£a

373 ΔΗ

Αποδημίε, ἡ, abfentia alieujus qui degitperegre. Accipitur etidmpro ipfo actu proficifcendiperegre. Exp.& peregrinatio, in ex-ternas regiones profectio. Xen. Pad. 3. ἐξ Ἀποδημίας dos area ti.Plut. in Lyc. ἐγνὼ φυγεῖν Σποδημοίο τὴν ARTS VOL OMM. à

Κρωσιδημᾶ ,gópulo aurés obtundo, populum fala bilaace eircum-

fcribo 3 malitiose in alteram partem impellendo. Suid.ORE qui ejusmodi fallaciispopulum circumfcribir. Hefych,| Suid. 4

Α΄ποδημέω, ὣνξ. rt, ab(um domo(eu patria,(um peregré;peregrinor| Μεζοδήμιθο, idem quod&»35246», qui in populo eft. aut verfatur.

àdomo(eu patria, q.d.abfumà populofeu à publico: Xeaoph.Pad. 7. ἔτ᾽ ἐπιδημεῶν αὐτὸς τον sd, ees λέτοδημεῶν. Interdum cumἈπὸ: ut,Nxdva e 202$ ποίτει δῷ», peregrinor à patria, dego pere-gré-Item pro, peregre abeo v elpro&cifzor. Aniftoph. in Ran. viyic ἀπεδήεις; Plat. in Apoll. δεδηήσεη oet ἐἰς δον τόπον.

Αἰ ποδημισς, 8, 0, peregrinator, cui moris eft peregrinari, velperegréabefíc. Thucyd. τ. ides

A' modas, 4. d. peregrinativus, 1. peregrinati folitus. A

Decomp. ΣιωωπόημιΏ», qui fimulperegrinatur, quiunà eum alioà

populo feugente fua abeft. e DDR

Σωμυωποδημέω, ὦ, fimul peregrinor, peregrinationis focius(am.:

Eu, quià pop. diftus,&remotuseit,. qui extra populi ali-eujusfineseft. Diciturque dere& de perfona: ut, ἐκδημ» πόλε-μι.» exterum ἃς longinquum bellum, Plut... Ec Xen. Pzd. 8. 2»35r» ἐκδημίδο$ quum veró peregre abfuerit. Interdum cum ge-uit. fignif. abfens,forisagens, longinquus: utapud Eurip. ἐκδη-μῶν. τῆσδε y Sovacabfens ab hoc folo/Thuc.1. οἰκδηεευς ερωτας πολὺ3d ἃ ἑαυτῶν. longinqua bellaprocul domo.

Ἐ κδηΎνιία, difceffus feuabitus? populo, peregrinatio,(eu fimpl. ἀῑζ-ceffüs. Greg." Peculiariter etiam dicitur de difcetfu ex hac vita,apud eundem Greg..

Έ΄κδη κέω, 2, ὃ populo feugente mea peregre abeo; peregrinor.| SicFÉ uere ἐπ ην ἑλλώδο. Et apud Naz. exévzvicepdp χυθὸς 9e».

Decamp- A νεκδημήϊθ», peregrinationibuscarens: ut, ἀνεκδήμητδ»ἠρεέρῳ, dies qua peregrinari confüetudo aut fas non eft. Plut.

ἘΣυωέκδημθ», peregrinationis feu difceffis ὁ populo(uo focius. Itemcomes, ut Act. 19. eur duuss Tlaóxs, comites Pauli. Item me-taph. pro, vitaexcedens; apud Greg.

03x» 49^, quiperegrinaudi ftudio& cupiditate tenetur. Strabo.

E224», qui in populo feuintra populi&ues eft τ vel qui eft in civi-tate& domi: qui peregre non it. Hefiod: in Erg. oit δνκος ξάνοισι

16 ον δήμοισε Aio Sov Sacs. Apud Aviftot. brut: πράξεις, civiles ὃςdomeílice admiriftrationes.

Ἐ»δηρεία» quum quisintra populi(ai fines(eu domi eft, nec peregreabeft. pra(entia. Ἢ

E E e. j H kJ"Ε΄ γδημεώ, 8, domi feu apud populum meum άσσο: cui opp. exI3uto

& 2ndvuse. Theodor. in 4. hift. Eccl.E534» viz» morbus alicui regioni familiaris,& quodammodovernaculus. apud medicos: 7E!idy εδ.», feu$9448; verfans inpopulo, ὅς domi: cui opp. isquiperegre abeft. ApudSoph.£zi2uuQ» φάτις(Dorice pro ἐπιδήμιθ»)rumor qui vagaturper populum. Od.z, zv σωτὴρ, Euft.exp. qui peregréreverfus domi agit. Il. 4. ἐπιδῥοιθ» πόλεμο», bel.lum civile;; qitod& domefticum ac inteftinum bellum appella-tur. Apud Apoll. Arg.l. 2, Οὐοῖ᾽ aCvze»ἀδῶὸς ἐπιδήνι δν non veren-tur publicé concumbere. Apud medicos dicitur vez 9» ἐπεδήμει.»aut 22:24:57, vel£957, 1-morbus commuhis quidem&à com-muni caufa natusnon tamen patrius ὅς familiaris, fed potiusex-ternus& adventitius.:Emu, 7, adventus. Greg. ἐπιδημιία Dem aotoe e pom as.Ἐ πιδηισέω, ὢ, idem quod cyzu2, adíum in urbe, domiin urbe fitm,domi fum. Xen.Pzd.7.& ἐπιδημῶν αὐτὸς vy yd ει τε»; δυτοδ ηροῶν.& fchin.contra Ctefiph. coz ἐπιδηρεξῆθ: ον Μακεδονία Isa. Etfimpliciter, przfensfum: ut apud Synef. ep. 149. ἡμῖν 2à τὸ ἀπὼνἔστδημεςς τῇ μνήμη. Sic apud Callim. in hymno Apollinis, diciturApollo in reddendis oraculis ἐπιδημᾶν, i. przfens efle; fiquidemea oracula certiora habebantur; in quibus manifelta erar ipfiusmuminisprafentia.$9 Item, in populo graffor, feupopulatimsraffor: ut£o02z48» viene, Gal. ad Glauc,'ϐ Itém, publico mecommitto, in publieum prodeo, in medtum prodeo. Cujus con-trarium eft οἰωερῶ. ut apud Dem. contraMid.€ Itemperegrédomum advenio. Dem. ἐπεδήμησεν ο 3 λποδημας, peregre rediit.A&fchin. z242 ἐἰεΊην πόλιν. Item peregre advenio. Strab.£óoiQu musa moles, peregrinivero eó non facile veniunt.Seu fim-pliciter, advento. Plato in lone, πόθεν τον ἡμῖν rid ed qure 5namp," ἐξ EQnme; 8. Item peregre ago in alioloco, Bud. exAthen. ἃ Χεπ. 6 Item, accedo; ut Bud. interp. apud Luc. ἔοικαςeu ἐπιδεδημηπέν-ῃ 75 Διεξαδεία.:"E4205, adventus peregre. Plat. epíft.7.;E'zidqus/en2s, domi& quafi intra populi(ui fines manere folitts, vellubenter manens: ut, ἐπαδηριηύον ὀρνιθες-ὁ ἐγχώσμοι, apud Bafil.Ἐ/πιδημούω, apudpoétas pro ἐπιδήρνεω, i. domi ὅς in urbe mea verfor.utOd.$. ῚDecomp. Ἐἰσεπιδημέω, 9, peregre veniens aliquó diverto. Ρἰαι. ἀςleg. 12.Εθνεπιδημέω, à, peregrinor in: feu ut peregrinus commoror. Cumdat.apud Athen.Παρεπίδημίθυ, qui peregre d peregrinus. Greg.Παρεπιδημέω, 9, peregre advenio; hofpes ὃς adiena Πτα. Plut. inSymp.Ἠαρεπιδημία, peregrinatio. Plat. in Axiocho.Προσεπιδημέῳ, idem quod ἀσεπαδημίω.K ρινοδῇ μειον, ὃ, τὸ; publicum,Keriynté; vulgó, publicz, Posten de

Od.», μη τὶ χρικὸν μεζεδημειο) e. 8 Item qui praeiensin populo eft,cui opp. Σπόδηρῶ»& ἐκδημῶ». Od. 9.

Μισδδημῷ»,: ofor populi. Ifoc. Plut.Xen. Item qui populi fue civitatisoforeft, ut apud Plutarch, in Pericle, Κιροωνα οἳ ὡς φιλολά..κωνα HD Εισόδηλον ἐξοφρακιοθ δι.

Νεοδεοιεώδης., qui recens in popularium nuntéritm afcitus eft, Thuc.lib. 7.

O' μόδημθ», qui ejufdem pop.& gentiseft, popularis, ventilis, Itemqui cum pop. facit;qui ad pop. moresfe componit; popularis.

O κοδηρέω, ὦ, 1n ordinem mecogo, civilem megero, Bud. ex Plur.in Polit. i

Πώνδημ», ad univerfum pop. pertinens, publicus: ut, πο δη.pios apud Apol. Ἐξ, ποίν ὃν«Θ» ἀγῶν apud Eurip. Et, στάνδηροοι νόσοινapud ZEgin.€ Eft etiamuniver(us: ut apud Soph.“πούν δημ» patmos. Item vulgaris; plebejus; ut, zov. priua, apud Sytetep.1. δῖς πείνδημείθν μωσικὴ, apud Απιέη. Ἐπ, adu urorapud Plut.: x

Παωνδημὰ» adyerb. cum univerfipop. multitudine, cum totius pofrequentia. Thucyd. 1.4. ἐσξεζλήκεσων ποωνδηκεὶ ἐς do 4 POPPlut. in apophth. ze κραπηδέντες, univerfim fuperati. Itemia univerfum: ut apud"Thuc.l.6. ὁταλίστες ὄντας ση μεὶ Συρφίκε-

σέων. Pro eod. dicitur& zivózuoy: ut apud Hfec.in Hel.encoim

Πωνδημία, univer(us populus, uniyería populi multitudo. 4

Πωνδήω publicus Dub mus^ueria4me. Nonn. diespublicus&fcftus. Jtem qui pertotum pop. ver(atur. ll. e Η λθε dp ἐπὶ wiequisi pa Qe. In Epigr. l. 1, πανδησι» 4 oon exp: univerfalis pifcatig

Πολυδημώδης, idem quod δημώδης, popularis, vel valde popularis.Laért. in Ther. s i

Φιλόδημ», amanspopuli. Ariftoph. in Neb.

Φιλοδη σολ», fuper. populi amantiffimus.

Φιλρδημοδικὸς, popularium amans:feupop- ftatus amans.

Φιλοδημώδης, idem quod φιλόδημ»,

Ον

ΔΗΝ,(adverb. pot.) diu. Od. ξ, H'2s 042 ἀπτὼν, quijam diu abeft.lem dudum, pridem. Od. c& v, O'DvostiQ- δ ὸ οἰχορδμοιο Vi ηςqui jampridem decetfit. rays

ἈΑζιναις, ὃς ὁ, diuturgus; longevus, vetus. T]. εν τος δὲ τὸ ojdY ὮΣΙ 4Tut Q- ges O M32. 8 διιυατὸς orla juvtrum μέγα ὃν non CS&longzyum efic. Apoll. Rhod.Arg.]. 2. yes ie ἐπὶ δω οὼν rhyIdem. 1. ῥῥυ ον adverb. pofüifle dicitur pro δα, diu. ALocuac di.-citur etiam anreacti temporis ratione, pro, qui jampridem veljam olim£uit, vetus, antiquus. Callim. hym. in Του, AZozuo)d S ποί μοστειν ἀληθέες σον ἀοιδοί.: ᾿

Δηϑὲ, diu, idem quod à,& ex-eofactumz ut vult Etym. Od. η, δε2, ec ren δηλεὲ Φίλων zo Teo n areis. Hefiod. Δηδεὲ olἀχνύμονοι; diu admodum. Apoll. Arg.2. αὶ 42/222, non diu pofti. paulo poft. Ab Hefych. exponitur etiam, contintio tem orisfpatio, perpetuo. me ΡΕ

Δηθοέκε, ἔνε 2429028, idem quod 25544.fepe, crebro.

Απθωύω, tempus duco, morprfeutardo. Il. e Η γωῦ Judezorz ἢ ὕσεροναὖτις ἰόντα. Ἐπ Od. ρ. Μὴ δέ συ δηθιούειν, ne diu moreris.Arg.2. Οὐδὲ μον εἷω Δηθεκύειν.

Δηρὸς» 3,0, idein cum. Odes, diuturnus, diutinus,longzytus. So-phoc. πολέ μος δερύν τε δὴ πριτείχετ᾽ ἀξεῷ, Team vedroy, multum&

diutinum tempus. Dorice 2zzo», pro δηρόν. Adverb. quoque ufür.patur δηρόν» pro 227 feu 25».diu, longum tempus, Od.z,s4Y n τῆλεC τὸ πτασειδὸς αἴης Δηρὸν dias Dd Apoll. dicit etiam, ἐπὶ δηρὸν,UD. Vgovoy»$76 ZioA uU χρόνον, a Dn9ur JS: qiD a Ni powa ήν ὃν ως

Ab Helych.& Suid. exp. ὃς,

AHNATION,s ro, denari us: genus numifmatis Romani, va-lenstres obolos&(οι δ πὶ: utin Pand.tradit Bud. Vide&inA'eyapiov.

x

Ab NOZ, te, τὸ, coníiium.(t Etymol. ex MZ derivatum aicquod diufi: confultandum: jubente δι poeta Ἀηρὸν βελοῦζειν iy ἔχητῷ πολλὸν ἀρεέινον: va δύω loni£. σὐράσνω. 1. 2, ὡς τει θυμὸς ον ex-Joni φίλοισι H πιο δύώεα oit, Apud Suid? legitur etiam: Δήνεον, τὸBun dope

Αἰ ῥήνὲς,(cozmp-) improvifüm. Etym.

A δήνέως, citraconfilium, Gal. Ab Hefych. exp. etiam fine dolo&fraude, fimpliciter.

Πολυδῥωλς, confultus, prudens, Hefych.

AP IZ,contentio, rixa. Item pugna. Hom. δηρν ὀφέλν Et δηρινἔχοντες ῥούρναν. C^ Quidam à ῥαίρως i. e. ce dos γειδεῖο, quidamà dao, i. divido, deduci volunt.

Aj, pugna, contentio. Hefych.

Δηριάω ὃς Bupmtopios, rixor, contendo. Item pugno, pralior, Ho.mer. ὃς Apoll. Apud eofdem reperitur δηθήστι ος& Pops pen εᾱ-dem fignif,?

Co»npofrta.

A δηρις, non contentiofus, contentione carens, non conttoverfus.in Epigr.

A^ δηρατῷ», iden. apud Nonn,

Q4

A δηθίστος,

Sic Apol..

a aaoÓRGà

ai

l