ο.— KA

Kapaation Os, 9) o, dimin. calamulus, paryus calamus, parva arundo.Apud Ariftoph. in Acharn. accipitur pro fpecillo yel fimilime-dicorum inftrumento,quo inftillant pharmaca in ulcera.—^

Kaisers(itidem diminut.) parvum quoddam ornamentum cin-cinnosredimiens. Eullath.

Καλωροὶς, i9». ἡ» arundo pifcatoria. Hefych. Item calamaria theca,que&graphiària. Itém vascuilac imponebatur. Hefych. Itemernamentum quoddam circum capillos,aut genus monilis; ei-dem Hefych. Quidam interpr. calamiftrum, alii acum arundi-neam,apud Diofz. 1.1. A nonnullis etiam fic dici ὃς edg/2fa,fiftu-lam,&ribit Hefych.

Καλωρεσζω,Ατιπάϊης pifcor: unde καλαμεσυτής,Ρίίζαεου, απ arundine

. utitur. Etym. Vide& in καλώρο, quod fequitur.:

Καλαρέστη), eprum quoddam ex calamis aut materia hujusmodi, innàyigiorum oris.five extreraitatibus, za 7 ναυτικῶν dicebatur, utfcribit Euftath.

Καλώμη» ἡ, ftipulà, culmus. Theocr. idyll.1o. E'« καλώροης ἄχυρονSEM τη σδὲ εοόλισο. Synef. in ép. pene WeoxadMuuie τὸ λήϊον. EtLyfias, ἐπὶ xaAd pas 208», q.d. in ftipula arare, de malo ὃς avaroagricola.Theocr. fchol.(ic dici ait partem que cum fpica ampu-tatur,& quod inamputatum in terra relinquitur. 6 Item metaph.corpus fene&tute confe&um ὃς quat arefcens, τὸ“ἢ»εότη]ῶ» λιτό--λειμορίφο. Od. ξ. ADM gums καλώροζω γε σ᾽ ὀΐομοου! ἐἰσορόωντοι Γιγγώσκειν.Àb Euftathio Iliad. τν fic ctiam dici cadaver hominis interemptiannotatur. s iS ι

Καλάριώομοοη, duet ftipulaslego. Plut.in apophth. ον» ο θέαho Ασίουν, ἐγὼ 5 κοιλάροῶμοη, ego ex Afia[tipulas duntaxat colligo.Item fpicilegium facio, fpicas colligo poft meffores. Euftath. exrhet. lex. interdum fignificat meto: utapud Chryfoft. de facerd.Ttem racemorum reliquias colligo, racemo. Hier.c.6. fignificatetiam, oleas relictas colligo. Deuter.24. Item metaphorice fpo-lio poft alium.

Κωλαμητεὶς, iD», ἡ» quz fpicilegium facit, qua fpicas legit. Hefych.

Καλωροήτρίου ἡ, idem. Plut. in lib.an feni capeff.refp.

Κλαρκ», ο, ov, q.d. culmarius, inter culmos feu ftipulas verfans:ut locufta dicitur uerus καλεριήσ, apud Theocrit. idyll.io. quzinagris& inter ftipulas habitat. Kaaeejz pro κωλόροη vulgusdixiffe, teftatur Euft.& fchol. Theocrit. Et; καλαροῖον Euftath.eft etiam Tel 940» Buiaisty. i

Καλαμοῦω, meto: unde κωλαρσύτὴς, meffor, apud Theocr. idyll.s.Item pifcator, de qua fignif. vide(upra.

Compoffta: ac primm ex qaas

Oussté Aiii», paucos habens calamos.

OAociéAoxpA uio», indo&tustibicen per fcórmmaitadictus. Euft.

Παχυκῴλαρμ». craffo affurgens calamo aüt culmo.

Πολυκάλαμ»» q.d. multicalamus, multiplici calamo affurgens:

Ἐχρδόλαρμ», 5, o íegmentum five affulà ex calamo fiffo. Pro eó-dem dicitur& σπιν δοελμὸς» apud Dio(c.& Ariftoph.

Compoffta ex καλορολομι,

Ἐκκαλαροξομο, Bua,» fpicilegium facio. Et metaphor. avtllo, utexp.fchol. Ariftoph. in Vefp. Quidam exp. tanquam arundineexpifcor. ux:

Ἐ-πικαλαρρΐομεεη, ὤμοι, poft alim vel alios(picilegium facio. Itemmetaph. poftalium vel alios fpolio, fpolio bonis quz ab aliis re-li&a(unt. Luc. in Toxar.

i;

KAA AZIPIZ vcefis linea ad talos demiffa; ZEgyptiis& Per(is inufu. Herodot. lib.2. ονδεδύκοσι 3 κιθῶνας λινέες“ἱρὰ τοὶ σκέλεος Svoxa-γωτὰς, Us κωλέεσι καλασίθης. Hefych. eft tunicalato clavo infignis.Idem καλασίθετὣ dicitradit τοῖς 2o5,i-fimbrias. 73^. A χωλάω, de-orfum mitto: nifi yelis à καλὸν δε σύρω, quod elegansfyrmate: eftenun fimbriata.

ΚΑ ΛΑΥΡΓΤΙΣ λιθοέργορθ», fpuma argenti ex puro argento, ut eftapud Diofc.l.5. c.102.

Χ.Α A E'O, Fut. έσω, P. κέκληκα, voco accerfo. Iliad. δ, κωλεή κρείωνΑγομέμγων. Plato in Charm. ποῦ, ἔφη,«M Χαρμιδίν. Xenoph.καλεῖν σε ἐπὶ δέίπνον. Pio quo Homerus etiam dixit fimpliciter,x2A&», Od.A. ποντες 90 καλεῖσι. Demofth. καλέν ἐς τὸ δικογήΡκον,yocare in jus. Et fimpliciter, καλᾶν, proeodem: Dicitur& κἀλῶνalà diulo ὁ ἄρχων, vocare litem, citaré litem.€ Item invoco, im-plero, apud Demofth. Sic Ariftoph. x9^49:5», invoca Deum.$ Item voco, i. nomino. Iliad. 2. Tovg E'»rwe καλέεσωε Σκοιβζφίν-ue. Dicitur&, καλᾶν ὀνορ(φφὶ» appellare nominatim. Ciceroapud Aratum interpr. fignare nomine yero.

Καλέομου, 8; vOcOt, accerfor. Item nóminor, nomine appellor.Luc. in Hermot. καὶ τῇ ρεητοὶ me ποτ΄ ea^, quocunque nominevocabatur. Dicitur€tiàm, xa^2524 τῷ, vocor iftud, i. nomineifto vocor. Plutarch. in Galba, ὡς ἡμέρως καλέτοη Konzzee; qui diesACafare appellantur. Interdum zaa£zaq fignificat, ita vocor utfimul fim. 1l. 2; ἕνεχ σὴ ττρφηοιτις κἐκλημεή. Apud Ariftoph. dici-tur aliquis δίκη xs2222924, i. vocari feu citári. Item fignif. mediapro xaA2,in jus voco. Aviflgph. xaA£uat Στεεψιάδίω ἃς vl) ἔνζω τε35 νέων. Sic&capud Plat. de leg.:

Καλήσωρ, ορ», ὁ, cpitheticaos dicitur ὁ κησυξ, ργᾶςο. Il. v, v.576.

Κλῆσις, suc, ἡ, vocatio. Xenoph. 42 κλῆσιν E Kps ἥκεσεν. Itein vo-catio ad coenam: apud eundém infymp. 5 Itém vocatio in jus.Ariftoph.& Ammon. Eft etiam, appellatio, i. nomen;

bdKA 690

Κλητὸς, vocatus, accer(itus. Tiad.z/AXV ὀγετεκλητὼς ὀσρμύοιδμ. A pud4Efchin. κλυτὸς» exp. invitatus.

Kg», vocandus,. Plat. polit.| αι. E à

Κλητικὸς, wi, 9», vocativus, appellativus: ut; κλητικὴ elders, cafusvocativus, apud Gramm. Item ingocatorius: Ut,«ληδηρὶ ὕμονοι 1quibus deorum fit inyocatio.

Κλήτως, op», ὁ, Vocator, accerfitor,qui vocabat ad convivium indomibuspotentum. Luc. Item quivocabat in jus, vel teftis eratvocationis in jus. Demoófthen. cóntra Energum, οἱ«λήτόρες μύεςμϑερτυρήνοισι. Exp. etiam, przco: item nuntius, teftis. Helych.

Κλητὴρ, ip», ὁ, vocator: fed peculiariter apparitor, qui in jus vocat.viator, ftator. Item anteftatus, is quem anteftamur quum licutdiem dicimus,teftis vocationisin jus. Demofth. ac; Νεκφορα»»&Ariftoph.inVefp.—.:: f

Κληταύω; in jus voco;diem alicui dico;vàdor. Demofthen. pro cor.τίς ὅν οπιλήτσυσεν ἡμος Item teftimonium denuntio, i. hominidiem dicoferendo teftimonio;hoc eft;ad judicium evoco ferendigratia teftimonii. Demofth, contra INezràm. κωλῶ d[ l'e/zraeyoyὑμοῖν, 16 ἄν κοΐξω μιφυρτυρξϊν» ἡ ἐξόμονυ od«T. τὸν νόμο», ἢ κλητσύσω αὐτὸν,denuntiátione teftimonii obítringam. Jtem teftis(am in jus vo-càtionis. Harpocr. T:

Κλητόζομοη, in jus vocor, velteftimonium mihi denuntiatut. ApudAriftot. in probl. zuratieoX v] disloo, exp. in jusvocari.

Κλήλῥο, nominatim. Ili. Hinc( decozzp.) ἰξονομιικλήδίω, pro coder.

Κικλήσκω,(apud Poetas) idem quod«eA2, voco, accerío. Odyti:;ποτ κικλήσιε σε πιοιτὴρ uds ὀφρῳ m ἄπη. Interdum eft ἱκελρῶς 49:243ut Iliad. i. Ιζικλήσκσ- ἀῑδόν τῷ Pmogvito Περσεφόνείοιν. Item nominosutzteXo. Od. ε. Ὀὖτιν δὲ pec κικλήσκσι, Ὁ KT

Κικλήσκομεο, dicitur pro κιελήσιω, i. voco. Iliad. κ, Item nominor.Odyff ο,

Compofrta ne primtisa cus prepofeeiose.

A vaste, à; inctamo, altavoceappello feuvoco. Plutarch. in Cic.στωτῆρ κεσ du) ἀναπρλών των d? ποοτείδο.. Xenoph. Ραά.3. ἀνωκοιλῶνατες T σ0εργέτδω, τὸν αὐδρα τὸν dv. Ttém fimpliciter voco, appel-lo,nomino. Thuc. l.1. ονθτοῖς ἔπεσιν χοὸς Qvae A6. Item invoco:Item revoco."Thucyd. lib.r. τότε Y αὐτοὶ τοῦτο: ἀνεχοίλεσουν οὐπόν.8 Item farcio, rependo: utapud Chryfoft. ad Rom.rr. οὐκ ἐογάτηςπούλης στεύσεος ἀνακριλέσση sois(lus, integrum cextamen reftaurare;& offenfionüm noxam farcire.

Δ΄γαπρ Ἀέορεη, Stt, idem quod ἀνάκαλέω, inclàmo. Plut. in Galbaἀνοκουλέμϑμοι Kaaztog,alta voce vocantes. Item inyoco,imploro:Plut. ὀνεκάλθ Ὁ Τοὺς ἐξεννύας. Item revoco. Xen.in Cyneg.2axeλβδ τοὺς κιιώας. Sicapud Bafil.& Diofc. Itemeyoco& receptuicano. Ῥίράου5,ὀνεκωλέθευν τῇ orm fi τὸς gpaisones. Item reyócóab exilio: ut; τὸς c» varepopAons dyes dp. U Item réparó, τὲςcupero: ut apud Suid. exaxeA Ge eq τοῖς τῶν eroe oro σὐνοίας,benevolentiam fubditorum recuperare. Exponitur etiam,emen-do,farcio.rependo: ut apud Plut. in Sertor. àvexaA&v gd) Μαρίῳgáa,labantem reparabat. 8 Item paff. alta voce inclamor. Itenirevocor;apud Herodian. Item reparor.(arcior;inftàuror. Gregor.

Α᾽νώκλησις,$us, ἡ» inclamatio; appellatio quz fit alta yoce. Item resvocatio. apud Plut. in Fab: Item revocatio ab exilio: ut, 2e4/4-pO» το ἀνάκλησιν.€ Ytetn evocatio& inyocatio quz cantufit,apud Plut. de Arione. Itera imploratio ὅς invocatio in auxilium,apud Thucyd.lib.z.€ A Suidaexp. fimpl. compellatio& allo«quutio.

Αἰνάκληϊῶ.. revocatus. Dionyt: Ad

ΑἸνάλχληζκὸς, inclamatorius. Itém invocatorius. Plut.in Lyc. àv&-κληίεκοὶ Moos αυθὸς ὁμόνοιαν, fermones apti ad revocandum in con-cordiam. Diofc. ἀνωκληζικὸς 7 καζϕερομδῥων, excitatoriuseorüm ὦquifopore opprimuntur. Item revocatorius; revocandi vim hà-bens, excitatórius.

Α᾽νακληδεκὀν, fübft. fignum quod dàtur receptui, clafficum Tecéptus.Plut. in apophth.&probl.

A vánMug idem quod ἀνάκλησις.πετη pars cantus; qui etiam οὐδύσι.μον dicitur. Iulian. Caef. Iamb.:

Decorzp. δΔυσωνάκληἠθ»; revocátudifficilisnon facile revocábilis.

Ε’ποινακὸ λέω, ὃν idem quod ὀνακαλέοτεγοςσ.

Εἰ πεινακαλδρο, pró eodem. Euftath.

Εἰ πεινώκλησισ) revocatio. Gal. ad Glauc.

ἘΕὐωνάκληϊθ», tevocatu facilis, facil& revocabilis.flecti poteft& ab irarevocari.

Εὐωνωκλήτως, ΕΧΡ. συλοποι)ῶς. Suid.

ΑἸ νακοιλέω; ὦ, viciffim voco feuinyito.

AE eium, revocamen, revocatio.

Αἰ ποκἀλέι,& vóco;appello, nomino 3 Dio καλῶ. Xen.2ey ic Gato Ad.inertes vocabat Et cum gemin. accu. apud eundem. ΕΠ το.voco. Xenoph. Ραᾶ.Ι. τὸν Κύρον ἀπεχβλή. Item interdico, vetoAriftoph. in avib. Σσοκεκλήκαρδρ Διογγυξῖς θεὼς μηκέτι γε τν qubo

μπερῶν πόλιν, interdiximus diis céeleftibus tranfitu urbis noftra.

Α’ποκλή][ῷ», vocatus. Polyb.

Αἰ ποκιελἤσκω, ay oco, idem duod Χσοκωλέω.

Εἰ γκαωλέω, à, accufo, q. d. in jus voco obaliquod criméri, interdumabfolute sut apud Demofth.«σος Dogg, Er ἐγκαλῆνες, τ᾽ ἐγκαλά--ιδμοιὑφ' ἑπέρων. Yterdum dicitur ἐγκαλῶ σον φϑοδοσίων, appello tede proditione.&;kyxaAos σοι-σληγῶνιασο tecurn injuriarum ob ver-

.bera. ApudIfocr. exe Εὐθιμόνν, ἐγκαλᾶν γρίφ», exp. petere debi.tum, Dicitur& abfolute, ἐγκώλᾶν mn, litem alicui intendere: utapud Liban.csex^d τοῦ Φερχείωνε, Dicitur ὃς de quavis accufatione

extra

Ítém qui facil?