d. quicaminum accendit àd conficienda fua opera; qui igne ad confi-cienda(uà operautitur. Generaliter a vocáturattifex mechani-cus, qui quampiam artem echanicain trá&tát, five qui manibusfibi vi&um quzrit. Exp.& artifex illiberalis vel fordidus. Item fe-dentatius artifex feu fellularius.. Luc. de(acri£ ἀλλὰ βάναυσον τὸἁπλκέα 6 συράτζω. Dicitur& de re: ut, Bevewc Q- βδ», apud Luc.Apud Ῥ]αι.βάνωυσφ» φιλότης, exp. trivialis amicitia. Itcm proinsepte magnifico. apud Ariftor.cth. 4. inquit Bud.
: Βαναύσως,