Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

EP

Compofrt a.Α᾿νερεθίζω, irrito, inftigo, ad iram provoco. i;Α΄γερεβήζομιοη, irtitor, inftigor;ad iram provocor, feu incitor. Thuc.οντὶ ayosro ἀνηρέθισο πόλισι:Διερεθίζω, ἰνεῖτο. Αρρίαη. Διορέθισ ον, irritamentuim. ξερεθίζω, ἰυτος Ρτοτίτο..Έ᾿πτρεθίζω, Ιά ει. Ε΄ περεθισὸς, 8, 0» irritatio» proritatio.Εὐερεθιεθ», facile irritabilis, iracundus.-ex Strab.Κατερεθίζω, irrito, feuincito. Gaza de fenect.Υπερεθίξω, q. d. fubirrito, aliquantum irrito.

EP EA Q,f. do, ἔσο, firmo; fulcio. Eurip. ὡς γά Z[ ἐρεῖσεισ' opto.In Ἐρίστ ἐπ᾽ ἐμιοὶ ἐράδοι iO». Apol. Arg.1. ἐπὶ χθονὺς docuit ἐρείσευς.Interdum accipitur neutraliter pro incumbere feu decumbere,itemque pro ingruere.. Gal. ad. Glauc. 1. τ.& δὲ ὅλης αὐτῆς ον τέτειπὸ ἄλγήρν τα υϑόρδυζθο» η auis ἄνα 33 poto ερώδι σφοδρότερον. Plut. inNuma;:isse ἐπὶ]ην»,ζδ ἐρείσεν. voie ZoAs. Idem in Craffo, πνεῦ ον:ἡνέφᾳ κὶ atasvea usi μϑιόον ἐρέϊσον αὐτῷ XS d wsdies. Apud Ari-Itoph.in equi. ἐρείδειν κρηρινὰς, expon. ejaculari.$ Apud eundemin Concion. ζητᾶσιν ἐρείδειν, expon. às/ei coire. ϐ Exeodem'inRan. aff.& pro. ez/Q uus te που». vide fchol

E'péidbuezg. interdum pro pedem£gere, firmari, fiftere; utinquitBud: ex Greg. Particip. ἐρεισοδρίδ», innixus, nixus: ut Il.8, zz/2/ipizza pO» cui fceptro innixus. Apoll. Arp.t. ἐριδηθόη βάκτεω.Apud Hom. Il. z δ va»£A ἐρείοϑη, exp. flratus eft.

E'peic Ao», τὸ, firmamentum, fulcimentum, fultura, Exp.& columen.apud Luc. τὸ ἔρεισ ων? A'S uoi,

Compofita.

À'vrgádb,contrà fulcio,velexadverfo fulcio.Item obnitor: at Bud.

RE

exp. apud Lut.: ἐπὶ eedysAes 49 8/19. S Ἐ᾽ξρεξ,ὁροῶς οὐὐϊιξμένονες 3xVr los αὐτερθδοες. Eft eriam renitor, non cedo: ut quz prz duri-tie non cedunt ta&ui. Xen. Pzd. 8. ὅσω μὴ αὐτερείδη τὸ δοόπεδον, ἀλλ᾽ὡσάκωσιν a] τοτδες. A pud Ρ] τ, εὐ περείδ τοῖς βαρθώροιςν exp. barba-εἰς refiftit.

Αἰ ντέρεισ uae, ὃς ἀδπέρεισις, reüixus, obnixa firmitas.:

A γπηὸς, X6»,» lignum vel pila ftru&uram inclinatam fulciens: ti-bicen. Item αὐτηρήδες, ftructurz lapidez,«edificia editiora utrin-que fulcientes. Thüc. Habetur ὃς αὐτῆρας ἃς ovvipeiseidig-, apudEuft: Et, αὐτήρης ὡληγὴν plaga, quz alicui infligitur firmata manuadverfuseum. Vide& comp. ab Εἰ ρέοσὼ. CB HAS

A'ynigAO, ftamen δὲ regula, quz à tergo oftii pofita; ipfumapertumrenixu füo repetit ὃς claudit. ab ἀὐτερεδω.]

A περέδο» vel ἀπερώδομου, firmiter figo:ut, àzspé dois Blery.Item βτ-miteradigo 5 infligo, impin£o; incutio. Plut. de nece Caf. ἐς ἕνὠπερειδόρθμοι quias τοληγοὶς δις. item ἀπερεδορου, incumbo,innitor.SyneCde ibfomn. καὶ τὸ S δοωετύλε χρυκὸν εις τὸν βεδῶνώ ὠπε:.ρε). Metaph. Polyb, ἀπερείδονηρ iv GG τελοὈζνίως σευθήκας, i.cumbebant in fcedera, in feederibus precipue defenfionis vimponebant. In Epift. Ῥηα]νὠπερείσινως τὸν βίον, effundere vitam ὃςprojicere. DE s

Α΄πέρεισις» inhixus feu actio ipfa innitendi, aut incumbendi,

Decomp. Ἐ᾿ναπτρείδορου, idem feré quod οναπτσκήλ]ω.

Ἐ᾿ποιπερείδδν» fic dicitur ut ὠπερείδο.

E'miingéliuet; innitor, fulcio me.

Σιωεπειπερείσὼ, una ὃς fimul impinge.

Προσειπερείδορεον, aff: pro aunitor.

Suweanpédh, impingó; infligo: ut; σξεϑωπερείσους ἐπὶ τὸν Kodoxpx vio)όν οι, ex Plut. in Cic.

Διερώδυ, infigo. Διεράδομωη, innitor. Eurip.

νερά δωνπτηρίησο, 4 ο.ονεῤείσεστ 25 terre illifus eft. Apoll. ApudDiofc.lib.3. cap.26. ονερεικότοι σορύχῳ» quz ftomacho inhz-ferunt.

E ζερείοω, fulcio. Exp.& roboro.

Έ΄περάδω, infigo,valide£rmo ὃς impingo, feu imprimo; Il., Ἐπέρξισε

3i» 4715; à:

Eod ,incumbo, nitor. Apud Gal. τά]ρένοιαν ἐπερειδόμεθει,active.

Έ/περεισ ρθε. infixio.::

Ἐἰ πέρεισες» Llifus: ut, ὀδόν των ἐπέρεισις: Diofcor. dentium illifus. Itempro applicatione intelle&us, ὃς incubitu inremintelligibilem; ὃςquafi impreffione, apud Themift. E -

Decimp. Σιυεπερθίδω, fen infego, Cg.

Κατερείδω» εχρ. fuperimpono.:: ο

Ὡροσερείδω, atfigo ,allido: allido, uttelum vibrátum, inquirBud.Vel paff: allidor, affigor.:

Ἐωυερείδω, defigo. Item impingo, incumbo, impreffionem facio.Bud. ex Polyb. ros.

Συνερείδηοη, infigor: ut Eurip. 125 δεσμοῖς σεωυερειοϑέντες» infixi ma-nus yinculis, 1. habentesmanus infixas.

Ἐωνερειεικὸς, fo nixufe continens, Plut.

Ὑπεράδω; fuffulcio, fulcio, fuftineo»-ut; ὑσσεράδων ῥεοφ ο) κίων, Plut.in Rom. columna tectum fulciens. Item confirmo, animumaddo timehti, δε eum recreo. Bud. ex Herodiano.:

Ύ' age uo, fulcimentum, fgtura, fuftentaculum.

Ὑἰπέρεισις, idem.::

᾿Ὑπερεισικος,(q.d.fultorius) ad fulciendum feu fuftentandum aptus,Ut σερεισικἠ Bax mese, ex Greg. NCC

ἘΡΈΓΤΚΏ, ξω, frango, confringo;contundo, idem quod ῥίόσω,inquit Euft. Heftod.---- οἱ d; ἀροτῆρες H'peong χιόνα δίων.] Item

EP 486

neutraliter, frangor, confringor: utllíad. j: Heus dj ἱαποδοίσφωπόρος«gi δερὸς ἀκωκῇ. Euftathius enim hic 2e4xe expon. ajo, δὲἐῤῥώγη. Pro eodem legitur&igixo, apud Hippocr. 20as« lib. 2.ζειὰς ἐράξανζοι£ τυῖσι κελύφεσι, Et alibi.

Ἐρείκομοη, frangor, confringorfindor. Il.» y. 441, Δὴ τότε γ᾽ αὖονὤνοιν,ἐρειπόιθυ»«οθὶ δυρή. Pro eodem fcribitur ὅς ἐθάπομιεή.

E'peidis, sac ἦν fractio» vel fiffio.

Egeeric, exp- confractus, frefus, vel iffus: ut, Jar eua ἐρεμωτοὶγ Ετνίθωἐρεινοτὸν» faba frefa, lomentum. Pro codem legitur& ἐρηκτὸς: utLevit. c. 2.& apud Hippocr. yo»osx. lib. 2, Invenitur δὲ ἐρήντός,

E';sy 95, 8,, faba frefa fra&taque molam tamen nondum expertanec infarinam reda&ta,fed cruda adhuc& inco&ta. De aliis etiamlegumipibus,itemque rádicibuseodem modo fraáis dicitur,no-mine ipforum appofito: μὲ,«2495s ἔρεγδιός,& ipsus aut πχοσάνηςautopóes. Inveniturfcriptum δὲ iez5/45e. Apud Erotianum diciturἔρεγ, μὸς proprie fignificare,in duas partes divifam fabam.

Ἐ᾿ρεγ(θην τὸ» idem quod ἔρεγμός. Pro quo inyenitur& ἔραν βίο.

E'eAyun, pro pulmento quodam ex leguminibus confradis, apudAriftoph.

ρέγρεινθ»,(adjet. ut; ἐρέγ μεῖνον ZAatpo, Diofc.farina ex fabis fre(is.

uidam interpr. fabz lomentum.

ρείκη,, erice: arbor fruticofa, de qua Dio(c.]. y. c.18. Scribitur&ἐρίκη. Hujus meminit& Plut. in lib. de Ifide& Ofiride. Euft. abἐρείκω deducit.

ρεικοίον i£), mel fylveftre, ex arboris illiusforibus colle&tum.

ρεικόδης,ε(θνὁ τὲ, erica abundans.

Εἰ ρείκιδες, Hippocrati funt ordea craffiüs divifa.: ut Gal. expon. Sai-bitur& igi.

ρείκιον, Gal. ait eife ditum τὸ lagi», quód fit σύδραυσν, 1.facilz fran-gibile, feu facil? friabile.:

Ε θλκώδης, Suidz eft locus diruptus ac(ciffus.

Compo/fza.

A ripe e, five ἀνέρεκτίθ», qui freíüs fra&ufdue non eft, mola nimirumaut piftillo. Etex confequente pro, non cribratus perpur TtufQue incerniculo:quia cribrari nequit quod frefum ἌΡΕΙ"mola aut pille noneít. Apud Hippocr. e£ ποθῶν, temqueZe» y qui eft extritico à»vsoeix]o» cui o i i i2a MR dk idem. a Pon panis, quie ma

Karpáso, fango, contundo. Ariftoph. in Vefp. 9v,» κατερξξα.

EPE ITUO, F. ψω; εγετῖο, difturbo, profterno, demolior. Xenoph05 KüpG μηγωνὰς ἐποιθ,: ὡς^P μὴ πηθομδμὼν deest: MR orn.

tarchus in Cimone, τος 5 τλείσους^£ οἰκιῶν edis ἤρόνψνε,- -πον interdum neutraliter exponitur, cecidi; lapfus fum. famH'eiat dy ὡς ὅτε τὶς δρῦς gum Axeeis. Sic Hefiodus,;; τνtais.: ή

ρώποριοη, evertor, profternor. Soph.in Ajace, οὗ οἳ

H»τα τ τς,: ἐρειπῖοις νεκρῷἐρφφθεὶς sev; proftratus, jacens. à iie

E'géjapi o, o κ)» cadiyus, ruinofas, q. d. labilis. ex Eurip, 4j&./,

μθνϑέγθ. ο

Ε ρείπτονν 8, τὸν collapfum, feu femicollapfüm zdificium collapf;zdificii( aut ex partecollapfi) reliquia, rudera. Paüfan, Vid sSoph.Supràin Εράίπομαι- apa

E'e4700» 0, everto, difturbo: idem quod ἐρείττο,

E'eÁsvi,» cacumen vel rupes.Secundum quofdam ἐθάπνου dicunturprarupte rupes ὃς fragmenta montium, TU89 τὸ Εθν τὸ eurVidein Comp.exILbéo.Vtitur Nicand; in Ther& Apoll. Sh τ': 4 c Cempoffta. SR

ξεράπω, idem quod ἐράπω. Hefiod.

Kad» dejicio, diruo. Plur.& Herodian.

Zuwstei7zw.CVertO. Zuvgaams,yertor. Greo, 773 τόπων 2ΔΑ ρεβερονῇ

Ὑπεράπω, fubverto, expugno. Plut.in Antonio.

ΕΡΕΗΤΩ, ἐρέπτομοιν edo, vefcor, comedo.(C$ Proprig debrutis, quafi 223 τῇ:gg«, i.Àterra, in quam inslinats edem x firquafi às gg» κύπήειν. Interdumtamen hominibus quoque trib"tur: atque adeo Pollux effe ait raptim edere, item affatim MMΝο. ἄρτον ἐρέπ]ων, pane vefcens. lliad.8, λωτὸν loin Gods. ὅςAriftoph. in Equ. Φασὶ 29 αὐτὸν ἐρεπίξμδρον TL). ἐχόντων ἀνέρων.:

Α΄νεράπων νεὶ ἀνερείγίρμεη,( compof.pro ἀνερέπ]ω ὃς ἀνερίκῷ, ed» pleonafmo ξ΄» ut ait Euft.) tapio. Od. e. δι 11. ν. Item dapen SEpaff: figni£. rapior. ου

ET?£/ZEQ, vel ἐρέτιω, remigo. Od. ,. δε ui.- οἱ 3. φεξοπεσόνγες peorp.Erpatfivum ἐρεοσορδύη 2072, apud Apollonium, quz remigandoimpellitur.$ Metaphorice ἐρέοσων πόδω, apud Euripid. impel.lens pedem, feu moyens. Et, ἐρέασειν ἀπφλὰς minasjactare, δε ἐρέοσᾳvspois, ex Eurip. alis remigat, i. yolat.

ρεσία, 5, remigatiO: κωπηλασία, Dicitur tamen ροεὺς ἀρεσίω: ὃςapud Hom. Od. λ.& µ.& Polyb. 1. 16. Et metaph: apud Luc. ἐρε-eio. πθερῶν, remigium alarum.

E'pézoy s, o, remex. Od. a.& Plut.

Εἰ ρεϊεκὸς, ad remos pertinens. Ε᾽ρεϊοκὴ,(ub. τέχνη, ats remigatoria;arsremigandi. Plut.

E'pét ds, 850, ὃς sptr dv, vh, remus. Hom.Od.». Od.g,

Β ρετρό, 9; remis inftruo, item remigo. Nonn. γᾶρῳς ipErHdizas,

Compoftta: acprimum ex ἐρέδτω.

Δρρέοσω, à quo irregulariter διήρεσε, Od.£. χερσὶ δήρεσος, rnanibus re»

migavi manibus ranquam remis ufüs für.

X3 Yiigaspésdo,