- Αἰ δικίθο, κ, ο νὴ ἦν injuftus, iniquus,im

385 ADΔικόο, ὦ, δ, dio, idem quod δικωίσω, id eft;(upplicio afficio.Aixidyy, 5, τὸ, controverfiola. Ariftoph.

Compoffta: ac premim ex diss.Addi», Hefych. ignoràns jus& fas.

ΔΙ 286

E κδίκησις, ultio, vindicatio. A&. cap. 7.Έ/κδικητῆς, ultor, Greg. Item perfequutor; cujus mütius eft judicio

eren contra eos qui aurum yelargéntum vel pecuniam reip;ebent.

A Ἰωνοδίκης, exp. certaminis defignator, Hefych. propri, judex cer- Ε κθικήρδρον, vindicta. Genef: 4.

taminum. n

"probus, injürius. Dicitur tamde re, quam de perfona: ut, 22«O» al pax S», apud Dem.& 4A-XQ» wA Os, apud Itoc. Α δεκον» τὸ,( 75/7.) injuftitia, injuria, utXen. Pad.8. ἐπὶ τὸ ἀσεδὲς καὶ ἄδικον reet ἀσὶν ν ad impietatem&injuftitiam converfi(ant. Et Plut. ia Pericles ἀδίκα δέωξις, actioinjuriarum. AA δκως, injuft?, inique, per injuriam, prater jus ὅς zquüm. Dem.adverfus Ctefiph. δὲς ἀδὲν ἀδὲ ἀδίκως ἡμῖν even eos. Irem imme-rito, absre, injuria. Idem Dem. ome ἀλόγως 8| ἀδίκως aureis ὀργι-e pos. Ἶ 1$e ὩΣ ἸΑA ὃν ία ἡ, injuftitias iniquitas, improbitás. Scelus; injufta feu ini-qua a&tio. Ariftor. Plat. Plut.&c. ᾿ a tA δικέω, ὦ, f. rz p- we» injufté feu inique a6,» perperam ago,con-trà jusfafque29o, fcelus admitto. Απϊΐοι. Rhet. ad Theod. 4.τὸ ἀδιὰ ἂν ἐξ: τὸ βλάπειν ἐκδνῖον πτοιροὶ τὸν νόρον. Ὁ Idem eth. càp.s.ac-cipit pro ἄδικός ἀρα. Ἡ Item cüm accut. exp. injuria afficio, in-jutiam infero.contumelia afficio, injurius fum in aliquem, ἰπάο.Dem.Z Δημοσθένης ἀδικἂι; quà in re injurius eft Demofthenes? vel,quàm injüriàm facit? Eccum duobus accuf. apud Dein. aii 9 ὅσεςἠδόκησε e, quafcunque mihi intulit injurias. Dicitur etiam,221zà σεἐς cS. Ariftot. polit.s. Et2dix8 τῷ A σε, apud Plat. de leg. NSΑἰ δικέοροωι» Estan, f. ἠσορέοη» p. oed» afficior injuria» injuriam accipiovel patior, lzdor. Plut. in Càm. 42 κύρθμοι uentus y mediocres in-juriás àccipientés.: ᾿À Aeneas, τὸ, injufta actio, injurizillatio, maleficium,(celus, Xen.& Plut.$Item crimen, quod contra patrizleges factum eft, fa-cinus contra leges admiffum ὃς capitale, apud Dinarch. 24iàdvdluu(n crimina publica.Α δικηϊεκὸς, exp. proclivis ad injuriam inferendam, injuriofüs, Plut.

Decomp. A ντοιδικέω.ὢ, injuriam illatam ulci(cor, feu viciffiminjuria| à dicimus, Bud.

áfficio. Poll. ex Demofth.

Διαδικέω, injuria àfficio:|:

Διαθδικηθέις injuria affe&us, ap. Plat. Ἔ

ΕὐαϑέκηϊΘ.. qui facil injuria affici poteft, injuriz opportunus; in-juri obnoxius. Andocides& Luc:

Μεργαδικίθο, cui in magnis fit injuria. B 3

Μερολαδικηίικὸς, 8,9, Bnd. interp. vehementerinjurius, apud Ari-ftot. in Rhet: 2.:

Nuxgadieslocis, cui opponitur μεραλαδκηδικός. ibid.;

Tlgozdixéo, prior-injuria aficio, injurialaceffo. Dem. pro cor. ἀδὲν᾿ωξοαδεκηθεὶς cà Pos A oaov.

Zuadisto, injuriz inferendz focius(um. Dem.

Αἰ κροδέκουον, fum mum jus, Τὸ ἄκρον d δίκης. Hefych, a

A yadix GO», qui judicatus quidem jam eft,(ed judicio irritofactó ite-tum judicandus, apud Suid.& Dem.

Á vaio, lis feu judicium de re quz judicata quidem fuit, fed irri-tafacta eft. Poll.ex Lyfia:

" Α᾿νζδικῶ», adverfarius in lite, litigans contra alium. ZE(ch. contra

Ctefiph. ἃ Matri. c. 5.

A'/Ldixso, à, contralitigo, adverfus aliquemlitigo; cáufam meamadverfus alium tueor in judício. à Bud. exp. ad caufam occurro,judicio me fifto, liti me offero, ἃ contrario refpondeo in judicioutadverfarius. Apud Plat. de leg. 12; αὐλδικᾶντες ἑκοίτεροι dicun-τον δέξου&reus. Apud Ariftoph. in Nub. ὐξδεκᾶν δίκίω exp..de-fendere cau(am. Apud Dem. e4dizá Δ οι Cos dicitur adyerfa-rius; refpondensad calumnias.

ΑἸναδυκέα, contralitigatiooppofitio mutua inter felitigantium:

Αἰ πεδικέω, ὢ, caufam dico; caufam meam defendo. Xen.Hel.s.

Α΄ρχέδησίθη, qui praeft caufis& judiciis. Poll. ex Demofth.

^ Αὐτόδικὂ»», qui fe ipfo judice utitur: utpopulus aliquis; aut civitas,

qua ipfa de controverfia aliqua decerntt, nee aliuspopuli, civita-tis ἀπε principis judicio ftare cogitur. Thuc. lib. 5. x; Δελφὰὼςαὐτονόρις εἶναι! 9, roe s 5 αὐὐτοδέκες, δε ῶς

Αὐτοδικὲν, apud Suid. ex Dinarch. pro, ἑαωτοῖς τοὶ δικαιώ ὀθλξειν.

Βαρύδικθ», gravem poenam inferens. ZEfch. in χοηφ.

didi», εν litigator. in Pand. UR

Διωδικέω, 6, judicio contendo feu difcepto. Plut. in Apophth. Iteminjuriaafücio. vide Decozz?.fuprain Aio.

Aaciot«G-, qui dat poenas, vel potius qui judicio fe permittit. apudHerodot. in Erat. ἵνα δωσίδικοι εἶεν; 5 μὴ ἀλλνή»ας Φέροιέν e s) ἄηοιεν.ideft, ut juri effent obnoxii, ὅς ἃ mutuavi& rapinis abftinerent.Exp.& à quo poena exin du:

E'xdiz 9», ijuftus, ὁ ἔξω E δικού. Soph.£55 φιλᾶσιν αν δροις omma lue etφει». Item(fabft.) ultor, defenfar, vindex, affertor. Herod. 7.

E'xdixos; injufte. Soph. in Antig.

Ἐ᾽ κδικία; ultio. Item juris σεῖο, remiffio debiti. ex Dione.

E'xix£o, 2, ulcifcor, vindico. Diciturque, exi σε, ulcifcor te,&fcelus: ὃς, οκδεκῶ ioni» ,ulcifcorillatam mihi injuriam, tueorme. Et, οὐκδυκῷ σε rà τῷ e δια», Luc. cap.13. vindicote ab ad yer-fario tuo. Item c2r«é», vendicare, a&ione in judicium dedu&a

petere:ut, czdizéts τὸ πρῶ θε, ὃς ἡ το dts οἰκδυκξσος ἀγωγὴ, rei ven--ἀῑςσείο. Bud. ex Pand.Εκδικῆρεη, poenam luo. Greg.

Decemp. A'vexdboil is, inultus.

Διεκδικέως à, tueor, defendo, five judicio five 3rmis.Bud. ex Pand.

Aiixdieris, defenfor.

A δεεκοίκήϊθ», indefen(us.

E Phowodheap, oi,(q. d. judices Grecis.) fic vocati judices facrorumcertaminum, ut Bud. tradit, Prxfe&tiin Olympiácó certamine;Pauf. 4.

E?hasadixa,£ σους judex(um facrorum certaminum. Et, Gabelχϑντες, idertf quod ἐλλανοδίκοι. Pauf. Eliac.|. τ.& 2.

Εἰ νδυκίθ». juftus. Soph. τότες τοῦτ᾽ ἔθλασ᾽ vos, id eft, δικαίως. SieEpigr. l.2. Λαοδίκη λαοῖς ἔνδικου zv dj merità poenas luens.

E2ixQ-£uteo-faftus dies, Poll. E9:«O» κόλασις, Gre ο. quz à judicéftatuitür.

Ἐ νδίκως, juft?, jure, merito. Plat.]. rr. de leg.

E'zi3ixG», controverfus, vel qui incontroverfiam deduci jure po»teft, de que ambigitur intérpartes: ut, 93i Ge κλῆρθ», zo,Metaph. Plut. ἐπέδοον νίκίω vocat X ἀρφίδοξον, ancipiti martedi.remptam, de qua àmbigitur inter partes.

Decamp. N'yenidix 9», purus δὲ controverfia vacuus, de quo nulla eftcontroverfia: ut, κλῆρῶ» ἀνεπίδικ», Dem; pro cor. Plut.

Ἑ᾿ρημοδέκιον, vadimonium defertum, ideft, ἐρήμη δίκη.

Εὐδικία, bonum[ης, feu judicium fincerum; cui'Oppon. χοιχοδυκίάαιHom. Plur.;

Εὐλυδικία,, re&ta intenfionis depulfio, jufta& plena recufatio. quodfit quum is, qui in judicium vocatus eft, nulla prifcriptione fotiautalia exceptione fummotória utitur, nec litis excipiendz di-verticulo. Dem. Ponitur& pro judicio re&o& incorrupto. apudPollucém.:

Εὐλυδικέω, ὦ, collatis caufze frmamentis, quafi fignis, ambigo&liti-go, recta caput caufz peto. vulgó ad principem canfam aggredi

Ῥουδίκης κ, ὃ, cujus rectà funtjudicia&juftà, qui red?& jufte ferejudicium. Hefiod. inErg.—.

Κακοδικία, corruptum judicium,judicium perverfum;€rimen judi-

| cis corrupti. Plat. τι. ας leg.

'Καζδίνη, condemnatio, judicatum; feu res judicatamulé&a. Plat.Ka(g2i«G», obnoxius ἃ re judicatà, qui dicitur& 2/8 9», Dern.AvcidixG-, qui lites dirimit, vel qui jura diffolvit.*Msgidvoi, dicunturà quibufdam οἱ veo; ut qui medii in lite judi-

canda, tum juftiffimi effe debeant. Ariftot. eth. l. s.

Μισόδικῷ», qui jure ágéré odit, ofor liti$iorum, ofor controyerfia-rum judicialium: cui opp. φιλόδικό».

Ἰαυζδίκαι, proprie funtjudices nauticis litigiis cognofcendis depu.tati. Poll,& Hefych.

Οὐ ῥοδίκης, recta confilia dans. Pind. Pyth. τι.

Παλύοικθ., o πτόλιν dipl. αὐτῶν due Code, Bud. ὁ πολλάκις διχριζές289p». Poll.

Παλυδικία, atio réftitüta. Herodian. Plut.

Παλιδικέω,ὢ, controveríiám judicatam refero.Bud.

Πώνδικί., juftiffimus, feu omnino juftus.::

Πωνδίκως, omnino jufte. Eurip.apud Soph. in Trach. atodísas Στὲ-λᾶν γετῶνι τῷδε, fchol.exp. ἀνενδοιώσες.

Πολυδικέω, ὥ, crebró multumque judicio contendo, multá litigiámoyeo. Plat. de leg.l. τα. πτυρο κοιρὸν ἠσλυδὶκέϊν.

Πολύθικθ», litigiofus, qui crebro judicio contendit. Strabo lib. rs.

Προξιδίκη,(q.d. a&ionum ultio velultrix) deaque a&ionibusfeufatis noftris finem imponit;& éüm quem merentur exitum.Hefych.& Suid.

Προδικῶ», patronus, qui caufam defendit, qui caufam pro aliquo di-εἰς, Item tutor; curator. Xen.Hell.4. 52639 ξ᾽ ποηδός. Suidaseftetiàm arbiter. ex Ariftoph.

Προδικία, exp. quodvis curationis imunus. Plut. ἀπ feni capef. refp,

Προδικέω, ὥ, curo, procüro. Hefych,

Σαεεψοδικέω, à; caufas de quibus in judicio agitur inverto. Ariftoph:in Neb.& Poll.]. 8.

Σιωθίκη, commune caufe patrocinium ,lisfeu caufa communis;quum aliquis cum aliquo eandem caufam füftinet,——

Ewidix 9», ὃ 1,5,(adject.) quiin caufapatrocinátur. foc. fterfubft. qui eándem caufam defendit; Bud. zo/Jwo(inquit Bud.)dicuntur qui ir fecundis actionibus cáufám defendunt. Dem.Item quià fingulis urbibus mittuntur patroni ad caufam uniusprovinciztuendam, 02/29 dicuntur. Inde fa&um ut fyndici εἰ-vitatum appellati fint.

Σιωδικία, caufz patrociníurn. Plat. de leg.l. τι.

Σιυδικέω, 0; cáufam alteriusdefendo;patrocinot: μὲ, στωδικᾶν ἄλλων

apud Plat. dé leg. τι. Σιευδικᾶν dicuntur quoque defenfores civi...

tatum qui ad certam éau(am agendam vcl defendendam eligun-tur. Dem. ex3« Λεπ].

Y Cesgdbeen, o; dicebantur qui eriminutü reos in. judicium protrashere nollent. Hefych.& Poll. 1. 8.

Y'atezixG-, fupra módum juftus,(umm? juftus;Soph.id Ajace. ApudPoll. υασέρδικῶ» ἀρῶν, exp. ὁ verte£ 0YoilQ-.; àὙπερδικέω, ὦ, defendo in judicio, ῥαιτοςίποτ, Plat. in Phad.esgh-

xi» 9 λόγῳ; id tueri quod diétum ett.

ἀπῇ VS,

enne

aie M RE

ο

ΗΕ

d dcs

|