Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

e

657 Ixpeyp. Herodot. s«3.49/ τε νὴ ὑγέρθυρῳ, Item ftatera. in qua figuif.vide in der. ab£75»,;. appendo.

Endusto ftabulor,ftariya habeo, diverfor, Appia. in Mithrid.

Στη d τὸ ftamen. Dicitur de planta,ut Hefych.annotat. Item pen-

. dula virg Viilispars, poll.

Xsj2tn, o8», o ftames. τῇ Πα, in Erg. Plut. de folert. an. Plat. inCratylo,8 42 xqóxlor 785 84, 2fguevoidps ftamina& fubteg-mina feutramam difcernimus. x.(ut& ftamen apud Latinos)fla qua&colu ducuntur. Apud Luc...) /, χαζώγεσει νὴ τήμοναπλώϑεσευ, ftamina nens, feuftaminá torque... Ἐς apud Poll. σῆστοιτὸν φοήκκονὰ 1 τοὶ φηρόνιο intendere ftamina, i. αἴας-οἷμ du&ta, adordiendam telam.& ὄκλωσοι γήρονες apud eundem ex tz, comi-co.& euo ἐξεσιδώθοιος Ariftophan. unde comp.23eszio»o., ut,Qosiipgvoi τολύπτη, 1. α][τεινίο, Poll. ex Soph.

Σπημίονηδεκὸς, t, φηριονηϊικὴ κρόκη» trama quz ftamini intexitur. apud

Poll.

Στημόνι(θ.) 8., ftamineus. Theophr. de hift. pl. 1.5. c.ult.

Esponuep exp. cincinni ftaminibus fimiles; cincinni prolixi&teneri.

Στηρόνιον,$, τὸ, ftamen.idem quod zzv. Ariftot. pol.z.c.4.

Στημονώδης,, sQ», 0:2, ftamineus, ftamen réferens. Plut. de folert.

anim.

Στηρονζομιεη, ftamen duco, ftamen tendo;ordior.idem quod euo»ient. Ariftot. hift. an.1.9. c.39.:'

Xen», s, 0, ut; sio» ζοῦς, Iupiter ftator,apud Plutarch. in Cicer.

Στον, i»,» lignum in navi rectum, ftamini fimile, ut Ari-ftarch. apud Etym. docet. Videctiam Euft. Sunt qui ftatumina

à Cafare nominari fcribant. ὉΠ&«ea) φήσοις δρωρὼν 92-B1 gauiitoxi...

| EsSuidts, funtitidem ligna in nayi, quibus tabulz fuperimponun-

tur. Poll.

1325£,, málum navis: dictus ead τὸ φῆσοη, ab erigendo. Iliad.', οἱοἳ ig» φήσεινν, malum navis erexerünt Xen. Hell. 5. οὗ δὲ ταῖς γαυ-.cis αἰξόρϑυ. αὐτὸς icis, Στὸ τότων ἐσκόπῳ. ἘΠῚ ctiam inftrumentumtextorium,;e quo ftamina ducta(unt:à fimilitudine mali nautici.& ipfum παροὶ τὸ ize c4, tefte Euft, Itemipfatela: ut Hefiod. inErg. πολυδαϊδεολον(gir ὑφωίνειν. Et Od. a, νὰ alo γ᾽ ἀλλύεγεν ἐφού-φορὰν ἀγλαὸν ἱφόν.

Iso», s, τὸ, navis velum. Iliad. z. Oi οἳ ἱφὸν exezwr', ἀνά 97 ἱσίὼ συπέταοσ ων» ercéto maló candida explicueruntyela. Apud eundemHom. s£2M»& κρϑεειρέιν ἑξία, idem quod ὑφιέναμ contrahere ac de-trahere velum, fubmittere velum, Item textum, velum. Plat.inParmen.&Exod.z7.$ Hinccomp.«cia, velum implens,"unis aria. Odyfl. λ. Et; eAacisios πνοιῶς, apud Eurip. inIphig. Taur. Exponitur& paílivé, qui profpero curfü navigat,vento implente velum: quod ὃς metaph. ufurpatur apud Plaut. inCatone.

Στώλιξ, velpotius οοῤλικές, paxilli feufurculz; quibus attolluntur Πι-ftentanturque retia. Dicuntur etiam vari aut ceryi. Plutarch. in

' Pelopida, σκύλωκοίς τε θηρσυϊεχοὶς 35 φοίλιχος ἔχοντες. ᾿

Compofftaae ρόστερ eum prapafittone-Recordare anutem(Lector)

| earum qua Im ἰσήξοι dexsinms s nimirum borum compofftorum aors-

feum fecundum C9 prateritum perf. 12 acfi&a&oce fequs ff-gnaffcationem Serborum paff. 1deoqyborum duorumtemporum exempla euterdumn paf-: ένα oce afferri.

A'uQisapu, circumfto. Soph. αὐτὸν ον κύκλῳ ῥιμθύντες ἀμεφέςησον.

Α΄νθίξημε, contraftatuo,oppono, exadverfo pono, adverfarium fta-tuo. Ariftoph.in Ran. Α΄ Ἂν ἕτερον εἰ ποεέτω τὶ, xdi vize ngo ao.

Αὐϑίσαμαν xefifto, ob(ifto, repugno, relu&or, renitor, adverfor, utapud Thuc. εὐθέος es ézayes. Apud eundem, l.5. a/ngzil»

αὐτῷ& πράγ uoles quum ei res non fuccederet.

AI gauzie, ἕως, 7, rehiftentia, relutatio, obnixus. Arift. demundo.

Apud Herodian. ἐξ; αὐτισάσεως X, συφελδίω uii edes, pede colla-to&acie nonaperta. Apud Rhet. comparatio, comparatiyumgenus. Exp.& intentio. Hermog.

A'rngois iG», adverfus, ωὐτισοδκό». Max. Tyr.

A νζισοότης, 5, o, reluctator, adverfarius.

Α᾽ν]αεατέω, 9, obfifto, refifto,relu&tor,oblu&tor.Greg. Item obfifto,partes facio vel cogo, fa&iofus füm. ex Herodot.

Α᾽ντιζατικὸς, 8. δ, reluctativus, ad reluctandum, feu refiften-dum valens, vel zefiftendi vim habens. Hermog. ἀνζθεσις αὐτι-Sam».

A rneeu tu, idem quod e/nezzeo. Soph. in Phil.

Aena, furgere facio, erigo, excito jacentem. Plat. in Charmide;τὸν£ ἀνεφηστεδντ ον) aitov κατεβάλοιδμ. Sic Od.£, deus ἀναςήσεις.Item excito. i. revivifcerefacio, excito mortuum. Odyff. o, ἐδέgu αψτιςήσεις. Item erigo, extrio,ut, E] πόλιν, ὃς αὐὐιφοΐνουι ς΄-λας» ἀρὰ Herodot. Apud Nonn. οὐαςῆσοι βασιλῆα, excitare re-gem, i. c. eyehere ad regiz dignitatisfaftigium." Item moveo:lt» οὐεφοένου τὸ ερατόπεδον, Thucyd. moverecaftra. Item migrarecogo, fedibus pello, vel excio. Sophocles, zi e ἐξέδρας οὐίσετε 5

"Plut. in Pericle, E'aie«£: 5 ποίνίες ὐαφήσας ο χώρας, A D lposusμόνες κατῴκισε. ἘΧροΠίτατ etiam,fübmoyeo.ut apudDem.pro cor.οὐθέφησεν oui ly) 23h Tou mis qus ἐργοισίως. Item everto, fubver-tO,Ut, πόλιν αὐώςφήσειν, quod pro ὠὐαςτώσειν fepe dictum ab an-tiquis fcriptoribus teftatur Euft. A pud Plut. πόλεις οκ βώ)ρων asa-φήσας quum urbes funditus evertiflet.:

A vica, cxurgo, furgo. Plut.in Alcib. agicepdss ev τῷ δήριω 2454»,

Ix 658Ariftoph. in Plut. ἐπὶ πμ) χύτρων la) d ἀθοέρης ἀνίσορεοη. Y., Αὐτὸἀναςήσον) iori ξόφε Spit] refurgent. A pud T hucy α. ἀνίγυμου 228Αἰγίνης» ΧΡ. difcedo ab Zigina. ApudPlar. in Lachete, 4ve«4224οὐκ νόσε, à morbo refurgere, i. e. convalefcere. Item evertor.Dem. de falf: leg. αἰθκείδετε avo Gozo, ρα ΠῚ cftis everti.Sic, àvíex7s, everfa elt. Et, ἀνεγηκυῖα πόλις, everfa civitas.

Ανάφωσις, fürrectio, proprie furre&tio à fedili ve]à cubili, five fotueno. Soph.in Philoct.' 8In N. Tcft. frequenter ponitur pro refur-re&ioneà morte in vitam. ut Matth. c.22.&Toh.c.rr.. Dicitur ὅςἀνάφοσις νεκρῶν», At. cap.23.& 24.&alibi.Et pro re(ürrectioneàlapfu. Luc.cap.z. 8 Item everfio. Dem.Olynth.i. fedibus expul-fio velevocatio.$ Item erectio, extru&tio, ut, ἀνώφοισις d extr voapud Phalar. Sic ἀνάρωσις vito».

Αναςείσιρε(θ», 95 γα, q.d. refurrettivus, refurrectorius, pertinens adrefurrectionem,ut, ἀνασοσιμιον Mus n2A0v. Syncf. ὠναφοσιμδ» ἡμέροινες refurrectionis,apud Naz.

Αἰναφουιχὸς, 8, 0, exufcitativus, refurrectorius.

Αναφοτὴς, Se», δ, everfor,vaftator. ZEfchyl.

Aya'sw/PIEA Gs, o3 ἣν re(urrectorius.:

Aviso, 8, 12:5, verfus vel vaftatus. éxése/G» ποιξενοτιοτε ναί.TO,& ἀνάσουτον γένεσθ αι, Ἐν erti, vaftari. apud ZEfchin. Plat.& alios.item fedibus pulfus. apud Soph in Trach.

Αἰνωφουτύω,, f. ὠσω, everto,vafto, diripio. 8 In N. Teft. capitur proconturbo, feditionem vel tumultum concito, aut ad feditionemfeutumultum concito. us

Αἰ ναφούτωσις, everfio, item conturbatio.

A'vesuàbv, füurgendo, more corum quifürgunt.:

Αἰνάςημοι: τὸ, erectio, affurre&tio, velpotiusid quod affürgit& in aletum tendit. ut;Zvészg yieterra ponas que editus. 8 Itemftatura; proceritas. Theophr.& Suid.

Decorap. Α νξινισοεμο, contrà infurgo;adverfus quempiam infurgo.refifto,repugno,relu&or. Plüt.in Numa. ὠὐτονως νο ἔρωτι.

Α᾽ποινίσημι, ὃς ἀποινισεέων à, excito alicunde,vel exurgere facio. Itemerigo ad vitam, Greg. Exp. etiam, fubmovceo.fedibus pello. apudThucyd. Apud Herodot. in Thalia; ἀποινιφούνοη vd πρωτιὼν, abdu-cere exercitum.

A'murtsuues, furgo ex aliquo loco, exurgo. Chryf. τῆς κλύης ἀπανι-suidypss,de le&to furgentes. Item fedibuspellor,emigro,commi-gro. Thuc.$2223 ézavisuv. Apud Herodot. ἀστανίφοι γι 2oràτῆς πόλι..Ετ, daravisew t ἑτέρωσε. ἘΧΙ. 1. Reg. c.4. ἀπωνέρησιν οἱ90323491 αὐτῷ, caligaverant oculi ejus..

A'savésacis; migratio. Suid.& Hefych.

Διανίσημι, excito, exurgere facio, exufcito, ut apud Greg. δανίγησινΚυρκῷ- τὸν Λάζαρον.

Διρεΐτομεο,, xurgo,:

Διανώρασις, fürrectio, exfurre&tio. Xenoph.

Ἐξωνιφηρε, excito;exurgere facio, Eurip. Item furgere jubeo,(urgerecogo;expello, ejicio. Herodot. l.i. ἐξωρέγησειν αὐτὸς ex δὲ νήσων ,Cxinfulis eos cjecerunt. Sic& apud Thuc. Plat.Xen.& alios. 9 Itemeyerto.Eurip ἐξωνωσήσεες βάθρα YAis, evertens Ilii fundamenta,

Έξου ἔταμοιεκυτσο,]οςο me moveo. Ifoc. ἐξωνγωσο φορὸ μέθης, fürgeantequam is ebrius. Apud Xenoph. in fymp. ἐξανίγατε ἐς τὐθίπω-.TU furgebat ut deambularet. Et, ἐξανίςαοθοι 6 Suxov, fedibuséxurgere, allurgere honoris gratia. Et, ἐξανίφαοθοι τὴς ὁδῷ, de viadecedere;apud eundem. A pud Herodot. ἐξαναφοόντες ἐξ ἠθέων, fe-dibus moti& exacti. Improprie& de monte dicitur affurgente inaltitudinem,apud Polyb. lib.i. ξανάτασις, expulfio fede, ejc-&io qua loco fuo aliquem emovemus& exigimus.cverfio.Polyb.L2.$ Item refurrectio, fcilicet mortuorum.

Κωτεξα»ίγ αρ,(cum gen.) contraaliquem infurgo.apudBafil.Chryf. Greg. Exponiturctiam, non cedo,apud Plut.in Alex. ἀλλ ἁπεῖν-.τῶν χοιτεξανιτοίρδμ».:

Μετεξανίσημε, expello,&alibi fedem ponere cogo. Expon.& trans-fero fubinde.

Προεξαέγαμοη, prior exurgo, vel ante alium furgo. Dicitur& deathletis ad certandum fuo loco furgentibus, apud Plutarch. inapopth.;

Ewusttasisatag, unà confürgo,unà exurgo. Plut.in Dol. prac.

Ὑπεξωνίσαμοη, affurgo, ut ii qui honoris caufa alicui aflurgunt. Plut.in Γγς.ὑπεξωναςζοιη ase Gvrtea.

Ε΄πανίγημι, excito,erigo. Item folicito. apud Greg. item antepono,praefero. Gregor. Item praficio,apud eundem Gregor. Itemneutraliter, affurgo, ficut ἀνίγαριοη. Miad. 8. Οἱ οἳ ἐπωνέσησω», τ εἰ-Ὀοντό τε πτιρδρι λαῶν, honoris caufa affargebant..[tem furgo ad-verfus, vel infurgo adverfus: idem quod x]s£arigapuon. Thucyd.lib.1. 29v Iz τῷ ῥήρερ ἐπ᾿ανέφησειν, κ inopem δὲ σαλείφων, infürrexe--runt adverfus populum. Sic apud Herodot, in Thal.& apudPlut. in Publ. In eadem fignif. ραήϊνὲ quoque capitur. ut, δόλων29 tax By Erga ut τῇ κυραότητι. g τῆς node furgo.apud Dem.de fal(a leg.£zavagzis οἳ Φιλοκρώτης, poftea furgens. Dicituretiam de rebus inanimátis metaphorice. ut apud Diofc. lib. 4.. 85. τοῖς ἐπ-ανιραρδῥαις Lam πομφόλυξιν ἐοικὸς, εγυτηρεπίδηςaquarum bullis. A pud Ariftorel. de hift. anim. lib.2. ἐπανεγηκὸςλόφῷ» τῶν πἥερξν, criftapennarum quadam eminentia extructa.4 Aud Xen. Hell. 1. ἐπαναφοὺς ἐπὶ£ κωπειρρώροι]θ», quum confti-tiflet in tranflris. s

Ε΄πανίραμεη, idem quod ἐπανίγημι, infürgo, affurgo, emineo,(ur-$9, c: Fon:

τ᾿ παγάφαφιφ» 4. d.affurre&tio velinfurre&io. Demetr. Phal. Item

ες 3 τεδεἰ-

e ÀÀ

UHR