Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

715 KAΚΑΤΑ, prapofitio varias habens& conftru&iones& fignificatio-nes. Cumgenitivo fignificat, adverfus, in: ut, Ay» XT Medis;oratioadverfus Midiam, velin Midiam. 4 Exponitur de,: utapud Herodot. x7 τείχει. κέτω ῥίπτειν, muro pracipitare, vel demuro. Sicapud Homer. Bae xp πέσεης. q Exponitur de, inalia etiam fignif. pro a8: ut apud /Efchin. πολὺς 3 ἔποην» Lo χῷT ἡμετέρς πόλέως. Sic Demofth. x20 ὑμῶν[κώμιον» pro eei ὑμῶν.4 Sepéexp.in: να 299vos sputo πήξας. up in terram fi-gensoculos. Sic dicitur, XV x9jpus ποήειν, feu sopore) 1n maxil-lam percutere. Et; x νότα ξαίνειν, apud Demofth. Sic, x7 γῆς πί-aav, Alex: Aphr.in terram cadere. ὅς χρτέχειν Μοτό m«κεφαλής,Marci 14.in caput ἰλίως effudit. 9 Item sp ubt; γῆς M ττῳapud Ariftoph.fub terrani mitto. Kefuper: ut; T pas ὑδὼρ,feu κορῶν, aqua fuper manus; apud Ariftoph. 4 Κατοὶ, per: utOdyff: ζ. οἱ δ᾽ Αρτεμις oi κουτ᾽ tos ἰοχέωρῳ. Sic ACtor, cap.9.39.0 ὅλης T Γκδοίς, per totam Iudzam. Et,x?«ξαπέζης nona diσεις, apud Ariftoph. per menfam. Item cum verbo jurandi figni-ficátionem habente. Lucian. οἱ x9 κανῶν, τὸ ἀγοίνων, τὸσλατείνωνἐπώμνων. Cum dat.( raró,& apud folos poetas.) ut; xw ὀρεσφι,τὰ moatibus,& demontibus. Apud Hefiodum, x7 δὲ eQi xsho-yb» Αἰμ' ἀπελείδετ' toe Qs CXp- ab; pro ἀπ᾽ αὐτῶν. Cum accuf.(ápudPoctas,) in. Vtll. τ, ἀλλὰ κατ΄ αὐτὰς αἰὲν ὅροι» intüebatur in eos,

τὸ ἐπ᾽ αὐτές. Il. A,«7 cslG- βάλε ὃν, pércuffitin peus.$/Itempro ον:ut Odyff. EX xy ῥωπήία συκνὰ» prO» ο πυκνοῖς invirgultis, vel inter virgultá: Sic Demofth. x? vio ἀγρροὲν, pro ον

- 5*^

ἀγορᾷ, in foro. Thucyd. lib. 5. mi κατ ην ὑτως ήν,quz gefta(untapud Ambràáciam. δίς ΠΟ.2. κῷ al) νόσον, prO c» τῇvéco,in morbo,i.tempore morbi. 6 Pracedente articulo exp.ad;velin: ut; τοὶ x? τίς πόλιν, quz in urbe aguntur, yel quz ad ur-bem η Ifocrat.ào did mea AO T κα το) μεσικίυ,εο-rum quz ad muficam pertinent; i. preceptoruni mufices; apudPlat. in Axiocho. Sic&apud Plutarch. in Galba; vuez(z τοὶ x7 7Τάλξων, hzc funt quz ad Galbam pertinent. Apud Greg; καθ᾽ἡμῶς, dicitur pro, ἡμέτερθ», nofter: ut, ted ἡμᾶς οἰκερδῥη» no-ftrum clima, noftraterrahabitabilis. Kzzz, circa: ut, οἱ καθvarspopzlo? νόμοι, leges qua funt circa exceffüra,apud Ariftotel. po-lit.$. Κατοὶ, ob, regione: ut;«94 207sAu&s σοι Aég4 ob oculostibi dicit, i.in faciem; coram. Sic, x? βορέαν ἑεηκὼς, Thucyd. ob-verfus Borez. Iderü lib. 2. κε χου Κεφαλλζνία X A χφρν αν ίον.[π5terdum in hujufmodi locis exp.ad, aut verfus. Κα τοὺ,& in aliislocisexp. ad: ut, 47«42:6», ad perpendiculum:&; x? Ao; adverbum, Plut. Et,sez ἀκόνα 9εβ γεγθόη) à ἄνγρωπίθ.) Philo ruri-do, ad Deiimaginem. 6 Kas,per:ut x9 Τὸ store, pro, ης:Z cius, Ariftoph. Sic Χεῦ.θηρᾳτεθ» x? πόδας, per veftigia:At, XT πόδει δεεξετείζειν τὸ 2e euo, textum fcripti pedetentim; οἵ-dinatim, ac fingulatim excutere. Demofth. in epithet. μόνο; dispio", τὸ VT. γῶ, ve κατοὶ Seien. Item κρυτοὶ oiv, per omnid;pro;in omnibus. Thucyd.lib.7. Aliitamen exp. z«vzA2s,i. pror-fus. Item xezz per: eo fenfu quo dicitur aliquisper fe aliquid fa-ccre. Demoft.ad Philip. epift. αὐτὴ) 190. αὐτάν ἀδῥενής ἐξ. Sic apudXenoph. Hellen. 1. δὐτοὶ χαθ' οὐὐτὼς, ὃς, 3 ἄλλων, opponuntur.4 Interdum«zz diftributioni adhibetur: ut Πίαα.β. Kev ἄνδραςο) φῦλα, κοζὶ Φρήτεως, A oet tssivor ordina viros per populos. Thuc.1.3. αὐεχώρησιιν 1, 0s? ὑϑησευν stool πόλεις, digrefli funt 1n fuara quifq;civitatem. Κατ ονιαυ(», pro, xed' ἔχοισον cyiew G», fingulisannis,quotannis Etgz? uz, apud Demolfth. pros«e4£xesv Los ptoquo Plato dicit etiamsxeze μᾶρας, fingulis menfibus, per fingulosmenfes. Apud Ariftoph. κατ᾽£z Gin fingulisverbis. Sic dicunt.καθ᾽ vot vel καθ᾽ ἕνα fecto, Vel κοιθ᾽ ἔκαφον, pro eodem: ut apud Plut.de virt.mul. καθ᾽ ἕνα T Γαλωτῶν πειρεδίδε σφωγησόμδμον, ingulos εἴα-debat interimendos. Demofth. κατοὶ pian x δύω Az μεξάνων η συαςbinafque. Xenophon. zz£& καθ᾽ ἐν ἔκαςον, omnia fingulatim. Hisfimiliafunt, κατοὶ πόλεις, oppidatim; κατοὶ κώρως, vicatim, κατ᾽eizss, domefticatim,vel per fingulas familiás,vel domos; καθ ὖ-dye, viritim. Plut. in Galbá,szr αρ δρά Tris οὐ λικοῖς δωρεὼν ὑπσέεν.Sic, κατ᾽ 2uQa,exp.conjunétim. δίς,κατο βρᾳλὺ» πατ' ὀλίἡον;κατεὶpup», paulatim, vel minutátim. Sic; xuzz$2257, apud Alex. A-phrodi£: guttatim. 9 In aliis etiam loquendi generibus xesz ya-riisnominibusjun&um exponiturper ády erbiumiutiza(z ασ-κδ ο),diligenter velfeftinanter, κατοὸ θεὸν, divinitus. KezsLinterdumconvenientiam fignificat. Vt apud Xen. Hellen.6. ποιήσεσι κατοὶqu βασιλέως 2edip i, convenienter literis regis. Vulgó expon.fe-cundum, veljuxta, apud Ariftotel. Eth.8. μέγα 3 τεὸς φιλίων κ τὸqui eeQor, τὸ τὸ xir. ἡλικίων, tátiscompetentia. Apud Thucyd.1:8. ασ-ονδεὲς eiveq e φιλίων κατοὶ o4, q.d. faciendo confentánea his.Lucian.in Hermotimo, ez£j Λυκῖνε, βωμιολου οὶ y 1 καΐῷ σε.Interdum etiau; 2 καθ᾽ ἐμοὲ, fignificat; non eftin meisviribus; ex-cedit meas vires. Sic; τοὶ καθ᾽ a) puer, quz facultatém humanamnon excedunt. Iazé v£y, καιτοὶ γγώριζων ὃς κωτεὶ ὃν μὲν, áptid Homer.exánimi fententia;q.d.ut dnimo méo convenit. ΑΕ το ado inlγνώμίω, vel dia», mea fententia, meo judicio. Interdum cumcomparativo, fequente particuja 7. ut apud zriftophanem inVefpis, 1 ἐδοδειπνήκᾳλέον κατοὶ γέρον. Plato polit.z. pado Eἄνθρωπον... Interdum ad proportionem refertur; ut apud Thu-cyd.lib.7. ὅτολα jM τοι ἔτιπλείω κουτοὶ τὸς νεκρὼς ἐλήφθη, plura quàm?pro numero czforum. Κατοὶ, ctiam pro Ag, propter: utapudThucyd. l2.£4| aj κατεὶ πενίων, Et alibi, καὶθὲ sziew, pro Δ[οὶ zcv.4| x«£ exponitur etiam, pro: ut,xe( τό Var dp enr ἀσέων,ρτο fa-cultatibus, pro modofacultatum. Εερκαξὲ τόπο»; pro locis,i. pro

KA

natura locorum, velconditione. In compofitione interdum τοςtinet fuas figuificationes,interdum amittit: utin Χαζνθνήσκω.δαερὲ

fignificat κώτω: ut in χα ζέγω, κωτοδαίνω, x9 uad, δες. Nonnun-quam ZEolica fyncope elidit pofterius«,& mutat c inliterain fi-milem primz fequentis dictionis: ut; κοκ αίω Ρτοκαᾳζμκαίω, καλ-λάπω prO ἠμζελεπο ,᾽ κρτσπεδῖον pro x7 a«dtov γκαῤῥέξω pro"obitu.L8 Atxs» vide in εἶτα. LE

ΚΑΤΑΓΤΥΣ,γΘ»,ἡ,θα]εα genus depreffum& fine crifta(Tu

egi τὸ κούτω τεπύχπεηρετ volunt nonnulli.) 1l. κ, ὠμφὶ δὲ οἱ κανω κε.φαλῆφιν ἔθηκε Ῥουράζω ἀφαλόν τε 1; αλοφον,ήτε nerve Kéxo2). Qui-dam exp. caffidem.

Αι, δη E LUPA SR LR LoKATHAtY, πῶ»,νεὶ φῶ»,£, tabulatum, trabste&um füftinens,vel(cala. Arift. in Ran. Εἰ πὶ τόν κρτήλιφ' aUis ὐεπηδήσεωμϑν. fchol.expon. 742 μεσόδομον, vel hd κλίμονκα. Sic Luc.in Lexiph. ἐπὶ sioπο MaQo eth macte due ἐπιφόρηρον rd.:

K A'T Q,infrà. Item deorfum.(7 A νας a7» fit ab αὐά. Interdumctiàm inferné,in inferiore párte,fübter. Herodot. x? τήχε. χώτωῥίπ]ειν. Plutarch. de vitiofa vérec. óQeuo ἐπάρμσι μόνον, κατω κύ--yum. Sepe copulantur ἄνω ὅς xo: utapud Demofth. pro cor.5 ud ὧν λόγων ὃς T» ἄνω κ) orto D] ῳκυκῶν ἔλεγεν ut Lat. furfum ac

. deórfum. Gal. ad Glàuc. όσο dw τε 1$ ἄνω κενξῆτα. Κώτω cum ar-ticulo, expon. per nomen: ut, E πρότω πνοὐμοϊδ», apud Ariftot.inferni fpiritus; feu inferioris. Sic, τὸ«rw, pars inferna feu in-ferior. Interdum vero, zz x27, terrénà, qua fub coelo funt. Et,οἱ κῴτω, INazianz. terrenisrebusaddicti homines: qüi ὃς οἷ 4mxádpoi, apud eundem. Κώτω interdum etiam fignificat, ápudinferos: ut in Axiocho, ὥςε κοίτευ, ἄνω οὕδιμονξῖν σε δᾶ, quocir-ca aut apud inferos, aut apud füperos te oportet poft mortem be-atum effe.$ Κάτω, àd mare, feu apud mare, inloco maritimo:unde, οἱ κάτω, qui maritima incolunt, maritimi; Thucyd. 1.1, Sicviciffim ἄνω de locis mediterraneis dicitur.

ΚωΤωτέρῳ,(compar.) inferiüs, magisinfrà; Ariftoph.in Ran. àinen κφβ]ωτέρω.

Κατώτερ(», qui eft niagis infrà. ΚΡ

Καλωτέρωθεν, q.d. àloco qui magis eft infrà: Itera ex inferiori, exTlieophr.;

Καπωζώτω,(füpérlat.) naxime infrà; infimoloco: Et, zum,infimd.(

Κατώζηθο; infimus; ἐς Anis i4:

Κάτοδεν, ex inferiore locó;ab imo, feu ab ima parte.Herodian.lib.4.λίθ9. δὲ neici MEAS Gr) κρύτωθεν dea Qus, λήγων ες Gb mi, id eft, ab.imorotundus. Pro κῴσω etiam ponitur: unde, τοὶ«sau fw,&

Χφίτω, cádem fignif. apud Ariftoph.

Yroxgeru,(comp.)idem quod»o. Apud Plat.deleg. expon. inimaparte;in inferiore loco. Interdum cum genitivo,pro fub. Vt Mar-εἰ 7. ποκόίτω τραπέζης.&loh.:.«σού τῶ συκῆς:

Υποχοίπωθεν, pro χώτπωθε», ex Flat; de leg. τοῖς ιὰυυκοίσωθεν ὠροῖς.

KAY AZ, feu κρύηξ, ZEnianum diale&o laris dicitur: avis voracisrapacifque nature. Lycophr.in Alex. ολο ὼς 3 τορχύσεσι Κεριέφγάποι Καύηχος οὖν ὥποωϑεν Αλέν ποτῶν.[3 Etyntol; τὸν λαρὸν diciκαιύηκοι fcribit ale τὸ ἀδηφάγο»,(nani κωύίω dici τό) πεοφίο,) vel

| 2m5 λέγην καὺ χα.

KAY KA ATZ,2G-,;,caucalis,berbá ex olerum genere;apud Theo-phraft.hift.plant.lib.2.c.7. Diofc.lib.2.c.196.& Galen. fimpl.me-dicáment.lib.7. Eft& myrrhà quedam prater modum exoleta,nigra& retorrida: apud eundem Diofc. l.1. c.78:

KAYKI Σ,(dO. ή, calceámenti genus; apud Atlieii lib.i. Tv(zdvlquio τις σοι, Φελλὸς ον ποῦς κφυκέσιν Εἰκεκάτίν 2 fiqua parva& pu«filla eft,(berem calceis infuendum curat.

Καυκιζεο η, faltare;& quidem lafcivius. Apiüid A then. 1.4:

KAYAOZ,8,o,cáulissqui& fcápus& thyrfus dicitur Latine. Theo-phraft.de hift.plant.L1.c.2. Καυλὸν Au τὸ Varte γῆς πεφυκὸς ὑφ᾽ ἐν,Apüd Hippocr. καυλὸς per excellentiam dicitur caulis filpliii,tefteGaleno: ficut& zs; Avium quoque pennisoxevÀo) tribuuntur.Ariftot.lib.2. anim. z/igg£d καωλὸν&zavpenné omnes caulem.habent.$ In hominis pudendo καυλὸέ dicitur virgá, ut Polluxdocet; Quidam interpretantur peném. Nicand. in Alexiph.(deiis qui a phalangio, quod ῥὸξ appellatur, morfi funt) ἐδὲ τε καυλὸςqoot εεὐδωλέ»«οθοιώπ θε). Sic etiam oftium uteri vocatur inmulieribus; ut quidam trádünt. In hafta veró καυλὸς diciturligni extremitas; quz cufpidi immittitur, ut exponit Euftath.Iliad.». Εν καυλφἑάγη δολιχὴν δύρυ. Sic& Xenoph. in Cyneg. In enfedicitur idem quod zéz»;ut Euffathius tradit lliad. e;2j«Q: j καυλὸνSr ἐῤῥαίοδη, ea parte qua manubrio induitur.

Καυλώδης, εθ», 0:5 ἐν q. d. caulofus, vel caulaceus: qui caule magnaeft. Eti compar. apud Diofc.lib.a. καυλωθέσερθ», qui caulecftampliore,':

Κάνλοΐθε; 8,» q.d. caulatus; caulem habens: Athen. Lo.:

Καολίας, v,, caulias, fuccus ex caule laferpitii. Theophr. 12.63.

Καυλεκθο», 5, catiliculaceus. Theophredc hift. 6]. 1.6. c9. 4

Kad», cauleus. Lucian.:

KauMax Qs 5; 6, cauliculus, parvüs cauliculus. Diofc,:Κανλίον, idcm. Eft etiam herba, qua ficut alga& btyo pifces vefcitradit Ariftot. lib.s. ἐς hift. anim. c.2.Καυληδὸν; in modum caulis, κωνληδὸν χρίτεογ οι, eft£ractura offis per

tranf-

t ore ove