ET|

biennium exceffit, qui fupra biennium eft.apud Dem. pro coron. qui jam fupra duosdecimum fextum xtatis annum yelagit

$07Decomp-. Ἐ᾽ πιδιετὴς, quiDiciturzsndyeris jog, apannos puber eft, 1. quivelexegit.

BrerieAa, ἡ» malus annus» feu fterilirasanni.

δομηκόντότης feptuagenartus, qui feptuaginta

ων

annorumeft.| A UE eA, nὃς ἐἰκοσέτης, qui viginti annorum eft: ut ἐχοσωετὴς ἑτοηθέα»

im amicitia. Fem. ἀποσενετὶς, Plat.|. 5. de rep.qui eft centum annorum, centum annos natus.

Wixpozze 75»

viginti annortEno oy μέτης,$505Eins, novenmnis. 4;Έ᾿ννάετες, per novem annos: pro quo ἀνάετες etiam dicitur. Odyff. ξ.

Enains, 00-5, novennis, quz novem annorum eft.noveman-nos nata: ut Epigr. l. 3. κφρέω οὐμύλον ονναέτιν.

E»vatripO-, novennis feu novennalis. Hefiod.

Eyatrmeis; 9», ἡ» novem anni, novennium. Item feftum quodnono quoque anno celebratur. Plut.in Hellen. 1;

Ag'yysvaxtov(utons y ὃς covevigyrévis» qui nonaginta ánnorumeít, no-nagenarius.::

EivachQopaa, novennis fum. Calim. ὁ

Eze», novennis. Callim. hymn.in Dianam.

Ἐ ξαετῆς, qui fexannorum eft.

E ἔφετες,(adverb.) fexennio. ex Hom.: ἘΠ}|

E'Zadla, 4. fexennium.. Dicitur δε iy pro ἑξαέτηξ, fexennis. Etfoem. ἑξέτις, 106», fexannos nata. Plut. de leg. 7.

E ξηκονζμετὴς, fexagenarius, qui fexagintaannorum eft.

aive» 255: 1, anniverfarius, annalis, annum durans."Theophr.

Erin, pet onm annum durans; vel annuusqui fingulis annis

enit. Od. 7. ur.

p Move 5 procodem. Odyif. δ. ἐπηεϊρνὸν γώλα. Et, BO» tame,apud Hefiod. in Erg. annuus yi&us. 3 Item copiofus, abundans,largus: ut Odyff: 9. κομιδὴ ἐποηξίοινὸς, ἶ. πολλὴ, tefte Euftath. ApudHefiod. in Erg. ἐπηεῖοινο) είχες» pilidenfi&continui, non autem

ri. ÀEin ,quifeptemannorum eít, feptennis. Ε᾽πζετες,( adverb.)feptennio feu feptennium./Od. ἔξ. Ε D ἐπῥετες μϑύον., E'n(esdio ἡ» feptennium. Dicitur&£rzézys, pro ἐπίκέτης;unde foem.bens, qua feptem annorum eft. ὡς ἐ::Ἑὐετηρα, 5, annuorum proventuum felicitas, copiofaanniverfario-zum redituum exuberantia, fertilitas. Xen. ΗΕ]]. ς. εὐετηρίας5 sore jns τοῦ σσεόσλεν£14. Et Dem.contra Philipp. 4. τὸ T. ὠνίων VIÀR-' SG aga lt 1/10» εὐετηλον x? lv 25209». Ytem felixanni fucceffus.Ariftot. hift: anim. 8. ὅτων x3) τὸς οὐ)ρώπες εὐετηρία ἢ.) quum pro' fperé& falubriter hóminibus cedittempus anni.Huic,, dimidium anni, annus dimidiatus.Yozeris, tefte Plinio l.25.c. r3.diciturà quibüfdáin fempervivum mi-nus: quód per totum annum femper fit(ui fimile,hoc eft,virens.Κατέτθ», quod ὃς divifim«7 ir», quotannis, annuatim.ἸΜωκρέτφθ»» qui in longos annos perdurat, annofus, longzvus.Muveaston, qui decies mille( feu infnitorum) annorum eft,annofus:- Ut, μυραέτνς βίῷ-: vitalongeva feu annofa.Ο᾽ γδηηκονζνέτης, feu ὂψ δοηκοντότης» qui o&togintaannorum eft; o&o-genarius: i ἘΝ ΣῊΝΟἰξτης, equalis; ejufdem etatis, qui idem annorum fpatium com-plevit: ut fit fyncope ex aus δεἔτθ», exempto μᾶ»&inferto»me-tri caufa. Sunttamen qui ab ἔτης ἀετίγεητ. Il. 8.Ὁ κταιέτης» qui octo annorum.eft.Et foem. ὀκτοέτις, nata octo annos.Οἰκταετηολε,(δίθ., ἡ, octennium, octennale tempus. Laért.Οὐ λιηοέτης» qui paucorum annorum eft.Ο᾽ λιγϑεϊέα; ἡ, paucitasannorum-Οἱ σέτε., annuus: fa&tum εχ ὅσοι 2;, τ. quotàánnis,Ἠεντοιέτης, five πενταετής, qui quinque annorum eft: ut; mvrtrüsαγονδα), foedera quinquennalia, apud Thuc.Ἠεντοίετες, adverb. quinquennio feu quinquennium.Ἠξεντωεῖέο, quinquenniurn.Yo eéogpO», quinquerinis, quinquennalis. Od.£, ὃς πενζμέσηρθ».Iove evugAe δῶ», ἡ, quinquennium.Tle/ezneangs ἀγὼν, quinquennale^ certamen. Maccab. 2. c. 4::Ἠει]ετηθὲς, itidem dicitur, ΡΓΟ πενβκετηρίς. T huc. Πενσετησ/κὸς, itidempro av ev12A953:: dip udΠεντηκονΐμέτης, ὃς πεντηχοντύτης, quinquagenarius, qui quinquagintáannorumeft. Plat.deleg. Ἠεντηκοντώτἁς απ-ονδαλ, quinquagintaannorum foedera. Foern. zzisovéxéme,ut Thucyd. πεντηκονζοετι δὼ»απ-ονδῶν. τΠεντηκονζρετίο», quinquagintaanni. Thuc——Πολυετὴς, qui multorum annorum eft, annofüs.IloAvezía, multitudo annorum; annofitas. iἩολυετέω, riultorum annorum fum, in multos annos duro:Ileccs4G annum pravertens feu preveniens.

δες, tefte Suida, hoc eft, οὗ τῷ érd τέτῳ. Indeadject. τοὺς, quicítunius anni, hornus.;; 61

Τριαπονϊμέτης,& Τρεώκοντάτης» qui rigintaannorum eft: τειακοντέ-τάς σπονδαὶ, foederain triginta annos icta, foedera tricennalia.

Τοιακονίσέτις, δὲ Tezaxovréns, quetrigintaannorum eft. Plut! in ὁNuma, aeueoyaéns P EM caftitas annorum triginta. Annotaturπριοκον]ώτιδους, Ὁ Ari ophane vocari fcorta;| indeque effe καίᾳ-aglougyluziazs, cum fcortisrem habere.

Τρμετὴς, qui trium annorum eft; triennis.. Herodot. πειετὴς γρόν»..Et» τριετὲς ποι δέον, apud Àimmon.puer trimus, feutres annos na-tus. Τράετες, adverbialiter, triennio; triennium, per fpatiumtrium annorum.

Teatla., ὡς, ἡ, triennium.

Teaslto» triennis fum, triennium ago: ut, σφι o» uio», vitulustrimus feu trium annorum.

Te4emeds»fpatiumtrium annorum, triennium, trieteris.

Te4sT464X95, trietericus, triennalis,

Χιλιέτης five γελιετῆς, millenus, mille annorum. Athen. lib. 15. τόνχλιετῆ με τοιύτζω ζήτησιν ὀολύσοιδρ, mille annis agitatam qua-ftionem diffolyere.

Χιλιεξέα, fpatium mille annorum, mille anni. apud Areth.

ET Y MO E,£ ὃ jb verus: Pe) ἀληλής. odyff. 2, ψσύσομε ἢ ἔτυμονἐρέω; mentiarne àn verum dicam? Etin Axiocho, σὺ Z[ cv ergpoi ueeropéis, non vera de mepredicas. Athen. 1.11. ev» ἔτυμίδνλόγι»$T(9-. E'ruuov, neutro genere adverbialiter etiam capitur

royeré;revera. Od. Joa ἐτυμόν τι 4A97 Ο’δυοτεῦς, vere venitVlyffes. ἘΞ Ab ἀμὶ Βεἐτὸε( ut 9er à τίϑημε.) unde ἐτυρίθ., ficutἕλυμ» ab£AG-. Nam ἔτυμον ea effe dicuntur, quz veré funt talia,qualia effe dicuntur. φ Ε΄τυµον, ὃν τὸ, etymum, vera origo alicujusvocabuli,ejufQue originis veraaut verifimilisratio.Plut.in probl.Rom.(de Carmenta, vocabulo Latino,loquens)zs 3 Eius. τὸ,ἔτυμον» ἐφερηϑϑῥηνξ, fienificans compofitum effe exCareo& Mens.

Ετύμως, veré. Quidam exp. oborigine vocis; feufecundumety-mon. Arift. de mundo, ἐτόμωε xp App ὑρῳνὃν 27i S ὅρον νει E ἄγω,

E'svuévuz' ὀνομούτων; idem quod ἐπυμολορία. Themift.

Ἐ/πυμ νι»,$, o, idem quod ἔτυμεθ» feu ἀληθής. Euftath.

Έ/πήτυρθ», 9» δ τὴ ἡ» idem quod éru 9», ex eoqucfactum per epenthe-fin fyllabz τη, metri caufa: utOd. ᾧ, ἐτητυμῶ» μῦϑθ.. Tliad. y.termi» 249». E'7jvv/49», neut. gen. adverbialiter etiam ufur-patur, ut δὲ ἔτυμο», Od.& ξ.

Ἔ τητύμως, vere. Eurip.:

Ἐ τητυ]εία, 5, νεα». Epigr.& Nonn.

Ἠκνετήτυρ(θ»»(cozzg.) omni ex parte verus. Nonn.

EY'AYA;u4,q.d.aéris bonitas, feubona conftitutio: idem quodaOuseÁn, ferenitas.ferenum coelum.(C$ Fit enim egg τὸν Aia, -cujusnominativus cft Za&e,fignificahs interdum aerem, ficut ὃςIupiter apud Latinos. 6 Apud philofophos medicoídue frequen-teridem cftquod aUuéelcs pulchra dies: quam quia oportet ferc-nam effe ac tranquillam, ideo fit ut& pro αἰϑρίω aliquando fuma-tur, ut& apud Latinos ferenitas utrumque compleüitur.-. Sicapud Theophraftum libellus eft 48 οὐδίας, id eft, σὕημερίαι,. defercnitate. Idem pluyiis diebus ferenos opponit, inquiens, ἐάν τεσύδίας., ἐών χε Uo» οὐϊΘ-.€ Item pro»ὗνεμία, tranquillitas; cuiopponitür χηρεὼν;» hyems atque tempeftas: ut Matth. I6. Et Arift.meteorolog. l. I.€. Το. à 99 vr» σύδέοιν ποιᾶ à ἢ βορέας χημθνα.Item pro 222/74 i. tranquillitas maris. Luc.in Alc. zwei nsxe biezeo1s σύδύως iofjoev. Plut. fymp. 4- σύδέων& 52 od copulavit.9 Item pro ἀλέα ,tepor;, apud Hippocr.epidem.3. ὅς Arift.hift.'an.l. 9. c. 40.& in Probl. P j

EU, κ. δ x ἦν(erenus, tranquillus: ut, 40219» ἡμέρᾳ, in Geopon,.Apud Το. οὐ δι» uu]p.tranquillus portus; tranquillitatem prz-bens. Apud cundemin Scytha, aue σοίντει χα λὲς sea». temtepidus apud Hippocr. Comparat. οὐδιώτερθ», pro quo apud Xen.Hell.i. 92er oss ἘΣ

| Εὐλιεινὸς, idem quod εὐδιῶ». ut, εὐδιεινοὶ T7»: qui apud Ariftot. me-

εοταρφκονίμέτης» ὃς Ῥεασαρφκοντάτης» qui quadraginraannorum eft,|

quadragenarins.:

: 7

"Téstusris, qui quatuor annorum eft, quadriraus: πεσεαεσής zov»;|

tempus quatuorannorum, quadriennium. Herodor.Τετραετίω, ας, ἡ, quadriennium.:Ὑεσεαέτηρθ», idem quod τεσραέτης. Hefych.Τεσζαετηρλς, quadriennium.TeveuevueAx95, qui quadriennio recurrit: ut; τεσέαετηθεκὸς ἀγών."Tree,& τῆτοι, hoc anno. Ariftoph. ín Vefp. ὅσοις δύκου τῆσες μέλλησινἐσεοδ-αι. Vtitur crebró&Synef. Pro codem Dores dicunt τῶτες&

teorol.l.I. τοῖς γημερανοῖς, apud Theophr. hift plant. 1.&c. 3. τοῖςφυξοσέωέμθις opponuntur. Apud Plat. de leg.$v/ienz 242477& ε-δεεινὴ ἡμέρῳ.:

Ἐὐδιεινῶς, cum ferenitate, tranquillé. Hippocr.

Εὐδιέω, ὧν tranquillus fum, vel tranquillitatefruor. A poll, Arg.2.

Ἐὐδιώξομοη, tranquillitate feu ferenitatefruor. in Axiocho.

E992, paxillus feu clavusligneus fub carina, in foramine quo-dam fixus, quo exempto defluit aqua in fentina colleda: idemquod χείμορίΘ»» ut Hefiodi fcholiafte annorant. Suidz eftfene-flra in navi, ὃ qua cgeritur fentina. Plut. fymp. 7 probl. 1.1. Hc-fychius σύδέοον à nonnullis vocari dicit metaphor.-mulierispu-dendum.

Compofff4,^

E'vatvéov, tranquillus, quietus. ex Apoll. Arg. 2.

Παρουδιάζομαρ, idetu quod εὐδιώζομι apud Polyb. lib. 4. 7

Ὑ πεύδιθ», exp. ferenus, tranquillus, Apoll. Rhod.& Plutarch. in'Themiftocle.

EY AQ. Ἑ.ήσω, dormio, Il. A. Οὐ χο anum εὕδειν βκληφόρον auda.Ex pauló ant, τὸν οἳ eigenes Εὔδοντ' ον κλισίῃ, invenit dormientemintentorio.Aziftoph.in ΝΒ. ἀλλ᾽ 22ud pee δελοκ(» εὕδειν. Idem.in Pluto,zjz 5 κλίνης Στιζαδο ο,οἵνων κόρεων μεες ἐρ) n τὰς εὔδονζις ἐγείβᾷ-

Herodor.1. 2. ὧν& c» qst ou de ELI σινδξγε. In profa ufür-patur potiüs comp. xg eio.

(το.