25 BA Ὁfunt. dicittt effe συρεθίωσις, Reddituretíam contubernium" itemvitz con(uetudo. Platarch. de marito& uxore dixit in Pericle,Ge συμξιώσεως aix: ὅσης ουυτοὶς δρεςῆς. Vfus eft& Cicero ad Atti-

Sed E nvitton contubernalis. Plutàrch. Maecenatem συρο-|Qurlà ὃ Σεθαςᾶ(1. Augufti) appellat. Interdum compotor ex-poni poteft, veluti quura de parafito dicitur: ut apud Athenaum.|

«αὐτὰ Cofip. EX βιωτὸς ffne prapoffr. fani!

A Gor Gres, ὁ 0 ἡ» non vivens, non vitalis: ut; ail Ei», apuDem. Ariftoph, Synef. Sic àGiorG» αἰὼν, apud Xen. Pad.» Exp.δε mifer, injucundus. A'G2G»(ubft. abfoluté ponitur pro ἀθίω]θ».᾿ βίθ», apud(ολη. in Ctef.)

τ ὐξιώτως, cum tzdiovite. Plutarch.

Α΄ξιοδιωζν, dignum vita. m

Ξηροδιωάκὸς, qui in ficco vivit, terreftris. Ex Platone.

Χειροδίωϊ», videfüpra in Χάρος 8,

8ΒΛΑΙΣΟΣ, pH valgus, Cui diftortafünt& prava crura;&cuigenuaac tibie converíz funr. Gal. de caufis morborum, καλῶ ἢβλαισὸν δὲ τὸ ἐπὶ τὸ ος ῥέπον, ῥοεθὸν) τὸ ἐπὶ τοἐνανίζω, Xenophontifunt equi βλαισαὶ, quod vitium eft tale ,ut interius atterantur pe-des, quando graine acprocurunt.(^^. Autor Etymologici' alfertex quodam, ὁ τὸς πόδας ἐπὶ το ἔξω δεεσραρειδῥ», ὃς addit» quilitere A fimilis eft. Et fubjungit Ace» dictum effe τὸν βεβλομ-ηϑύον τὸ ἴσον 3 ποδῶν. Vide Bud. inprior. annot. in Pand.& Alex.Aphrod. Probl. 24.1. 2.;:Ἑλαιοῦτης, d, ἡ, diftortio. Ariftot. in Probl.Ἑλαισέω, à, diftorqueo. Ariftot.:Ἐλαίσεσες, idem quod βλαισότης, blfitas.Ἑλαίσιω, in apibus Ariftotelifunt eadem qua βλοισε, blzfa, hift. an.: 1.9. c. 40.Βλεσός: idem cum βλαισός. A. plerifque exp.cui membra(unt refo-luta. Sicdicitur& cui linguaimpedita eft, qui ὅς σεαυλός. Vtiturfepe Hipp.& Gal. Scribitur ὃς βλεσσὸς, apud Poll. ἢ

BA A, eo 5 pifcisquidam omrino inutilis ὃς qui nulli animantieft e(ui. Etymol. dicit ne canibus quidem edulem effe. Hefy-chius eum foetidum efle tradit. 9 Item qui fübmiffüs eft aut ab-jectuspr& luxuvelprefatuftate, ut exp. Euft. gli vultà

Etym. etiam aliud etyruon à ugaasós. Exp. ctiam focors, hebes,j j Hg

ignayus, iners, fupinus. Xen.Pzed.t. δέδοιτρι μὴ mrt βλάξ τις| BÀ

SO oue. Dicitur& βλὰξ ἰσπῶ», apud cundemin A-

. ponin.

Ἑλακικὸς, 8, ὁ, focors, ignavus, iners, pigenapudXenoph. ApudLuc, ftolidus.

Ῥλακικῶς, ignavéjignavorum& inertium more, Ariftoph. in Avib.

Ἑλακώδης»$0», 057, idem quod βλακικός. Poll.

Βλακωθὸς, idem quod βλακικῶς.— d

Ἐλακοῦω,[οςοταϊο me dedo&inertiz, focorditer me gero.Xenoph.inLaced. Polit. Erotianus ait effe ἐπὶ τολῶςον Ἀοιτείδειν, metaph.abillo pifce, quia cy τῷ σερυεσιάζειν δυσος πολύτπως ved. Item ὀλιγωρέέν(contemnere) ὃς A7 νωθρείας χα ὀλιρωρζας τὶ στεάτπει».$ Item per.de-licias confümo bona, per nequitiam vivo, inquit Bud.

Βλωκσύεσζ, Euft, ait effe μωρούνειν, defipere. apud Xen. autem,»a-OpatsoX.

Ῥλωκεία, 2, focordia, inertia, ignavia. Xen. Pzd.7.

Ῥλάκ δρ, quod per(ocordiam fit.

Καζιολωκοζομοου,(cozzp.) idera quod βλαπαύσιοι leu βλακόζω. Hincκρτεξλωπκσύμδῥοι νὰ χόότω μθροῆες, Greg. focordiz dediti,yelin mol-litiem inertiamque effufi. Item luxui dediti, vel in deliciis vitamagentes.

Κατεθλαν ον δῥος, focorditer, per focordiam, rémiffo animo, remit!σὲ. Ariftoph. in Pluto.;

BA A'IITO, F, ψω, ledo, damno afficio, noceo, Plat.in Apell.coxἐμὰ μείζω Bele ἢ ὑκῶς αὐτές. Dicuntur& dii βλώπηειν, quumcladem feunoxam aliquam immittunt, ut 1], S» βλάψεν 39 A 01uin.Et Xen. inSymp. Ζ μὴ 9εὸς βλώδηη. Cum gen. ut Od. z βλώπ]εινκϑλοῦθε. ab itinere quempiam impedire, feuitineri alicujus im-pedimentum afferre,

Ῥλάπ΄ρμο, injuriaafficior, damno afliciór. vel detrimentumcladem accipio. Thuc. Xen.vide Euftath.

Ἑλάρομα, τὸ, detrimentum.

Βλώψις, damniillatio, noxa. Plat.

Bxuriigs, nocivus,ledendi& damnum inferendi vim habens,

Ἑλάδω, idem quod βλάπηω: unde Il. τ, βλάξ:) Γόνωτ" ἰόνῖε,

Βλάξη, ή, BOX, damnum;detrimentum. Plat: Ένας, Ariftoph. Plut.

Ῥλώ-(»,£9», τὸ, idem. Plat. de leg.1.8.& Ariftoph. in Ran.

Βλαζόεις,£O», δ. idem. Nic. in Alexiph. κανείς βλαδόεν apa.

Conpoftz a.

autItem pfo ax2oxon]ey ὅς ἐμποοτ Cea.|

, Αἰ λοπῆφθ», ἐγ καὶ ἦν noxe expers, cui non nocetur. Apud Nicand.

non nocens, innoxiuse

A λατ xz.i"us. it cius,ngi: Eyed 4C

h eAdouz£,0 354, innocuus.innoxius,ngn nocens: ut, καὶ ved e oA oξᾶς, Plat. 2. de rep. Item incolumis, illzfus; inoffenfus, noxz ex-pers. Xen. 5. Cyri Ped. πὴ τὸς ἑασ]ῶ αὔδρας ἀδλαξᾶς 2) αὶ τὸ πείθεσθαι"Tp 1)

A eatis v2ng ,puraaqua. Theocr.

A ολανών, Ἰηποςμὲ, innoxie. Item inoffense,illass,

'

Αἰ Ἐλαδέως, idem quod ἀδλωθῶς. Hom. in hymn. Merc.Αἰ Ὀλάξειο,, ἡ, innocentia, Cicer. 1. 3. Tufcul. Item incolumitas,in-

BA 254,

demnitas.

Α᾿γδεθλάπ]ω, viciffim lzdo feu noceo, lafüsledo.'

Α΄ποζλώπηω, lado, oblzdo.

Αποζλώπ μα» ἴσον, damnum accipio. Item privor, jacturam fa-cio. apud Soph. in Ajace, Tous d; Ἀντοξ λα, λεῖσων ρίίως φίλε, priya-tam tali amico. M

Ε΄ωθλάόπ]ω, impedio. Hom. i

E'meAdzo, infuper noceo& damnum infero. Thuc.]. E

Ε/πτολαθὴς, noxius, damnofüs, detrimentofüus.

Decomp. Σωνεπιξλάπηεοχ,, unà lzdi. Ex Ariftor. Polit.

] Eee 1», qui ledi(tu cui noceri facil? poteft.

Θεοδλαθῆς, ἃ. d. cuià Deo damna ὅς peenainfliguntur. Item peca-liariter,cui Deus abftulit intelligentiam. Bud. exp. adverfo numi-neagens, à Deoreprobatus. Herodot. in Clionc.

᾿Θεοθλάδεια, 7, exp. dira ftoliditas, apud(ch. i

Θεοδλαθέω» id eft, οὐκ T θεῶν βλάξζω πείογω, Efch. in Perfis.

Κατωδλάπηω- lado, dettimentisaffcio. Nazian. in Orat. Ariftot,R het. 3.

Νοοδλαξὴς, mente lefus,, cuilefaeft mens, qui non eftfanz memente-captus.:.

Παρφδλάπῆω, oblado, noceo. Chryfoft. 1|

Πολυζλῳ Ξὴς, qui multis modis nocet;qui multis datanis& noxis ob--

, roxiuseft. Plur. lib. i. contrà Colotem.

Φρενοβλαξης, mentelzfus, mente captus, Hippocr. epift.ad Demag.

Φρενοξλαξῶς, dementer, infané. more ejus qui mente eftlzíus; ὃςTrente captus. Herodot,& Hippocr.

Φρενοξλάξειω, amentia, ἀξιπεπτία, apud Hefych.& Suid.

ntis,

ΒΛΑΣ ΑΝ Ω, F. βλασήσω, Αοτϊ 2. Idus, germino, fruticozrclfrutico,deplantis. Er generaliter pro nafcor, originem du-co:unde apud Soph. ἐξ ὀρισέοι» δυοῖν βλωςών. Idem, sae ο ρώτα Qu.σιν βλα ών. ZEfchylus, Α΄ φ' ἧς τεὶ κεδνὼ βλωτονή βελοὔμ. νεα

produco. Alex. Aphr. το κοθδυρῥν χωρία Barone ὁ βλασώνᾳ.

Βλώςηροος» τὸ, germen: id ipfum quod germinando prodiit. Gregor.Ifocrat.

Badsueis, εῶς, ἡ» germinatio. Theophr. Exp.&fru&uum inchoatio.

i 8Aà per| Βλαφηΐδιχός,$;o, germinandi vim habens. Theophr.-. fyncopenfa&o ex βάλλω cfle βλάζωγιπάς ὅδε βλάξ. Affertur apud

Βλῶφη, ἡ» germen, propago. Theophr. BAde/z ῥώων, metaph. Plat.incrementum vocat. Et Plut.deNiobe, sas τέκνων βεθέρδμα.

ὠφεῖον,€; τὸ; pro codem, Nicand.

BAasis ,&, ὁ, germen. Theophr.

BA&sxis, ad germinandum propenfus. T'heophr.

Compoffta: ac brimau» ex βλατοίνω,

Αἰναρλαφοένω; repullulo, regermino, renafcor. Interdum pro βλαςεῖ..γώ. Plat. deleg.l.8. ξωύτεοφα ξ΄ οἰκ γῆς ἀνωθλιιξουνόνχων.

Αἰναῤλάςηρ(φ» quod renafcizur. Poll.'

Decomp. Σευονολοοίνω, unà germina protrudo. Theophr. hiftor.plant. 3. c. 6.

A'"mONwriiva, germino, velpotius, egermino.

Αἰ ποδλάςημάα,, eermien. Et generaliterpertranslationem, pro prole,ut apud Plat. in fymp.

Α᾽ποδλάσησις» germinatio.: τ

Διαξλαςείνω, germino, pullulo. Theophr. l. 4. decaüut: pl. c. ο.

Διαθλάςησις, germinatio.:

Εἰ κδλαφονω; germino. Theophr. de cauf. ΡΙ.1 τ. ς.3.

E'xGAccvugs τὸ, 9ermen, id quod egerminavit.

Ε κδλοξησις, egerminatio. Diofc.l. 1. οὐκ: λάςησες 3? Φύλλων.

Ἐ᾽ πιολαφεένω; fupergermino,infüper germino. Theophi. hift. plant,1.3.€. 7.

Ἐ πιδλαφέω, dem.

Εἰ πιξλάςησις» füpergerminatio.:

Ε’πιζλασικὸς, fupergerminandi vim habens. Theophr.

Decozap. Προσεπιξλαςοένω; incrementum germinum accipio.

ΜεζγΕλαςοίνω, germen muto, mutato germine pullulo.

Οἱ μοιοξλωςεένεινν fimiliter germinate,

Παρᾳθλατώνω, circumpullulo,& renaemitto. Theophr. hift. pl. 1.3. c.g.

Παρφθλώςημφυ» quod ita circumpullulat ὃς renafcitur. Poll.

Παρᾳδλάσπησις, circumpullulatio illa."Theophr.

Παραδθλάςη, 5, exp. ramulus, nepos. Quibufdam zeegz excu funtadnata, aliis adnafcenria five appendices, atque ramuli quijufto

- germiniadnafcuntur ὃς fuccrefcunt, quafiQue proles nova atque

afcititià€ caulefponté pullulant; quos fiabradice pullulentyftolones potius Latine dici iidem fcri bunt, que ipfi Plinio inuti-lisfruticatio. Theophr. hift. pl. L1.€. 4.

Tlaeg&Naevtés;£, 6, qui(ic abnaícitur& circumpullulat. Theophr.

germinis ratione convenire,cor, feu(utaliiexp.) adnata

1.7.

Decomp. Αἰ ποιρφολας., nullam fobolem proferens,non rena(cens,Theophr,SESS Prégermino, prius gérmino. Theophr. de cauf: plant.» 1. C. I6. N

Προβλάςημα, quod prégerminavit; przcedens germen,

Πρόφλας.Θ.. q.d. pregerminans. Bacchum ità vocatum annotatCz]. Rhod. quia? gcrminantibus vitium palmitibusdivina res, vel quum eafdem forenrputaturi.

Yee germinationis módumexcedo. Theoph,

«T. Cas.

Y' φξολωφὴς, germinationis modum excedens, Theophr.

ἢ 1,P 4

; illi feret

de cauf. pl.

Y q-