37 ΔΑ.

Δλιαϑώζομαι» difpertior, divido; diftribuo: ut, discere ἐς φυλάς.

s s Compoffra ex duetoua]. Els Διαδυτέομαι» difpertior. Hefiod. in Theog. xnQ3uljs 3 2j: πτῆσιν» duriores ὦἘν δοτέομιοη, idem.

DeriGata 4 δάίω, ὁ. sro. SisΔαΐομει, incendor, uror, ardeo, Soph. in Trach. Όπως) σερινῶν ὀργίωνἐδαίεν DAS οὐ κοντηρά.Aasuds; incendium. Hefych.:Anis, Hefych. οἴ θερμός. Item Martis, σσξοφανής. Et Κοὺ(οτηρός.Δαῖτις; i9» ἡ, fax magna& ardens. Item«egnsisce allii caput,Gal. in Gloff. Hippocr.:Adis, fax accenfa feuardens.Hefiod. ἀπ᾽ αἰθομϑύων δαΐδων σέλαςἐλήφασι.« Item pugna: pugna ardens aut fervens. Il». Αρᾶτου3 niin say Iia ον δεὴ λυγρῆ. ubi apocopen effe pro δω tradunt- grammatici.dis, odis, ex δαὶς per contractionem fa&tam;teda, fax. Xen. Ped.7.᾿πολλὺ δᾷδω ἔχορδρ αὶ τοι χὺ πολὺ πὸς v2). Ariftoph.in Nub. σὸν ἔργονp δὲς ἱέναι ολλ ία) Φλόρες.:-- ΄ PS SM J 4 Z -Bade,£O», 01 i tedaccus, tad fimilis: η δν δδὴς sedium, apud"Theophr. Item tzda abundans: unde idem Theophr. ποϊκίω[δηίον diciteffe διεδοδεσέρων. ςAdo, à, F- dro» in tzdam convertor. Theophr. hift. pl. ὅτων οἱ ῥίζαι-3a38n κ Φϑείρον Ὁ. Irem activé,in tgdam converto.Idem Theoph.d de cauf.pl.l:5.c.15. ὅτειν αἱ ῥίζοη δαδωϑῶσι.t Adidas, soc, ἡ» in tadam mütatio. Theophr.jh Badior, s, τὸν facula. Pro tzdaria. item materia apud Diofc. accipi"tradunt.Δαδιώδης, idem quod Jub. Theophr.—:Med Ads s» hofilis. Eurip. in Andr.(A ἂν stra datas τόλμας l5" sf. Et, ὀνύγων dias i^y oor, apad eundem. Et Soph. Τὸν ον δυῥέοιεςἄσρεσον κοόχωις. Et, diio. gT2A8449:61, forrnidolofüus hoftibus, exEurip. Acier plur. num.(ut πολέροιοι, abfolute. ἃς fubftantive ca-piendo) fignif. hoftes. Soph. in Oedipo Colon. Ἠέλοπός ποὶςβλαφὸν, φυτοῦ μ᾽ ἀχείρωτον, αὐτόποιον Φόβηρ ο ἐζχέων δούλων, ἰ. τοῖς πος.Δερίος. fj Ατεισὲ(πὸ tradit Soph.) capitur pro δυςάνο: ut inAjace, dváa. Τέκρηποσο, δύσμορον JO». ubi tamen funt quipro^ aix ul» ἶ. bello capta, accipiant.$ Aliam fignif. videin2425 i. di(co.— Δάϊον» 9, τὸ, fignum bellicum. item τέρας. Hefych.Axis,(λίθο, ἡ, lonice pro δοὼς, pugna.^ A, 5» 5s hoftilis, infeftus; idem quod δεξί». Ἡ.δ. δήϊον ἐς πόλεμον.Il. 8. a€ ἄστει) πυρὸς δηίοιο δύρετςα,ηξείζο igni. Tl.o. Αἰν δροίσιν ον δηίοισι.Et plur. Aic(ut io; hdftes. I1.& c.duiiovis, iz», 5, pugna, bellum. Il.& Εἶκε Διὸς θύγατερ πολέμε τὸWioyT(O. 3^Δηϊόω, à, igni& ferro vafto, hoftiliter depopulor aut occido. 1}. Ψ.Τρώων ὑέας χολπκοὶ δηϊόων. zsἸδηόω, à, perfyncopen dicitur pro codem; etiam in profa. Thuc.l.2.' o ὁρῶσιν ἠρ(φὸς d uoEy τοῖς τε τὸ τοῤκείνων φϑεἰρονίως.. Media etiam voce po-nitur: ut, δυμύσοι ὃς 749 νῆσον, infulam populari;apud Herodor. Etinpaff. apud Thuc. l.2. κα, γῆς ἔξω δηκδμοις. Et 19 versos, apudLuc. δεδυηωρδῥ(Θ- τὸν πώγωνα, detonfo mento.

Δηϊάω,ρτο eodem:ut Apoll. arg.z. guluse ve x αὔλια δηϊάασκεν.

Axio, idem.

Δαλὸς,, δ. titio; toris. Od. s Q'e ο], ὅτε ns δχολὸν amd ογέκξυψε us-λαένη, oreet τυρὸς σύζων, ἵνο v ποθεν ἄλλοθεν αὖοι."Sic Athen.l.7.έκρυψε οἳ sca ZA) ὡς πολλίω τέφρων. Ponitur& pro titioneextincto, ut Bud. ex Luc. annotat. Δαλσι in coelo οἱ 2| φθέοντες ὠφέ-gs. Bud. ex Ariftot. Meteorol. Hefych. μελώνερον pifcem hoc quo-que nomine vocari fcribit.

Δαλερὰς; torridus, calidus, apud Plut. Symp.4.quaft. r.

Δαυλὸς, etiam dicitur, Euft.tefte,pro δωλὸς, pleonafmo Aeolico τῶν.Ab Etym. exponitur etiam oxzididpG»€ δωσὺς,, quoniam το δούσέαποιγέως stay"). Δαῦλον vero εκρ.δασότ item dpiQXsxG» ξύλον ,abHefych. Ab Etym. quoque dicitur effe hirfutum ὅς hifpidum, exAeíchylo, Δαῦλφ» di, varivon€ opueuid o» πὐθεδώ.

Αποζημλιώιν,(cop.) titione dedolare,vekcontundere. Eurip. dixitetian Σοτοδαυλίζω ξύλῳ, fufte contundo.

Δάθ», exp. lumen, ignis, lampas: unde 2- zT χερσὶν ἔχεσεη, apudEtym.Δανὸς, 5,5, aridus, ficcus. Etym.& Hefych. unde, Δ᾽ αὶ τε ξύλα δωνὰ7"xsora. Ατδόν» vide(uoloco,48- ᾿ Δαναοὶ, οἱ, defuncti: παρὰ τὸ δανὰ, τὸ ξηρὰ, utpote ξηροί. Etym. exà Heracl. ΡειΠοῶν Ί.2. Alioqui Azezei funt Graci.Δαγάκη, ἡ, nomen barbarici numifinatis pauló plus obolo valentis,quod defunctis in os ponebatur ὃς Charonti perfolvebatur proStygiz Baludis transmiffione. Sic dictum quafi τοῖς 22waeis tea

s λόρδρον.

Αμϕιδιίω, circumaccendo. 1]. Ζ. πόλερίός τε τυ τόδ) ἀμϕιλέδης, οἶτ-cumardet.

Αποζηίῳω, comburo, a2. δρ. lib.4. de Venat.

Ἐνδαίῳ, idem quod 24», incendo. Piad. Pyth.

€:27120:5, divinitus ardens, vcl divinitus lapfus auz immiffus: ut;θεασιδουὲς πρ, apud Hom.

Hyaizas,femiuftus. Vide&alias fignif. fupra.

IIz42242; circum comburo, accendo. Apoll.4. Arg.

Πυροδοήσιον, 6, τὸ, locus ubi ignem accendunt: focus,culina: Hefych.

A

Compoffta: ac primum ex δούῳ,

AA 338

Πύρδοολο», five πύρδονον, teniarium, titio ignitus qui cineribus obrui-tur ad conféryandum ignem. Et pro qrupodadeiov. Hefych.SN xu Compoff a ex δες.Aud 59:55, tdam non habens. Tlicoph.Evzud 9», qui tédam infe habet.'Theóph. ἘΠΕ pl. l9. e.2. ἀστοίσοι 99tvàvd o» vx quis i j ᾿:Ενδαόδω, 2, idem prop? quod 2225; tapud Theoph. bift. pl. Ίο. c.2. 72 5Coroffrat exAvi», ab Hefych. exp. quod devafeft: veletiam quod devaftari,& beaeo τῇ θεοὶ λυφ ή. Ab eodem exp. eAvior, idem H. affert pro des iov.AO ars, 8, 0:5 ἣν non vaftatus. Xen. Hell.3. 27:1» τό) χώραν à a-Ἰωφυλάτηειν. Y!Καίοιδηϊόω,& χα ζεδηόω, vafto, devafto, deptedor, exfcindo. Hefych.Μενεδήθ», x. 555 ἧς bellicofus, belli patiens. Apoll..Azg.2. μϑμεδήίοιΕὐρύτε ἡαν 1. ἐμιμδυεάκὸν ον το πολέμεῳ. στειροὶ τὸ δηΐς. 5

2»reddo: unde in paff.GZTZUAPEACHgNW» ον ἑτέρω

A KK AP, genus quoddam caffiz ab Arabibus fic dit. Dio(c. luCap:12.

^ KKN Q,(F. δίξο, vel δήξορεοι potius, ab inufitato 2x2) mordeo τut» dives xp olm αἱ γε. apud Plut.in Alcib. apud AEfchy-lum, zio» Άκνειν» Ciceroni eft mozderefrznum. Metaphoricéetiam(ut& mordeo apud Latin.)rebus inanimatis tribuitur,cor-pusautanimum quafi pungentibusauturentibus. Diofc. ἡ 3tdjuu&at» δούκνεσοι al φάρυγία. Pro quo Plinius, radix guftu acr imordet. 1]. ε, 2s Qeévos Έκτορα pu9G-. Perfonzetiam tribui-tur, ut Ariftoph. in Vefp. 2v» σε«0 τὸν Sorry tuo.

Δάκνοριο, mordcor.. Xen. Pzd.7. àsoze δὴ ποιῦπο ὁ Kd LE

Δακνάξω; ὃς δηκνάζαροη, idem quod δαν. /Efch. in Perfís.

Δακνώδης,£9», 0 1) mordax. Gal. δοικνῷῶδες Ὁ pip. Item duxvádysπυρετὸς. dicitur, à calore mordace δὲ acrimonia fua pungente at-que rodente. Ξ

Δάκ(θ»»εθ», τὸ,(ρεορτί) animal morfu aut ictu homini nocens. Nic.in Ther. Promifcue ὃς de aliis belluisac ferisdicitur.: Eurip.

Δάκετον;€, 75, pro eodem."Theophr. hift.pl.l.9. c.21.& Diofc.1.7.εαρ.Ι.

Asyugo, τὸν morfus. Plut. in Lyc.

Δηγμὸς, 8, ὃν pró codem, Plut. in Pericle, δλᾷς difcern. am.

Δήξις, sas, ἡ» morfus, i. ipfa mordendi a&tio; rofio. Metaph. etiamcapitur, ut& morfusapud Latinos. Plut. in Lyc.

Δὴξ, κὸς, ἦν vermislignum corrodens, ut tradit fchol. Hefiod.

AT eA Gs, 015 ἡ, mordendivim habens; mordax. Eurip.

| Δήκτηςρ 5. o, mordens, mordax. Plut:de difcern.am.Δηκζικὸς, mordax, mordendivim habens. Athen. ΕΝaee Corp Q/Pha t aC ρου τοσα cuo praepos

Αἰναθώκνω,τετηοτάςο, feu mordeo.

Ανόδηξις, remorfus; remorfio.

Ανζδεέ ενω, vicilfim mordeo, remordeo.

Απποζηόκνω, deimordeo, przzmordeo.

Ἐλδόκνω, morfus infero. Plat.in Phedreodkzà» Ὁ χαλινὸν pet

Τον

; 1 dye

Eid nya. imordeo.

Αγεπίδηκ]θ»,(decomp.) mosdacitatis€xpers, ton mordens feu cro-dens: ut apud Ῥιοίς. 1.5. c.92. ἀνεπιῤῥσοις ἐμτολάςγοις» emplaftrisquz fine erofione medentur. τ

Καζυ δοόκνω, mordeo. Hom.:

] Σουδιέκνων comimordeo. Particip. wur, corrodens..

Ύ:ποδιήκνω, Πτα οτάςο, leviter mordeo.

lia Cozzboffta: catraprapof-

Κυσοδουκνιξν Hefych.{ψωριᾷ]

Au podus. s, 0325, clam mordens. in Epigr.l.2

Οἱρσοδεέκνην beftiola quadam, quam Gaza mordellam hóminari pof-

fe fcribit:-quafi ad mordendum concitata. Arifto: hift.an.lib.s.cap.19.

TeduxwO», ter morfus aut morderdus. Ῥ]ίη,

Compoftta: foymara ex δούς Ὁ...

Ovugeundes£9. ὃ 755, animum mordens, feuremordens. Od. 9. ον.μιοδεουκὴς γὸ μὐβίῶ»,ἐπώτενος dE je ἀπώ». ΄

Λαοημοδικὴς, gulam mordens. Epigr.

Πανδακέσης, 2, ὃ; omnia mordicans, mordax. Plut. in Cat.

Compofftas formataexprvet. paff. fne pyepof.:

Adis, e, ὁ 20, non morfus, feu morfibus ὅς rofionibus nonob-noxius. Plut. de Herod. δὲ τος Z/y y σταρῆκεν, τς hoc quiderapraeterire potuit, quin morfibus infequeretur. Item non inordax,cui nulla ineft amordacitas: ut; ἄδηκτον ἔλατον. Diofc.1.1. 6:30.

Αῑδήκαως, fine morfu.:

Ανθρωπόδηκ](», ab homine morfus. Diofc.

Aenótoy le, ab afpide morfüs feu ictus.

Ερπετόδ$», à repuilibusfeu ferpentibus morfus. Diofc.

Epycovz]18», morfus feu i&tusà vipera, apud Ceb. Theb. ἃ Diofcor.lib:2.

Θηφσόδηγ H2 τὸν rnorfus à fera illatus: peculiariter vero morfus(er.pentis, apud Diofc.1.2. d

Θηοὀδυνίθ», ἃ fera feu bellua morfus: peculiariter vero à ferpente,

Diofc.Kuéóyzg», à cane morfus, Κνοδηκᾶς, canum inorfüs:

1|||: