A

389 AIΑ΄ποδὶν έως di; ἀενοίνο.:Α΄ ργυροδένης, s», 0 15, ἡ» argenteos vortices habens. Il. β.Bajudiwíais, idem quod βαδυδὶνης, Hom. Π.φ. -Βαλυδίνης, v, ὁ, profundos vertices habens, profundus. Hefiod.Ῥροδοδινὴς,£G, ὁ τὸ ἦν quitardo vortice circumagitur. Item tardus

ad motum. ex Nonno.Ἐ δινω, 8, inftar vorticis aut turbinis circumago.E

£p, verfo, gyro, inorbem ago. Cumaccuf. apud Hom. ὅς

Ariftot::

E2425, valde vorticofus.

Eia. facili verfatus turbine: qui faciles ver(ationes habet, ver-farilis. Epigr.

Ese, s, o, latos vortices habens.

Ἐθρνοδίνης, idem quod a0pvdfv;s. Straboin quodam oraculo lib. τ.

Ἡ εροδινὴς,£9», ὁ πὸ ἡ» acrem agitans. Poreftexponi paffivà, qui inaére agitatur, pro ans20dtvl Oe, ut in Anth. Epigr. ἠεροδενὴς euéTos,aquila per aérem agitata, aut quz agitatur per aerem.

Qojinss, qui à Deo circumagitur, à Deo agitatus vel impulfüs; ut,θεοδ)νὴς ῥιπή, apud Noan. Et, ϑεοδενης«Qn apud eundem, vox Deiinftin&u edita.:

AI| 390

!JAIN A O'OZ,& contracte δισλᾶς, ὃ, duplus: ut, I. Tim.$. οἱ καλῶς

φυξθεφῶτες σφεσφύτεροι, δισλῆς Tous ἀξικοθωσον, duplici honore. Sic;δισλᾶς λόγθ», duplaris proportio,& δισλᾶν ὄνομα, nomen com-pofitum.2iaA8»«óxxiov.bis tinctum coccinum.Exód.z5. Euffath.tradit δισλᾶν 13 δι ἐγεθῶ» dici, διπλάσιον, autem xaT ἀθλθμόν.€ Δι.τλᾶς οι genit. duplo major quàm. Matth. c. 23. zroiéize αὐτὸν. ἐὸνγεέννης δειλότερον ὑμῶν. Δισγλῆς Marcello interdum fignif. latus&grandis, ut apud Diofc. 1.2. c. 213. quemadmodum etiám duplexap. Virg. in Georg. duplici aptentur dentalia dorfo.€ Azz2orinplur. num.accipitur etiampro duo: ut, δισλοῖ βασιλῆες, ex Apoll.Rhod. item dvzAée 4ua(e, exSoph. Ἡ Δισλᾶς duplicem etiam&verfipellem fignificat, ut contra 2zAs« hominem fimplicem. à-πλᾶς ἀνὴρ» Eurip. 6 Δισλή, nota eftin comoediis atque tragoediis,figura trianguli obliqui fine bafi. Vide Hephaftionem«a£.ago. ὃς fchol. Ariftoph. in Pluto.(^ Παρὰ τὸ δύο πέλειν, fit 3vo-wA» X δισλόθ». vel fit fimpliciter à isper adje&tionem parago-gicam, inquit Etym.

Δισλόη, ἡ, duplicitas. Themift. dean.l.2.€ Item vafritia ver(utia-

que; ac fraushominis aliudin ore, aliud in corde habentis: cuiOpp. ἁπλότης. Greg.

Καρδόνηρ(ιν τὸ, capitis gravedo:Tonicavox, fignif. 12» καρηζασίαν,| Λισλή» adverb. dupliciter. Synef. epift. 98. δισλήτιμώμροι. Plato

ποιρὰ τὸ κούρου δινῶσθο, ut Erot.tradit,& Corinth. qui& σκορδίνημονfcribiindicanr.Maias, nigros habens vortices. quod ὅς

1.1. de repub. dai ἡ οἱ ἄλλοι ἀαπ-άζον ἢ αὐτοὶ, duplo amplius quamcater.:Διατλοῖς» X9», ἡ, leta duplicata:

Μελος, nigros habens vortices; atrivortex.Diony(.de fit orbis. Δισλοίζω,» ἰσω. duplico. Hefyc ἢ.

7 ᾧ::' sOigpodi ils,«» ὁ γ᾽ ἦν qui ab oeftro idus. in gyrum fe agit; qui ceftro| Δισλόω,ὂ.Ε.ώσω, idem. Plut. in Camill.sé/ 2212094 σίδηρον x διῶαλξοθαι,

agitante quafi rotatur, apud Afchyl. in Prom.& Ariftoph. Di-citur de[one Inachia, de qua Virg. Georg. l. 4.

Παλινδένεθ», qui reciproco vortice refollitur; ut, σπριλενδένη» θεό -λαασαν, mare reciprocum. in Anth. Epigr.]. τ.

Πωλ δα, ἡ vortexreciprocus. Hefych.

Περεδινής, qui vortice circumagitur.In Epigr.a2is κυ δῆ.» expon.veraulis naffa.

Περέθενζν, s, idem 5. ut, apo λεγόιδροι, Plat. de leg. 1. περοτού.

Πεοιδινέω, à, inftar vórticisaut turbiniscircumago. /E(ch. contraCtef. ὅτε κύκλῳ φἰξεδενῶν σεαυτὸν ἐπὶ 8 βήμα] ἔλεγες.

Περιδίνησις, in gyrum aut verticé circuma&tio. Exponitur&, vertigo.

Περ δνήϊθ», verfatilis, πολύςροφίδ». Dionyf. de fituorbis.

Ποικιλόδινίθο, qui varie circumagitur feu verfatur, autin orbem agi-tur. Oppian. lib. y. Hal.

Πολυ δν Θ», multos vortices habens.

Πολυδινής, idem. Oppian.

Ῥ αθινὸς, ξ, δ,(2:3 9 ῥᾷον Qu&oX)) gracilis, tenuis; ut, ῥᾳδινὰ epo,

apud Xen. 9 Item agilis, celer, mobilis. Anacreon enim panes,πώλες appellafe ferturceleres equos. Apud ZEfchyl. in Prom.2z*Sox a ῥωδενῶν exp. ab oculis mobilibus.€ Item mollis: ut. πόλοςῥηδινὸς appellat Hefiod. pedes Veneris. Ponitur& pro imbecillifeu debili, undeapud Suid. ῥωδενὴ&«202. interfe opponuntur.$ P'adwis Ζκονίις, Hefych. appellatle fertur ftridula jacula,(ficut

fle&i ferrum atque duplicari,

Διτγλμα, τὸ, vas duplex. Gal.|. 7. 2 x? τύπες. Suntetiam δισλόραΐε(utannot. Bud.) quas litteras patentes nunc appellamus, cujuf-modi funt edicta ὃς mandataprincipum; regio fignofan&ta, ὅςquas bullas pontificias vocant. Videannot. Poít.in Pand.

Δισσλάσι(», i ὁ, ἃς διαγλασίων, ov, ὁ τὸ ἡ,» duplo major. Cum genit.ut apudPolyb.3/s24z49» ἑαυτῶ Qauivs?), duplo major apparerquàmfit. Ariftot. de mundo, ον àeAacios τώτων a£». Interdum cumi, Ifocr. Plat.$. Item duplex, ὀιστλᾶς. Thuc: l. 2. eA devo» πόνον5g» ApudPlat. διαλωσίας ζρῆς ἄξιῶ», duplici honore dignus.

. ΦΔιπλάσιον£99», in Anthol. epigr.|. 2. duplicata veftis.

Διαγλασίος; adyerb. ut» διπλασίως ἑλώτιω, Platoni de leg. duplo mi.nora.

ArgAasiieoduplico,duplo majorem facio.Plutarch. de Socr.dem.δισλασιάώσωσι τὸν ον Δήλῳ βωμόν.ΡηΙο de vita Mof lib.1. δισλαειά.guis τὴν χωράν.

Δισσλαστασ Más» duplicatio. Plut. ἡ ἀδολ.

Διωλάζων, duplexfeugemirusfum: ut apud Soph. in Ajace. Τόποιδιτολάζξο», ὦ γιούοι, μείζον κακὸν, majusfane malum eft, quod du-plex eit. expon. etiam, duplico, gemino: ut; δισλασιώφω. Me-nander apud Athen. lib. 8. Πῶς 22 τὸ κακὸν 7 Ἱερῶν διτολώφε) ς

Δέσλαξ, ἀκ. ἡ» duplicataveftis, I1.7, ἡ μεέγαν igo ὕφωινε, Δίτελακα

μμπεμαρέ]ω.Ἱ.ερῖευν ὃς δέταλωκε δημ. Ms. V ide& in comp.ex naa.

pudivi κούςιξ apud Hom. exp. à quibu(dam 2uyvez) Ibycus autem| Δσληρίδες,(füb. χλοῖναι) duplices lana. Pell.

[ωδινὰς κίονας» excelfas colaumuas.Σκοτόδεν(...$, o, tenebricofa vertigo, quium omnia circumagi&in

Cozzpofita.

Α᾽΄ναδιτσλόω, ὦ, reduplico. a

orbem verti videntur, accedentibusetiam tenebris,adeó ut eger| Αἰναδέσλωσις, q. d. reduplicatio. figura apuflliiram.

vifu privetur. apud Hippocr.

Σκοφλινέω, 9; vertigine tenebricofa laboro. ZxeG2biz, tenebricofaieoidem quod exea£o. Et metaph.apud Athen.

vertigo. Σκορ ᾷl. ς. σιοζοδενιῶνίου 95 p pura μον LLL ἔρωτι.

Σαβεφεδι»έω, in gyrum fledo, circumago& verfo ἴῃ gyrum. Oculialicui dicuntur ορεφεδινέος, quum vertigine corripiuntur feu cir-xumaguntur.

φον δυλοδίνή] Θ»-. verticillo tortus vel fufo tortus. in Epigram. eQo»-δυλοδινήτῳ νή είν] ο quod verticulo ad fufiim appenfo tortum eft.

T25,935qui celeri vortice circumagiturceleriter ver(atilis. Nonn.

Te»acuta, 1η orbem circumago.

Ύποδιρέω,(ubverfo, fübagito. Callim. in hymnoin Delum.

Φρενοδενὴς, mentem verfans.ex Nonno.

Χρυσσδίνης,& 6.» habens vorticesaureos.

€ zvdivilO», qui celeriter volvitur.

ΔΙΟΝΥΣΟΣ... δ» Dionyfius, Bacchus: à poetis etiam diciturΔιώνυσ»[eu Διώννοσίθ», metri gratia produ&to ο. 11, C. Διωνύσοιο ἢeae.

Διονύσιο, s, 5, Bacchius: ut, Διονύσι( κιοσὸς, apud Diofc. 1.2. bac-chicahedera. Sicapud Athen. l2. Διονύσια δῶρα, id eft, vinum.

Διονύσιον,ε, τὸν( fubaudito fubft.iep»») Dionyfii fanum, Bacchitem-plum. Pauf. in Atticis. In plur.zz δλονύστα,( fub. ἱερὰ) Bacchica fa-«τά, feftum in honorem Bacchi, Bacchanalia. Athen. lib. 4. ὃςPlut.fzpe.

Διογυσιόξων», dicitur pro τοὶ διονύστα Zj4v, Bacchanalia agitare; Bac-chicum feftum celebrare. Athen. l. 10.

Aioyymus95,8, o, Bacchicus vel Bacchanalis:ut, Διονύστοι ἀγῶνες» Athen.L 11. ἄς διονύσεοι χοροὶ, apud eundem.1. 4.

Διονυσιὰς, dd», ή, Idem quod διονυστοκή. ltem herba quzdam, dequa Diofc. l. 3. c. 174-

Busrocia? Gs, q. d. Bacchui&. 4 Autor definit. med. διονυσίσκας,γο-cati dicitoffeas eminentias, qz prope tempora nafcuntur.

Απεοσδιόνυσ(»,(cozzp.) qui nihil ad rem facit, qui non eft ad rem.Proverbialiter enim dicebant,“δὲν es Διόνυσον, quum aliquid adrem propofitam non quadraret. is

A'yadvarhaaiito idem quod évadvenco.

Α᾽γωδιτολασιασ uds» idem quod ἀναδίσλωσις.

Decomp. Ἐ΄π-αναδι-σλέω, à, reduplico.

Ε΄σαναδίτσλωρο, id quod reduplicatum eft, feureplicatum.Ariftot.hift. απ]. 2.

Ε΄ πειναδίτολωσις, reduplicatio, geminatio, vel replicatio, Figurz πο.men eftapud rhet.& gramm.

Ε’πδινωδιτολάζω, duplico, repeto. /E(chyl.im Prometh.

Aiddva AG», duplex: ut; ἀοστδέσκιω]οΐδυσλα, exp.duplicia fcutà, du..plices clypeoli, apud Diofc.l. 2. c. τος.

Ε΄πιδιαλόο; ὃς ἐπιδιτολασιάξω duplico, ingemino.

H μειδυαλοΐδιον, t, rà, dimidiata diplois. Alii exp. femicin&ium.Ari.ftoph. in conc.

Περαδιεσλόω, inyolvo, hoc eft, obtego, convafo. Iudith. το. cap: xj“«ἰθιδέτσλωσεν roov. σοὶ ἀλ]εία ἐξαυτῆς, 1) ἐπέθηκεν αὐτῇ. Ἂ

AIPKATA, ή, herba quz ab aliis κιρκαία dicitur, teíte Diofc.1,5.ς. 134. Διίρκαιον vero Idemteflatur vocari à nonnullis τὸ axo»,

c. 83. ejufdem libri. ---....

ΔΙΣ.(adverb.) bis. P lat. in ep.dis τ ἡμέρας ἐμπιτολώρθμον£5», bis dieimpletum.{77 Per fyncopen pro δυώκις à δύο, inquit Etym.$ InCompof. retinet σ fequenti vocali aut dipthongo: fequente au-tem confonante interdum retinet, interdum amittit τ ut, δσέρῥο-YO»,9i eA, δέπες.

Διοσὸς, ὅς Απιιοὸ rre,£o, duplex, geminus, in Epigr. διασοὶ 0τοὶduo dii. Διξὸς, Ionicé pro διοσὸ». apud Herodot.

Auos&xts bis.

Aioxu£, duplex. Arat.

Διοξσύω, f. οὔσω, duplex(im. Euft.

Δυδαχῶς» dupliciter.:

Δρ, dupliciter, bipertitó, Od. v. ἐμοὶ δύχοι vas ἠρώρε”) ἐρθο κ᾿ 9s,(Thuc. δύγο σείσωλ]ες, geminasin partes quum ferraviflent. Ari-ftot. Polit. 6.£a δίγα ἠβύητοι διχογήραον, fijudicium&qualiter induo dividatur. 9 Item divifim, feparatim,feorfim. Iliad. v. θεοὶδίχα opi» ἔχρ]ες, divifis.animis. Sic apud Thucyd. δέγα ὀνίζες, fe.paratos: diu αοιᾶν, feparare, fejungere, Xenoph. in Oecon.

Ra Genitivo

Ó—]—€ CR€: