287 θαvocat. γάφερ.( foem. gen.) venter. Οὐ. διε μρέτειρε) γασέρῳ λιβός.Dicitur mulier gravidac» esp tdv» ut apud Herodot.& Pauf.vel οὖ γαςρὶ φέρειν«τ apud Plat. de leg.Et c» γασρι λαρᾶν,αιια con-cepit, in Epigr. 8 Item ventriculus in quem cibi ingeruntur ὅςcoquuntur, apud Ga.^ orb nivibus: CiΓώςρις» gulofus, lurco, ventri deditus. Ariftoph. in avi us. Citàtur& compar. γαφρίφερίθ». CX Plat.comico.€. Item quem infeftantvermes dicti uus. Sud. ον AMA aM ryΤαςφέφω, ventrem expléo ventrem fabürro. Atem opipare&lautàaccipio. Luc. quels o s LUAM τὸν Δρθ/λονα, Irem 1n yentremczdo. Axiftoph. in Vefp... Put ολα ντιPED e bic faburro,helluor.Apud Athen.4.& Bafil.Itemin ventrem cedor. Ariftoph. in equit.' Ρας ασ uos, ventris impletio, inglivies οςΤάφρων, νῷ.» ὁ, idcm quod ses, gulofüs; lurco,&c.Ταςρώδης,«6», o; ventrofus, ventriofus,Ταςβήδιον, v, τὸ, parvus venter. Ariftóph.-: nerΤάς η,& γώσρῳ fundum vafis, ut γισρη πξίποδιθ.» apud Hom. Dici-tur& de navi, fignificatque ejus fundum» id eft carinam vel(utali vocaretaalunt)alvessm ο:: Compofrta.::A γάφωρ; apo ὁ» frater aui eodem ventre prodiit; uterinus, quafiὁμογάςωρ. Hefych. fe: ερ τςΤλωοσογάςφωρ, ει! γλωτήογάφωρ, qui lingua vi&tum querit, qui linguzminiflerio ventrem alit. dE'fholeydsue,(decomp-) pro codem. Ariftophinavib.|,E'amyásézov, s; τὸ,(q.d. fuperventrale) quod eftà pe&tore ad pubemufque, vel parsfupra umbilicum. Quidam ita vocant totam eamcarnem, quzab imis coftisad pubem ufque protenditur; quódventriincumbat. Exp.& abdomen:::

E'e^yásogingentem habens ventrem, yéntrofus, ventriofus. ZEfch.

Koiórydssg» qui eft cayo ventre. à

"Mesvyásne, medio ventre cinctus. Hefych.

Ζωνογόφουρ» pro eodem.: e

O'AGioy deme: ventre beatus,qui fe ventre bene curato beatum exifti-mat qui beatitudinem in fuo ventre ponit;id eft; ventris fui yo-luptate metitur, apud Athen. l9.

δ κογοόίθωρ, ὃς ὀμορέεριθ», idem quod ἀρέτως, I.& ω.

Τιλατυλοΐσουρ, ὃς σλωτυγεέσης, qui eft lato ventre. Ariftot.

Προγρ, cui venter prominer, ventriofus.::

Πρὸρ αορίδιον, ventrale, ceguinentum ventris. Aff. ex Luc.

Ὑπποραςριζομοῆ, faturor. Poll..— A τὸ XN RU n

χ' πολοέφριον,( q.d. fübyentrale) imus venter, pars infra umbilicumufque ad pubem;à quibusdam exp. pubes. vide Poll.

Xegosoisuo, ὃς ἓδχφρογάσωρ, cui tnanuum labor ventri alimentum

Ὁ füppeditat, qui maduum labore vivit. ΐ y;

FAYAOX,& mulcta; qux ἃς müul&rum& mul&rale, vaslactirecipieridoy ποιρῷ τὸ γάλα. Od. Ἱ.νβὼν dU ὀρᾳῖ ἄρβεω στοίντοι» Ταυλοί τεσκαφίδες τε τετυ ῥοῦ» τοῖς ονώμεληυ.€ l'adAG« autem priore cir-cum$l. navigii genus, Ariftoph. in dvib/ y«9er ttn 1 vau)

i9.ltemfentina.Euftat:|. EI jFauNic,proprie σεῦ.» ἐςὶ ποιρϑμεκὸν» ἐς τὸ ἀμέλγην χρηήσιῤῥον, 15 ποιροὶ τὸ

γάλω λέψεἷ) ficut δὲ’, αὐλὸς, fecundum Theocriti fcholiaften.Χντεὸ au^»;(comap-) apud Tofeph. inantiq. Iud. exp. labrum con-cha fpecie;

TAYPOZX» fuüperbus; arrogaüs.fcrox. Item qui elatus eft&

exultataliqua τε. 2209» λέω»: ápud Dionyf. Areop. ferox leo.3. Js--"v./9- 3- Aue"MI e 5 rd, ὦEuripides, 22£9- 269. Luc. qeu ya a λόγα μετεωρός éu.Plut. in Apophth. ἱλαροὶ τὸ γαῦροι. Dicitur& ϱ:αὐρίθ» τὸ φρόνημα»,elátus áninio, apud Ariftoph. Itidemqueipfum φρόνημ appella-turyesgoin Epigr. Et? γαῦρον pro animi elátioné apud Plu-tàrchumin Ant.(3^ ἃ yate fit a)(ficut ἀγαύω fitab 2217)

deinde νῦν& interjedó e yabiG-. ΑΠ! derivánt ab ὠγαυὺς;

abfciffo&. n ed]Τωυῤόω, ὦ, ὃς Yewpdoudu,£j: fuperbio, glorior;efferor.. Phocyl. Μὴye σοφίη. Plut. in Cor. Ὑγδιυρόρθμον σοφρυείο τὸ od 98v.Ῥαύρωρου, gloriatio, elatio, jactatio, eultatio. Eurip.|Γωύρης;& γανρηξν Hefych. idem quod γωθρῶ».:Tawe4da, ὥς l'üperbio, olorior,cfferor;me acto. Deni. pro cor. ἐδὲσι) ἡτίων, ὦ τούτη γουρλείο, ἐφ᾽ ἢ σένειν σε ὦ κατοίρφυτε φσξοσῆκεν. Plutià Lyc. yaveAGye es ἐπ πρό συν κόψαι τὸν itiqD wood v. Et; au eARo δ,dé équo exultaüte apud Xen. de aite eq;ΤΓαθε/ἃμα, 9loriatio, exultátio:Ταυρλκὸς, 8; o, elatus, fuperbus:Ταυρότης; ἠπθ», ἡ» fuperbia, elatio; gloriatio.Ya9o:, elatus. Laert. in Polemone.Compoffta.Α΄, ωυρὸς 8,5, fuperbus,infolens. Nic. in Ther. fità yese prefixoeintenfivo, vel ab 2yzvis, interjedt, p. Vtriufque etymologiaméminitEuftath. ος AA'yauesdo, 9, valde infolefco, valde me effero.Etym: ex Methodio.A γαυρλαροντὸ, infoléntia; elatio animi. Hefych.Α᾽ γὰύοίσμω, enis luct effe tradit. Euft.Ἐκγουροθμιώι, ειμαι, infolefco;infoleas vel(uperbus fio aut artogans;fuperbio.Itemiactive; effero; jacto. Aff. ex Eurip: ye ScisSi Sie i oid pos; diguitater yiri cxaggero:

TE 288

Ε΄ πι αυρδομιοη, 8,4 efferor animo,& ferotior reddor ob. ἃ püd Xen,Ped. 2. ἐπιγαυρωθεὶς, exp. letiorfactus.:FPAYZON Hefych: οχρ.σκαμθὸν, σρερλὸν, eri, τνfum,intortum.— Vtitur Hippocrates, fed Gal. àenorat vocemhanc non effe ufitatam Grecis,ideoque am biguum*effe debeatΤαυσέω, reddo γαυσὸν, incuryo, intorqueo. Hefych.

ὡς EE Z P e:ΓΕ, fyllabica adjcctio; quidem, certe, utique. Sepe vacat, puser-tim aliis vocibusadjunéta; articulo autem ὃς frequentiffimz.'8 Item, faltem. Dem. à ji ὅλον, μέρίθ» γε; fi nof fummam, faltempartera. Sepius fine accentu fcribitur.$ Pio 25 dicitur Dorici2e,ut apud Ariftoph.in A πάσῃ ἐγών 22, pro ἐγών 5cg0 quidein,RITE ninfignificat autem illud 4yov; licet inufitatum Πε, guess Bod, feuἐξάπεον βοῶ, tefte Euft. id eft, ita clamo feu vociferor, utintell;.gat; feu üt audiatur& intelligatur clamor meus; ideoque clavociferor, Ὁ ἀγί[-ε δὲ Q toi τε γέγωνε βοήσεες. Et Y. Ὡ. γγέγωνέ TfXT zv. Didymusinquit 5:jey&v effe τὸ ἐς ast» γωνίων ei yΓεγόνω( preterito medion przfenstranfeunte) idem quod γέρον,Affertenim Euft. ex Soph. τί γερώνω 5. Pro eodem dicitur etiam“ψεγωνέω, d» fepeapud Homerum. Víus eit& Xen. án Cyneg.o2g.κπύωρ(θ» γεγωνείτω, vociferetur, clamet.:;Ῥεγώνησις, vociferatio', àltüs clamor. Plut.ΤΓεγωνίσκκω, idem quod γεγωνέω. Thuc. Ἱ. 7.' Γεγωνὸς, S, 5; alto clámore enuntiatus;, feu clarus, ita pronuntiatgs ut/. áudiri& intelligi poífit; μέν εγονὲς^25, apud Philonem;:Απο εγωνέωνὣ,( σον) reclanio, in Epigr.

TEENNA,vocabulum Hebraicum, ex duobus compofitum,yal-lem Hinnon declarat; in qua olim Ifraelitz,'! fuperfiitionibus vi»cinarum gentium addicti, filios fuos diis adolebant; inauditàquadam immanitate. Indefa&tum ut acciperetur pro lotó i-ciandis in zrernum reprobis deftináto, atque adeó pro ipfo fup:plicio& cruciatu'quo afficiuntur cuin Satana ὅς angelisipfius;ficut Erafimus&alii multiannotarunt. Vtuntur novi Tcftamengfcripteres δ: Theologi hac voce: de qua vidé& lerém. c. 7;r EÍNOMA L gignor,nafcor. Od. 3. τῷ μὴ yánéra ὀφελλον. lliad. V,Doy οἱ GAgZL Γεινορδῥῳ ἐπένησε λίνῳ ὅτε My τέπε μεήτηξ. Hefiod. ΓεινέςuS ὅτε φρένας ογωλίγπιοι de νόημιφ;. Pratt. τηεα. γέγαια,(folispo&-'tis in ufu) natusfum; interdum ὃς fimpliciterpto fum.) uhdeji3«os párticip. Apoll. Arg.2. κώσίγγητοι*y 622i. Od. δ. νέον γεγαῦτ᾽δὶ οἴκῳ. Et in infin. Dorico γεγάμϑυ, ἃ orift.:ned.iyéndplrin fre-quentiufu éft in a&tiva fignif. pro genui; procreavi, dicituique&ὥδὸρ ἐοικότο y Avr Ty

'de viro& de muliere. Iliad.& Ηἶ 2455» οἱ ποῦθε

δούς. ηλ.& Ez 29 ἐμὲῦ 95e: iof, ἐμοὶ δέ σε γείνατο μήτηρ. Sic Il. a. Θεὰ

δὲ ze yeu e μήτηρ. Xenoph. in Apologia Socratis, deutroque ρᾶ-

rente fimul dixit| ὃς σὺ πέσῳιοίς σσι πείθεσθε oy ἢ τοῖς γήναρϑῥοις.

idem in Àpomnem: τοὺς ῥφνοφδύας appellavit matres, fcribens, ἐμ

QUazq 3 dis γήναρδῥοις ἔρωσεε€ οἰκαεέφειν. deem

Γργγομοη» ὃς οἰνομοή»(Ε γγνήσοροιρ, prat- γεγγύημοι, Αοἳ.Ι. ἐγβυήϑ ζω;tanquam à γθυάοροουε pon, Aor.2. ined: ἐηγυδμίωυ; prat.med.5oyatanquám à γείνω) nafcor, orior. Plat. Epift.9.6te S ἡμῶν ἐχταὐτοdvo γέηρνεν. pud Xen. γεγονὼς ἔτη εἴχοσε, natus aunos 20: τολ λέγ:

e; απο ρτουεπΗῖ, fructus proventus. Thuc. Ὁ Itein fum;

£o; unde γέηονα füi vel fa&us(um,"Thuc. ἰστοτειλὴς ἡ diam 2e.Et; οἱ οὗ δεωάμει γενόρῆραι, Dem. qui furit inimpetio: 26vogd στι δὲἔχθρας, Atiftoph.(umtibi inimicus. Idem Ariftoph. 52:9»: ἀλῆς-οὓς ὡς Ay um use: itáne fa&us es dives? Pro loco varie ver-titur,habita ratione prepofitionis cui adjungitur; ut ἀρ Theo--phraft.de cau£pl.3. 2567) πῦρ ἐπὶ zie, ignisigniádjicitur. 5659»ἐφ᾽ ἑτέροις, Thuc; aliisinniti;in alüs fpem collocare. 56s 3i τίς.9», ab aliquo disjungi., Itidem fine prapofitione; ut γέγθὺε τῇ“πόλει ovo ptg» nomen urbi inditum eft. Frequenter exp. accidere svenite; contingeré;ut;zí 5422»:; quid accidit? Xen.Hell. 5. aci τοὶνιῶ πεπθαγ δύω»jpucoon.Cum infinit. ápud Ifocratem: 34yyesod μοι28 zriéiv. 4 Γινομϊ πρὸς πότῳ; γεὶ ον vivo; vel eod r&v verfor irihac ré; incumbo in hancrem; occupatus fuin in liác re: Plutarch.Ifocr.Plat:$ Item venio; pervenio; accedo; ut Herodot. izàbffee ἐπὶ Γωάδη avriud; ubi venit vel pervenit. Sic/Thuc.ifecsl. Plut.in Fabio. γένον ὃ πόλιν cri τοῖς Ῥωμίονίοις»Ye-niunt in poteftatem, vel redigunturin poteftatem, 6 Ῥώεσρή οτεX&Aàs ,bene tecum agitur. Deri; ἢ

V'évióse) sns; ἡ» OrigO, Ortus ὁ ut οβόεῦτε κόσμε πολέρεων; δες. apud Plat.Eftetiam id iptum quod ortum eft, utapudPlar. in Tim., 39«vele γύεσιν ἐσία. τῶν aote vieni ἀλήϑεια, Cic. exp. quant'm enimadid, quod ortum eft, aternitas valet; tántum Δά fidem veritas:

. Itemgeniturá, nativitàs: Epigr.l2:—

loco», genitalis; genitabilis, generate faciens. Plut. de Pythic:

| roracul,..:

Γενέστο ois οφοέθλιο, dies natalitius. apudfderodor.

Γενεσιοιὸς, 8,5, idem quod»fvetouasós. 2

Γεγετὴς, 1090, genitor. Ariftot. οβοέτειρῷ» ἡ, genitrix: y:

otn, penitor; Plut, ἘΠῚ ξοπὶ ἐξηονθν. Heffcli ündeapud

.. Sopli.ó Ade γγυέτας: Pads

TI'vezj ἡ. ortus;nativitàs;unde ox ἠβοέτης, ab óxtu. Hom.& Arift.

T'eyeyv*tds, Q5; ortus δὲ generationis antiftes dea: Arifteph..

Kobsus: