16 ΓΙ(μζιγνώσω πεὶν ἀκώση. Sic apud Dermofthenem judices ἀπεγγωκό-“χες δὲ X9/Téy VAN Ó TES inter fe opponuntur, item Doria kso QuAa& κοιζωγινώσκεσαγ. Iu hac autem fignif. jungitur interdum accü-Ὧεῖνο réi: ut λέτογνώσκειν vào ode, vel qd ρα φίω, apud Dem.áutaccufativo perfonz, ut; λπογενώσκειν τινὰ g iode oo abfol-verealiquemàcrimine.| Itemrenuntio, valere jubeo: falutemultimam dico, ut intab. Cebet. δότορενώσκιν ὦ ψ οὐ δυτοιδείος.(ἘΠῚautem hac fignif. affinis pzimz: nam valedicimus iis quz rejici-mus. 8 Item defpero: quz fignif. frequentiflima eft. δαρὲ cum.genit. ut Dem. ἀπεγνώκοδε ἑαυτῶν. Plut. in Alcibiade, φορέρϑω.

ἡ τὸς ἐχθρὰς κ) mor edid ὑπεγνωκώς. Interdum cum inf. Προγινώσκομοη, prinofcor, pr&coguofcor:

ut Plut; ἀπερένωσκεν eme eo τὰς πολεριίκεν defperabát fieri poffe,Aut,&c. Sic Ἀπογινώσκω duisi at, defpero futurum ut audiam.lun-gituretiàm accufativo. Aviftor. Ethic. l. 3: c. 6. οἱ d 78 ἐπεγνώκρισιτὴν σωτηράαν. Et fic fepe apud Plut. Apud Dem. Ἁπορινώσκω σενεΧρ.!

. fpem nullam in té habeo.:: η b

A ITTODAVOC X0 ο)» defperatur de me. Plut. in Galba, τοὶ Νέρων ἀπέ-γγωσο qim, res Neronis prorfus defperate erant, 1. in defpe-rationem adducta. Α᾽πεγνωσδῥῶ», defperatus, conclamatus; de-ploratus» apud Luc.& Plut..:: pets

Απεγνοκότως,ἀε(ρετατὸ, per defperationem: ἀπτγνωκότως y» in de-fperationem addu&tum εἴς,(pem omnem abjicere. ἐς ΕἸ

Αἰ πογνώμων, qui dentes aatis indices amifit. ὁ μη ἔχων δὲ αὶ γνωσθῇ.Hefych.

Α΄πόφνωσις» defperatio.: i

Α᾽πογνώςης, exp. àvtais G q.d.defperator, qui defperat; vel qui de-fperare folet.

Α΄ πόγνοια, ἡ» idem quód ἀπόγνωσις. Thuc.l.3. j

Διαννώσκω, dignoíco, internofco, dijudico.difcerno: ut, Αἰσγινώ-σκεῖν τὸ δίκαιον, Ariftoph. 6 1tem ftatuo, delibero, decerno. He-zodian. 4: διέγνω ὀρᾶσεή 2 ἡ σοιθεῖν γρυνοῶον.& Luc. dsaedem διέψνω-

2195; fi flere ftatuifti.

Διάγνωσις, dignotio, dijudicatio.Ifocr.'Thuc, Dem..

Διογνώσης, dijudicator; qui dignofcit feu internofcit. Ifoer.—|.

Διαγνωσικὸς, qui et dignoícendi ὅς dijudicandi peritus, Luc. in lib.de faltatione.:

duy, ftatutum; decretum;fcituin, vel deliberatio; difceptatio,confulatio. Thuc.— A M

Διαγνώ, ων, ον», ὃ:;4, idem quod Ἀ]φγνώσης, Suid.

Decogap. Ἐ᾿ πιδιαγινώσκω, exp. recognoico, iterum ἀςτετΏο,

Προδίαγινώσκω ante confidero feu perpendo; animo percipio: Thu-cyd. lib. 1.

ἐξμωδιωγινώσκω, ex Herodotoaff. pro, affentior.

Έ΄πιολινώσκω, agnofco. Bafil. in epift. de vita folitaria; ἐπέγνων vs τνἐπιφολίώ. E/ πιγινώσκειν τὸ τεχϑὲν, partum agnofcere.— Verbum eftjurifperitorum. Et pro fimplici γινώσκω» ut Matth. τι. ἐδὲ τὸν za-

. πέρῳ Tis mimi,& μεὴ ὁ EUR:::

E'ntysa0i, ἡ, agnitio. Herodian. lib. 7. ας v σφρῳρίδων ἐπίῳνω-

| e. Sic apud D.Paulum;£zi vois ἀληθείας ὃς ἐπίγνωσις ἀμρθιεδοις,

Ἐ᾿πιγνώρη, ab Hefych. exp. Ἀ]ρέγνωσις item συγγνώμη.

Ἐ΄πιγνώμιων,ονθ», 055 ἦν cognitor, infpector, quiad cognofcéndum,judicandum,fea arbitrandum aliquid accitus eft; Luc.

Eg νωµοστούη, atbitrium; cognitio. Salom. Proycrb. 16.

E'aiyvoe$-, cognitus. Iob. 18:

Ἐνεπίγνωσῷ»,( decorap.) cognitu facilis. Hefych.

Καζυγινώσκω, cognofco, intelligo; percipio. Xenoph. τὸς ὃ γνώμῃeuosz(e[In ἐπιμελερδρης, 1€, ο τίον, τὸ ῥᾷον, 16 κερδηλεώτερον κρυτέψνωναπεώ-Πονζμς. S Itemfentiode,(eujudico ἃ exiftimo des: utisz-γινώσκω σε τόδυ, hoc dete judico ὃς exiftimo, ox Dem. Item árbi-tror,]udico: üt»qeyuvaexa σα GOD aw, γεὶ κών, γεὶ φθόνον; ὃςfimilia, judico teimperitum, ὅς. itidem ex Dem. Apud Synef.Quylu 1$ δέ» ἡμῶν te ary rs tugiffe nos& perterritosfuiffe arbi-trebantur.€[temarguo, reprehendo.Herodianag τοτούτέω µεδειλίων κοϊεγγνωκότες; exp. ita. timiditatis me arguere. Exp.& con-temptui habeo, ut apud eundem, πρίν νὸς f z ῥᾳθυμείαν, alterüm.quidem utdefidem contemptui habuit. S Item damno: con-

emno: ut, χαζνγινώσκειν ἑουυξ, feipfum dáamnáaré, apud Dem.Apud eundem, ϑεέναΐον χοιζεγινώσκειν eris, capite damnare. exp.δι adjudicare morti.Si€ κατορνώσκω cs φόνον, damnote homici-dii, velut homicidam: Pro quo dicitur etiam inver(a conftru-&ione, κατογινώσκω σεφοὀνε, apud Lyfiara: Apud Plat. in Apoll.UM γέ s καϊέγνώκως ἀτυχίαν» multo me infortunio mulétaíti.$ In libro Iudith.&z/éysoraw E μὴ ἐλθεῖν ἐς ἀπποίντησίν us. exp. no-luerunt mihi venire obviam.

Κάτοόνώσις, exp.damnatio,feu condémnatio.Greg. ὃς Thuc. Ι. 3.

Decomp. A wntyvosG-,quitalis eft ut damnari non poffit, aut etiam

. réprehendi: in quém reprehenfio non cadit, ad Tit; c. 2.

Ώροκατωγινώσκω, ante dàmno feucondemno, Exp.& praejudico,

. prajugicio condemno. Dem. Thuc: Euc,

Tleonemi vum, damnátio feu condemnatio quz fit quodam przju-dicio: velexpra(umptaopinioné. Exp.&prejudicatio; itemprejudicium. AR

Μεωγινώσκω, fententiam mutó, confilium aliud capio. Interdumreddi poteft; refipifco, gyc poenitet."Thuzyd. lib.3. μεζογνῶναι τοὶvest vy δρα. Sic& Eurip. in Med. μετέγνων x mi aeo ἀρηρδύα.Invenitur etiam ρρεζρο γινώσκειν ἐπί ἄν.» apud Luc. ὃς Herodian. Et;

à μεζυγινώσκειν dy fineprepofit. apud Philoftrar. in epift,

Mil sums, imutátio fententiz; y clpoenitentid.Pro quolegizur etiamWtriby Vas Vt» 2orb vois DrO Dari vagis

Decomp. Αμετάγγωςθη, non poenitendus; poenitentia hon o

Προρινώσκω, prieuofco; Precoenofcó;

r1 EMax. Tyr. bioxius,

Παρῳρενώσκως prater jus& equum ftatuo, vel perperam δυο ju

dico: ut Xenoph. Aponmn.1. 1. ἀδὲν Soin ὑσὲρ τότων col αὐτῷσποιρουγνῶνοι τὸς δεχοιφοός. Apud Philoftrat. cum Sen. zzπες Soixiqus inique ftatuentes -νὠσκόντες.

Tών aieoNGA Medquafi vraeg 342 γνῶσιν ὃν edu pez

JÜSESRREERMU NOEL ME vel pra(cio, préfeifco. Itemrefentto, prifentifco. Thuc. 1.2. ον τόσῳ ὑὸς τῶ) δύΥπ ἃ Hippocr.& Gal. 9 f κ. οςPAS* MR A Vipetas! inde σθργ ων» apud

Πρόγνωσις, pranotio, precognitio, prifcientia, prifagium. σαςjus vocabuli ufu in arte medica. Vide'Gal. -

Προγγῶσης, prifciusfutarorum, cui eft facultas prefciendifutüra.

Προγγωσικὸς, adje&. Ut» QE? νωςικὴ δοίώωμεις, prefaeiendi virtus, velprefciendi vis, Phil.de vita Mof. 1. 3. Interdum qui valet faculta-teprafagiendi feupriefciendi, apud Gal. Προ νώσηο», fübft.pri-fcitum. Extàt& opiículum Hippocratis ita appellátum.

Συλ[ινώσκω, q. d.(imul fentio, i- ejufdem fum fententiz, confentio.ἀριτά Plut. in Coriólano, σξωέγνωσαν ὀρθῶς τὸν δὴ μοὸν ἐπὶ τοῖς ἰ αλλα:.γοὶς Ξ᾽ Magus τραπέδλα. i. confenferunt; vel affenfi fünz.& Iremconfcius fum. Herodot. συγηνώσκομδνι eria: ἡροῖν ἃ ποιήσφεσε ὀρϑῶες

Greg. τοιδόδτοο 2g οὗ στωεηνωκένοη κδικοὺ 1) ἑρο]ς βασιλείς ἀνάξια.

unde partieip. ézosyyexos pro confcio: fed in Plur. potius dicituz

prafixoarticulo. fj Item ignofco, veniám do yel tribuo. Cum

folo dat. ut. σύγ[νωδί uoi, Ariftoph, Cum dat.& accuf; ux, συν[ndσκ σοὶ ὴΣ pelis. Eurip. Apud Philoflrat. συν[idaigseoo σοι τὶ zikτης» ignofco quód deceptus fis.

Συγ[mósxoneq prO συν[νὔσκω, i. confcius mihi fum. Herodot. fororesσυ;[uam ipüp Ἐν ή XT τὸ üEow fibi confcii feinfériores effe. Iteràpro;ignofco, Furipides;zvy fvdeerbá σο!7ὸν een. Item paff. pro;mihi ignofcitur, mihi yenià datur, àut veniam confequor.Synef:τῷ ο ἀξιῶ συν[νώσκεδρ nec volo mihi Ignófci: γε], nec dienumme venià exiftimo. Dicitur& συγ[ive x ero) Mts mihi ianóicitun.

Συχίνωφὸς, q:d.ignofcibilisdignus'cui ignofcátur,venià digaus. Plut.

Συλβῥώμη, q. d. ignofcentia, venia. συγνῶ o xv, Veniam dare feiuibuere, apud Dem. Thuc. Plat. foci. Ariftot.. Pro eodem di-citur& συγ/ώμζω δίδυμα», apud Polyb.&alios. Interdüm tàmenσυλγ[νώρψω ἔχεν paffive dicitur, cui venia datur, qui véniàm impe-trat aut qui venia dignus eft; utapud Plut. idver(us Coloten,&Thucyd.l3. Σύγβώμοης d[χώνειν five κᾶν, veniam cónfequi velimpetrare, apud I(ocr.Dicitür& ev;fydpluo λαμεξώνειν, apud Dem.$ Apud Ariffor.Ethic.l.6. τ τ. quidam ep. rnoderátio animi&zquitas: uidam interpr. confenfüs, i. venia quz datur errato:4 Exponitur ctiam indulgentia,item cónceflio, permiffio. 1. Co-tinth.7.75793260 XT cuya lun,8«oi? terim κ. V Item fubaudi-to veladdito is frequens eft pro, veniadignus eft, veldignumeft;(proutpoftulatlocus) veniam meretur; venia tribuenda eft.f Item ftátus uinusex affümptivis, quum reus crimen quod οὗ 1:citur; transfert in rem aut perfonatu, qus judicio non eftobno.-xia» ut[cribitHermog. Conceífio à Trapez. expon: Latine dicietiam poteft venialis ftatus;& deprecátio.

Συλβώμων, ad veniam dandam propenfus;facilis in danda venia, fa-cilis in condónandis peccatis. Exp.etiamindulgens; item cle-mens; mitis, mifericors. Comparat. συγ]ρωµιονέξερ(τι, vvofyas.μοονερέρῳ ψυχὴ, apud Synef. animusad mifericordiam propenfior.Σύρβωμίο», τῇ neut. gen.ponitur paffivé pro, cvy Ρώμης ἄξων, yeniàdignutn;apud Thuc.lib3.$ Item cvy ώμ ων» confentiens, quieft ejufdem fententiz. Plato de leg. 1. δ. ὑ ιφὶς 5 ἡμῖν Βαλ όρεθτι συφγώμονάς τε do 35 μιῳϑητεὶς CR.

Evyyaweyris, idém quodevy βώμων; inprima fienif. apud Ατήξου.Eth.l.4. c. 5.& rhet.2.. Vfurpatur etiam pro ev,[varzie, venia dignus,cui ignofci debet. apud Aiiftot. Eth. 5&7. Xv γωμεογρεῶς,,animo ad veniain propenfo, clementer.

Decomp. Α σύν[νωςίθ», indignus venia, indignus cui ignofcátur.

Α΄ συγ[νῶσως, ita ut ignofcinon poflit vel non debear. 5

Δ΄συγ[νώμων, qui non eftadignofcendum propenfus: aut etiam;quiveniam non dat, apud Dem. Exp. etiam,immitis; immiféricors:"Alta compliffta Yarmata exfecunda aut ferfiaperfomafrng.

UL.o rt paff. fre prapofftiane,. à

A yai» ἡ, 1gnorátio; yel non cognofcere. Thuc. ἃς Eurip. ApudPoll. cft etiam ignobilitas:(eu ignobilem'effe, nol. rium ince-lebrem::: Ξ

A yos Gs, v, 6355, incognitus, ignotus. Ὁ. β, ἂν»/& ad. poft.c.iz:Apud"Thuc: l. 3. ἀγνωφότωθι 3 νλῆον ἂν τὸ ὠμοοφάηϑι εἰσὶν» 1gnotiffi-mi lingua; i. ignotitfimo fermone utentes. g Nonnunquam déperfonadiciturpro, ignobilis; inceleber; inglorius, apud Poli:$ A&ivam quoque figníficátioneni habet àpud Luc. in Alcyoneδυκιμούξομδν 49 δὴ X οἸνούδ μεῖν tb puri Ma to iain S Tw» ἔσιςον 3) doοφ». ubi exp. ignaràm Α υγώφως ignote. iteni ignóbiliter, ixglori&.

Αἰ γνὼς, ὥτ(Θ.3 ὁ καὶ ἡ» idem cum ZywisG»,ignotus. Cum dat. apudHóm. Plat. Xen. Ariftot:& alios. Item ignobilis, inéloitui; cele.

. ber. Apud Eurip. Item ignarus, infcius, apud Xen.

A γνῶς; lederó.) ighoranter, infcienter; pet ignokántiàimprudentiam, Phoc.

Ayyéeswignorosriefcitis fum:apud Mufzum, Ayyaasde δὰ Κύπρις 20Hqu opés isi Quos ne. A γνωοσιήσκω, ας; unde gy loy ἀσκε; Od. i.

Αἴγιος

»perim-

|

||

a