443 EK

Αθθέκαςδ., à Bud.exp.feverus natura; rigidus, exa&e reum ve-|.ramque perfequens. Ariftot. eth. 4. Et Plut. in Ἱ. de educ. puer.ὅτουν 2 98 δυτοδλέψω ες τὸς στώτέρῳς eu)etéiets y κ᾽ τὸν σξόπτον ὀμφω-Milos 15 ορυφνὰς,&c. 8 Plato paffim;prafertim in lib. de rtp. αὐτοί.κασον vocat cujufque rei notionem& formam»quam idcam ap-pellant. Nam a/vétgsQ», exponiturctiam, pro fe quifque.|

Αὐθεκοίτως, rigide, fevere. Plut. inLyf.

Καϑεκώσζυ, pro«0 ἑκοίσζω ἡμέρῳν, quotidie.

EKATEPOZ, s, o, alterüter,"alter ex duobus."Thucyd. lib. 1.55

τὸ ἄλλο E λλζυεκὸν ὁρῶν ξιωιρείρδρον axeos ἑκουτέρες, cum alterutris fe

conjungere. 8 Item utercunque, uterlibet; utervis.Luc. in Harm.

οὐκᾶνοι μόνοι Extgerep Oo» αὐτῶν δύω ἔφερον. Aiiftot. ethic:;6. ληπᾶξον inpσίρε τόπων τίς ἡ Beo n tds. ἃ Item uterque.Plut.in Publ. cxéoeeemo»

ἑκοίτερον ἡὸν vous, nomine filium utrunque áppellans. Idem ,de

educ. paer.(loquens de Dione Syracuf. ὅς Epaminonda Theba-no)ó» ἐχρίτερθ» Πλάτων» ἐγγύεο σεενεσιαςής. Sic paffim apud Plat.

Ariftot.& alios.[^ Euffathius ex Etymol. tradit hoc nomen,comparativi formam obtinere,&ab ἑποὶς derivari ,quod quum.de duobus dicatur;ae οἷο A pieno 2] deo em Dome tre no.vede. ἐσί.: oon A ui

E'tovreegixis alterutrafeu utraque vice. Xen. Pad. 4. mw

Ἐ χουτέρω; in utramque partem. Gal. Apud Herodot. ἑχωτέρω Ψμεγέρ«

iel, exp. ex altera parte coenaculi.: uu AM,

E κωτέροθεν, ab alterutra parte, utrinque. Herodian. Et, ἐκώτερθεν,

metri caufa exempta fyllaba, pro eodem. 1l. γ& p.

Ἑχατέρωϑι, in alterutra parte; utrobique,

E«ortos; alterutro modo; utroque modo.

Ἐ κατέρωσε, in alterutram partem, in utramque partem.

Εἰ χατερὲς,(09v, ἦν genus faltationisin qua manus alternatim move-

re affuefcebant. Poll. 4. c. 14»

ῄ

EXATON,centüm.' Thuc.lib. 6.0772 κα ἑχοτόν. Capiturinterdumpro infinito πολλοὶ,(ficut δὲ μύριοι tefte Euftath. Il. β, τὸς ἐκφτὸνϑύσονδι,“πογχρέσεοι ἠερέ]ον Hefiod.in Erg. ἑκατὸν δὲ τε δύρῳ

Ἐ ποιτομσλασίων, ονίθ», 0 9 ἡ» centuplus. Et Exgurov(vaa aie feu exoiroy-πο σλάσι(. pro eodem. Luc.$. 5

Ἐ κωτοντος,«à», ἡ» centuria,'centenarius numerus. Ἠετοάίαη.

o oynoxis, centies; usn

E4265, 8, ὁ, centefimus. Herod. Plut,

"Eo 6905, 9», ἣν centuria. Plut. Xen.

Ἑ κοίρεσύεσον xe/92, centuplicatum hordeum. Gen. c. 26.;

Διαπόσιοι, oi ducenti, duceni Sic«ριακόσιοι, τεσρωκόσιοι», πενζηκόσιοι;»

' ἐξαχόσιοι,&fic deinceps. Etin fing. num. apud Thuc. Ἀ]ῳκοσία

" fm», ducenti equites.;

Διωκοσιοσὲσ» dücentelimus. Sic σριωκοσιοφὸς, πεαροκοσιοφὸς, πενζωκοσιο--«θε, ἐξαιχοδιοφὺς,& qua deincepsufque ad denarium numerum fa-pefunt.| bn M i

EKEÍNOZ,s, o ille-Luc.a' cuávQ» ἑκὼν axtecierni uc. Idem Luc.

in Harm.$t» ex&9» Α᾽ρμονίδης ἐσὶν 0.2645 D» αὐλητής.$ Accipi-

"tur pro reciproco apud Thuc. zig oxévov ἄλλες κινδοωσζειν ἀξιῶ-

ew; i.profe. Nonnunquam amittitur einitialefequente vocali

etiam apud prof fcriptores. Ifocr.in Pan. ὥπερ ἐγὼ φωνείζω ἀρηκὼς,

ἢ vov πράξοωριες. Dicitur ὃς οἰκεινοσὶ Attice pro. κάν», Ariftoph.

&bu.——

E'xeivn, adverb. fumitur pro, illàvia; illarátione. Budzeus ex plar.Item pro ox&, illic. apud'Thué. 1.3.& 4. Capitur ὅς pro, illufeu οκᾶσε,, utannot, Euft. Od. ν.,

E'xévac, illo modo. Synef.:

E'xéviO», quiex illo eft. Ariftot.$. metaph.——

Ex. illic. Plat. Et pro, illuc, εὸ. Chryf. κά ig peus, illue nosfequuturos.

Ex&5, illic.

E'«&jo», illinc. Thuc.lib.8. Ponitur&pro, illic, àpud Grec. in Ep;-FAN Pro, illic, apud Greg. in Epi

Έ κεῖσε, illuc, eo, Soph.&j cu&e? ὅποι πσρσὑτέον,εὸ vado δυὸ eundumeft. Interdum cum genit.utapud Herodot. οἰκᾶσε Aóys ἄνειμοι; τῇεἰθιυϑότερὸν ἐξέλιπε, rédco ad illám orationem. Poniturinterdumpro illic, apud Naz. Bafil.& Greg.

KévO-» dicitur pro&&G», ut plurimum apud póétas& Iones, in-terdum& apud proie(criptores przcedente dictione in vocalemdefinente.Ifocrat: ad Phil. πονπήνοτέροις ὀνομ(οι ιν ἢ κεῖνοι«αξθστρηθρόίο.-Miss. Vnde Ké»s,, illa ratione, illa via, Eürip.

Ketvas, illo modo. Plat. de rep. l. 2. Κᾶθεν, illinc. Π.ν.

Kà5;, illic. K&cz, illuc, eo, Od. o. Itein illic. Apoll. Ατρ. 2.

'TÀ2-, Doricé pró«eO», ille. Plut. in Apoph.& Theocr:

Τ/ωὰ ,illic. Theocr. Idyll. ε, T2729». illinc. Theoc. Id. y:

Campocia.—— E

Ἐ΄πέκεινα,ΡτΟ ἐπὶ οᾶνα, àdverb.loci. Intérdum, illic. ut apud He-rodot.]. 7. οἵτε ἐπέκεινο στοίντες ονθρώπτι tyyecaw,cuncti illius regio-nis mortales. Sic&.4;& 6. apud eundem. Interdum ultrà. IdemHerodot. L 4.7 ἢ ἐπέκεινο egi ἀνώτολῆς, Φθοσήκιν τεῦ Τέτα. quaveró ultra eas partes extendantur, ufque ad orientem. In qua fig-nif. nonnunquam cafus additur,& prepof. vim obtinet. cui op-pon. Eri τείδε, Ctra. Idem Herodian.]. 2. οἱ τε ἐπέκειγω Trop 25Εὐφρῴτε σατρώποη, fatrapz trans Euphraten Tigrimque habitan.

cS, Arrian.in.6. XT, qu ἐπέκεινα E dmi τὸς Zwljus A pud Arfüd,

c^ τοῖς ἐπέκεινα“ποίσης WO poll is τούτω, exp"hecfunt fupraompem,

democratiam. Eft etiam adverb temporis pro ante. Ifocr dy,

τοῖς ἐπέκεινα γβόνοις» ante illud temptss retroactis temporibus.

Idem in Hel. enc. ὦσε τὸν f ἐπέκεινα χρόνο.:Κωοκᾶνθ»,ρεν'σταίίη fa&ufn eftjex κ& έν».Κώκει, pro οκ,&illic.

ἡ Κάκξδεν, pros οκῶθε»,&illinc, feu&inde. Ὁ 8. 7.Ύ πἐρέκεινα, idc in quod ἐπέκεινα, ut annotat. Bud.

Ε΄ΚΗ-ΛΟΣ, 22:57, quietus, nil tuzbarum movens ,"mitis;'pacificus.'Od. d Ty. zu πόνον, ἀλλὰ ἐκηλῶν Ἡ en ον Éaeády,Et Il. ε; ἔχηλοι Τέρηον”). Neutr.plur. ἑκήλω adverb. poniἑκήλως. 5 Etym. dedücit zueg τὸ xo Tire.(inquit) zevzzc.

Ἐ Ῥήλως, quiete.

leuis,id δόμοις,Ponitur psὁ YUUmsaiiy

"E8362, ἡ» quies. Ab Hefych. exp. ἐρξόη-φιλοτησία,

Εὔκη» Ὁ» 8:07, 5, ᾖξο[]ςο pleonafmo dicitur pro ἑκηλῷ»,"üt αὐτὴpro éxe, tefte Plut.de diale&is Horaericis.Tla&p, δε Hefiod.inEig.l. 2.:

Eox2^i2,idem quod ἑκηλία.

ἡ Εὐκηλήταρῳ, ἡ» exp. quietis conciliatrix, placatrix, Hefiod,

: Cezzbeltra.

Α΄εκήλια, τὰν inquieta, irrequieta. Quidam exp. gravia& difficiliall.c, ποιθέειν τ᾽ ἀεκήλια ἔργα. Vide& in comp.€x Εἴκω, i. cedo.&ex E ndn. νου:

Πιν οζκηλίθ», omni ex parte quietus. Apoll. Rhod.1. 3. 2e») ὃ πα:νόῦκηλῶ» γίνετ᾽ αλϑήρ.

EK Y? O'Z, 8, o, focer. i. mariti pater:& fae: gen. Exvez ieu Joi:ἐκυρὴ, focrus.i. mariti mater ἢ]. o. H£xvpz, ἑκυρὸς Ἱνπουτής ὧς, imeἀεε. Pro iifdem dicitur πενθερὸς& πενθερῷ.

EK ΩΝ, o/lG-, δ, voluntarius; fpontaneus. Dicitur facere ἐπῶν quifpontealiquidfacit, vel(ciens prudenfque& certo propofitonon coats. Femininum eft ἑκόσοι. Il. v. O es ἐπ papi τβδεϊκὸ,

,,.: AA. Ἃ P 7122(εθίησι μοίγεοδα]. Dem.in Mid. a Κα ἑκὼν Bad, Dreh ap δ᾽ ἄκων,ἁσλξντὸ βλάξ- κελσύεσιν ὡκτίνειν. SOph.in Àjácestg εκ bilo,menon volente, me invito. Plat. in epift.ixézys αἰ πόλεως, Πο η.vitacivitàte. Dicitur ὅς ἑκὼν ἄνοι: item ἐχόνες ἔνα!» vacante inf.nitivo. ΞΡ Sunt quidi&um putent ἑκὼν quafi ὤκων ab du, j.cedo, non repugrio.

Exorii, adverb. ultro; fponte, voluntari?. Phocyl. Et E'sevrla, pro. ηγ

eodem ex Arriano.

Ἐ΄κητι, dativus, qui à poétis adverbialiter ponitur cam genitivo.He-fiod. in Erg. Διὸς μεράλοιο ἕκητι, lovisvoluntate, ita volente Iove.CR ἕνεκα apud Hom.Item E'«o itidem pro eges apud Eurip,

Σ κύσιφ», fpontaneus, voluntarius, confultó fa&us non per impri.

dentiam. Exp.& fponte fufceptus, aut fponte factus. Ariflot. -

Ethic.s.Item τὸ ἑκσιον fubftantiv? pro libero arbitrio apud Plillo-nem.Tà ixscie, quz fponte fiunt. ἐχ ἑκύσια, quz non fponte fiunt.Έ κνδίως, fponte, ultro. íἘκκσιάζομαρ(ponte offero.|E'xseixc κος, fpontaneaoblatio, ex Bibl. interpr.: ΕΗΑ΄έκων, ὃς(in profa) ἄκων(cozzp.) invitus.foem. ὠέκεσον ὃς ὑπ εστι. Ἡιδᾷ.. ἄν--- ἀνελὼν ἀέκον!»&olo, me invito. Dicituretiam aliquis faceτε quidpiam ἄκων; ie. imprudens, per imprudentiam. Dem.A xorzi» invitó. d. yeΑἰ έκητι, cum genit.pró eodem: ut, ἀέκητι θεῶν. Od. s. invitis diis.Α΄εχοίξω, po&t. cogo. Α΄ εκοίζομεῳ cogor. Od. c.:Α΄εκόσι», ὃς ἀκύσιφ»», 90x; ἡ, non volüntárius, non ultrontus exvoluntate noftra non proficifcens: cui Όρροῆ.ἐκόσιθ». Herodot.Luc. τος. Apud Luc. τὸ ἀκύσιο», per iinprudentiam; non con-fultó. Apud Ariftot. in Eth. zz 2x5o; xp. invite fa&à, invitefufcepta. Α΄κκσίως, invitó; prater voluntatem,per imprudentiam,nonconfültó. Áriftot. Rhet. 1. St.;; δῇΑἰκοσιέζω, cogo& adigo aliquem ad faciendum aliquid&x ἐχθντο:Num.i.——::Α΄εκήλία, τοὶ, Hefych.& Etymol. exp. ἀκύστα, γαλεπτοὶ ὃν ον εἰ τις ἑκὸν«πεΐθοι, invita& involuntaria, gravia& difficilia, qué quis nonnifi invitus patiatur: innuentes derivatum effe ab ἀέκων, vel fal-rem ejufdem cum eo effe originis. Alias fignif. videin E.

E'A ATA; aci ἡ, oleaoliva(arbor.) Od.», sigvA Q- ἑλαίη, 6 Item

olea; i. fructus olivz. Dem. pro cor. ἐσειτολωνίσῃς σύκα te βότευε κὶ-.ἑλοίαξ συλλέγων. Sic& apud Plut. de aud. poém.

Ee» κ, ὃν mafcula& agreftis oliva. apud Iones, utannot. Euft.Item ávis quzdam apud Athen. l. τ.

Ἐ λομὼν, G5, olivetum; oletum; locus oleis confitus. Item cellàolearià. Bud. ex Theod.;

E λαεδὼ, G, f. divo, olivo, olivás colligo. Poll. 2

E'Aeuvig ἤρ(θν; ὁ, quiolivas colligit; qui olivat.

E Aib», oleaginus. ex olea arbore factus. I1.».

Ἐ λαϊε», idem: Epenthefi$e. Od.«.

E Adis, i3», κα oliva, olea arbor. Suid. Iteim Gasp. Hefych;

Εἰλοίζω,{-ίσω, oleas colo,, ex Ariftophi ih 3eoey. Item neuttalit&tyoleagino colore fum.:

E'A«isss,5,0, qui oleaslegit.

Ἐ λαὸν, olivetum, oletum. idem quod ἐλομών.

E'Aetep, 8; τὸ; oleum, oliyum.Xen. in fymp.Euft.angotat Hom. ἐλαίᾷ

vocare

!

D