ft alius fpeciei, i. diverfz. C

Ἐῤειδὴς ,formofus, pulcher. plat. in Crit. ον τα HC Ocori-

sedis, Deo fimilis, divina forma pradites. ib µ chrum per-MN. Et Phil. de vita M. l1. ΟγοειῤἝσουτον 9042 mula P

fimilédiyine forme. e d EQiordis fimiliter Deo) itaut divinam formam repiafentet, 9:

Suid.: 5 E(odaΘεεδὴς, 0... 0:55, percontratt, pro θεοειδής. Od- ζ. κοή σφιν yo» ἔ

Θεύδεια, pietas: quippe qua Pei fimiles effe ftudemus. Ex Nonno

Sunttamen.quiab ἁδέω, 1. placeo, deducant.

Xajjocidie fulvo feu gilvo firuilis. Diofc. fb cdeiorbireh

Kagageié u$» ΨΩΓΙΟΙ5 fpeciem gerens;varicolus: 1ΡΡ

ἹΚοπωνδειδής» ri cino fimilis. Hippocr. de nat. mul.

Κωνοοιδὴς, conifpeciem gerens, turbinatus. Herod. l.5- T

Ἱκωνωποειδὴς» culicis fpeciem gerens. Ariftot. hif. anim.lib. 3.

'.Απονοειδήςσ, vao ts fori Suid.

Masiti)is, mamma fimilis. A rift.:

κ M uniufmodi. Τὸ μονοειδὲς apud Plat. Cicero ver-.tit, nihil habensadmixtum difpar fui atque diffimile.

Ὁ'μεειδής,,& ὁμιοιοειδὴς» ejufdem fpeciei, ejufdem generis.

didt fimilitudo ρας dodi

“Α΄νομεοειδὴς,(decomp..) divert fpecier:

irt. qui prar bino Fins cft, qui fub columbarum ge-nere comprehenditur. Arift. hift. anim. lib.$.€.17-

Πρλυειδὴς, diverfas fpecies habens, multifarius, Luc. in fom.

ἩἨολνειθς, multifariam.

Ῥαθοειδής, idem quod pasos, Hippocr. A:

Φακοειδὲς ὑπρὸν, cryftallinus oculi humor, lenti fimilis, rotundus&oblongus. Aét.lib. 7. Sunt ὃς alia fert innumera hujus generiscompofita. ut; Ὀρρυροειδής, βενοειδὸς, λεἰσροειδὸς» επιφολοειθη9» πῶδὲ, θυμοειδὴς.» πηροειδὴσ, νεοειδὴς» in quibus ἄδθ» variis modis red-ditur, que brevitatis caufa fine detrimento hic omittuntur.

Deri&ata ex. ἄίδω, ἐν feto.

Eie], idem quod 2v, fcio. Xen.dezuad σοι χέρι». Prat. med. eiu,novi, fcio.: j d

Ἐἰδίῳ, 2, fcio,£. dev pret. ηχου[εἰδέναι infinit. ex ἀδηκένοη itidemqueparticip. édbe ex ἁδηκὸς perfyncopen fa&um effe putarunt qui -dam gramm. Il. v0" οὗ ἀδῇς. ἘΠῚ]. ξ, ἐγὼ δὲ κέ τοι ἀδέω γώραν mamaπείντε. Particip. ἀδος cum genit. fciens, petitus, utIl.g, τόξων οὗ&dbis. Et I. ε, eG ἀδύτε χοέρμηης. Et ll.p dag ἀδῆσ τόκοιο, non anteexperta partum.

Ἐἰθότως, fcienter.

Ἐἰδήμων, fciebs, gnarus, peritus, poeticum.

Ἐἰδημόνως», fcienters perite, pot.

ἘΕἴδησιο. fcientia; peritia.

; Kid» pro εἴδησις& pro wawa, vide apud Euft. At pro, fpecies&c.vide Eidlin priori fignif.

1 λῆω, ἡ, fciens, gnara: ut, ἰδήησι σξωπίδίοσι, apud Hoan. gnara men-te.Inde&i2vse veteres appellarunt ve μ(οές τυροῦς» ut teftatur Euft.

Yao) fcio.pro ciaze, ab εἴσω, futuro vetbi δω. Sunt qui ab ἴσημε de-rivare nralint.". Apud Hom. ἴσμεν quidam exp. etiam?Aeyfo, velAarsvéen aut erzat e.

A ls, 25 ὁ κα ἡ,(curzp-) de quo fciri nihil poteft, de quo quid fa&umfit; nec videndo, necex aliis fci(citando cognofcere queas. Od.ον θες eie.

A"isis, Gf. dev, memoriam alicujus αδοΐοο.. faciout dealiquo necfciri quippiam, neccognofci queat. deleo, extinguo- ἀφονίζω.Soph. in Ajace, σὺ 5g μοι ποιτέίο᾽ ἠἰστοσοές δο ή. 7

3Decomp. Διμφέω, ὦ, idem. Soph. in Trach.aósZ7 διηίζωσε,

Ἐ ξαῖσεω, idem quod ἀϊφόω.

427

E περοειδὴς qui vel quz e

Compofrza.Α΄ ώφορες, iniperiti. Hefych.:Διαείδω, dignofco, cognofco, perfpicio.Δικάδομαι, εοὐποίζου& perfpicior. ll. ν, 2pez2 2] 44297) ὐἰδρῶν.Εἰ ξειδένεη, pernoffe, probé cognitum habere& perfpectum.Ἐ Ζοιδο, pro oic» nifi fignif. augeat. Soph.Κώτοιδο, itidem pro eid. Soph. s«oiroidl, ὅπως λέγης.Περ δὲ»,& pocticefa&tafyncope ee/2pdpes, fcire fupra, fcire plus

N f^"on. UR,;$quàm. Il.», Τόνεχου 35 βελῇ ἐθέλεις eroe, Zur. Item prone.

gligere: dequo vide& comp. ab εἴδω in priore fienif.ΤΙ ρλοιθου, probe novi. Item fupraalios noyi. Hom.in Od. δν ἄλλωνοκ ό ος δίκας.Προείδω,& φυδοείδέω, prscognofto,cognofco antequam fiat. Plut.Ticeeic!às, qui przcognovit, prarfcius feü prafciens. ἡTlgocq2tved γόον, infuper gratiam haberc. Plat. in ApollSocr,Ἐπύοιδή, mihi confcius fum. Plat. in Apol.3 czou ἐρροχυ τῷ σοφὺς dv.Inyenituretiám στούοιδον doa) δεινὰ ἀρρασρδῥῳ, Dicitur& perdat. ezdoi£ qu δεινά ἀργασιϑύῳ. Et cum partic. prat Ifocr. in.ΑΓΟΡ. σχούοιδνο ουὐτοῖς Speo χρίρεσι. Interdum fine particip. σξεύοιδε,co v5*. Xen.dicitur& ezzeddl, ac exe), item euesidtvas&σπώυειθδύς. Hinc oezweid de, con(cius.& τὸ euvedys, confcientia. Plut.inPublic. ἐλοιυνόρδμῶ» σῷ σωυειδῦτι τὸ πεάγ thon] sΣπωείδησις, confcientia. fzpe in epift. Pauli.Decomp. ΛΑ σωυειδύπτυσ ποῖς 4s, aliisinconfciis. Plut.in A poph.EUrwoe Ail, ο, o νὴ?;qui bene fibi confcius. ΐΦιλειδήροων,(τη αἱ feu cognofcendi cupidus, cognitionis feu fcien-tic cupidus, Strabo homini utproprium tribuit.

ἢVxiMes$, affimilo,in Epigr.

ER d

Ef O AP,(advetb.poét.) ftatim, confeftim. Hl. ο ἆδορ j A8ὑπετύρησε. Ab Hefych:exponitur etiam, heri. v

EIKH, temere, cafufortuito&fineconfilio. ος; in Pabath.ar.

ἀκῆ τὲ χύδίω ὅ, τιοὖ ἐπέλθη, Ab eei. Idem λίων ἐκ pl

9» Valdetemerg ας'

inconfulto.Ceb.'T'heb.“σλονῶν) ἀκῆ, temere& fortuito Cafü va.ganturhucilluc. ἡ'

Εἰκαϊθθ», 9»», temerarius,qui temere aliquid facit-Apud Athen,] iVnde τὸ ἀκαῖον, temeritas.— Dicitur ἀκαῖον etiam id quod ijttemere factum eftvel fit: ut, alo κόμης σκύλροιτονίη Epig b:temere difcerptz. Item.qui temere ὅς fortuitó feoffert. ruesἀναγνώσης, exp.le&tor vulgaris& triviális do&rinz, Pietiam, vanus, futilis. Hefych.& Suid. S

EixeutoUUAn, ης, 1, termeritas, vel futilitas vanitas.

Ἐἰκαιότης» 29», 4, idem. Suid.

Α΄νειπριότης»(cezzp.) cui contr. ἐκωιότης:

37 i 2. 1 AD 2 T ἣν» 3]EIKOZL viginti. Od.z,cztoe:«Spo. Et pro eodem dxez Dori&

potcticé ἐάκοσι.

Εἰχοὶς, Á3 9» 4, vicenarius numerus, viginti: Item vigefimdies. Ariftoph. in Nub. Ορῶν ys In» esM ad As.:

Eitzdisul, dicebantur Epicurei, quoniam v é&xddy, cujusque: menfis colebant, qua Epicurus effe natus credebatur. Athen.:

Εικοστίκις, VICICS. 5

Εἰκοσουτσλάσι(θ.. vigecuplus, vicies au&us. Plat. in Tim.

Εἰ πτοωκοηεικοσορφλώσι(Θ., feptem éviginti partibusmajor, Ρίαι'imarch. f

Eizegis, 5,5, vigefimus.

Εἰκοφαϊθ», vigeíimanus, qui vigefima die aliquid faciz:

E'éiven; poético pleonafino τῷ ε pro&er, viginti. Sic iexggy p&X9505. VR

*

amenfis

—————————Ó—Ó SERERE

ETK Ω, f.Zo, fimilis fm. Ariftoph. in Neb. τοῖς raroxegeus m 4ἔίξεις, fimiliseris. Exp. tamen eue, ab Etym.&Euft.G Item

cedo, nonrepugno. Ifoc. ad Dem. 9i jd ois μϑιὺ fizen.. EtThuc,1.1. ἄξαι τῇ ἡμετέρῳ ὀργῇ. ccdetcirz. Idemlib.1.& 2. dicit, ἔκεινσοῖς ξυμφοροίς, cedere calamitatibus vel fuccumbere.€xp.&, nonrefifto, vincorj morem gero, indulgeo, ut Od.£ E,9* Used ἄξων.πες. Sicibidem πενίῃ xov. Ἑἴκων jud vel ὀργῇ, apud Hom.eg.impotens animi, impatiens irz. dbDeriGata ex xz. λίπ fag. t i

7}

Εἰκομιοη ἱ ἀπ quad ἔπω.1] αὐ οσε δέ ot evel λωμπετόώντι ἐἰκτέω.Έι llf; jεἴχτα ἢ ϑέσκελον αὐτοῦ. Przt.med.tos, itidem pro;fimilis fum. Hom,|

Xen. Dem. Item videor. Ariftoph. 2220/25, ut videris. Et cuminfin. ut Plat. de leg. ἔοικα vvz&», videor mihi confequutums.Ἐ οικε,(imperfonaliter fumptum) videtur; ut; ὡς ἔοικε, ut videtut,Plat. Plutarch. Item gonfentaneum eft, par eft, equum eft. 0d.35 ἀδὲ ἔοικε aio» ἐπ.δ» Όρν ήσα ὃς, Item decet, cum dat. Plat. de leg.g.ἔοικε ἢ νέῳ στοιντὶ"oor γέρον. πληγγύτι, ῥωθύρεως: opo Ψποφέρευ.

Ἐ ορκὼς, ὀτίθ», o, fimilis. Plat. Xen. Plut. Item confentaneus; conyeeniens, meritus. Od. z. 5. Herodian.]. 4.:

Ἐ οικόπως, adverb. fimiliter,(imili modo. Item conyenienter.

Eiy ρου, τὸ, fimilitudo, imago.

Ἑϊκὼς, ὁτ(Θ-:0, fimilis. H. ψ- Etinf. g. CM Il. 7; yu éco Der Y

Item verifimilis, probabilis, us, ἀκότες λόχοι apud Plat. exp.ali-€ubi&, decens.

Eixés, verifimile;probabile.Item confentaneum aut rationi confen-|

taneum. Thuc. Ἱ. 3.& 6. Sepe in narrationibus, ὡς às, velaarie&xàs;( veluti per parenthefin interjectum) exp. utverifimileeft,ut credibile eft, velut equum efbut par eff; apud Xen. Interdumetiam ,ut decet feu ut decuit.Pro eodem dicituretiam XT τὸ 95,& e S axór cui ODp-vz9e τὸ&xos.Interdum γετὸ additur genit.utà Greg. in Enc. Macc. παρὰ τὸ ἀκὸρ τῆς Φύστως, quod quidamexp. ultra quàm naturz confentaneum fit.' Alicubi verti debet;probabilitas.Et quz Plat. ἀκότο dixit; Cic. argumenta appellavit.Εἰκότως, ut rationi confentaneum cft, utpar eft;mceritó, jure. Thuc.FE Ken: ἃς. Interdum ponitur in£ne orationis pro,&meritóurdem.. f

Exe», aflimilo, effingo ad imitationem exemplaris, Budeus ex:

Ariftot. Item comparo. Ariftopli. in Neb. κεν χρεύροις CULO αὐτοὺς,Thuc. 4. ὡς sgh μελοέλῳ ἀποίσει, pro quo dicit Ariftor. in 2. Me«teorol. ὡς πούστη cele ἐεπρὸν μᾶζον. Irem figurate loquor, dico.ἀπόνα, que fimilis eft metaphorz. Budzusex Ariftot. in Rhet.$ Item conjicio;conje&o. Thuc. Dicitur exa» τέτῳ vcl ou rersPlutarch,& Thuc. Non nunquam etiam ὡς&eigzz, vel ὅσον ἐοίσορ, Pro»ut conjicere licet aut licebat vel licuit, apud δγποῖ

Εἰκοίζορεο, affitmilor, comparor,&c. Part. ἐκρυσρθρῶ», affimilatus;

efictus; item expreffam imaginem babens.

DA S43* ES τς-.;Eiteepo, τὸ, fimulacrum, efügies, imago. Plutarch.$1Col.item

cofijeQura. Pro quo& ἀκασμῶς apud eundem.

Εἰκοισία, affimilatio,reprafentatio imaoinis.Item comparatio. Itemconjectura.'Luc. Exp. ἃ imdginatio. apud Plat. Pol. 6. A Bud.exp. fimulachri effi&io.

Ehtzeze,conjector-T huc. r.&teresi λόγοι, verifimiles atque opitabisles. Εὐχοισικὸς,(q.d.affimilatorius) 8. πέχνη ἐκωσικὴ, Plat. in SophItem conjecturalis. Item ἀποισικοὶ adverbia, quz dubitatiyafeu

, dubitandi vocantur, üt ewe.Ἐικελίθ.,κ.ο, fimilis;poet.1L. atu CE Dua? ASQ» eu yi.

7

κελίθ», εν 6, dem. Hom. Hefiod. Apoll.

Eliza)

Ἢ008

ΤΙΝ

:ἡino

pur

1 lass 1