e
657 Ixpe€yp. Herodot. s«3.49/ τε νὴ ὑγέρθυρῳ,€ Item ftatera. in qua figuif.vide in der. ab£75»,;. appendo.
Endusto ftabulor,ftariya habeo, diverfor, Appia. in Mithrid.
Στη d τὸ ftamen. Dicitur de planta,ut Hefych.annotat. Item pen-
. dula virg Viilispars, poll.
Xsj2tn, o8», o ftames. τῇ Πα, in Erg. Plut. de folert. an. Plat. inCratylo,8 42 xqóxlor 785 84, 2fguevoidps ftamina& fubteg-mina feutramam difcernimus. x.(ut& ftamen apud Latinos)fla qua&colu ducuntur. Apud Luc...) /, χαζώγεσει νὴ τήμοναπλώϑεσευ, ftamina nens, feuftaminá torque... Ἐς apud Poll. σῆστοιτὸν φοήκκονὰ 1 τοὶ φηρόνιο intendere ftamina, i. αἴας-οἷμ du&ta, adordiendam telam.& ὄκλωσοι γήρονες apud eundem ex tz, comi-co.& euo ἐξεσιδώθοιος Ariftophan. unde comp.23eszio»o., ut,Qosiipgvoi τολύπτη, 1. α][τεινίο, Poll. ex Soph.
Σπημίονηδεκὸς, t, φηριονηϊικὴ κρόκη» trama quz ftamini intexitur. apud
Poll.
Στημόνι(θ.) 8. ὁ, ftamineus. Theophr. de hift. pl. 1.5. c.ult.
Esponuep exp. cincinni ftaminibus fimiles; cincinni prolixi&teneri.
Στηρόνιον,$, τὸ, ftamen.idem quod zzv. Ariftot. pol.z.c.4.
Στημονώδης,, sQ», 0:2 ἡ, ftamineus, ftamen réferens. Plut. de folert.
anim.
Στηρονζομιεη, ftamen duco, ftamen tendo;ordior.idem quod euo»ient. Ariftot. hift. an.1.9. c.39.:'
Xen», s, 0, ut; sio» ζοῦς, Iupiter ftator,apud Plutarch. in Cicer.
Στον, i», ἡ» lignum in navi rectum, ftamini fimile, ut Ari-ftarch. apud Etym. docet. Videctiam Euft. Sunt qui ftatumina
à Cafare nominari fcribant. ὉΠ&«ea) φήσοις δρωρὼν 92-B1 gauiitoxi...
| EsSuidts, funtitidem ligna in nayi, quibus tabulz fuperimponun-
tur. Poll.
1325£, ὁ, málum navis: dictus ead τὸ φῆσοη, ab erigendo. Iliad.', οἱοἳ ig» φήσεινν, malum navis erexerünt Xen. Hell. 5. οὗ δὲ ταῖς γαυ-.cis αἰξόρϑυ. αὐτὸς icis, Στὸ τότων ἐσκόπῳ. ἘΠῚ ctiam inftrumentumtextorium,;e quo ftamina ducta(unt:à fimilitudine mali nautici.& ipfum παροὶ τὸ ize c4, tefte Euft, Itemipfatela: ut Hefiod. inErg. πολυδαϊδεολον(gir ὑφωίνειν. Et Od. a, νὰ alo γ᾽ ἀλλύεγεν ἐφού-φορὰν ἀγλαὸν ἱφόν.
Iso», s, τὸ, navis velum. Iliad. z. Oi οἳ ἱφὸν exezwr', ἀνά 97 ἱσίὼ συπέταοσ ων» ercéto maló candida explicueruntyela. Apud eundemHom. s£2M»& κρϑεειρέιν ἑξία, idem quod ὑφιέναμ contrahere ac de-trahere velum, fubmittere velum, Item textum, velum. Plat.inParmen.&Exod.z7.$ Hinccomp.«cia, velum implens,"unis aria. Odyfl. λ. Et; eAacisios πνοιῶς, apud Eurip. inIphig. Taur. Exponitur& paílivé, qui profpero curfü navigat,vento implente velum: quod ὃς metaph. ufurpatur apud Plaut. inCatone.
Στώλιξ, velpotius οοῤλικές, paxilli feufurculz; quibus attolluntur Πι-ftentanturque retia. Dicuntur etiam vari aut ceryi. Plutarch. in
' Pelopida, σκύλωκοίς τε θηρσυϊεχοὶς 35 φοίλιχος ἔχοντες. ᾿
Compofftaae ρόστερ eum prapafittone-Recordare anutem(Lector)
| earum qua Im ἰσήξοι dexsinms s nimirum borum compofftorum aors-
feum fecundum C9 prateritum perf. 12 acfi&a&oce fequs ff-gnaffcationem Serborum paff. 1deoqyborum duorumtemporum exempla euterdumn paf-: ένα oce afferri.
A'uQisapu, circumfto. Soph. αὐτὸν ον κύκλῳ ῥιμθύντες ἀμεφέςησον.
Α΄νθίξημε, contraftatuo,oppono, exadverfo pono, adverfarium fta-tuo. Ariftoph.in Ran. Α΄ Ἂν ἕτερον εἰ ποεέτω τὶ, xdi vize ngo ao.
Αὐϑίσαμαν xefifto, ob(ifto, repugno, relu&or, renitor, adverfor, utapud Thuc. εὐθέος es ézayes. Apud eundem, l.5. a/ngzil»
αὐτῷ& πράγ uoles quum ei res non fuccederet.
AI gauzie, ἕως, 7, rehiftentia, relutatio, obnixus. Arift. demundo.
Apud Herodian. ἐξ; αὐτισάσεως X, συφελδίω uii edes, pede colla-to&acie nonaperta. Apud Rhet. comparatio, comparatiyumgenus. Exp.& intentio. Hermog.
A'rngois iG», adverfus, ωὐτισοδκό». Max. Tyr.
A νζισοότης, 5, o, reluctator, adverfarius.
Α᾽ν]αεατέω, 9, obfifto, refifto,relu&tor,oblu&tor.Greg. Item obfifto,partes facio vel cogo, fa&iofus füm. ex Herodot.
Α᾽ντιζατικὸς, 8. δ, reluctativus, ad reluctandum, feu refiften-dum valens, vel zefiftendi vim habens. Hermog. ἀνζθεσις αὐτι-Sam».
A rneeu tu, idem quod e/nezzeo. Soph. in Phil.
Aena, furgere facio, erigo, excito jacentem. Plat. in Charmide;τὸν£ ἀνεφηστεδντ ον) aitov κατεβάλοιδμ. Sic Od.£, deus ἀναςήσεις.Item excito. i. revivifcerefacio, excito mortuum. Odyff. o, ἐδέgu αψτιςήσεις. Item erigo, extrio,ut, E] πόλιν, ὃς αὐὐιφοΐνουι ς΄-λας» ἀρὰ Herodot. Apud Nonn. οὐαςῆσοι βασιλῆα, excitare re-gem, i. c. eyehere ad regiz dignitatisfaftigium."€ Item moveo:lt» οὐεφοένου τὸ ερατόπεδον, Thucyd. moverecaftra. Item migrarecogo, fedibus pello, vel excio. Sophocles, zi e ἐξέδρας οὐίσετε 5
"Plut. in Pericle, E'aie«£: 5 ποίνίες ὐαφήσας ο“ἶ χώρας, A D lposusμόνες κατῴκισε. ἘΧροΠίτατ etiam,fübmoyeo.ut apudDem.pro cor.οὐθέφησεν oui ly) 23h Tou mis qus ἐργοισίως. Item everto, fubver-tO,Ut, πόλιν αὐώςφήσειν, quod pro ὠὐαςτώσειν fepe dictum ab an-tiquis fcriptoribus teftatur Euft. A pud Plut. πόλεις οκ βώ)ρων asa-φήσας quum urbes funditus evertiflet.:
A vica, cxurgo, furgo. Plut.in Alcib. agicepdss ev τῷ δήριω 2454»,
Ix 658Ariftoph. in Plut. ἐπὶ πμ) χύτρων la) d ἀθοέρης ἀνίσορεοη. Y. ῷ, Αὐτὸἀναςήσον ἢ) iori ξόφε Spit] refurgent. A pud T hucy α. ἀνίγυμου 228Αἰγίνης» ΧΡ. difcedo ab Zigina. ApudPlar. in Lachete, 4ve«4224οὐκ νόσε, à morbo refurgere, i. e. convalefcere. Item evertor.Dem. de falf: leg. αἰθκείδετε avo Gozo, ρα ΠῚ cftis everti.Sic, àvíex7s, everfa elt. Et, ἀνεγηκυῖα πόλις, everfa civitas.
Ανάφωσις, fürrectio, proprie furre&tio à fedili ve]à cubili, five fotueno. Soph.in Philoct.' 8In N. Tcft. frequenter ponitur pro refur-re&ioneà morte in vitam. ut Matth. c.22.&Toh.c.rr.. Dicitur ὅςἀνάφοσις νεκρῶν», At. cap.23.& 24.&alibi.Et pro re(ürrectioneàlapfu. Luc.cap.z. 8 Item everfio. Dem.Olynth.i. fedibus expul-fio velevocatio.$ Item erectio, extru&tio, ut, ἀνώφοισις d extr voapud Phalar. Sic ἀνάρωσις vito».
Αναςείσιρε(θ», 95 ὁ γα ἡ, q.d. refurrettivus, refurrectorius, pertinens adrefurrectionem,ut, ἀνασοσιμιον Mus n2A0v. Syncf. ὠναφοσιμδ» ἡμέροινες refurrectionis,apud Naz.
Αἰναφουιχὸς, 8, 0, exufcitativus, refurrectorius.
Αναφοτὴς, Se», δ, everfor,vaftator. ZEfchyl.
Aya'sw/PIEA Gs, o3 ἣν re(urrectorius.:
Aviso, 8, ὃ 12:5, verfus vel vaftatus. éxése/G» ποιξενοτιοτε ναί.TO,& ἀνάσουτον γένεσθ αι, Ἐν erti, vaftari. apud ZEfchin. Plat.& alios.item fedibus pulfus. apud Soph in Trach.
Αἰνωφουτύω, ὦ, f. ὠσω, everto,vafto, diripio. 8 In N. Teft. capitur proconturbo, feditionem vel tumultum concito, aut ad feditionemfeutumultum concito. us
Αἰ ναφούτωσις, everfio, item conturbatio.
A'vesuàbv, füurgendo, more corum quifürgunt.:
Αἰνάςημοι: τὸ, erectio, affurre&tio, velpotiusid quod affürgit& in aletum tendit. ut;Zvészg yieterra ponas que editus. 8 Itemftatura; proceritas. Theophr.& Suid.
Decorap. Α νξινισοεμο, contrà infurgo;adverfus quempiam infurgo.refifto,repugno,relu&or. Plüt.in Numa. ὠὐτονως νο ἔρωτι.
Α᾽ποινίσημι, ὃς ἀποινισεέων à, excito alicunde,vel exurgere facio. Itemerigo ad vitam, Greg. Exp. etiam, fubmovceo.fedibus pello. apudThucyd. Apud Herodot. in Thalia; ἀποινιφούνοη vd πρωτιὼν, abdu-cere exercitum.
A'murtsuues, furgo ex aliquo loco, exurgo. Chryf. τῆς κλύης ἀπανι-suidypss,de le&to furgentes. Item fedibuspellor,emigro,commi-gro. Thuc.$2223 ézavisuv. Apud Herodot. ἀστανίφοι γι 2oràτῆς πόλι..Ετ, daravisew t ἑτέρωσε. ἘΧΙ. 1. Reg. c.4. ἀπωνέρησιν οἱ90323491 αὐτῷ, caligaverant oculi ejus.. ὁ
A'savésacis; migratio. Suid.& Hefych.
Διανίσημι, excito, exurgere facio, exufcito, ut apud Greg. δανίγησιν ὁΚυρκῷ- τὸν Λάζαρον.
Διρεΐτομεο,, xurgo,:
Διανώρασις, fürrectio, exfurre&tio. Xenoph.
Ἐξωνιφηρε, excito;exurgere facio, Eurip. Item furgere jubeo,(urgerecogo;expello, ejicio. Herodot. l.i. ἐξωρέγησειν αὐτὸς ex δὲ νήσων ,Cxinfulis eos cjecerunt. Sic& apud Thuc. Plat.Xen.& alios. 9 Itemeyerto.Eurip ἐξωνωσήσεες βάθρα YAis, evertens Ilii fundamenta,
Έξου ἔταμοιεκυτσο,]οςο me moveo. Ifoc. ἐξωνγωσο φορὸ μέθης, fürgeantequam is ebrius. Apud Xenoph. in fymp. ἐξανίγατε ἐς τὐθίπω-.TU furgebat ut deambularet. Et, ἐξανίςαοθοι 6 Suxov, ἃ fedibuséxurgere, allurgere honoris gratia. Et, ἐξανίφαοθοι τὴς ὁδῷ, de viadecedere;apud eundem. A pud Herodot. ἐξαναφοόντες ἐξ ἠθέων, ἃ fe-dibus moti& exacti. Improprie& de monte dicitur affurgente inaltitudinem,apud Polyb. lib.i. Ἐ ξανάτασις, expulfio ὃ fede, ejc-&io qua loco fuo aliquem emovemus& exigimus.cverfio.Polyb.L2.$ Item refurrectio, fcilicet mortuorum.
Κωτεξα»ίγ αρ,(cum gen.) contraaliquem infurgo.apudBafil.Chryf.ἃ Greg. Exponiturctiam, non cedo,apud Plut.in Alex. ἀλλ ἁπεῖν-.τῶν χοιτεξανιτοίρδμ».:
Μετεξανίσημε, expello,&alibi fedem ponere cogo. Expon.& trans-fero fubinde.
Προεξαέγαμοη, prior exurgo, vel ante alium furgo. Dicitur& deathletis ad certandum fuo loco furgentibus, apud Plutarch. inapopth.;
Ewusttasisatag, unà confürgo,unà exurgo. Plut.in Dol. prac.
Ὑπεξωνίσαμοη, affurgo, ut ii qui honoris caufa alicui aflurgunt. Plut.in Γγς.ὑπεξωναςζοιη ase Gvrtea.
Ε΄πανίγημι, excito,erigo. Item folicito. apud Greg. item antepono,praefero. Gregor. Item praficio,apud eundem Gregor.€ Itemneutraliter, affurgo, ficut ἀνίγαριοη. Miad. 8. Οἱ οἳ ἐπωνέσησω», τ εἰ-Ὀοντό τε πτιρδρι λαῶν, honoris caufa affargebant..€[tem furgo ad-verfus, vel infurgo adverfus: idem quod x]s£arigapuon. Thucyd.lib.1. 29v Iz τῷ ῥήρερ ἐπ᾿ανέφησειν, κ inopem δὲ σαλείφων, infürrexe--runt adverfus populum. Sic apud Herodot, in Thal.& apudPlut. in Publ. In eadem fignif. ραήϊνὲ quoque capitur. ut, δόλων29 tax By Erga ut τῇ κυραότητι. g τῆς node furgo.apud Dem.de fal(a leg.£zavagzis οἳ ὁ Φιλοκρώτης, poftea furgens. Dicituretiam de rebus inanimátis metaphorice. ut apud Diofc. lib. 4.€. 85. τοῖς ἐπ-ανιραρδῥαις Lam πομφόλυξιν ἐοικὸς, εγυτηρεπίδηςaquarum bullis. A pud Ariftorel. de hift. anim. lib.2. ἐπανεγηκὸςλόφῷ» τῶν πἥερξν, criftapennarum quadam eminentia extructa.4 Aud Xen. Hell. 1. ἐπαναφοὺς ἐπὶ£ κωπειρρώροι]θ», quum confti-tiflet in tranflris. s
Ε΄πανίραμεη, idem quod ἐπανίγημι, infürgo, affurgo, emineo,(ur-$9, c: Fon:
τ᾿ παγάφαφιφ» 4. d.affurre&tio velinfurre&io. Demetr. Phal. Item
ες 3 τεδεἰ-
e ÀÀ
UHR