δῷ

ἐν."d

^^

ae

460 EIIαὐτεῦ) aimo? ὡς ἠδιοχρῦτι δὴ το ὅσα), ipfum circumfufi feque-

bantur.

Xwtzouap δὲ euviczrouat, fum comes& affecla. Plat,

- Deri$ata ex tmu, dico.

£20»,:Q», τὸ» verbum; vocabulum. Od.£ οθξάρθρος m ἐπί.» ἐρέω;verbum dicam."Thucydides libro tertio, λόγθι ἔπεσὶ κοσρεηθέντες,orationes yerbis ornata. ὡς zz» ἀσκῶν, proloco expon. ut unoverbo dicam, velutdicam.. Item, propedixerim. 8 Item car-menheroicum(unde epici Poétz dicti) 222 E ἐπεὸχ τοὺς φάσης ὠλλή-Aa, ut Grzci docent: hoceít, quód in hoc carminis genereaptiüscohzreant fyllabe,&pedesfuaviüs decurrant; quàm inaliis: perquandam antonomafiam aut exochen. Xen. ἐπὶ Z voy»ἐπῶν ποιήσῃ O genpo» μιοόλισου edes ρζοῦχοι. Plutarch. ὡς ἔπτν ἐξεγεγκᾶντὰς νόμου. Hinc eft, 249» ποὺς ἐπ, quod Lat. nihiladrem. VideEraím. Dicitur&, τῇ ec tz»; ἃ Plat.

E'ginuov, s, τὸ, Verficulus. Ariftoph. in Acharn. o»8c 2 ἔξω συλλέγωνἐπύλλιω.[τετ verbulum:

Ἐ’ πητὴσ»£9». ὁ 10 ὁ» facundus, 44249», ut exp. apud Hom. Vide Euft.

Ἐ’ πητὸς,(s 5, facundia, aut etiam ἐποῄτησις, apud Hom. Od. φ.

E'z2 poétice, pro ἔσω; dico, ut ἕσπομέη pro ἕπορεο. 1l. B. E careve vaoμοι 8024, dicite nunc mihi Mufa; feu pandite. De quo loco videGell. l. 18. c. 9. S oue

Εἰ ψίω; dico, Xi Piana Suntquijjéefcribant.Etym. ος

E 425 ἡ, Suid. eftóuuA is, colloquium. Item lufüs&jocus; apudNic. in'Ther. v. 880. Έ ψια, τοὶ, joci, lufus, di&a ludicra&joco-

fa. Etym: bas

gadoren; 1, colloquor, confabulor, yel ludo, jocis me oble&o;lufu me exhilaro. Od£ Οὗτοι d ἠὲ θύρησι κριϑήμδνο; ἐψἑαάσθων.Apoll. Rhod. Arg. 13. ὠμφ᾽ ἀφραράλωσι ἢ τώγε Χρυσείοις ἅτε κβροιὀροήθεες, ἐψεόων». Idem lib.3. Quiz ἔμεφι στουνήμεεροι ἐψιιόωντε, totumdiem in convivio fefc, jocis ὃς lu(u oble&tabanr. Víüs eft& Cal-lim.pro ludere, hymn. in Dian.& Cererem. In hac antem luden-di(iguifinterduri feperitur afpirátum; ut pátet ex comp. ἐφεψεῷ-pap δε κα εζεῶμα) ὦ a

Compofita ac primis cmm prapofertone.

Αὐνειπείν» edicere; proclamare, publice pronuntiare: ut, ἀνᾶπεν z4-ρυξ. at ἀνειπῶν xpi ust exp. edictum per preconem denuntians.Interdum exp. reauntiare, referre. Plut. in Camillo, ταῦτο δ᾽; ὡςτῇ βελῇ δοκξντω E δυωτεέπτωρ(θ- ἀνειπόν(Θ- ον τῷ δήμῳ, quum hae dj-tator populorenuntiaffet. Apud Xenoph. Pad. 4.72) 219aποΐντοι τοὶ γουλεπεοὶ ἀνεῖπεν; i indixit. Apud Thucyd. ὠνείστἂν γγώμοζω:exp. refellere fenteritiam:: Apud Luc. in Pfeud. τῷ) ἀνῶπεν ἔνδοθεν;3s xóggatos, exp. refpondit. Ετ,ϑεὲς ἀνειπόντες, apud Plut.in Romuloexp. Deos deprecantes. i:::

Decomp. Έποινειπᾶν, polliceri publico prconio,feu praeconis voce;"Thuc. ἑπτονΏττον Σργύρκον σοῦ δετοκ]εἰνωντι.:

A'vrizá», contradicere, refpondere, refponfarc, opponere refpoü..dendo. Xen. Hell. 2. αὐτήπόντων 3 τινῶν αὐτοί, πολλῷ)“πλειόνων ἔτωυε-ποωινεσεέντον, Plato in Apologia, ἔχω ἢ τότῳ οὖ δίκοιον λόγο» αὐτείποι-gi. Conftruitur etiam cum d Ποστ. αὐτσᾶν aeos τὸς λόγες. Ali-quando ponitur fine cafu pro, refragor, renuo. Ariftoph. ἐγὼ δὲ γ᾽EYTÉTULU eU.:

A πζδεῖν, ὃς Σποειπεῖν, Pot. interdicere, vetare. Dem. ἀπεῖπε τῷ Agi

(quB μὴ λοτοφαένεακ, ὃς. Xen. apomn.l. 1. τοῖς νέοις ἀπάπέτέω μὴΔἰσλέγξῶς. Apud Hom. interdum pro denegare, ábnuere.lliad. v,Νηροερτὲς zz δή μοι τσόηγεο, γα κοιν οΌσον, Η Ἁπόεια”, Sic ex Herodidgn-idu 1i» eva, qui focietatem abnuit.Itidem ex ezzre 1o»ἐπικκόλω. Al icubi(ienif. retra&are quod di&um eft, polliticatio-neni re&iuntiare. Plut. in Craífo, τοῖς ἐρηρδύως γνώριις ἀπτφπείμδμοι.Sicapud Honierum, uut 22e» iràm renuntians ὃς finiens,&c.Ετ,ἀπηπεῖν ἐὸν 45»; Plat. abdicare filium: quod ἃς ὠπτίποιάχ dicit|Ariftot.Ircut.zzdz6» 7ὴν 222,12, Ariftot. Polit.2. abdicare fe mági-

- ftratu. Item za4z ἂν»; fatifcere, defpondereanimum; fucciiinberemalis,ut, zz.auy àzd2) 2444. Et Xen. Hellen.6. verd τολήθης καικῶνἀπέπωιϑρ. H. Steph. aiti proprie ὦ πέπειν(ficut δέ ἀποιηθρόύειν) cífeitafatifcere& frangi anirno; ut pefari quidem poffis. Ítem profimplici&z»,utyultEuítath. Iliad. ᾧ, τὸ ἀληθείζω 2a: 11. oτὸν μεῦῦον ἀπηλεγέως Ἀποειπεῖν, exp. rteferié, piacísé dicere.

Decozap. eomzizd», quod ὅς«ecatmzaoX, unde apud Páufati.inᾖ£ q

Με ὅτε commi aciipos qi) φιλίων, néquépriusrenunciataami-citia,

Διεισᾶν ,enuntiate; expónere utapud Homer. ὄειπέ οι, expone&enarramihi. Item adminiítrare, in qua lignif. vide δέπω in

Ε’γέπω,(feu ονέπω, metri cau(4) dico, ἀπο» πότε poétárura. Odyff.z.Α΄νδρά uai ἔννεπε μᾶσει. Dion. de fituorbis, H'u&s dl; ὦ pou σκολιὰςἐνέπειτε χελοζύκς. Item fimpliciter; dico. Odyff. Αγ αὐτὸν γγώωyausp vts, or v7. ονέπονζι. 4 Item calumnior, 42x92e72; Hefiedus inErg. βλάψ4 γ κακὸς τὸν ὀρείονα φῶτοι, Μύνοισι σκολιοῖς νέων.

Eom 45, 4, YOX» φώνη. Apoll. Argonauticé» 2.1liad. 7. Exponitur& clamor, inclamatio.

Evearo,idem quod ἐνέπω. dico. Odyff.Z zo νηκερδὲς Ἐγεα ἐφ, liad. 8, E pig:

ἀλλ» ἔγισσ-ε, dixit.Odyff.Z,7z σουτ aude ἐγίαασες, Dicitur ὃς E War

i ΦΗ͂| àceffo, objurgo. Il.«. ΔΑ due μὲ 1 ONG» οὖν μεν έροισιν οὐ πῶ,Δαέρωνη γαλόων, γ ετδῖς afperis inceffat. Liad. o. Εἰχκπάγλοις ἐπίξοσινenis éd ἃς τέκεν τος, Ἠ.χ..Χερσὶ see ao) 1C ὀνειδείοισιν ον(οσ-ων. A bονίπ]ω eft ὃς Ἡ γἱπὰπε,ὴ pr&t.nied. ZZizo, interjecto πὰ, Hom, γα--Aere hoi moz ito. Ἵ

Evi, is, ἡ» increpatio, objurgatio; plerunque quiz verbis fit afperis

, aut minacibus. 11.2. Ai59à; βασιληζο. ο τμ) ολο ίοιο,

Decomp. Αἰ πενέπω, feu Α᾽πεννέπω, intetüico. Euripid.in Pheeniff E54σφε ϑοίψω; κῶν ὠπεννέπῃ πόλις. Apud cuiidlem azsiséau n» ϑειλάμων,exp. ipfurh meis deprecoraverfordue tlialamis.s—

Εἰ ξενέπω; eloquor;edico, ex Apol. Arg.& Diónyf. de fitu orbis.

Προεννέπο» predico. Hefych. Etpro eodem πεβυνέπω, Attica fyna-locphe; apud Eurip:

Μετεννέπω, idem quod ον) έπω; Mofch. idyl. 2.

Παρεννέτιω, unde geu£ivezs apud Apoll.Rhod. 1. dixit admonendo.

Προσενέτω, fcu Προσεννέπω; alloquor, compello. Euripid. in Hippol.Πῶς ἃ σὺ σερενΐω) uqaoy! ἃ aneooevbéogde Sophocl. ὅλιον απθοσενν ντ,

Ε ξειπᾶν, loqui, proloqui. Iteih ténüntiáre; efferre, evulgare, pro-dere. Od. o; ἰῇ τις ποτὶ Aue γέρόντι E 292 ἐξείπη; renunciet. Plu.

. tarck. in Thefeo, Εἰ ζειπιεν απθὺς ἕνα: Et, ἐξειπῶν τὸ λοέῤῥητον. Naz.Decomp. Ἠαρεξειπᾶι, prater propofituni& rei yeritateni dicere feu| lequiOdge ο:

Εἰ πέπεν,( q-d.fuperdicere) infuper diceie: Grég: evitan, δὴ λέγοιὃ πρεσξύτης οὐκέίνος τὸ peyuptov Coppe οἰκῶνον κα eye) Faqmav,osἐποινοίη τὸ σύμβολόν, Exponitür etiam; pofted dicere; iteri dictumaddere alicui facto. Etpro appellare accipi pofle fcribit Bud. apudSynefium ἤδη δὲ m6 35 ὠτίδεος ἐδῶκεν, ὄρνεον οετότως ἡδὺ 1o» μὲ 2266i-κ£a ποιῶν:::

D ecorzp.Aleocemimá», iterum ac tertio dixiffe(eu dicere,

Kosdzá», deferre; accufare. Luc. de cal. xe]&r£v ouv S φοὸς τὸν Πτολε-geqov. Apud Xen. χα]ειπῶν Zvés accufare. Alicubi etiam fimplici-ter pro, dicere de aliquo, feu narfare: ut,£zade μὲ novrdm εἶν σε φεὸςδυὐτον, ὅτι comet, πε 60] T8,&c. Interdum cum acc.rei, detegere, pa-tefacere. Ariftoph. χρίτοπέ doi patefacito, aperi.

Μετέωπε; ἃ. d. interloquutuseft; feu interfatus eft. ut Od.£ τοῖς dtΟὐ δυσσῦὸς μέτέειπε,' inter eos loquutus eft, feu verbafecit. Et ficalibi fpe.

Taperzé», monere. Interduni cum rei etiam accuf. ut, a/c;uo πορει-πον 51]. ζ. SicLat.moneotehancrem. Nonnunquam, hortor,fuadeo; pérfuadeo. ZE(chyl. in Prometh. TIRAEBO MÀ 4$ στοιρείστεσδοΦεένας, Exp.& decipio. ut ILie. Nu e| αἰνῶς δειδοικον XP. φρένα μή σε

στερεί A ργυρόπεζι Gi ns,|

Ἡροειπῶν, predicer$; praenuntiáre. ἀπθρβσ εν ἡμέρῳ», prafinivit diem,ex Plut. in Publ. aeuszáv ἀγῶνας, edicere ludos, ex Xen. Et; σε

᾿ς πᾶν Toi πόλεμον, indicere bellum cuipiam, ex eodem:

Πρόσπτο», vaticinium, oráculum;Suid.quafi οθοέπτον. Inde 9262862307,

Heerizré», alloqui, affari, compellare: Plut. in Public. ασθοσῴσον ἑκοί--περον qi» ὀνοβ(οιςί. Greg. τῶν συξοσῶπεν ἑδυτὸν, hoc nomine fe ipfum

,. appellavit. Interdum etiam, falutarc. Apud Homer.

Προσέειπεν ovas us pro«eecázzv, affatus eft.:"s|

Zwocré», cunialiquo dicere? 1. alicui affentiri; velalicui patroci-nari. Demofth. in Olymp. 2£,2 ἢ ἡ 8 φιλων οι τινὰ σεωειπᾶν. SicPlut. in Tliemift. ολους τοῖς πόλεσῃ:

Σιωέπα; contextus verborum, apud Gramm::

Υπότἂν, ubjiceré, exponere, Soph. in Ajace. cux a» Zidyie rmiDeinofth. procorona; zz ὑφέξω λόγον, τοσϑτον τὲ εἰπὼν, hocinterfatus; feu δὲ hoc nionucro. Exponitur etiam refpondeo;inillo Soph. loco. Item ize» pro«tota,, apud Ariftoph.'

: εν ος. Compofita ex ta»

Αἰδιρθεπτης»£84 030 5; Qui turpia loquitur. Al4/eszto; ὦ) f. Jczi; turpialoquor,apud Athen; ὁ

Α΄ληθοεπὴς, veriloquus. Hefychi;: ἰ

A KegGezs, errans verbis, mendax, 11. 5, Á'Qupge emis, idem Tl. γ.A'nesgosmis iniimoderátus feu immodicus in verbis, immoderatus

verborüm fuüditator; de Therfite. Il. 8.

Αμουσιεπῆς, rfpondens verbis feu fermonibus; muinos fermones

reddens, mütnó compellans, Etym.& Hefych.Α΄νεπὴέ) nihil dicens, mutus; Hefych.&Etym.;. iΑ᾽πζεπὴς, qui 1Η dicendo eftintrepidus; 2 ον zd ἀπᾶν αὶ πούδρ»ideoque liberior. If. 9-Ἡ΄ρη 22 Gezic, übi quidam Zuctos fcribunt: ἀπτρεπὲς, üt fit x29: ϑόη λόηφις, ttiordaciorin dicendo.

A ehemis, verboniti corcinnator. Bud.exll. z. Item veridicus; exPind.Ol?mp. 6; Dicitat& f. 8. 3926s pro 2?2emis, hoc eft; Zea75 τελεία λέγεσεε,(eu Deos ἑπτὸι oid; üténs verbisabfolutisnumero fuo ὅς perfectis, feudiferte árticulateque loquens, nectruncarsaur rutilansyerba; üt apud Hefiod. in Theog, Mufzedicuntur«δρ pie is Διὸς eran:

dicto citius; ditutufa&umi. Putátur enint dictum pro

2 dp“πό£13; celetiter? properanter, prompté. Il. ε, ὃ οἳ'

uimios Συχέρεισεν. Et Od.£ ὁ 4t ἀρ ἐμοπέως ὑποίκεσι: ο

dictó citius aliquidfacere; Nic. in Ther: v. 8og; de ápi;

Κένατον 29 NA PANI 2e Sp ptor σε:

ἁμεπέωςἉδρ ἐμ

φἰθιστομῥως, unde Odylf. γ, κείνα Av 2g» Gh yay ον ασ&iv. Odyff. à| Εὐεπὴς, facuridus, difertus, q.d. bene loqüeh$; σύεπες. Vae Helico.

εὐὐτοὲρ 22) τοι Naguserras 2v? go» ονιάπ-ήσω. Ab hocper reduplicatio-nem initialis fyllabz fit Ε΄ νένεατε, ficut o) ab ονέγω.E»izlu,& csiesv,idem quod ονέπω& ονίωγω. OdyfT. λ, ὁ δέ τοι νημερτὲς

nis. lib. 2. Epigr. Apud Xenopli. οθεπὴς φωνή exp: pulchraverba&apta. Herodotus in T'erpüch. aCezte λόγον áppellayit τὸν σῦς2.032».

ex^b4. Item dico, dico minitabundus: ut Euftathius exponit.| Εὐέπα, ὃς οὈεπία, facundia, apta. verborum compofitio; nitor γον.

Odyff. β, ὡς κὶ τῶτον£24 ποτε μεῦϑον cole, Item verbis afperisin-yi. ή 7 ἐ f E

borum& elegantia, inquid] Bud. ex Halic. de Ifocrate: Apudν 4 Soph.

|