Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

||.᾿

243 AA

àapud Theophr. Apud Synef. dioe δρετὴν virtus omnis gene-: apud Ariftot. Etvevgaw aa veni pto p apuddwmis.ex Dion. Areop.& Herodian.

velomni modo: omni-

ris. Sic vro dva Qe,Ariftoph. ΑΕ& πονῷ,:

Von densis, omnifariam, omnibus modis,inodé&. apud Ariftor. eth. 1.2. c.6.

Ποδεπὸς,(q.d. is δωυπέδε) cx quo folo;cujás. Plat. in Apol. Socra-τς τίς," ποθὶ 7565

Toe, etiam 1 ις adiran annotat, ποζεπὸς dici ἐπὲ τρόπο, ficut ποδαπὸς ἐπὶ opes.Hermog.de invent. σκοπηητέο τὸ σεν uo arri ies ποΐρπὸν υἱπσ-λησ ὃν μρησὸν, φοιῦλον» confiderandum qualis res fit, ὅς qualis exi-ftimetur, bonaan mala. Extat& apud Luc. cap.r.& Matth.8.τρεις. alibiia N.Teft.

Ὑπλεδπὸς, qui elonginquo eft folo, qui ex longideoque percgrinus. Od.£ ξείνῳ ἱερόύσω quAsduἀνὴρ τηλε πός.

Ύμμεδαπὲςν εἴἴγας,

inquo folo advenit,wd. Et Od.e. ἤλυθεν

qui eft veflro folo, q.d. ὑμεδώπτοϊθ»- Suid.

ΑΚΠΤΟΩ.Ειψω, voro, dilanio, dilaniando voro. Il. τ.( delupis)Oi ἔλαφον κεροὸν μέγαν ὄρεσι ώσωντες Δάπ]εσι. Et Il. λ,(de leone)--- αὐποὲρ dvi]. Proprie fignificat fe ingurgitarc ferarum ritu:ut legimus apud Ατῆςη.1.8. Et ll. 4, 2wz&gd tribuitur igni. AtIl.», de hafta dicitur,--- τοι χρόα λειρμόενη Δάψει, i. difcerpet.

- Aliametaphora ufus eft Greg. in carm. δυσοωλθέί θυμὸν ἀνίῃ ΔάπΏω,

Δαπίδε, vorax. Apud Nicophr. diez red μῆσι, mordaces mufca,

πνηροή.

Ads ει», lacerator, edax. ex Epigr.

Aetio, idem quod eau, per reduplicationem fa&um. 1]. y,C noQ unos te ϑῶες ey ἔρεσι Dhgd ase. Et metaph. κτή μριζ ngonsr]sew, Od. ξ.

Cobpoftta.&2uz'16-, qui dilaniatus non eft, vel quiexp. γυμενὸς, ἀδερμεθ».Διαδώπη, idem Ρετὸ quod Male. Apud Hom. 1l. Φ,duas, i. vulnerafti.Kofp.dwzlo, idem: ut I1. γκεούες τε 15 οἰωνοὶ κριτέδο ων.Κοΐζρδορδόπω, idem.ΠΏεςρδαρδώπθειν, devorare,

dilaníari nequit. Hefych.alg 3 agen καλὸν

laniando abfumerc. Hefych.& Suid.

A AY O ÁN Ω, dormio. Αου.Σ.ἔδωρθον. Fut. δαρθήσομο, 9292 in-ufit. Δροθεῖν etiam dicitur pro 2«e9à», dormire, per metathefin.utl. 4, Ax e» ἀδεψήτῳ βόεῃ κ) κώεσιν οἰῶν Εἰ δραθεν ον συξοδρόμῳ,(C Etym.& fchol. Ariftoph.à Km derivant 2ze9zi» five δραθεῖν.Dicit enim& hic, 42223» effe proprie o» δέρρισισι ποιμηθάδοη,i.in pellibus cubare.

: Compoffta.

ἐΑποζλαερθεῖ», idem quod δωρθεῖν.

Ἀιακαίμδαρθέω, obdormio. Plut. Symp.6.

Ἐγκοίῳδαρίάνω, indormio. Plut.;:

Κωδαρθειν,& καζρδραθεῖν, idem. Ariftoph. in Nub. ἕωσον δωημόνιεχρζδαρθ-ῖν τι μὲ. uhde apud Plat. in fymp. καζωδεδωρθηκώς. apudHom. Ariftoph.& Plat. Patticip.paff. xa(x22eéàs, qui obdormi-vit, confopitus, apud Ariftopb. in Pluto.

Decozp. Επικαΐιδαρθ ἂν, indormire.

Συγκαΐρι δαρϑ ἂν, condormire; item concumbere. Ariftoph.

YlzgaóugSév, G entoszea9&», juxta dormire, concumbere. Hom.

Α AZKLA AO, s, o, dafcillus, piféis, apud Ariftot. hift anim. 1.8.cap.2.

ΔΑΣΠΗΛΗ͂Σ, τῷ»,, ποππς exp. magnorum malorum ple-nus; derivàntibus à σλάω feu πιμολάῳ. ab aliis exp. δυασροσσέλα-sQ» veo perfyncopen pofito ΡρτΟ πελέω. Latiné exp. difficilis,gravisatrox. Nonn. Zwaz Arn pns cvi vox Gs ἀνάγκη. Sic Epigr.l.7.quidam mortem vocat J'azzazm 2]dsza, gravem disjun&io-nenianimz à corpore. Aeaz25s quoque dicitur in foem.generc.

Od.e, Quas λητις,ἐθαννύς, Sic Qwaz Mis vócG- apud Nonn.

ΑΑΣΥΣ, ἐξ»,»denfus, coníituss ut; δασέα ὅρη, Xen. Ped.z. denfimontes aut confiti: vel potius arboribus denfi. confiti arbori-bus. Sicdicitur δασὺ Astor. Dicitur& γή Quc&a effe ὕλη στοιντοίῳ:cui apud Lyf. 47. opponitur.$ Item pilofus, villofus, hirfu-tus,&c. cui opponiturA&G&-. Ariftot. za 5 TP ἄλλων ξώων 3 ἐχόντωντεάχος τοὶ πρωνῆ δασύτερα» τοὶ σ᾽ ύπια AGa. Δασὺ πνοζο apudgramm. fpiritus denfus, qui& aíper dicitur: cui oppon. A2»,tenuis. Legitur& δασᾶα cxecadia apud illos,& δασυ PRut x.

Δασέως, dense vel afpiraté: apud Grammaticos.

Ade»,$9», τὸ, locus arboribus denfus, fylvofus locus. Exp.&fru-ticetium.

Δωσύτης, 1»,, denfitas. Item pilofitas,afpiratio vocum,Athen.lib.9.

- Auria, denfo, denfum reddor Item pilofum reddo,(eu hirfutum:

ex glabro pilofum reddo. Diofcorid. Juez τοῖς ἀλωπεκίας. Itemfpiritu áfpero vocabulum noto, apud grammaticos.

Δαασωσομεη, idem quod«spes, Ariffot. hift. an. lib.s. δασύνονται

T6: τ ej ὀφρύες ὅπως, c. ltem fpiritu afpero notor. apudgrammat.

Δασυσμὸς, 8,, denfatio denfitas.vocis denfitas& raueedo.

pil hirfütia. Apud gram.quibus afpirationis nota prsfigitur, apud

Apud Diefc: δασυσμὸς φωνῆς, exp.

nvenitur pro,qualis? Exp.& cujusmodi.Atque adeo

AACoraboffta. 744

Αμϕίδωνους, iG», 6, utrinque afper, utrinque hirfütus,, utrinque villo-fus. Il. o--- ce di αὐγέδω à Qua. AT

Evducvs; pilofus, hirfutus. Diofc.

Εἰ πίδωσυς, aliquantum denfus vel hirtus.

[τ πόδωσυς, denfus inftar equi: hirfutus ex fetis equinis. Iliad. y,&Odyff: z.

Ύ'πέρθεισυς, valde hirfutus.

Υ'πόδεισυς, aliquantum hirfutus.

»

ΔΑ TIZMOSZ, 8,, Datidis imitatio: de dictione pluribus verbisidem repetente, ὃς quidem folocces. proverbio fumptoà Datidequodam Perfa, qui cum fatrapa effet in Grecià, Grece jue loquiaffectaret, dicebat, 202944 1; τέρπο οὐ 1 χώροι η, E. füpereadem re coacervatis fynonymis ,& barbare pofito 7/2/52; pioΧούρω, ingrato fimul fono 7 ὀμοιοιρλήκτων. Huhc Δαΐισμὸν Ατὶ-ftoph. in Ραςς, Δότιδ» μέλ. vocat: Nu τῶτ' οκᾶν 14 τὸ ΔότιδίθηpO ο δεφόμϑμός ποτ᾽ δὲ μεσημξρίας, Cie ἡδυμοῇ x τέρπομαιχοήξομει.;,

AAYKOZ,w, Hefychio, audax. Item herbaquzdam Cretica, -quam Theophr. hift pl. lib. ο, cap. rs. neut. gen. 22:9» appellat.Paul. ZEgin. mafculino,ut& Diefc. lib.s. cáp.83. Aci G-,inquit,ὃν X Menezes καλῶσα. Yide Gal. fimpl. med.1.6. tradit τὸν δαῦχονà quibusdam vocari szQv^iror.

Δαυκίτης oiv», apud Diofc.lib.s. cap.zo. vinum dauci radice con.tufa& in muftum injecta: vinum duco conditum: quod etiamΔαύκειον οἶνον nominari tradunt à Nicandro: qui alioqui δούκειονappellat τὸν 229», in Ther. Δαύκειον, ptas πε βρυωνί διῶ.: vocanstamen ὅς δαῦκο», παρπὸν νεοθηλέα δούκα. ubi fchol. annotat fcribietiam AaZys; referens ex Antigono, δαῦχον ὁμοίως δηφνή πικρὴνeye.

Δ.Α Φ NH, ze» laurus. Od., Υψηλὸν, δοέφνησε ποιτηρεφές. Hefiod. inTheog. Kj ui σκῆπσξον tab» δείφνης iei» σζον. Athen.]ib.s.δάφνης κλάδοι. Etl.4. φύλλα δάφνης. Ab. Ariftoph. dicitur Πυϑικὲδάφνη: quoniam Pythio Apollini facra ft, vel quoniam in Pythi-eis certaminibus ea coronari folerent victores. δάφνη Αλεξάνδρεια,laurus Alexandrina, dicta fuit herba quedam lauro fimilis, quo-niam Alexander ex ca coronas geftare folebat. de qua Diofc.l4.cap.147.

A«Qui-;s, δ᾽ Apollinis eft epith. in Epigram. quoniam laurumperamat: unde&£Q»ívas dicitur.

Δαθνήεις,(pro quo& Δαφνῆς diciturper contra&ionem) laurus vellaurinus.

Δαφνιακὸς, itidem pro, lanreus. ex Epigr.

Δαφνικὸς, 8, 6, laurcus. 2

Δάφνινῶ», laureus, laurinus, lauro confectus; ut, ῥύφνινον£a;oleum laurinum, confectum baccis lauri: quod δὲ δυφγέλαιονdicitur. Diofc.lib.i.cap.so. Et, δεέφνεν(» o», apud eundem,libro 5. cap.37. Itidem, ῥύφνρον Qoo», folium laurinum feu lau-reum.

Δαφνὶς,(d, 2, lanrina feulaurea:& peculiariter laurea feu laurinabacca, fructus quem laurus fert. Theophr. hift. pl. lib.r. cap.1&Et Diofc.lib.r.é.50.

Δαφνίτης, εν o, Apollinis apud Syracufios cognomentum, tcfte He-fych. de quo fupràin^«Qiex9-.. Sic dicitur& qui laurum fimili-tudine aliqua refert. Et foera. gen. 2«Q»íne vocatur planta; quealio nomine 2x9»; Αλεξάνδρεια, tcfte Plin. l.1s. c.ult. quoniam yi-delicet figuram aliquam laurinzarboris praefert: Et Diofc. lib.ic.I2. fcribit cafiam quandam ab Alexandrinis mercatoribus no^

minari /xQ»/m, quippe 2vdexd c» τῇ ato νὴ φύφεσευν p πολλὺς tmvρώσεως,αιτ folium& baccalauri: quamobrem& daphgoidem eanappellarià mangonibus teftatur Plin.

Δαθνὼν, By», δ. lauretum, locus confitus lauris.

AAYIAH Z, ἐφ»,, dapfilis.argus, copiofüs, abundans,uber,ut; ῥαελης χώρα. Plut. regio uber: φλὸξ δηψιλὴς,ςορϊοία flamma.Gal. ad Glauc.z. Chryfoit. de viduailla duo^«z& largiente Zu-ψιλὴς 6 Qué npe Do d cm Do λεπτῶν ἐλεημοότώη, larga(eu liberalis."

, Rurfum Plut. ὀβπνον δοψελίξερὂν, epulum lautius& magis opipa-rum.(5^ Quidam à δύο derivatum putant, quod& innuerevidetur Athen. 1.8.:

Δαψιλᾶς,(vel Λυψιλέως, ut apud Theocr.) large, copiose, ut, δοψι--Ads τοῖς ey Tis χορηγν, Herodian.l3. Item ἰαυτὸ, opipare. περὶ

ζῆν ῥωφελῶς, Xen.:

Δωψίλεια, ἧς copia, abundantia. Herodian. lib.s. τά τε δὲ ἐπιτηδείων

Aon x6 eyes, i. rerum omnium copiam& abundan- 3tiam. E

Δαψμλοῦομνη, copiose& abundantér fubmihiftro: liberalitate utor.

Compoftta. e

Evo) atoues; dapfilis& lazeulus fum in. Ex Pand. ἐὰν ἐπ ονδωψι-

λσύη) opo dishes, fi adhuc fuppetit tempus biennii.

Ε΄μηδὲ ψελόθομιη, exp. addo corollarium&auctarium, apud Syn.

AE, autem, veró. Sepe fübjungitur pgticule jJ, vim adverfa-

tivam habens: ut, σὺ μὲν μεθύεις, ἐλοὶ 9 oU, es τὰ quidem ebrius,ego autem fitio. Interdüm yim P e velut diftributivàm, ficut& μέ». Ut Ped.2, taris μὲν τεσρακιόγίλιοι, πεζοὶ 3 δισμύρκοι. lucian.in Timone, ἀλλ᾽ ἐγὼ μὲν E ulis epe, STO» Πλθτῷ.. Frequenseftautem hic ufus cum articulo ,ut, μὸν»,, elei μεὲν, οἱ dX. Alicubiγοτὼ

0