Ἐ Ῥυθρίας, rubicun dus, ruber: Àriftot. in przd.Ἐ ρυθροίνω, τηβοξαςίο.

n NA: N ΣΩΣ n'Ε᾿βνδρωνομιὼ rubefio. Herodian. 3. x5 τοὺς πειρειὼς ἐρυθραίνων»

E'a pila,(neutr.) erubefco, rubore fuffundor. Plat. de rep.l. 1. τότε

£a ἐγὼ Oo;

λον sguS piso eis. S: es

7 igo, Diui pro ἐρυθρὸς, ut; ἐρυθ εὗδον oid: θαλάσσης; Dionyt.

Alex. Ets ἐρυθροθν κοίλων γ ab'codem appellari creditur cala-musodoratus, vel απὸ juxta rubrum mare nafcatur; velquàódrüber fit: E£:9p/39» Ait», in Eryrhraco legitur queelittore concha.

Ἐ ρθριον, malagmatis nomen, apud /Eginet.|. 7. c. 18.:

Έζρυῦροις, vel ἐρυθροειθής, tunica teftium ἃς vaforum fpermaticorum.übiextráventrem proceffere: quiàvubet. ὁ i

Έ᾿ρυθρενὸς,$, 2,(alii ipyOpiy:.) rübellio, apud Ariftot. hift. an. 4.

ἘΡρυϑρόνιον, five ερυθραϊκὸν, dicitur alterum fatyrii genus; habens ra-dicis corticem rubrum, tefte Dioíc.l.3.c/144-——:

ἙΓρυσέδη, ἡ, tübigo; morbus ccelo fuperveniens plantis& frutibus;maximeque fegetibus. Theophr. de cauf. pl. ἰ. αρεσε“

Ἐ βυσιζώδης, rubiginofus,rubigini fimilis; velrubigini obnoxius: qui*nbigine infeftatur. E

E'guzios2, ὦ, rubigini obnoxiusfum,; vel rubigine laboro.'rheo-phraft. S

E foricooua|. infeftor feuvitior rubigine. Theophr. hift. plant. 3.cap. 17-

Cynpofrra.

A'auv uas, pudorem depono, erübefcere defino; vel me non pudet.Ariftoph. in Nub. ἀπερνθριώσοη γε H0? ἡ r&v aor uet, Vmpu-dentiauti.

Αἰ πηρυθριωσ δόον, quod impudenter fa&um di&tumve eft.

Α΄πηρυθριασιθρως, impudenter, depofito pudore, perfricta fronte.

A'mpueisens ὦ, rubiginem ingenero, vel rubigine confüumo:;undepaff. ἀπερυτιζῶτου, exp. rubrginem fentit.

ΔιέροθρΏ», rubro colore diftin&us; cui rubor permiftus eft.

Ἐ νερούθης, ruber. E'»s2092, rubeo.

Εἰ ξἐρυθρίδ», valde ruber. Gal.

* Κατερυϑγροάντο» τἀ δι quod ἐρυθρᾳίνωι

ἈΑδυκέρυθρΏ», alborem ruboti admixtum hábens. Bud. ex Arift.

Πωνιλέρυθρ» μέλας, rubeis nigrifque diftin&us maculis, velniger;rubeis maculis pi&us. Athen.l. 7.

Y πέρυθρ(.» fubruber, aliquantüm ruber. Euftath.

Ύ'περούθης, idem.

Υπερυθθχάω, fubrubefco. Atiftoph.

EPEYNA'Q.2, Fut. 4e» indago, veftigo. Plat. Item fcrutor, per-ferutor. inquiro- ll. σ-ροστ΄ ἀνερίθ» ἐχνε ἐρσυνῶν, ἘΠῚ ποθεν ἐξοῦροι. Xen.Péd. 1.s2x22y5s ἐρδυνήσεη.(C37 Euftath. vult ab ἐρέω deduci, utexἐρέω primüm fiat ipta. per epenthefin TÉ V,(ut ex λέω fit χούω)deinde perepenthefin τῷ v; ερουνῶ:, ficut ex ixaivo ν᾽ ὃς οἰχνῶεχoigo.:

Ἐ/ρούνητής, 8. δ, ὃς Ε΄ ρόυνητής, ἠρθ», ὁ;(crutafor. Non.:

Ἐ ρόύνα, ἠνιπάαδατϊο,, fcrutatio. ἐρσύνουν ποιές Ὁ οἰπῶν, perfcrutáridomos, Απϊοε, Occon. 2.

Compoftta.

Α᾽νερουνώως ὥ, perveftigo; pev(critor. A'vepstyaipeu;pro eodem.

Αἰ γερσζνηϊ(Θ., imperferutatus; qui perfcrutatus ὅς inyeftigatus noheft. in Auth.

Διρσυνάώω: 8, idem.| Appian: bell. civ.|. 5. φεότλων dt αὐτο lrvee τὸςμυχὸς“ὃ Ὑειλάοσης διηρσύνων. Dicitur δὲ δεερσΌνῶρεοη a&iva fignifica-|tione: ut, τὸ$-&oy vrbi» διερσυνώτοη, Greg. de homine.

Διερουνητὴς» perícrutátor, 1ndagator.

Decomp. A dis σύνηϊ(θ-: imperveftigatus,non pérveftigatus, Philo detütindo; οἷς ἀδὲν ἀδιερούνητον Ἀπολελεια-). A Bud. exp: non explora:tus, non excuffü apud Plut. in Dione. Interdum, non pervefti-gabilis, imperveftigabilis, infcrutabilis:

Α΄ διεράυνής,, pro eodem.

Δυσδὲιερ σύν. 1nveftigatu difficilis:

Προδλερουνώω, à» ante perfcrutor,& perveftigo.

Aussie νη); 50155, cujus difficilis eft fcrutatio; qui non facilein-dagari poreft.

Ἐἰξερσυνώω; 0, idem quod δεερουνάω. I. Pet. c. 1

Ἐ ξερσύνησις» perícrutatio, indagatio.

E£nsuwrzis,perícrutator,indagator. Eufip. Ὁ,

Ἐ᾿ζερουνηΐεκὸς, iudagator, perferutator. Strabo.

Decomp. A»szépauvilGe, infcrutabilis. Rom. rr;

Διεξερσυνώω.,& δεεξερδυνώομεή, pee, diligenter perveftiso, accura-tiffime indago feu rimoy.. Plat. de leg. die£epstvA dp» γώῤῳν-

ΑυσεροῦηΏ», inveftigatu difficilis. -

Ylgosgdovaos ὢ, prius indago feu veftigo; prins fcrütor.Προερόύν δρ; pro codem. Xen. Pad.$. πέρπῇ τινὼς πϑθερ ϑυγήσορϑρες.

EP EO O,f.«Lu, tego.contego, tem impono.Dem ἤρεψ εν οἰκίωνquis coe Μακεδονίας ξύλοις...

Ἐ εψες, εώς, 1/ q: d. tetura; l.fipfe tegendi a&us» ut; νεῶν ἐρέψεις, Ini -terdum& teétum: ut apud Plut. in Peric. ὃς Theophr. hift; 5; c. 7:

Eau, ut, ἐρέψημίθουλη. V hcophr. materies teétis conficiendisidonea. Sic& ἐρέψερι ξύλα. Ἐῤρέψαριον; herba quadam. Suid.

Ό ῥοφή, 4, contignatio, qualiseft ce&torum, tectum. Ariftor.& Tliuc.lib. 4.

O':sQ, κ, o, tectura, camera. Thuc. ἷ-τ. B oboi uic] s τὸν ὄροφον ἀφᾶ-

λον» domus tectum demoliti funt, Eft etiam aquatilis calami ge-| orbata: ut Epigr. 5. Φαέων γὸ

-

EP| áo8

nus quo domüstegi folebant. Il. o. Citat Pollux etiam ex theo^

phraft.& Axiftor.

Sh. ὅν ὃν Ut; poQied μεύες χα ὀφείς» qui in camera fet tecto latibulàhabent.

NES wd rA χα Ὁ ΕΣ H A ες HS:A ἐρνθριδνζι. ein. pro cor; ἀλλὰ κἂν ἕτερε AE- O'poQoo, ὧν, f: cz; CÓncatnero, contigttó.Plutarch.iri Apophth:Lac;

yy pt Y^οἰκίων πεσβογώνοις epo Qai, δοχοὶς.Ο᾽ ρόφω ον, τὸ; tetum; concameratio; contienátio: Athen.

“Ὁ ξόφωσις, idem.

CompofFta» ἀπ ελνεβ οὶ ἐρέφω.

A μφηρεφὴς,£8.05 ἐγ circumquaque tectus yel citcttincircá, yel idcircuitu ce&us. Epithetum pharetra. Il. a.

Αὐγηρεφὴξ;te&to carens, apud Apollon. ἀνηρεφέθ» νηξ.etiam, altétecbus..—- à i

Ἐ περέφω, tegos te&tum impono. Ilo, é aont vescovi ἐπὶ νηὸν ἔρεψα.

Ε΄ πηρεφὴς, tectus, coopettus; opacus. Apoll. Arg. 2.

ΚαἹερέφω, idem quodeiQa..

Ka]sgéQopzes, tegor. Apoll. Arg. 22«599i pun κρέερέψ εἢ Sexo ἀνῆρ. Etapud Ariftoph. in Vefp dicitur de teftudinibus;as οὗ χοηρέψαθε,quàm bene tecta eftis, feu cooperta!

Κατηρεφης, idem quod ἐπηρεφής. Od. v, αγ» πουτηρεφές. Diciturveróκουτηζεφὲς«ugs undaqua fe atcollendo, velut alto quodàm te&ooperit. ἐν τὶ

Πεσεπρεφης,, petris contectus, perrofus. Enrip. in Cyclop.&in Ionc.

Eworgstrs tectus umbra Πρ tanquam tecto, umbro(us; opacus.Luc. in Anach. οὗ zd'euoze:Q8 ἐσ dp; fümusin opaco vel in umbra.

Σωυηρεφέω, à, opaco, inumbro. Theophr: S i

Y ψπρεφὴςγαϊτὸ tectus, altum te&um habens. Et ex confequenti, al-tus, celfus. Poéticé ὑψερεφὲς δῶ;(eu 294a, ab Homero dicitur me:tri caufapro ὑψηρεφές. Sic ὃς ὑψτρεφᾶς vuoi. Ariftoph.

Conzpofft δὰ ὀροφὴ fon opes.

Αὐτόροφ», 9, ὁ τὸ ὁ) tectum ex fe ipfo habens,(e ipfum contegens:

Δ.όροφῷ», duplici teo inftructuss duplicem concamerationem vel«ontignationem habens.—,:

O' uogaQiQO, 8) 015 5, qui fub eadem cameravel te&o eft. Poll.

Παρωροφὶς,(29 ἡ, quod eft intervgeQor s«£y», ut ttadit. Pol. l.i,

Ἠετεώροφῶ», habens cameram feutectum ex lapidibus.

Πολυόροφ»; multas concamerationes fcu contignationes habens;

XwrogcQoo, 2, contego, concamero. Luc. r

TeztéeoQO», quatuor habens concamerationes feu contignátiones;quatuor habens cameras(eu tecta. 2

Exponitur,

| Y'z:00020:-, qui fupza te£tum feu cámeram eft;

Y asgoQG»; qui(ub te&o feu camera eft: ut; iz όροφώ μέλαθρα» pars

. eádomus, quz ub tecocít. Apud Eurip. in Phoeniff.

Υπορόφιθ», qui fub tecto feu camera eft: ut, vzregdQuos φάλωγες fiveded veparanezg, quz fübtecto degunt. Eb UmeglQiO- 9j GO», adesqu fub tecto funt, i.inferior domus pars, apud Mofch. idyll. 2;

Υ'Ψόροφῶ», altam cameram feu concamerationem habens. Ód β.

XevezgoQ-, tectum feu contignationem habens auratam; velquiaureis eft laquearibus; apud Luc.& Poll.]. 7. c. 24;

EPH M OZ; 2555, defertus; folus; folitárius;inhabitatus. Itemincultus iub νησί» ἐρήμη. O4. yen Qe χώρῳ 15 2? yis. Xen. Pd. 3.Et;zezuo» δε». Thuc. Item igiene ἀπείνθρωπ-» γῆ. Luc. in Cauc:Interdum cum genit. ut Xen. Pad. 4. χώρῳ ἐρήμη οὐὐθρώττων ὅσοι à4 Frequenter sez» dicitur& homo defertus, qui ρεσ[αϊο de-ftitutus eft; cui nemofert opem, apud. Thucyd: Herodot.& Elu-tárchi. Interdum cum genit-ut;|. Fez» τῷ βοηθήσον., apud[[ο--crat. υεἱ ἔρημθ» βοηθείας) apud Plutarch.Item deftitutus, orbatus;carens. Itern cum genit. ut Plat. in ep. ἔρημον εἶναι αὐδοῶν Φί--λῶν; Et ἔρημίοι ϑερφπείας. Plutarch. in Cam; tg μοι aU Mov. Xen;Item iricüftoditus. Plutarch. in amat. narr. οἱ ἢ xe Get Sav]ee ἐρή σι κὸmis«609.5 βιώζονττη, i. incuftoditás:. Sic apud Thuc. ἐρήνες ύλας;fchol. expon. ἀφνλώκτας. 0 Ε᾽ ρήση,(ub. δικη. vadirnonium defer-tum. Ε΄ρήμν£A), Dem. ἰπάϊδεα cau(à damnare. 4 E'eieO» prounico& fingulari, apud Plat, in Tim. δρφυνὸν ἕνα μόνον;ἔρηρίον ioigÉsuoR

Ε΄ εημόω, 95 F. ὤσω, defertur réddo; defolo; vafto. Thuc. 1. 5. 0 ρη-μμώσο]ες Συρφκάσεις. Item cum genit. deftituo, privo, orbo. Plut;

E'gapspun, defólor, vaftor."Thuc. lib. τ. Item cum genit. privor; orsbor; deftituor. Ariftot.& Herodot.

Εἰ ρήμωσες; defolatio,vaftatio. Item deftitütio, privatio.

Ε᾽ρημιώτης, defolator;vaftacor. Itein qui deftituit, qui puvat.

Ε΄ρημίων e; ἡ» defertus locus, folitudo. ZEfchyl. initio Prometheivin&ti; Σκυθζω ἐξ oiov, Zto/Qv ὡς ἐρημίαν. Cicero, οὗ ἐρημίᾳ Bier àinterpr, in folitudinevitam agere. Itern de eo qui defti&itus eftauxilio. Thuc. 1.277 οἱ δὲ ἐρημείαν deis ei comorles, i. quod fuis de-ftituanturfeu deferantur.. Itém generaliter, penuria: ut; ἐρημείνφίλων. Xen.& iaa νέων; apud Platoném,& ἐρημίω P$ εἰ γαξοικὴςφωνῆς; apud éundem:itemi ἐρημία Ἀ]αδοχῆς apud Plut.

Έ ρημιὰς, 42, orbata; folitaria. Theocr. idyll. 28.

E'gautiàes folitarius, folitariam vitam agens; in folifeZine habitans;Greg. Sic pelécanem Graci Bibl. interpr. vocarunt ἐρημικὸν)P(al.1ct.: d

Εἰ ρημοίτης, idem. Pecüliatiter dicti furit ἐρήμΐττη, dui fan&titatens,quandam in vitafolitaria ponebant, eamque ideo agebant:

E et^», poét. idein quod ἔρηῤοῷ.: ut voc 9» ἐρημοίη, Apoll.Etcum geriit.privatus orbatus. Epigt.r. Egfyug, πέλοι λοχινοῖϊον;ἐρηροοίίόν τε κέλυφίῷ» O ital. ἘΓρηριοὶς, i2; ἡ,(itidempoct..)

teu Mi δες ἤσουν ὁπωπεῆ,:

Ἐξ ἡμῴζω;

||||