τους

βόσιον. Sic lei sigla; pro quibus abfolüté βόειν etiam Alex.Aphr.dixit. Et metaphorice dpud Ariftoph. βόεια beu, grandia ver-ba;'fefquipedalia. Βοείω five Ionicé feda, ὃς(po&tice exempto:)βοέη, fb. deg, bubula pellis, item clypeus& bubulo corio fadus.1]... ἐπ-ὰ Ey tepüiov, ἀδὲ Bolo Αρνύσγζω. i

Βοειωνιὸς,& Boeitoe, 8. ὁ,€ bubula pelle fadus, item bubu us. Thuc.1,4. Q6 54e: Εοεικοῖς» jugis boum, Item βοεικὸν, τὸ£ βοὸς κρέοις, carobubula; ut, ὑειχὸν, fuilla. Bud. 3 s

Postes lorum ὃ bubulo corio fatum. Od.£. Έληον dL iia AttSUepézr Gua Beata. 3

ἘῬοϊΐκὸς, 2, ὁ, bubulus;ut& βοεικός. i

Βοίδεον,& βοιδοόολον, τὸ, bucula, buculus., Athen.1.12. In Epig.

Ῥοίδιον etiam reperitur quatuor fyllabis. Et Bddyov,per fynerefin;pro

βοΐδιον, Hefych.

Βέσελα; bubule carnes, κρέα βόεια. Hefych. 3

Ῥύξωλφ, κ. 0, ὃς Βώβαλις, ids ἡ» bubalus.. ZEfchyl. λεονδλέρτων βύ-ζαλιν νεμήτερον. Soph. γεν βόξαλιν.Ός hoc animali Ariftot.lib.s.hift. anim.&Herodot.“6 Βεδάλιον» pudendum muliebre:& cu-cumis fylveftris apud Hippocr. tefte Hefych.' Apud Gal. veró inlex. Hipp. legitur βεξάλι(»» σίκυς ἄρριθ». apud Poll.& Etym. nu-meratur inter brachialia ornamenta.

".-^^. 5,θύτης, 3, ο, bubulcus, Suid. A dje&tive νετὸ οαρἰτυτβόσων φόνον,ηπο.

tragice dici poffe pro ἑιατέμθη tradit Euft. id eft, bubulam ca-dem; feu boum mactationes& immolationes.

Ἐδν θ»& βάκο]ίθ», 5. o, idem. Theocr. Idyll. Εἰ ργοΐένα βκκοῆς. Βῶ-x» Dorice dicitur pro codem; id eft; bubulcus; meffor, apudeundem Theocr.

Ἑωνίτης,$, e, bubulcus, Hefych:

Ἠοίδης, v, o, at», δθήθης. Euftath. ex Menand.

pu; particulaynominum,quibus preponitur,fisnificatiónem Δησέῃς,àbovis magnitudine;(ut& /z79-) velutiin βώδοσις, βκργώ(Θ», βε-κόρυζθ»βόλιμθ»βύπψνα)βύποηςβόφα Θ», δες.

Ca Compoftta. 5

Αθότης, ον ὃν bobus carens. Hefiod. in dicb. zezdt/z; οἱ uz ἀνδρὸςἀδδύτεων ab etym. exp. evi, arp». vide ὃς in comp. ἃ$46».

[λφεσίδοιαρ οὐ que boves inyeniunt. Apud Hom. dicuntur πορθέ-voi, i. virgines ἀλφεσίθοιωη, que propter formam fponfos inve-niarit,à quibus munera accipiant;boves potiffimüm.Boyes enimfuerunt przcipuz opes antiquorum.

Ανβξοιον, bovis pretium zquans.. Hefych. ex Sophoc. Meleagro,

το ἰσόθοιον.

Aexé Go, ες, ὁ, decem boum(id'eft;ejus nominis nummümy)pretioaftimabilis, Plut. in Thefeo.;

Δωδὲκοίξοιθ», duodecim boum(feu ejus nominis nummüm) prétioeftimabilis.

Ἐἰκοσίδοιθ» five ἐεικοσοίξοι ζῶ»,(per pleonáfmüm Z'e, δὲ“φοπῇ 1 ὡς«)viginti boum(feu ejus nominis nummüm) pretio zftimabilis.Odyff.a.

Ἐκρθθμθοιῶ», centum boum(feu ejus nominis nummüm) pretio

, eftimabilis. Il...& Bud. inlib.de affe.

Exo Gpen, 1, facrificium centum boum feu pecorum, per fynecdo-chen partem capiendo pro toto. Alii intelligunt facrificium ἐξixg Gv βάσεων, id eft, ποδῶν, in quo immolarentür animalia quá-drupeda2s. quorum pedes numero100. Aliifinitum numerumpro infinito acceperunt.

Επρεβρεδώια, τοὶ, feftum quo hecatombeperagebatur. Euft.»

Ἐννεώξοι(Θ.» novem boum((eu ejus nominisnummüm) pretio zíti-mábilis, Π.ξ,:

Επίξοι(θ»» 8,0155, Ut, 216010» 9249., facrificium poft feu prater bovisimmolationem, apud Lycurgim.:

Ea oe, ex feptem bublispellibusfa&us. Iliad.. Metaphoricécapitur pro impenetrabilis ὃς infractus; ut, θυμοὶ ἐπζεθόειοι apudAriftoph. in Ran. Pro éodem reperitur δὲ ἐπίδοιδ»» apud Soph.

E»exs, bobus abundans, pulchros boves habens. Hóm. in hymn.Apoll.

Ἐϊχέξοιον,$t, τὸ, lorum aratro boyemadjungens& applicans. Poll.].2.

Τσσθοιον, idem quod ἀνάφοιον fuprà.:"

Yovosn ὃς igvGoste, lignum aratri longius, quod inter utrumque bo-vem medium eft,& cui boves quafi affiftunt, temo. quod enimin curru& ézZ/n eft ῥυμμὸς, id in aratro eft ἱσοδοσὸς, nt tradit Euft.Hefiod. in Erg.

Μεσόθοιον, ὃς μέσοιξον,(po&ticà) v, τὸ, medium inter boves jun&oslignum; utSuid.exponit. Aliis lorum quo temo jugo alligatur.Hefiod.in Erg. 5

Μεσωβόω, à» jungo boves. Abufiv? veró ad alia quoque animaliatransfertur. Varin. ο.

Πολυθάτης, multas boves feu multa pecora habens. Il.;.

Τεπράξοιθ, quatuor boum(feu ejus nominis nummiüm) pretio|

eftimabilis.:

£1 μοδόει(Θ», five apo eos, five ὠμοξόκθ», five ὠμιοξόϊνίδ». e crudo bo-yis corio factus, Epigr.l.z. Herodot. Ω)μοζοίη, f. veg, pro crudabovis pelle.

m Ο’ Ω, ὦ, F. όσο, ὃς ὥσω,(ut tradit Euft. deducens inde βόσις ὃς βοτὴρ,item βώτωρ,) pafco. Thema inufit. pro quo in ufu eft βόσκα, indederivatum,

Ἓθσις,£s, ἡ, paftus, cibus, Π.τ.

Eorig» sp» ὁ, paftor: hinc foem. βότηρᾳ, apud Euft.

Boniganes, ὃ) o, paítoralis.

BO 26

portis, cafe paftorum, eureuftia, Plut. 8Ῥοῖὸς, exp. τροφὴ; feu βοσκὴ» Suid.Βοτὸν, 8.» τὸ» pecus.idem quod βόσκηρῳ, proprie pecudes quiz pafcuas

tur. Soph.& Ariftoph.Βοΐέμια, τοὶ, pafcua."Fhuc. verte βοζερείον, pafcuorum nomine.Ῥώτως, ep», ὁ, paftor, idem quod βοτήρ. Od. 2.Βώτης; 2, ὃν paftor. cujus foem. βῶτις, βώτισι Ὁ». Eft,

Boon, ἡ, herba,gramen, Hom. Theocr. Diofc. Plut.& álij.Ῥοζμνώδης, herbaceus, vel herbofus.id eft, vel ad herbarum genusaccedens; vel herbisabundans, herbidus.:Bo(gyis(9e, herbarius; ad he:bas pertinens, feu qui de herbis eft: ut

βοζωνικοὶ Φάρμα» Diofc. 2Βοΐόόνιον,$ τὸν herbula, herbapufilla, feu parva.Βοζμνίξω, herbascarpo feu vello; quod Columella dicit exhezbare&ruücare. Ῥοβονισ os, evulfio hezbarum, ruricatio.:Βόσκω, Ἐ. βοσκήσω, pafco. Od;tf. ἕ- αἰπόλια"erre αἰγῶν Bags££,Item alo.füb. more pecudum. Odyff. ὡ. πολλὺς βόσκᾳ yin. Ρα.yum quoque frequenter ufurpatur in iisdem fignif. Od. ᾧ. 5

po» Bod à pp λειμῶνι. Ariftot. de mundo. ζθα τοὶ οὗ ἀέθα XyX

DI po Θοσκόδμα.Βοσκὸς, 515, paftor. βοσκή, ἡ» paftus, pabulum; apud Athen. 1.13;Βοσκὼς, 49», ἡ, pafcens, paftui indulgens. Nicand. in Ther.{11}& avis marinz feu paluftris nomen, fimilis anati,ut fcribit Arisftot. hift.an.lib.g.c.s.€ Eftetiam picisarida fpeciesquadamdequa Diofc. lib.i.c.98. -

Βοσκεζδι(.; v, 2, pafcua carpens; altilis, apud Nicand.

Bóexzuz, T), pecus, animal quod pafcitur. Xen. Hellen.4, Etiamfj.

gnif. pafcua; pabulum. Efaiz 7.:

Ῥοσκηρόντώδης, 89», ὁ τὸ ὁ.» exp. pecuarius; ut» βοσκηματώδης ἄνθη

σῷοι Eufft.

Ῥόσκησις, paftio.

Βούκητεέον; páfcendum:.

Compoffta, aC brtmmutmn ex pons.

Ῥώξδεσις, εως, ἡ; vOracitas. Hefych.:

Ῥεθόσιον, εν τὸ, locus ubi boves pafcuntur. Callim. Strabo."

Εὐδόστα, ἡ, pabuli bonitas feu ubertas; boum nutrimentum."Théophraft, hift.pl.l.t c.18.

Συθόσιον, v, τὸν grex fuum qui pafcuntur- 1l. 2. y.676.& Od.£ γιῖοι:Item fuilej,hara;ftabulum in quo fues nutriuntur, Suida.

Ἀφιωοδοσία, anferum paftio.

Conzpofrta ex βοτὴρ, Boris CS c.

Ger, páfcuis carebs,in quo pecudes pafci nequeunt,veletiam quidepaftus noneft. Hefycb. 2

Αϊθώτης,$0, egenus, non habens unde pafcatur, vel non habens pé«

cora,ut, ἀδύτης ἀνὴρ, apud Hefiod. Vide& in comp. ex B&s.

Αἰ γεοθότης, δ; ὁ, quiin agris pafcit. Soph.

Αἰ εόφό].) agros habenspafcuisaccommodos. Strab. lib.r2.

Αἰγίδό]ῶ», v; os ἡ, capris pafcendis aptus. Od.». Αἰγίξοϊῷ» 2t ἀγοϑὴ2 pseos os.

, Αἰγεθότης, capras pafcens,vel caprarum paftor. in Epigr.

B£Gor Q», bobuspafcendis aptus, Od. y.

Γερῳνοθδτία, grex gruum pafcentium.

Δωμφλήξοτ(ο» ἄκρη; depaftus à buculis, in Epigr.—— 3

Ενδοτίθ», pafcuus; pafcuis abundans, pafcendis pecoribus aptus.Plut.in Cam.Jo&eneeniy οὐδοτῷ» χώρῳ.€ Item bene paftus. Theoc.Idyls

Ζάδοτιθ., admodurà abundans pafcuis. Itern abundans pecoribus.Hefych.

Θηρόξοτίϑ», àferis depaftus, in Epigr. Itemferis pafcendisaprus.

Γαγποδότης» v,? qui equos pafcit;qui equos alit, videlicet ad equesftria cerraminá, eques. Eurip.in Orefte, Αἰτεέωςἱσποδέτε, ApudPlut. ἱπποξότουι in Chalcidenfium repub. vocantur qui opibus&gloriaprzcellerent.

l'uzicerG», equos pafcens feu alens, equeflris sut, ἱπταότοζν Agy 0apud Hom. ab equorü qui ibi alebantur copia. Item equispafcen-disaptus; Usi 2262s γώρᾳ. Οὐ. δ. Sic ἰσ-ποξοῖν πεδίον, apud Eurips

Δειποζοτυνᾶ, deficitur herbis, gramine& pabulo caret, apud Plut.inApophth.

Ληϊξότης& Αηϊδοτὴς,α fegetemdepafcit. Foem. ληϊδότερᾳ five ληΐδοςτάρη, lonice, qua fegetes depáfcitur& arva vaftat. Hom. a vo»cat ληϊξοτείρζυ.

Μελιασόξο]», ab apibus depaftus. Nonn.

Μελιασοβότοινον, herba apiaria. fcol. Theocr.

Μηλοότης vel μηλοξοτὴρ, ovium paftor, opilio, apud Horn. ll. δι δὲin Anth. epigr.

ΜΠηλοδοχέω, à» OVES pafco.

RU ab ovibus depaftus, feu quem vel quàm oves depafcun-τα AD: tiam. vaftus, defertus; ut; M ο qud Hoc,

Οἰοδότης, folus feorfum ab aliispáfcens. Soph. in Ajace. US

Πομθο]Θ», omnes pafcens. ZEfch. in Suppl.;

Πα οξῶτις, ἡ, omnes pafcens, omnium altrix. Soph. in Phil.

Ia eoe», totus herbaceus. P

Iseróséeor(9», paftu feu cibo füperabundáns; ut, etordGr Qo cid.πεζα; apud Nonn.

Πολύδοσκ», terrz cpith. Pind. Olymp. πολύξοσκον 2odàz, inulticul-tricem terram.:

Πολύ», multis pafcendis áptus.

HoAeéries multerurn altrix,que multos pafcit feu alit,Il.2, ἐπὶ χϑονὶσυλυζοτείρῃ-.

Συμο-

t