M

4

il

709. KA KA“ο

Vicar χιτῶν, apud anatomicos dicitur tunica(eumembrana,|,&iv? etiam exponitur Zvoxíiz1G-. Vide&in comp. à Σκούρα.quz cuci calvariara ambienti fübje&a eft. Vtitur ὃς Plutarch. in

ποκαρόω,[οροῖς leniter afficior feu quadantenus. Diofc. l4.Numa.

Yloiuxoo y», mulia habenscapita. Eurip.ρόσκρων, capiti adjun&us. dΠρόσρρανο», iden quod σξοσκεφάλαιον, cervical, pulvinar. Pro quo

aadantentis, Mic.^de eK A'PILAL, ej, putantur effe vermes qui oleis innafcuntur. ApudTheophr. de cauf. pl.1.3. ο.2, τοῖς volore ἐπὶ"E ἐλαεῶν τοὺς dire pi^»ioX. ubi tamen quidam legendum(ufpicantur zdpezs.

Dores dicunt ποϊέκρονοντ utapud Theocr. idyll.i. KAPUATA, ani faltationis genus. Athen.lib.t. οἱ ὠρχῶντ πω καιρ-Τουρόκρῳᾳνθ», tauri caput habens, quitaurino capite eft. Eurip.in|^74» καλερδύζωυ, ον τοῖς ὅλοις. Qua defümpta(unt ex Xen. initioOrelle. lib. 5. Anabaf.TeixouvO, triceps. Soph. KA'PHAZOZ, 5,6 carpafus: exvenenatorum medicamentorum

"Tgixearor, promontorit nomen. Xen. SN numero. Diofc.].6, c.13.& Ρααὶ. ZEgin. l.5. c.43.

Ὡλέκρρνον, κ, τὸν quafi ὠλενόκρῳ»ον, caputcubiti eminens& protube- Ο-ποκάρποισον,(decomp-) ὀπὸς καρποσ, füccus carpafi. Gal.l.r. dean.rans, cubiti pars gibbera, apud Ariítot. τἰάοτ.& Z x7 τόπος l1. c3. ex Archigene,:

Ὡλεκρωνίξῳ, cubiti gibbero ferio. apud Poll. στ ΠΩ ο ο τν

KAPIIHZION,s, τὸν carpefium: feftuca tenuis,(urculiscinamo-

KAPÍNAT, dicebantur mulieres, quz defunctos infunereprofe-|^ mifimilis,odore 8 9, fcd valentiore& magis aromatico. Duploquebantur cum plan&u& lamentis: quoniam exCariaoriundz|| pondereprocinnamomo ufurpatur à Galeno. Serapio, Avicenna,erant. Hefych. atque Arabes omnes, cubebas effe dicunt. Sunt qui crediderint,

TM——————————| ἐξυμυρσίνάν efle. Plura videapudGalen. fimpl. medic.|.7. ὃς de an-

KAPKAIPQ,refono;fonitum edo: velietiam,;pulfatus vibro ὅς tre- tidot. Lt. δε]. 1. 3«τόσες,

mo. ut ll. χρύρκοιοε 5 γοῖω πόδεοσιν Ορνυμϑέων ἄμυδες.

ΚΑΡΠΟΙ͂Σ, 8; ὁ, frudus. Generaliter de quarumlibet plantarum:fru&u dicitur. Od. s.(de fru&u olearum ὅς ficuum.) Των ὄποϊεκαρπὸς Ἁηόλ Ἱ. Et, καρπὸς?v*ens, apud Hom.& Hefiod. quicquidἓ terra provenit. Theophr. hift. pl. Lt. c3. καρπὸς dp ἐφὶ τὸ συ[κεί-.

νον στέριο HO P αδικαρπία. Sumitur& pro femine, apud cun-dem.Item metaph.utilitas;emolumentum. Herodian.l.3. ἐσὲ ΩΣνύκης"às ὃ κωρπτὸς οιὐτοῖς αἰδιγέγνηϊ.€ Item jun&ura manus cum.

KAPKINOZ, five xaexiy-, s, ὁ» cancer. de cujuspiftis generibusvide Ariftot. hift.an.L.4. c.2. Athen. l3.& Plin.lo. οτι.(^ Suntqui ita denominatum dicant egg τὸ γαργαίρειν, Δ᾽ οὶ τὸ πσληθίθ. ἢποδῶν. Ἢ Eft etiam fidus hoc nomine ex duodecim zodiaci fignis,apud arat. eos ο],"zd καριείν» i. 6 Irem cancer, morbi genus:de quo vide Hippocr. Alex. Aphrod. Gal.$ Καρχύνοι, dicunturoffa duo jugalia, que prope tempora ΗΝ Poll. lib.z. cubito. Ariftot. de part. an. t. ἄρθρον} χερὸς 1o βρωγίον», καρπός.$ Item: καρχύνθ», cancer: vinculi genus, apud Gal.lib. defaíciis|^ sunt tamen qui pro vola accipiant, apud Hom. ll. e, iz? καρσπεῖfaícia in plures partes fciffa, cancrorum pedum fpeciem referens. ἄρῳ Agile E hae δεξιτερίώ.(τς4 Eft δὲ calceamenti genus. Hefych.& Poll.&

Kaguia!ys,$8», ὁ«ή, cancro fimilis.vel qui ἃ cancrorum genere eft:Wt, τοὶ κωρκινώδον apud Ariftot. lib. 4. de part. an. qu ἃ cancrorumgenerefunt, Sic, καρκινώδη n, apud Ῥϊοίς, ulcera quz in can-crosvergunt. Et, καρκινώδης ἐκδ», apud Alex. Aphrod. prob. l.1.quzít. oz.

Καρχινώδες, dicuntur animalcula minutis cancris fimilia; colore ful-vo,quorum meminit Aet. 1.2. c.139.

Kagniviov, 85 τὸ, parvus cancer,cancellus. Ariftot. hift. an. 1.5.

Καρκωξαχ, cancro tentari& infeftari, apud Hippocr. Alii XL 2X AVE OSvolunt dici plantarum radices, que cancri inftar divaricatis&inlatera difperfis fibris vel capillamentis terram apprehendunt, ᾱ-pud Theophr. fzpé.

Kageivaup, τὸ, idem quod καρκϊνίθυ, cancer morbus, apud Diofcor.lib.i:&2.

Συ]καρχινδῶς, dicuntur frumenta, quum radices agunt. Pherecr.

DeriGata ex κωρπὸς, frudius,

Ἱκαρπόω, ὢν fru&tum offero. Levit. c.2.

ἹΚαρπόοροη, 8j fructum percipio, fruor. Theophr. hift. pl.lib.4.-xaqmüoX ονισωτὸν, fruétum anni percipere; velelicere. Apud De-mofth. xem gx το αὐτῶν, frui fuis rebus. 51ς, χοιρπϑαχ ο ολίω, fruiotio, Synef. Item confequor: ut, xzezoX δύξων, apud Dem. SicXen. D:ed.8.:4 o» τώτων teenSpo, ἀσφώλειοιν ο σὔκλειαν. Exponituretiam aliquando, ufumfruétum percipio: ut apud Demofth. in,Aphobum., ἐδῶκεν ἐσδοροήχονίξο(ενᾶς xeemaceoX. Item exhaurio ὅςconfumo. Demofth.(de matre ZEfchin.) καρπε/δῥη τοὺς T nguiM» οἰκίας. Dicitur etiam de malis: utapud Ariftid. καρπᾶοῖς τὸxeng ih 3 αγαθῶν. Apud Lyfiamin apol.r. xeterr&o τοὺς d πόλεωςσυμιφοροὲς» frui calamitatibus reipubl. i. ex reipub. calamitatibusfructum percipere,& fua commoda comparare.

| Κώρπορο»» τὸ, fructus qui percipitur, quzftus. Hefych. Item oblatio,victima,feu hoftia. Exod.29,& Levit.1.cap. Exp.etiam, poffeffio,feu poffeffio exquafru&tum δὲ emolumentum capimus.

Κάρπωσις, εως, ἡ, fructuum δὲ commodorum perceptio, ufus rei fru-éuofus, q.d. fruitio. Xen. Pzd.4.

Καρπώσιμῶ», 9» 0355, ex quo fructuscapi poteft. Item frugiferus,apud Athen. lir.:

Kemp, 9, ὃν fru*tiferus, feu qui fru&tus gignere folet, aut aptusadfru&us edendos. Theephr. hift. pl. L.5. c.3.

Καρπίζω, fruétum colligo feu decerpo. Item generaliter, decerpo,demeto aut colligo. Diofc.1.3.c.37. καρπίζεσι adu ον θέρᾳ.

Καρπίζομω, idem quod καρ πόοροοι, fructum colligo, apud Thucyd.& Athen. lib.6. Item defrugo, i. fructus feu fruges confumo; ὅςη. d. fru&us feu fruges exhaurio& exinánio."Theophr. de cauf.pl.l4. cap.9.:

Kagrric pis 85 δ. ΕγιξειςΡετοςρτίο, ufüsfru&us: idem quod κάρσωσις.

Item defrugatio, exinanitio& extenuatio quz nimia defrugatio-didit. Apud Diofcoridem, xcov ἐπιφέρᾳ expon.gravitatemfopo.| πετ. Theophr. ibidem.::remqQucaffert. Apud Apoll. Arg.2. z229» δὲ ιν ἀμεφεκώλυψνε Πορ-| Καρποζωνξ. σύσεν, idem quod καρπόομοι ὃς καρπίζομοι, fru&tum perci-

KAPN&Í OZ, Apolliniseftepitheton: forfanà Carno,lovis& Eu-ropzfilio,inquitHefych..?

Ἱάρνειο, τοὶ, facra Carnia, feu ludi Carnii, qui agitabantur in hono-rem Apollinis Καρνίν: apud Athenzumlib.4. Pro codem xee-vea, metri gratia, dicitur x&ersa, apud Theocr. Idyll.s, τοὶ) κοίρ-νεο κ δὴ ἐφέρπῳ.

Kagvseouappellatifuerunt coelibes quidam, minifterio Carniorumfacrorum deftinati. Hefych.

Ecc cll capu ο p See

KA' POZ 5óÍoporcum gravedine, marcor; veterni fpecies, fe-

cundum quofdam. Galenus Methodi lib.13.«269007 βαθείας di-

ftribuitin 22v szias ὃς χούρες& καΐρ γος. Item generaliter, fopor:

ut Herodian. l1. σύέως) κῴόρ(θ. ἐπέπεσεν eu) mel, ἐς ὑπνόν τε καθελκό-ιδ»,"mà καριώτις muore οἰηθεὶς, ὠνεπτοιώσοο!», atque in foporemprolapfus, quum id exlabore accidiffe opinaretur, quieti fe tra-

QigsG-. fchol. exponit σκότωσις, q. d. obtencbratio. A Bud. εχρο- pio, fraor ut κωρπαῦειν χώραν. A pud Poll.

nitur ctiam, crapularis redundantia. Ariftot. inprobl. 7 κόρον yj| Κωρπεία» n» fru&usperceptio; ufüsfruétus; idem quod κάρπωσις ὃςΤίω xeu Mun ποιᾶ.(5^ Deducitur«eg, caput; quod capiti igravedinem afferat. 8 Item,z426», vel κόρον, herba, quz offici-nis caryi, vulgo c£ez$z. de qua vide Diofc.l.3. Dici etiam, κώρεον,Αξεῖο, ὅς xdesor item xdgvoy, annotatur. Item καρναξώδιανα Sime-one Sethi.

Καρέ, 2, foporem cum gravedine affero, marcorem induco feu ve-ternum. Gal. Apud Ariftot. xze£aX zz? βρονθῆς, alto grayiduc fo-pore corripi. RS

Κάρωσες, q.d. foporatio, 1. atus ipfefoporem illum inducendi. Ex-ponitur etiam, fopor. 1 2

Κορωϊεκὸς, e, o foporiferfoporem inducens qui«Ze» dicitur. Expe-nitur etiam;gravedinem afferens. Gal.& Diofc.

Kagahze](ve xacmhats) δρτηθάσ, quas ὃς ληδπερλικοα ὃς δὐτοσυληκῆ-καὶ» fant rami duo arteriz magnz, qui(üb clavicula divifi juxtaafperam arteriam, unà cum yenajugulari in caputferuntur; ficàveteribus medicis dictz, quód vinculo€xceptz, carum, lethar-gum ὃς apoplexiam inducant. Ariftot. hift. an. lib. 3. Aretzusacut. morb. lib.2. cap.11. Galen. inlib. de ufu refpir.: Alex. Aphr.probl.lib. 2. M

xep7ncM9s.:

Καρπέῖον, t τὸ, idem videtur effe quod καρπὸς, Poll. ex Απζξορ]ι,Apud Nic.in Alexiph. afe» καρτᾶον, idem quod σίδη.

Cozapoftta.

AGgáneten Q»,5,0: ἡ, molles& delicatos fru&us fereris.

Αγλασκαρπῶ», fplendidus fructibus, quosfert: vel fplendidos autpulchrosfruétusferens: ut, ρηλέοι ἀγλαόκαρποι, apud Hom. Et;Die» ἀγλαόκωρπον, apud Nonn.

icis; femper fructum habens, perennes feu perpetuos fructuserens.

Ακαρσ», infru&uofus. Theophr. ο qve Gívfs τὸ ἄῤῥεν ἄκαρπον. Itemgeneraliter, inutilis.

Αποζπία, ἡ, infruétofitas, fterilitas: ut, ἁκαρπία γῆς.

Ακορπέω, ὦ, finefru&u(um, infructuofus ὃς fterilis fum,fru&tum nongigno feu fero. Thcophr.

A xen, ex quofruétus perceptusnon eft: ut, χώρες àxeemulQ,apud Soph. exquanemofructumpercepit. Λο

Πανακαρπῆς,(comp.) omnino infrugifer& fterilis.Nicand. in Ther.

Α΄κρόκαρπὂ», ἴῃ flammitate fructum habens, in fumma(ui parte(cucacumine fructum edens. Theophr. hift. pl.1.1. c.23.

AM Gxaes GO», vanam feuinanem habens prolem. Hefych.& Etym.

A uguigoxeem&-, nigrum habensfructum: dicitur de flore ferule,apud Theophr. l.6. 2.

Compoftza.Νῶκαρ, dormitatio, fegnities,torpor, veternus,fopor: quafi£ κά-quai, ut tradit(chol. Nic. in Ther. v.189.. A Suida ὅς Etym.adje-. Gg 4 Α΄μίπι-