Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

3

us!. ΨῬῈ Dexercentes, tórquent.. Scribitur& βέμβιξ, per. Suidasex Àri-ftoph. NE

Brpegaxido», circumeo; àut 1n gyrum eocumvertor,& circumagor. Suidas,ειοβηκῖζων circumv i βέμβ'

B picea velut turbinem;apud Suid. ex Απξορῆν in Me REN

Bii Bie, eciàm per: fcribitur,& dicitur non folium detroc[o PM

bine quem verbere rotant pueri, fed etiam de turbine ib

aquarum vórtke. Hefych. Eft& in(e&um quoddam yo Re.quod& βεμξὶς nominatur,(unde βεμιξίδιον dimiinut.) Nic.in T er.

;in modum turbinis cit-

BREPBEPLIndica lingua dicitur, tefteEuftathio;conchá&oftreum;quodunionés& baccas continet. Athen. l3.

BETION, betium herba, quà Diofc. 1.3.27

BEfAOZ veftis genusvarim aut purpureum, ut fcribit Etymol.afferens ex Callimácho, Ἐν 3 Πάρῳ καλά vt 1 ποικίλα d ese.Didymus veró βοῦδιω exponit δέρμα dici fcribens quafi fast.Ja, ut fint Béra Jonas in quibus et ade, vel etiam v οθδίοιν ττοι-

baviz ἡμῖν. Herodian. pleona(mo β΄πειρῷ τὸ οῦδειν dici autumat.Apud Poll. 1.7. fcribitur 84009»» quód intet genera veftium nu-

BH, Suida tefte eft imitatio vocis ovium apud Atticos: ut apud:Cratinum in Dionyf. Alexandro, Ο ο) i- Gc«8 aei, Pnβὴ λέγων, βαδίζει. 2 007.:

Βήζω, Ηείγοδ.εχροπιφωνώ.

Βήκη, Hefych. capra. Bae quoqueHefych. i

ΟΠΣcosleftilimine.[^ A'gasederivatumputatur.

gi O- απ», quem(q.d. cujus limen) ingredi cuilibet fas ef. Et

""ex éonfequenti exp. profanus. Orph. apud Iuft. Mart. ϑύρρις οἳ ἐπί-ο: δε βεδήλοις,- B cR

Βεξηλόω, profano, contamino. Hefych.& Suid.

Ῥεξήλωσις, profanatio. Levit.2t. S E

AGI Os? xs» 1) ἱερὸς» Euft. Etex confequenti, non profanus:&interdum etiam facrofan&tus. Et dere& deperfona. Plut.

E'u6en ἐω, profano. Levit.zt.

di&a funt aei ao», tefte eodem

BH Zi s tuffis. Diofc. lr. c.158. βῆχα χρονίαν. Mafculino etiamgeneréreperitur apud Thuc. Z7 βηχὸς ivi. es τὸςῬησικὸς, ad tuffim pertinens, tufficularis: ut, βηγεοὶ deno, ὃς βη-

mu δυοέρς. Diofcor. Ln onde ANTΒήγρον, herba cuffilago dicta, ὃς tüfficularis. Cal. Aurel.& Diofcor.i.in praefat.:: d DeΒήδω, tuilio, Xenoph. Pzd.2. Bu; 1d quod tuffiendo expuitur.Quidam fcribuntcum p. βρήοσω& Bey uoCorp ofrta.Ἀναξήτιο, extuffio; tuffiendó expuo feu excreo: vel fimpliciter, ex-puo, excreo, ut apud Gal. dia Tio οἶμον ο S mio ua o.AvaGidiopias, extuffior, εχριίου» rejicior, apud eundem.:Αποζηπω, extuffio, tuffiendo ejicio. Hippocr. in Progn. μήτε πύονἈποζησση. xxE'xGirlo, extuffio, apud Gal.Y aieo, fubtutlio, Luc. infom.

BHPYAAOZ,so,vclsberyllus, gemmz feu lapidis pretiofi no-meri. Tryphiod. in poématio de excidio Troja, Γλωυκῆς βηρύλλοιοXp Mas muss. Eft& herbe genus, tefte Hefych. apudDionyf. de fitu orbis.

YujosNiG- 2100», idem eum βήρυλλθ»: Ezech.c.28.

8H£ZAL zj ut Grci lexicographi& fchol.tradunr, dicunture:βάσιμοι Tibi T ὀρέων locà in montibus per que gràdi poffürnus;feu locà arboribus frurétisqQue condénía, qui Latinis dicuntv:falrus. Suntqui iüterpretentur étiam convalles, valles profluas.1]. ο»δς τ᾽ cy opsoss κερύούς θρελερής τ᾽ αἰζηες Τ' ηἰδίως ὑκέδοροσεν ἐλιξάμϑμῷ-Ag βήοσας. Etll.$. Οὐρέζθ. ον βήδσῆς. HEROS

Έπος ήειςς$19», o; faltuofus, vel flexuofus; habens sultas femitas.Hefiod. in Erg. αγεεα Bos dev.

BI Δ; a£, i» vis robur. 11.2, ὃς λ, ὅς Od. βίη δὲ μοι tpm 6. Vti-tur& Xen. Hell.o. Item vis, i. violentia; item violentus im-petus. 1l; 17 ῥά βίῃ eor o» ὁπηύρων. Dein. ἐπὶ πολὺ coto d τῇ τὲβίῳ να ὠμότητι, Dicitur βίῳ& as βίων γ pervim. Hinc βίᾳ ἡμῶν,"Thuc. nobis inyitis, Sic βίῳ 35 πολλῶν» invità multitudine. Et,πεὸς βίων ἐπίνδρδρ» CO Ct bibebamus,apud Ariftophaném. 8 Itemβίαι, injurizs conturneliz, quz per violentiàm fiunt. Od. e, βίωςυὐσυδέγρϑδυ. ἀνδρῶν::

Bii, s, ὁν(ὃς interdurà 2) violentus, injurius jut, ἕέγα βίοια, apudHom:apud. Plü:. de legibus πο Bíz42,quz vi aguntur. Apud.Xen:& Luc. Gizuo» n zoi&y, vigi: ὃς injuriám inferre; cui refpondet, gi-eui» τι müc»,apud Thuc. Hinc ὅς βιοίων δίκη, aGtio devi illata.Dicitur δὲ perfoná, apud Thuc. Item coa&us, ut, Giowoi φω-νο apud Greg.:

Βιωμότης, violentia& injütià. 1n nóy. conft.

Boios, vi; violenter, Biz.

idw, à; F. ήσω, vim affero, urgeó, vcl violenter tirgeo, opprimo,Il. a, τοῖον γὸ 22/9» βεξίηκεν Αχωιήε,

erto,& circumagó in moduin βέμβηκῶ», ingy-

ἘΪ 250

Butegan, Q4 ,idem.quod. βιάώ, Od. 2» οἱ κῶνον fico»). Ex Hefiod,aff. pro, vim infero, vitio.:

Βιάζων idem quod βιώω. Od. jo μὲ βιάφεχε μῶνον Ἠόντω.

Bikcoues pro codem frequentius ufürpatur in profa cum accuf. velperfonz, vel rei. Redditur interdum etiàm violo. Item elu&or.Item exprimo. Item cogo, cum infinit. apud Luc.& Plutarch.Item conor, nitor, fumrumavi contendo: itidem cum in£ ut; βιώ«Coon eil. Plut. Item ftupro; ftuprum infero; quod& Lat. di-citur vim infero, cum accu(at. Plut. Item paffive; opprimor,cogor,&c. Xenoph.& Plut.

Bib 355 8. 0, violatio; vis adhibita feu illata. Dioícor.

Bis,& o, qui vim infert; violator. Naz. βιατικὸς, qui vim afferrepoteft: ut, βιασικὸς νὀμίθ», lex quz cogit, ex Plat.

Biaj5, idera. Pind. Nem.9.

Compojzz4.

A' GO», 8, δὴ, valde/robuftus. Exo augente,&, i. robur: proπολυθιῶ». Vel contrà invalidus, minime robuftus; imbellis, αfit privativum. Item nón violentus:violentià non utens. ltemqui violentiàm aut vim non novit,vel cui vis non infertur; yelquitoa&us δὲ per vimnihilagit.liber. Aliam fignificat. vide in

.compofitéxBigs NS)

A'Gías Q1 νὴ i, non factus per violentiam, non violentus. Itemnoncoa&us. 9 Item inexpugnàbilis;inclu&abilissrobuftus.

Ά Ἑιάζως, fine violentia, non violenter,nón coa&e.

Αἰνοξίας, s» immani robore& vi preditus; ftrenuiüs bellico(us. in

.Antholog. epigr.: Eae:

Ά΄ντίζι(δ») adverfus;contrárius, advéríarius, quafi ενωνΐξων βίαν ἔχων:γεὶ fecundum Etym. ὁονωνζώρδμ ο» τῇ βίᾳ 1 διωάμει. Il. α&, αὐ:-.'πθίοις ἐπέσι μἐδχεον,. Αἰνηΐίσιον& op motus ὃς m nola(«derb,) contrà,contrario; ex oppofito. Item ex adverfo, é regione, coram, in

. confpe&u. Il.&z,&Il. d.

E'vewnGiG-s( decozzp.)adverfarius. q.d.vim&potentiam contrariam.

habens. EtaaGeré. cavi», adverfus, contrà, apud Hom.

A' vai Coat, reluctor, vim adhibens, vi obfifto. Philode mundo,

Α ποξιώζομοιργίτη affero,vi cogo. Plut. in Coriol:oms 4| zuo: αὶ ἡξορίαπολλοῖς 2enGukos^). 4 Enitorutmulier in pártusapud Ariftot. dehift.an.7.inquit Bud. 4. Paífivé etiàm capitur pro, vi cosor,

. apudPlut.. NET Ξ

Διαθιάζω, ρεγνίτ ζοῦο, νι Δάῑδδ.

Εἰσθιώζομοη» vim infero, violenter aliquid facio. Dem. Item viingredior, q. d. per vimirrumpo. Sic Plut. in Numa, εἰσθώζξον

ἐς τὰς οἰκές.: A::

Εἰ κριώξω; γὶ extürbo; vi compello ex uno loco feu ftatu in alium,

Plutfymp.g.-::

Ἐ΄κδιαξομεέη» vi àdigo, per vim compello,ápud Herodian.& Plut.

. ltéméxprimo, extorqueo, Budao.:

Decosip. A'vexoie 9.5 qui vi compelli nequit; cui vis nulla feri po-teft; inviolabilis, Plut. Avez eid gus, inviolabiliter.

AveexGlasG», cui non facile vis afferri poteft,quem nón facil elu-

, Garipoffis, pertinax. Plur..:

Ἐὐρυθίης, cujus vis'& robur late fe'extendit, late potens. Hefiod.

Καζηζιάζω, vi compello, opprimo, urgeo, κοζεφιώδοριη, idem, Iterapafüve, opprimor, urgeor. Plut.:

Παρετίας, adverfus omnia violentus. epith.£ κεραυνᾶ, apud Pind.Nem. ο»:;

Tizog ict oj, yi detorqueo,Plut. Item urgeo.cogo,Plut.& a&.c.:6.

Παραθίασμὀς, violenta expreflio,violatio. Plut.l.r. contra Colotem.

IeoGwttonaj, ante vim infero. Plut.in Camillo.

Προστεοξιώζῥμοη ν loco axeoowiQouar, majoris ἐμφάσεως gratia, dixitApollArg.- νος:

Προσθιάζῳ, adurgeo,inftando cogo. Thuc. Προζδιάδομνη,Plut. fymp.4. 5 excoc cunc ιδ. V

Itémpaffhvé, cogor. Thuc.

Συμδιάζῳ, feu συμδιώζῥΆοι, fimul vim infero. unde συµθεξρωσιδῥα,apud Dem.exp. fimul occupáta.

Y' ax&iz» módum excedens vis, injuria. Suid.

Y'zte6-, omném vim excedens, omni vi fuperior, violentus, utIl. e, θυμός ὑστρθιῷ». Od. a, ar teCi- ὕξρις. Hefiod. in erg. Vzig-

| Gor az ώρας.?

'πέρδιο», adverb. ultrà vires, per vim. τοσέρξίως, idem Il..'

τ΄ αξδιώζομω, vi füpéro; vim inferendo prepolleo. Thuc.l.2.

Υ΄ποδιάζω, exp. violenter depello,

idem apud

«4 3l φύσιν, vim afferentes nature.

BY BAOZ;, liber. Dérmofth.pro cor. τοῖς βέξλες ὠνεγένωσκες. Luc.in Herod. de libris ejus loquens; ἄχρι y peladie κληθῆναι τοῖς βί-ὅλος αὐτὸ.[73 Etyrn. deducit, οὶ το«s Biss βάλανε οὐ αὐτῇ. Bu-ftath. autern ex τῆς βύθλε, ex quá olim fiérifolebantlibri.

Βινλώμον& βιβλώράδιον; ε, τὸ, libellulus, in Apoc. ς.Ιο.

BicAior sr) libellus. Szpepro Βίζλθ», δεν. Luc. de hift. fcrib.z&o1A τοι ἐπιρραφίω ὀλίγε δὲν ειρπροτέρρν& βιθλιίκ ἐπέρραψ έν. Et, Aem o.2έαφα βιβλίω,αριμά eundem: Item idém quod εραμμαί ον. Ἐχρο-

. nitur& tabelle. Bud. ex Plut. affert pro libello fupplice.

Βιβλιῶκθο, librorum volurator, in librorum lectione verfatus, Plut.

Βιβλιάσμον, parvusliber. Laert. in Ancifthene,

Βιβλιδιον, εν τὸ, libellus. Dem; βιβλυδριον, idem, apud Euft.

Βιβλὶς; id», 2» libellus;aut funiculus e papyroplexus. Etym.

Compoffta.Μωοβιβλῷ», qui unolibro continetur, vel unum librum φησι,mi ονόβιβλα, libri fingulares, in conft.Gr. luft. lmp.L3$i.