Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

BP

bulliendo; unde exGeze ua, papu-

271:Ἐκθρὀσμὸς, ebulitic..Ἐκθρασ οι» quod erurapit quafi

Lleardentes,ex 68]., ονἘ᾿κροῴοσω, eitusimpetu icto feuexpuo. Ἐκθρῳσμές» ipfa ejiciendi

actio, quz fit ab aftu. Exegie por SuAdosus eje&amenta maris.Συμρῴδω, imul expcllo; ejicio. Metaphora ab his, quz zftus im-

peti ejiciuntur. 2: Maccab.

BP Ort, five βροθυς, herba Sabina five Savina Latinis, Gracis alionomine βάρᾳθρον, βάρον, βάρυν,& βύρῳθο», ut eft apud Diofc. ls

c.10$. δὲ apud Apuleium in lib. de nom.& vixtut. herb.

BPAXI ON, oG»,6, brachium, lacertus. Eurip. in Hecuba, zr γὸφέρειν 9a, Οὔτ'[9 οἷός τ᾽ Lo νέῳ βρᾳχέονι.{7 Etym. vult diciquafi Gegcvxiov, vel quod Πεβροχέων(id eft, βροχύτερθ») λοισξμέρες f χειρῶν. Quid autem proprie veteres βραχίονί appellatio-ne comprehenderint, docet Camer. ex vet.

Ἡρφχιόνιον& Βρφργμονισὴρ, ornamentum brachii, armilla. Xen.

Cozpoftta.:

Λαυκοθρολέων;, oo, 0 16» candida brachia habens. Itern pulchra.

Tiseszoatónov, idem cum gazgévev, Xenoph.

Σκυποζρῳμέων, coriaceum feu loreum brachium habens;

Athen. l.12.

BPAXYZ£9» brevis(cui opponitur(πρὸς, longus) parvus,exiguus; ut Hippocr. βίθ» βραχς, τέχνη µικρή. Apud Luc.e»βοφχεῖ exp. brevi tempore, fubitó, repente. Sed faepius fignificatquod Latini dicunt, paucis, pro quo dicitur etiam frequenter 2/7βρᾳχέων, ut apud Dem,& Luc. Kag. βραχὺ» exp. fenfim, panlatim.Ἐρουχὺ»(item βρῳχ m) aliquantum,paulum, interdum& paulifper;utat. Apoft. cap.s. Exp.& parum, ut, fogz;(gore. Ariftoph.& Demofth. parum curare. Dicitur denique βρφχὺ quod eft par-vum, id eft parvi momenti feu pretii, unde βρουχέως ἄξει», apudPlat. de leg.pro contemnendo. 6 Βρφγέω; το, brevia.(ut Virg.In brevia& fyrtes.) Ἐπ βρᾷχεω tanquam à Bed» ut apud Plut.de anim. prüd. ὅπως Gm» ὀνογεθήσε) βροίχεσιν sov ἐς τέναχῶ». EtPolyb. τοῖς βροίχεσι τὐξεπίπόν. Bud. fcribit βρῴγη à Pollucenorni-nari inter navigandi offendicula,& fubjurigit ex Herodoto;£z;-x£oX is ϑείλαοσ ὧν utn iri) Veri βραχέων.

Βρφχόως, breviter, paucis. Exp.& modice, leviter, apud Gal. adGlauc.2. βραχέως δέοι EapatvtoX.

Ῥρῳχότης, T», 1, brevitas, cui opponitur wx», apud Plat.

Bez uto, breve reddo, corripio.

Βροχεωΐικὸς, breviandi vim habens.

Cozzpofrt4.

Αμϕιζρημνς, utrinque btevissutraque ex parte brevis. Pes eft in car-mine, fic didus, quód primam ὃς ultimam habet breyem,lon-gam autem mediam, cui opp. ἀμφίμμκρῶ».

E's:022:5 parvum, minimum Suid. Item, prorfus, utuno yerbodicam.

Ἐ᾿πιφρφχὺ feu ἐπὶ βρᾳχὺ, ad breve tempus

Καζμδροχέως, paulatim, ex Plat. in Tim.

Καΐμξροχὺ, idem. Item, haud ita multó poft. Scribitur& divifim«2Bepaci-

Teisezxvs, pesin carmine tibus brevibus fyllabis conftans.

BPAXQO,(verbum ὠνοροίφπεποιηρδῥον) fono, fonitum feu crepitumedo;tefte Etym. Hefiod. ἀμφὶ δὲ δὶ βῥοίχε τούχεω. 1]. e. μέγα dp ἔσρᾳ-26 dioe ἄξων Ἐρηθοσιώη, crepuit gemuitque fub pondere.

ΒΡΕ ΜΩ, F. μῶ, fremo, murmuro. Il. κῦ ρου 9:ossis Χέρσῳ ῥη-γγύρδμον µεράέλα βρέμᾳ. Traüfitive apud Nonnum, πολύσομον ε-ρε-ον ἠχῶ, q.d. vocem cum fremitu edebant. Item fremo, id eft,fremebund? minor, ut Bud. interpr. in his Greg. τότῳ βρέμονθς xd ὠκκλησίασ,»κἡ Ἀεοντήον Beuyopdpa σάς ἐσείγε ο).

Ἐρέμορεη, idem, ut[].β. βρέμε")ρτο βρέμῳ.

Beau», 6», fremitus, ingens(οπίτι5, ἔγαροτ, Defono maris dici-tur,item de ventis in Epigr.item de terre motuapud Ariftot. Deignis etiam crepitu feu frémitu, apud Strab. ut inquit Bud.

Ἐρορεέω, idem quod Βρέμω. Apoll. Arg.z.

Ἐρόρει(θ», Bacchus. Dionyf.

Ἐρομιάζομοι, bacchor, ex Epigr.::

Βρωμοεῶτις: ιδ», Baccha, Menas. Oppian. lib.4.de Venat,

Compoftta.

Αἰξρεμὴς» s£O», 055 ἦν fremitus feu ftrepitus nullos edens.

Keen», 9; 015» fremitum vel ftrepiturà mágnum edens, valdepérftrepens, Item valde vociferans, multum clamàns, clamo-fus, tumultuofus; utfit à βρόμθ», przfixo intenfivo z. Hom. 11.».de Trojanis, E«684 Πόλώμιδη μοΐον μεριονῶτες, AGpo puo, αιὐΐασχοι, ideft, πολύδροχοι κ) πολύηχοι» ut habetur in parvis fcholiis, ab Euft.exp. Zug βρόμῳ, ἅμου ἰωχῆ. Item fremitum feu ftrepitum nullum

- edens; Hefych.

- Αλλιδρομύ»,(q-d^tharifremus) marinum quendam fremitum edens.

Βώρύξρορε(Θ», ες όν» graviftrepus, horrifonus. Ariftophan.πόνον κελάδονζν, βαρύτρομον. Et βαρύξρομῶ» βροντὴ. apud Luc.in'Timone.:

Eh idem quod βαρύθρομφ»; gravifonus, graviftrepus.in Phil.

Έ΄ µδρέμω»& paff. voce ἐμθρέμομοη, infremo,

πιζρέμω, q.d. adfremo.| Sed 1l. 6. Ἐν σέλα] μελέλῳ τότ᾽ iniGelud εςἀνέμιιο, aCtiv? fumitur de flamma quam ventus cum fremitu fuf-flat, vel quam fufflando fremere feu flridere facit.

-ππδρομέω, idem quod ἑπτορέμω, Oppian. de venat.l.z.

Soph.

ANN ΕΝΈ ὀηθρεμέτης, 4. d. grandifremus, grandiftrepus: at Tupitei ἐρλξρεμέ,της, apud Hefiod. magno cum ftrepitu feu fragore tonáns, -E'eAGgop-, idem.Μελζροµθ», melleum δὲ dulcem foritum edens; ut; μελίζρημῷ» οὐ,^s, in Epigr.:Περεζρέμω ὃς αἰξιζρομέῳ, circumfremo,;apud Apol. Arg.IlveaGesuémis, igni ftrepens; velin igne ftridens. 1l.£. v.96.Y ποορομέω; fübfremo, fubmurmuro. Nic.in Alex.Υψεξρεμέσης, lupiter ab Hefiodo& Hom. dicitur,

1. d. altifremugaltiftrepus. Exp.& altitonans. à

MMM

BPENO OZ, avisquzdam quam nonnulli κόόσυφον vocant. Suntqui anatem cfle putent... Ariftot. hift. anim. 1.9. c.8. ἔτι eia f.λάοτης Qy]es, πολέμιοι ἀλλήλοις" οἷον βρένθθ- X AO». G Sic dicituretiam 7/99 faftus,arrogantia- Sic Euffat.accipiapud comicumtradit. Sic etiam ufürpatur apud Athenzum füb finem lib.i,S Etymon vide in βεεν)ύεοχ, quod feet i

Ἐρένθειον dici μύρον«θεα δύιθμον, tradit Euft.

Βρενθύειὃς, faftuofi um ὅς arrogantem effe fuperbire. Ariftoph.in Ναςbibus,O ze βρενθύη τ᾽ ον τοῖσιν bebe, 72 Φθαλμὼ πορφςάῤλη,αίτυοςὲ,incedis, fuperbe teinfers. Cujusloci meminit& Plato in fympo-fiofübfinem. Rurfum apud Ariftoph. in Pace, τῶτ οἳ zzi Φρονή.μος»Βρεν)ύεττή τε τὲ φαγεῖν σόν ἀξιοῖ. Poffit etiam exponi, iratu.met,indignatur; nimirum fuperborum more. Exponitur etiam,fremo, grayiter mecum immurmuro, utapud Luc. βρενθυόμδνός vab Erafmo exp. magnum quiddam fecum murmurans. CS agiτὸ p βάρες 9ύειν, iei εμῷν, inquit Etym.

BP E ΤΑ Σ»τὸ, fimulachrum didum zzeg τὸ βροτεῦ ἐοικέναιτεῖες He.fychio ὅς Ammonio. Ariftoph.ín eq. Θεῶν ἰόντε θα ἐσεῖν zrilBeta. Aliquoties reperiturapud Athen. 1.15. Polluxtamen rejicit,fed immeritó. Vtiturenim ὅς Eur. in Iph.in Taur. in Iove&álibi,

Beerisosa, adjc&t. foem. gen. à βρέζις, quo utitur ZEfchyl. in Suppl,Ἐρεπίεασα ασθὸς trus ju a9 asi. n1 etruy ἐπικερίω βλάπ] Hlaquit Schol. Czterum pro βρεπίεοσα alii leguiit Beeziozzoalii βρέτηθ»,alii$zeziG».

ΒΡΕ ΦΟΣ, εθ», τὸ, infans, foetus recens editus. Plut. in Lyc. ὅτε

«δ οῖς τοὶ βρέφη, ἀλλ᾽ οἴνῳ αἰθκέλεον οὗ γερνεκες. Apud Luc. νήπτα βρέφη,Ex βρέφες, ab infantia, Ωτεσ.. Dicitur etiam de foetu brevi eden-do;ut Diofc. l.5.c.24. τῶτει) βρέφη οκξετεώσκη, foetus expellit&ab-ortus facit. Sic& Luczec.r. Dicitur& de animantium ratione.carentium foetu;ut apud Herodot. de foetu mula. Et Π.ψ.βρφφ. -ἡμείονον κεευέκσον tar7rov 5 mulino gravidam foetu.(^ Traditurfe.&um vel ex«e£QG», mutato vin B,vel ex$égzG-,xE usi em.

Βρεφύλλιον, κ, τὸν infaritulus.

BPEXO,F.Z», madefacio, intingo, macero. Item irigo. 9 Itembibo. Athen. ex Antiph. 2659 φαγόνίς δοψελῶς βρέχάν. Item,pluo; apud Matth. Lucam, Iac.& in Apoc. ἐξξεξεν ὑετός.;

Bebop irrigor,ut Antiph. arbores qua fünt zzeg ῥείθροισι χειμοί]μοιςdicit die no&teque βρέχεῶς.. Et βεξρε[δῷ», madefa&tus.. Exponistur& ebrítis:

Ῥροχὴ,» madefactio. Item pluvia. Mattb.7.

Βρεχ ues,£&& βρέχ(οι» finciput. Il. s Κύμξαχ» ον κονίῃσιν ἐπὶ βρε.χιόν moe μας Δηδεὲ MEN Gd. V bi Euftath. fcribit hanc pattemitavocári, quodiii infantibus fit non folüm tenera, fed&valdehumida, ut videri quodammodo poffit βεζρέχ δη, id eft, madefa-&a effe.

Ἐρέγ κε, pro eodem; Alex. Aphr. Probl.]..

Ῥρύχεῶ»,(übmerfus, Suid. Apud Apoll. Rhod. βρυγίης ἁλὸς, εχβοη.βευχώδες,η.. fubmerforii maris. Vide&in βρύγω, Euft. per ono-matopociam factum effe(cribit. Sed Etymol. à βρέγω deducit.ἼΔΕ Comzpoftta.

A«gizlO-, 9, 15 4, non madefa&tus; ficcus: ut» Z6eec]&« avion

, Nonno: manus non madefat&a.

Αδροχθ», idem i ut ἄξευρῳ ἔπι 670,» Luc. Significat etiam inter»dum, ἄνδιεθρον, id eft, imbrefeu pluviacarentem.|/

Αθρογία,, ficcitas humoris, àut imbrium penuria.

Axi&ee», mari immerfus; vel αῆροτίΏς; aut madefa&tus.in Anth.epigram.

Αλίζροχθ», mári irriguus,

: Arg.z. πέτραι ἁλίξροχοι.'

ΑμφιζζοχΘ», v, 9 i, undique madefa&tus, omni cx parte madidus.Irem undique madidus,id eft, vino màdens.

Αἰνωθρέχω, madefacio.

Αναδρόχω,. ἕω, forbeo vel potius reforbéo. Inufitatum eft thema,utait Euftath. à quo tamen formatum reperitur apud Hom. ἀνα-ξρόξειε. ἀνωξρόξασει» Qvi ροχὲν ὃς ἀναξέ-ροχεν. ut Od. ο. AA τ᾿ ἀνα-Φρόξειε ϑουλείόδης ἁλμυρὸν ύδωρ. Et ibidem, ἀνωξτρόξασοι χούρυξθις id

, eft, o mee, inquit Euft,& Od.^. ὕδδιρ ἀναεθρογέν.

Αποζηΐιῳ, perfundo,madefacio,intingo,imbuo,macero. Diofc.

Av ρέχομοι, perfundor,madefio,aqua diluor vel maceror.

Αἰπόθρεγ(ον dilutum, aqua ea qua aliqgid perfufum eft yel proh.tum, yel in qua madefa&tum quid fuerit aut innatarit, ut apuDiofe. 35e et"Ups» myrrhe dilutum, macerate myrrheliquor, aqua in qua myrrha macerata fuit. Sic Σπόξρεν μα θέρμων,apud eundem:&, xiGess, i φύλλων.

᾿Αποξροχὴ, perfafio, rnadefadio. Gal.

Decomp. Eso7250, mácero, perfundo, pro Xmtelyacy.

Heon7reGgéow, prius irrigo& hume&o, Gal. ad Glauc.l.r.

qui mari abluitur; ut apud Apoll. Rhod.

ad