' Aa usigis q.d.rebaptieator. Sic dicitur diabolica cuidam fe&

JE μξαρορν» τὸν iitindus; embánima. Xen. Pzd.t

v. ΄Καζμθάπ]ῳ, démergo, obruo.

244 BA pMBavadeus àdvétb.utSasadous roy Qévres Citát Bud. ex Chryfoft.quodeffeait; q.d. ποιχρυμερῶς.: epONE Tu ad ΤῊ ttum exercetur j vel opus quodád ignémconficitur. Exp.& ars illiberalis. Plut. Item pro inepta magni-ficentia& quz aliquid prodigalitatis habet. Ariftot.eth.4. οῬαραυσικὸς, ad eos pertinens qui βάναυσοι appellantur» velad eorum

artem. apud Xenoph. in Oec. βωναωσικαὶ σέχναι exdem que&

gérawazi i j EMΧειρόζ ὀναυσ Qv, comp.) idem qui ὃς βόναυσθο, Poll.

BATIT Q, ψω, mergo; immergo, ut, apud Arat. πὸ 480 às κεφαλέοῴλω πείνξν Βώπ]ων ὠκεανοῖο. Pro quo Cie. Hic caput& fuperaspotiseft demergere partes. 9 Item tingo(quod ftimmergendo.)Od. i. Ωὓς σ᾽ ὅτ᾽ ἀνὴρ χωλκοῦς πέλεκεω μέλαν nb σωέττοιρνον Εἰνὺ τι ψυ-sedan. in epigr. ἐς υδεὺτεὶ πρδοδὸν εθώψε. Diofc. l.i. βώσ]ειν veA-295. Apud Soph.Gzz/ei£y G»ilficerermbuere. A pud D.LucamC 16. V.24. ἵνα βάψῃ τὸ ὧν ον τῷ dorus αὐτᾷ UV], ut intingat ex-

tremum digitum füum inàquam. 8 Itémlávo. Suid:& Ariftoph.$ Βάπίειν st a EA genes ind pe i Qupro QQAAG» γένεοχ, Ἡ Βώπ]ω(chol. Nicandri exponit etiai euoES Y γερίζω, id e NE hauriendo;in Alexiph: 2 adἅλα βώτε, Sic apud SER in Hecubà; Βώψασ᾽ ἔνεγκε, δες.

"Bax nue, mergor. itemlàávor. De CO απ

fem πετ, feu id ipfum quod tin&um eft. Plat. de leg.i2.Eft etiam idém quod Ted; Intinctus, 1. liquor in quo panemvelopfonià intingimus. Diofc. 1.3. c.94: Schol. Nicand. ànnotatficvocari ómne ὑρρὸν:& fi flo fine Μι:cárcácetum. Bagno, 8; τὸν diminut. Athen.lib.o.- τ Ἢ

Baias$258 ἡ» ERAN ipfe tingendi aut mérgendi actus. ᾿βώψιςAgAxS τὸ cios, temperatura aris& ferri; Poll. ex Antiphonte.

Bons, 5; ο) tinctusinfectus, fc.colore aliquo. Ariftophan. in Pluto.apud Eurip. βαπίι χρίλπτοι πηλοὶν, exp fontem háuriendum fitu-lis. Ἡ Eftetiarn lapisfeu gemmaá fic di&a ex tin&ura: Plin.

Básrre/on) ἡ, tinctrix; Poll. ex Eupol.

Ῥωπ κος, 85 o, tinctilis.. us zii,

3203, i; immerfíio, Soph.in Ajace. Item tin&urà, color, Philoftr.'Theophr. Apud Plüt. metaphorice pro macula. Item colorfu-cátus; Philoftr. ὃς Herodian. enm b

Ῥαφικὸς» 8/0, tinctorius; unde 8aQixz; fc. τέχνη, tinCtotiá ái.

Βαφοῦο) έως, o; tin&tot.::

Bases, mergo fenimmergo: ut quz tingendi aut abluendi eratiàaquzimmérgimus. Plut. de fuperft. κ βώπίεσον σεαυτὸν ἐς ϑεέλασ--σαν. Item immergo; fubmergo, obruo aqua. Item abluo, lavo.Márci 7.& ταῖς τι. Apud Chriftianos àutem Baz Q6» de folenniillo myfterio initiátionis dicm; qua Chrifto initiamur; nomenfuumretinet. Nam baptizare dicimus.

BasliQoua,, mergor, fübmergor. Et metaph. pro obruor. Plat. in

Euthydérao, 3 ἐγὼ γνὸς Baar oppo» τὸ µειρῴτιονγ δες. i. argumentisSophifticis obrutum. EtPlut; in Galba, de Othone, Ber Maeμνεμώδω» QAM βεδαπτισρδῥίθου:: áairlte θο δὲ Bore up, meríio; lotio, ablutio; ipfe immérgendi,item layandi feu abluendi actus; Marci. Item baptifina apud.. Chiiftiànos fcriptores.34a as; pro lavacro, ex Luciano. ONERureiesor, lavacrum. Βαπύιρής,£,2, qui immérgit,qui abluit. Itémbaptizator.

Compoffta: ac primum CH prépoffesone,

deditus;;Δ΄πθ-άπ]ω, intingó, rmmergoleniter Diofc.|.ς. λποδώνα) ἐς ὑδὼρ.E'uedzla,inmergo,intingo. Ariftoph: in Nub. ονέδαψεν ἐς τὸν zx.i» quód. Ep euin μοι» etiàm pro éódém,,

E'uedQuO»; éxp: bibülus. EpGzQur; 2: τὸ, γὰς 11 quód intiügitur:}.. Galen. àápud Hippocr. idem eft quod ἳξύδωφον,

Ἐ᾿μραπίέφω, imniérgo. Metáph. apud Synef.E'medzla,immergo; intiigO: EzneezACu, idém.

Kaum kon; idem. s.Καζνδωπίερης, opponitur&zz2s7, ápud Greg.ΜεζιδώπΏῳ, demumtingo, 4lio colore inficio. Luc.

Alta compoffta ffae pyapofft. fadla ex ἔξαφον au? ex βαφεῖς.A C20», ὃ 6:5 ἡ, ποπ η ές.AipgonQie, KO», ὃ καὶ ἡ, fanguine tinctus, cruentus. Sophocl.Α΄κροδαφὴς» fumma parte tinctus, in Anth. epigr.Aves QO», exp. tin&or.AlcaQO- dpis tinctus: ut, ZGQO- πορφύρα.Αρυοξαφής, quercu(i.quercus cortice) tinctus.Κιοσινοξ φὴς, hederaceo colore tinctus.Κοκηοξαφής& ποκκινοδαφής, cocco tinctus; coccineo colore infe&ug.Athen. Es DRMKeixoza975, croco tin&us. SEfchyl.;Μελάμδαφὴς, niger extinctura, feu nigro colore imbutus..Ob/oz0G», feu ὀξύξαφον, ὅς ὀξυξώφιον» acetabulum. Athen.lib.2.Proprie di&um fuit vafculum in quod acetum infundebatur adintingendos cibos.Vide Poll. Hinc ad menfürz nomen transla-tum eft, que quartam heminz partem contineret, quadrántale.

Item finus profundiores offium capita excipientes, anatomiciyo-&ant ὀξύζωφον ὃς κοτίλξο.

BA 242.

Ο-ψόβαφον, v, τὸ, vafculum in quo opfonia apponuntur. Poll.Πολυβαφὴς, multum tinctus.

Πορφυροβώφὃ», qui purpura liquore tingit veftes autlaüám. Boll.

; lib.z.Y'axiSwoBaQns, hyacinthinotinQuscolore. Xen. Pad. 6.Y'egaQos aquatin&tus. Poll—Y'eoevoBáQie; tinctus colore hyfeiniherbz. Luc.infomn.Χολόβαφῷ»; fellé feu bile ti né&us. ΧΚολοβαφίνη, felle feu bile imbuta:ideoque flavo feu aureo coloréimbutà. Talis enim fellis& bilisnaturalis coloreft. Arquatos etiam, feu idero& áurigine labo-rantes;oAog4Qae nominati àjunt. Videtur enim eorum facies per-fufa ele flava bile& felle.:; ἿΧολοίβωφ(», poéticé metri caufa inferto ὦ» pro A^ 4Be0G-, apud Nic.* in Ther. EΧρυσοβάφης, auro tin&tus feu imbutus, vel etiam imbtitus aureo co«lore auratus;^. ὉYvagoBaQs, frigida tin&usfeu imbutus, in frigidam demerfus,dl ia compoffta stidem fine prapoffribme, vetinentia n].ABas 1-517, ut; aBazO» σἰδηρθν, non temperatum ferrum,Adm its s 1o 3 7, imimerfabilis, qui vel que mergi nequit. Pínda-rushocepithetumfüberitribuit.———

Αβώπδεσον, v, τὸ,(fübftantivum) terebella.chirir&orum inftrumen-tum, fic di&um quafi quód non mergatur. Nam itaconfe&umfuiffe ajunt; ut altius defigi non poffet; ne cerebri membranam

. lederet.:

Αλίβαπ]θ», imàári immerfus, fubmerfus, Nic.in Alex.

Keexódez les, idem quod xegoxoBa Qus.

Ποῤφυρόβαπῆςφθο; purpureo colore iribütus aut tinctus. Ath. l2.

BÁPAOGPON sz cxp.folla; profunditas, fovea in ferra cxcazγατὰ, Sed peculiariter dicítur de foffa aut hiatuterre profundio-re. Athenis peculiariore adhuc nómine fic dictus fuitlocus pro-fundus in quém noxii ὃς capitis damnati deturbabatur. Suid. ὃςHippocr. Sié ápud Xen. Hell.r. ἐὰν χρυιζογγωοϑῆ ἀδυ εἶν, Servaἐξ τὸ Bog noy ἐμβληδάζει. Zt apud Ariftoph. in Nub. 22£ a κωλύσᾳσεαυτὸν ἐμθαλᾶν ἐς τὸ βώραϑρὸν pe Σωκράσις. Metáphorice Ρτο exitiofeu pernicie üfürpaturà Demofth. in Philipp. utannotat Harpo-cration. Proprie ajunt Ges pe vocari excavatalocá;in quz de-inerguntur flumina: zzz τὸ βαίνειν, ab aquarum ingreflu; velQuafi ἄσατοι, quod ex cavitáte pervià non fint, nec adeunda; velποιροὶ Τὸ βαθὺς, uteftapud Etym;€ Itémproherba quadam acci-pitradunt: Ur LG du ON υία ἱ

Βαρ«θρώδης, 0, 0:5 ἦν qui báráthro fimilis eft, profunde nimirumàltitudinis& voraginofüs. Plut. in Lyc.

Ἑέρεγρον,$$, Attice pro βήρῳθρον dici tradunt. Il.5, τς βάϑισον ὐπὸac7ovós ἔσι βέρεθρον, ubi terr profundiflimo hiát barathro. Vtitur ὃς"Theoplir. hift.pl.l.3.e.i.. 3

Boo» quoque dicitur per fyncopen, tefte Etyim.

BAPBAPOS, 1, 625, barbárus, pronuntiatione vitiofa& intuaviutehs, literasque male exprimens;blzforum balborumque more.Hanc enim primám vocabuli hujus figni£. fuiffe Strabo lib. 14.fcribit; per onomátopctiám fadum effe addens. Quum Graci(inquit) hoc vitium in peregrinis linguis animadverteret, cosper convitium GaeGess appellaré coeperunt; quafi craffilinguesfeu durilingues:tàndem γετὸ omnes qui ádverfo ab illis fermo-Ὡς uiterentur/hoc nomine áppellárunt. Quidam tamen fcripfe-rünt, peregrinos homines Athenis linguam Grecam difcentes,quiim aliquid ex ea próferre conarentur; in hànc vocem βάρξαρfubinde inciderefolitos. Βάρθαροι opponuntur Gracis apud Plu-tárchum in Confolat.& apud Philoftrát. in epiftola. Diciturβάρδαρ»& pro barbáriéus. ut βάρθαρθ» γλῶοσα, Sophoc. βάρθα--IQ» zc; Thuc. bellu barbaricum, id eft, barbaris illatum.Ἐξ) βάξ-αροι Ἐμσλακρόι» prO batbaricis emplaftris. Interdum ἡβΒάρδωρθ», fub. yi» γεῖ χώρου» pro bárbaricà régione. Affertur& τὸβάςΞαρινβτο bárbaris: Apud Divum Paulum βάρδωρθ», cujus eftperegrinum δὲ ignotuin idioma; ut r.Cor.cir4 y. rr. 9[τετ quibárbare loquitur; qui barbarifmum committit. Luc. in Soloec,6 Item àgreftis, qui agreftibus moribus eft przditus. Item inhu-mánus,ferus. Plut.—.—::

βωῤβαρόω, à, barbàrum reddo, 1. àgreftem& ferum, vel ferocem.effero, efferdtum reddo. Exponitur etiam, barbarorum poteftatifubjicio: Βαρδωρξ pu; efferor:barbarusfio. Eur. in Or. Βεφαρθά-

ώση ad ine ὥν ch βαρθάροις. Sic&in Macchab.

Ῥοαρβαρίζω, bárbarisfayeo,à barbárorum partibus fto. Xen. Hell.s.

' Item bárbáros imitor;barbarorum móres vel cultum imitor. Etpeculiariter de iis dicitur, qui barbaros in fuo fermone imitantur,eum videlicet corrumpentes. Plut. e& δυσωπίας.

Ῥαῤβαρησμὸς, barbarifmus. Euft. ME

Βαρβαρεὶ, barbaros imitando;barbarice, barbarico more. Plutarch.deAlexandriforb— ον α:

Βαρβαρκὸς, κὴ» x9v, barbaricus. Interdum, ad barbarorum moresaccedens, aliquid barbaricum habens; ut; βαρδαρακοὶ πένθη,

Βαρξαφεκῶς; barbárico more, barbare.

: Coszpofita.

Ἐἰχβαρθαρόω, idern quod βαρξαρόω, Ifocr. in Euag. sio) πόλιν i£eGue-άρωσε. Et οθεβαρθαρωρθρῶ»» cffettus barbarus; qui barbarosmoresinduit. ibidem.;

HyuBdgexpO-,femibarbártis. Strabolib.js. X

Μιξοβάρξηρ», mixtus barbaris; femibarbarus,

,Μισυξάρ-