Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

m

Έ Ἀήσσωρ feu λώπ]ω,

449 EA

EAAOPOZ, 8, 5 levis& celerinftar ceryi,(^ Didum enim vo-

lunt quafi ἐλχφηρός ab ἐλαφῶ».) Od. reri ἐλαφρότεροι dev. τν,xigx(Oe ἐλαφροτοῖ(. πετεζων, volucrium velociffimus, Plut.in Fab,ἄνδρες ἐλωφροὶ ποδκεις, Plat. pol 1:2. ἐλαφρὸς ares τὸ αἰδδανόρθμονδιώκειν. Item levis, cui opp. gravis& ponderofus, ur, ἐλαφροὶ ἐοθὴς,Xen. Sic dicitur maeror ἐλαφρὸς γγοέαχ, allevari. levior fieri. Ενἐλαφρῷ zovàsX, leve ducere, non magni&ftimare, apud Dio] 2:$ Itemlevis, id eft, non moleftus ,nec difficilis» cui opp. φος ciisκαὶ ἐπωχϑής. Mo cr. τοὺς ie 3 ἄλλων ἀηδίας τὸ βαρύτηξας οθκόλως κ eiasφέρονζις, σφᾷς οἳ αὐτὸς ἐλαφροτέρως κα«ἐπριωζότες τοῖς 0200501 σγαρέ-apis. Apud Diofc. ἐλαφρὸν πῦρ, levisignisiid eft, non vehemens.

, Apud Plat. ἐλαφροῖ 3 δέησις, facilis& levis petitio.

᾿λαφρᾶς, leviter, celeriter:ut, λῶν ἐλαφρῶς. Od. s.

Y xoi,, levitas, Hefych.[tem paucitas, Suid,λαφριούῳ, allevo.:: ἘΝ::'Ελκφο/ζω, f. ἔσω, elevo, Plut. de fort. Rom. v]epols ἐλαφρξησιν κέ.

Φοις ἑαυσί» nec folutistamen ipfa pennis fubliwis. Item allevo.Synef.de inf. 2 τε&elsus ἕξεως ον ψυχωῖς ἐλαφραζέσης αὐτὸν 1 evaro-εἰοργνυμδῥης noo Χρον».

Compofeta.

A'maQeuós,fuüblevo. ix;Ε-πελαφθέζω, fablevo, tollo, Philo de mundo. mἘπελαφριώω, idem. Vnde σπιωτεπελαφρωώω, apud Herodot. fimul

allevo.

Υ σξέλαφρθ», perlevis, valde levis.:

E'A AX Y'Z, parvus, μικρὸς, ut, ἐλαχὺ exdQG-, in Epigr. exigüaum δὲ

yilenavigium. Et Od. νῆσίΘ. Anda. ΓΞ Deducit Etymol. abἑλῶ, τὸ ἀφαιρῶ, ut fit ἀφαιρεϑὰς,& per confequens geris. AffertEuft.& 2535, ex Callim. Comparat. eft Ε᾽λάοσων five utalavAttic?, που. Dem. Item inferior, ut ἔλασσον ἔχήν, inferioremeffe, vinci& fuperari aliqua re, deteriore effe conditione. Dem.pro cor. Sic Ifocr.in Pan. ὀδενὸς ἐλώτον μκρόρτη(οὐ 787, nullo infe-rus[tem paucior. Plat. in ep. οὔ ἑλώτιω«guine: ἐτῶν ἀκήκοε,non pauciores quàm trigintà. Xen.apom. L.1. ἐλώτηες τοὶς βὲςποιεῖν, boum numerum imminuere. Εἰ λατῆαν, adverb. quoque ςἃ-pitur pro minus, ut, ἔλαοσ ον ὥπουθεν, apud Thucyd. minus procul,propius. Dicitur& ἐλωγέων pro ἑλώσσων. Superlat. Εἰ λάγες»,8 ὃν minimus, Thuc. Αποι.&c.[tem pauciffimus. ος. Plut.᾿ ἅς. Exp.& breviffimus, ut, δὲ ἐλαγίρα καιρᾶ ofc dor.

E2591», minor, minimus. Ephef. 3.E15, minime, e» b&xisn., inprimis,E'wTordxis, minus, ratilis.». Cor. 8.

λωτνως, minus. Plat.

λωτονέω, 9, minus fero. Item imminuo, minus reddo, unde apud

Bafil. ἐλα-ονώμθρον σΏρί.

Ἀαοσόω,(eu ἐλωτίφω,, diminuo, imminuo, Thuc. Ifoe.Auli ues, diminuor,imminuor.auferor.Thupent.

. Item inferior(um,fuperor. Thuc.l.1. ἐλωοσόρϑυοι τεῦ πολέμῳ, bello infériores. Dem.

pro cor. πολλὰ Z ὧν ἔγωγ᾽ Davilepen XT vari τὸν ἀγῶνα Αἰαΐνε; longeinferior μην. Exp. etiam detrimentum accipio, pauperior fio.

9, cul oppon. aAsoézlauo, inferiores pártes& deterior conditio;diminutio. Item vitium, quo aliquis aliquoinferior eft. Chryf. in Pand. fic appellatur vitium rei qua prz-Ícribi non poteft propter malam fide. Ponitur ὃς pro victoria,

ον pal. apud Polybium. λώτιωσις, imminutio, diminutio. Ἐλατ]ωΐικὸς, 8,5, qui diminuit; non rigidus.

EAAOMAI, cupio, defidero; appeto. 1l.. Καθ zyizof πολλὰ,mr VM) ὅσ᾽ ἐπιδοίνής. M. sp. de mulabus ligaa trahentíbus? fyl-γα, Ed pas πεδίοιο 2] ῥωπήίω συχνά.(C3 Euft.derivari ait abἕλω quod eft αἱρέω, ideoque δεωσσωεαχ, ἑλδηνεή»

E'A2be, τὸ, defiderium, cupido, ἐππθυμια.

Έ έλδομοη, potrico pleonafino Z ε dicitur, pro bay. frequentiffi-mum eft apud Hom. Interdum fine cafü, ut 1l. 4. Od. φδε.ω. In-terdum cum genit. utOd.£. Interdum cum accuf. ut. Odyff.«,v. 409. Nonnunquam cum infinit. ut. Od. 3. Reperitur ufurpa-tum in paff. fignif. Il. z, v. 494.

Ebo, res cupita, defiderim. Π,& s. Od. y δὲ Q.&alibi;

EAEXZ,avis nomen; apud Ariftoph. ia avib. Eadem forfan aviseft quz à Callim£s dicitur, utannotat fchol.

EAETÍNOL elegiai; pifcesquidam apud Ariftot. hiffor. ani.mal. lib. 9.

EAETOZ,s»lámentatio, vox lugubris, lu&us."Apud Ariftoph.inavib. olo odas τοῖς σοῖς ἐλέηρις arbo d fcliol. exp. Ὀηξδοις,deduceris 222 82 λέγην. Euft. ex Didymo dicit vocarihoc üomi-πεθρήδες, qui ad tibiam decantarentur. Aliud etymon vide in fe-quenté fignif. Itém, carmen elcgiacum quo lamentátio coritinetur.. Apoll. Arg. 2. Zio λαὸς Οἰκδίσοις ἐλέησισιν ὀδύρε η, ideft,ξλεγείοις, ut docet fc πο. Lucill. 1TR. Quain fignif. Diegnedes deducitθεος... Nam defun&orum laudes hoc

antur. 1

Esy&o,, s, τὸ, idem cum 2e», id eft, elegi vérfüs. Tuc. in Tim.15 μι λεγᾶά γε ση μφλα bum e πὲ TRÓTI τῇ Jub s. Situr à Thuc. Paif, Strab. Athen. alüfque, quod δέσιγον poftea no-

ininatum fuit,

ποιροὲ τὸ σὐλογῶν τὸς χε.carminé cómprehende-

:2.Epigro Εἰς dbyü5 Pus ποιῷ

FA ως 460.Ηροελεγ ον, εν τὸ,(ἐόντι) metrum ex hetoicis& elegiacis verfibusconftans, ut apud Theocr. Idyll. 8.

E A ET X O,f. Zo, arguo, id eft, argumentis demonftro feu probo,Ut, εργο) χέιρως tA:[o4, id eft, opcra àrguunt manus. Suid. 4 In-terdum exp. redarguo, reprehendo, ut Plut.[ovis τὸν ρεῦθον ἐπὶSas, quum apud Deum eam fabula, reprehenderet. E: apudThucyd.l. t. κ κα θίσησιν ion» ἐς κρίσιν qi βεληιϑύοις αἷθὶ αὐτῶνEa». Exp. ὃς refello, refuto.$ Item, coavinco. Synef. 2,59ἡλεγξεν, cux. ἀπέδωκεν. Axiftoph. in Plur. σύ γ᾽ ἐλέγξω o ὅπω δύ.νἄσεῃ ae τότε. 8 Exp. etiam reprimo& coérceo, apud Chryfoft.«897 dup E χυρὸς δικύαμειν πλεγξε, deprecatio vim ignis repreffit.4 Item afpernor. 1l. 6 μὴ σύ γε μεῦθον ἐλέγξης. Item feifcitor,percontor, Xen. 13s[is οὖ, σοι εἰτινα A229 ποιήσοι aea S meia 7ὴνSpot. s

E'Adfititeq arguor, deprehendor, xomperior. Xen. σύϑὸς ἐλεβϑήσετοιγελοϊοίθ» a». Item arguor, reprehendor, apud eundem. Item con.vincor, vincor. Plat. ltem» rejicior ὃς contemnor, Luc, in Nigrino.:

Ἐ᾿λε[μρς,τεάατσυτῖο, réprehenfio. Item refutàtio.

E'Aey£is, redargutio, reprehenfio. 2. Det. 2.

E'Asfx Gs, q. d. reprehenfibilis, reprehenfione dignus.

Efe, redargutorius, reprehenforius. 2e/z 2o; Adoos, Plat. com-pofiti ad coarguendos qui contra difputant. Item argumentandi

perius» qui convincere argumentis poreft, exLuc. Item repre-endendi cupidus. ΐ

Εἰλείκκῶς,ατ,ἐλε[ε ge δ τοδᾶξαι,ftrare. Item cum quadam repdendi ftudio. Plut.

E Aer, 5, arguméentutn, indiciuin, probatio. Bud. documen-tum autfpecimen verti poffe ait. Luc, ἐλεῶ. λένε d ἀποζιδαίνοίας,argumentum eft infcitiz, infcitiam arguit. Ifocrat. in Archid.ἐλείν διδὼς d αὐτῇ φύσεως. In epift. ad Hebr. c. ii. ubi dicitur deseffe aca[notus£e[ o. 5 βλεπορδῥων, exp. 22dedis, demonitratio,ApudIfoc. λαμεξήνειν ελε[χον g drea[uoo(D, exp. facere fpecimen»experiri, experimento probare. Apud Plat. in Apol, διδόναι ἐλείχον βίῳ dicuntur, in quorum vitam inquiritur. Apudlfoc. ἐς ἔλεγ-Ap? Ἀθυϑδισονοι» ἐχρ. rem ád probationem adducere, remin probastionibus conftituere& teftimoniis. 4 Exp. etiàm, criminatio,accufatio, indicium criminis. ut Synef. deinfomn.? 45 30 Agniγων GUY. ἔχεσιν ελείχον. G1tem dedecus, probrum, turpitudo. Büd.

bT, gen. neut:

x Ariftot.refutántis more demon:rehendeüdi cupiditate, reprehen-

cx Greg. In qua(ignif. dicitur potius ἐλεβγθ», εδ»,

Ez OO», τὸ, dedecus, probrum, ignominia, II, A, ο Ad 38 λειδ» ασε) ἐΐκεν νῆας ἕλῃ xopuSoctoA Έκτωρ. Έτ lliad. β)Κουκ ἑλέ[γεα, t

λε[χὴς, 46», 5:5, ignominiofüs, i. ignomínia& probro dienus.ll.^ EtfuperlcfoeQ- probris digaiffimus, extrema igneminiadignus: aut etiam notatus. Il. 0.& Od.x.

Eefyein,, probrum. Od. 2.

΄,:CEZZyig

pum Cosspoffrat..

A sib El, Stoicis eft; izs ον Moya diez kj 7r koX da αὐτῇ ἐς d) iv.xét»?, Vis orátionis, ne ab ipfa in contratrium abducamur:Dion. in Zen.

Α΄ γἐλε[υτ», q.d. irreprehenfi bilis.poffit, confeffus& manifeftus,ex codem. Plat. in Thezt.

A vsMÍxIrs, line reprehenfionpoflit. Item fine probatione.

A'meifvo, redaiguo;refuto,confuto;refello.A pud Antiph. fepe prosconvincoreum, inquit Bud. Et cum participio, Chryfoft. de(a-cetd, ἀπελέγ ξάι ἡμᾶς ψσύδοιϑέες, convincere nos mendacii. Eft-etiam probo(inquit Bud.) ficur ἐλέξω. Item, ἀφίημι τὸν χραφένζ àcui opp. ἐξελέξω.

Α᾽πελε[μος, redargutio,refutátio. A G.A Ρ. cap:1g. ες ἀπε

Α΄πέλεγξις, idem;:

Διελέβῳω, redárguo,, refuto, confuto, convinco,&improbo aliorüm dida; Της, A έ[χων ὡπτανquzftionem habco ὅς exerceo, apud Greg.

Δυσἑλεβὂ]θ», qui difficulterreprebendi poteft

Εἰ ξελέξχω, redarguo,i. falfum efje doceo. Itnon effe eum quem fe dicit effe. Plat. in Apol. οἰόντοή ως προῦποξeri ἄνοη 0205» δὲν ὀξλλὸν ἐξελέγξω, in quibus alium refellam. ftempro, conyinco tam difputatione quàm opere;Ifocr. Erez Plut;víncodifputando. Sic paff; Plar. ερ. 82s αὐτῶν ἑκὼν edes). Ἐξpro, déprehendo; comperio. Item pro; periclitor, periculum fa-&o,Polyb.'

Decamp. Αὐνεξέλεξεζθ., nullo árgumerite probatus feti coimpertus,

Thuc. Item irreprehenfibilis; qui nullo argumerito ín fraude de.prelieüditur. Xen; Item qui refelli non poteft.

Διέξελέ[γῳ, redarguo. Plur. in lib. de facie in orbe Lunz;

Εὐεξέλε[ε]θ», qui facilé areumentis probari poteft. Plat: in Apol.Itéríi qui facile refelli poteft. Ariftot. pol. 7..

πέλε[», fequens ἐλε[χίθ., feu ἔλε(6. 5o additus vel fuperad..ditus: üt ἐπιφωσις. Ainbo rhetorum verba funt. Platin Pbad;τ᾿ ἔλείγον; 1 ἐπέλείγον ὡς ἡποιητέον ον"te! mpelon s χα Ἀπολορίῳῃ,

Εὐέλεβόθ», qui facile reprehendipoteft. Itém qui faciie refelli po-teft. Áriftor. Rhet.. Et; aC sf]. πέος cac aeos, qui facile depre-heridi poteft à fenfibus, probári. Item ανα fignificatione exAmmonio;oi 3 Kunisoi ὅτως οκαλῆνηο ο τὸ πειῤῥησεαικὸν τὸ SPA, nkr, i. propter prcliyitatem ad reprehendendum.

Item certior quàm quiredarguíPlat. inapol. Item inconyi&tus;

;ita ut reprehendi feu redargui nori

Asfud» ἐλθεῖν.

argumentis refelloG«. Item difcepto,

;irreprehenfibilis.em refello; i. conviuco

Κατν-

IL

ΟΣΗ

ETE