Ι||ἷ

tefte Diofc. 1.4.6384.& Plin.|.2.ο.Γ.uiae τ:5΄ 1 ΠΙΤΙΞ

719 KE

is ραδιαρῦφις, ferpens veluti milii granis variatus, Diofc.1.8.c.13:

Dicitur&; si[;givus& κέ[χρεες. Nicand.iü Ther. P; ZEgin.l.s.$534 Eft& ávisquzdám nomine««[eira, de qua vide Ariftot: hift.an. l.2.c.17.&.6.c.1.& de generat. an.13. c.1. Quidani miiliaremáayeminteipr. Eadeim etiam appellatur κέβῥοηε: S E

Κε[ζ ολλ», qui milii magnitudine eft; tantus quanuum milis:bum: ut,«c(zeAdioy uto 6 milii magnitudo,apud Diofc. ib.z.|

Κάέβ/οενθ»» ὁ» ὃν€ ΤΑ 1110 confe&us, miliáceus, ut; x£[azjeAvor«λουρο”,inilíi farina;aptid ge d: l5. 6.5:sfseAvit, puls€ milio.(fub ἀθέρῳ.).:; MA τ

Re eir q.d. etie V ocánt autem κε[η ῥώμκζν; fivext(zgus, parvos cx auro clavos,quibiis ή τος ὁ Zav:9:- exornatur:

vel potius parvá foraminá in fcuti circumferentia; per qua ad-.

Vérfarios[peculantur;ut tradit fchol. Eurip. in Phoeniff;Kificoidios, v, τὸ, patvulum miliigránüm:. i AKe[zagpie, ἰδῶ.» ἐν granum feu femen ficus, quoniam milii gra-

num&figurà& colore ὃς inagnitudine refert. Theophr. in fine

libzi s; de cáuf.pl: Suida κει ορῤμίδες fünt etiani nuclei féd officula

'olearum: ds n EΚεκοαμιδώδης,$9» 052 ἡ; qui eft εχ genere 7 κεβγραμίδων.:Κεξρρεὼν, à», ὁ, officina, inqua grana& ramenta metallorum ex-

ficcantur,ut inhuit Theophr. in lib. de merallis:

KEAM AT A; π),αὺ Hippoc. dicuütur diuturni ex defluxioneaffc-&us, càm in omnibus articulis,tum praecipue circa coxendicem;iit Gal. tradit in lex. Hippocr. Videnum à σκεδίξωῳ, ut fit DEO exs-deua,& per fyncopen& aphzrefin κέδ κού. EMΙζεδιιοντώδεα, τοὶ, dicuntur quz ad T Νεδῥιίτων Báturam proxime ac-cedunt firnilia τοῖς xd ugenv. Hippoct:KE APOZ, s, ἡ, Cedius, arborodoiatiffima. de quà vide Theophr;Plin. Diofc. Gal. ο. NM ud"s jKédpin, à; pix cedrina, liquor cedrinus, feu cedrinum oleum, refinàcedriscedrilaeryma, Gal.fimpl.med.z. οςK:poy, oleum quod écedro nafcitur. Gal.ibidem:. Ἄ ipoΚάδρινθ», cedrinusi. ἃ cedro confectus, üt,«epi sind, ὅς κέδρινον»υ»Φ apud Eürip.& κέδρινον ελοίτον», apud Hippocr. Et; κέδρινθ» ei-»6», apud Diofc. 1.5. c.45. pro quo dicitur& κεδοίτης éivO-, apudeundemlib.s.cap.47:.:Ksdghve», dicunt poéta pro κέP a ἡ» fru&tus cedri. Diofc. L1. c.106.& Gal. fimpl. medic;lib.7. Apud Theophr. autem hift. pl: li. frutex eft cedro fimilisinPhrysidnaKehS;^.| e us. iἹκεδρόω, cedria feu cedrio condio, cedrino liquore feu oleo peruhgo:Strab. aic) πολεμείων ον δύξων χεφαλὰς κεδρᾶοες ἐπεδείκνυο y.Κεδρωίθς, cedratus, cediino oleo inüin&tus. Eurip. in Oreflc.Oxide»,(comp) acuta cedrus, Theophi. hift. pL.ls. ἭΤΕ

dpi», ut; κεδρινέη zio, apud Nic. in

— tW*- RP 5 ἣν 3i; 5-—KE APQZTIZ, c, ἡ) cedroflis; à nonnullis appellátur vitis alba,

KEÍMAL(quod per contraét: factum putatur ex κέρμοη) Ἐκ.bon jaceo. T. ο, E χώρᾳ οἳ ὃν πὲδίῳ ἰδὲ κ/δμον; jacentem; proftra-tuim.lfocr: ἐξ 9 μάνας moti; ds ev τῇ κλύνῃ κεί/θμον.[εξ pofitus fum,fitus fui. Od.& Téos'a ot ον μεγώροις xen. xem. Thucyd.dicit,iirbem x&oX καλῶς c» mugs oho, itcm xaX a πορῴθθλν. À pud Po-lyb. x&v ον αὐτῷ, pofitum eftin co/fitum eft in€0-Itém,xáaX, po-fitum effe proaxiomate, fcuftautum elfe. ΡΗΤΗ ip(eap-!pellantur τοὶ κώρδμα, apud Aphrod.«9 ψυχῆς lib.z. iteny xàay,repofitura cífe. πλ. à, xé&riu σι, cy ελών») πολέῖς vt a ἠρίσοιν» ἴπ:-πῆὲς φορέειν, βάσιληί 2 riu dy ate Sic Ii; μα ξωωήτα vp me,inultám przdám communeri repofitam effe& recoüditam. Sicapud Thuc. x&zá σοὶ σ0ερλεσία, repofitum tibi eft apud nos bene-ficiüii. Itém; xaX, propofitum efie. Thiic.lib.3. τῶν} αὐτίὸ Qs-μείων τοῖς τε ὀδωρῶσίν ὁριοϊως Le noxiis própofitam eife eárdeinponam. Sic apud Sopli. δώλαν ἔκειτ' ἀρῶν mte propofitum αςiniserat certamen. 8] Κ μεσ, projeétus funr, utxémui qd viosVins, pro Wer?) νεκρὸς Euft. Idem tiadit; xeax accipi'& pro zeἐνηξέναι ab Hom. i. mortuuim efle: ut quum dicit» ἱξῶτουι Πώτερ-XAGS. Sic& Herodian. 1.2: Κάτω 20 Τύρωνν» δικίω ὃ ὃς τλλοσήκεέσων.€ Α Paufania pro; fepultufn efle; fa pe àccipi; traditur.$ Κω, petideo, dependeosut Apoll. ATS.2. οκ 2$ χλυΐῷ ationχα τω ἀεθλων; ex hacpendent;[τὺ dependent:$ Kájios, defideo;ferio, ut ll. 9 K* yo cy vntant ἠοδορκης δν A ηελλοῦς. Ideni alibi,xav qnie μενῇ AZ SDIEEluin, lonice& poetice»prOxépete ο νεος ids

sS RMRERR d εἰν pro xdpas Odyff m Καὶ τοὶ δὼ tn Θεῶν ἐστίκέον). Odyf i,---- ὠτούρ τει eger. ὄν! μεελοίροισι κέον P ONTE τ

Keiz;jácere cupio, cubare feu decumtisré cupio: Od.405(δ σφας frἘολύτοι Avda, γὲ xatd zu. Al.$E v0 toj πείονγες; ἐπεὶ γύ τοι σὔαδενow. Od.£,Bi 2 ρδμαι κείοὺ ὅϑι αἰ σύες ἀλρίόδον]ες Ἐὐδὸν. Pro codemdicituretiáui Κέω. Odyff. η, Oezo xia» ὦ ξᾶνει ir e n νο

Ορεὐκῷθ»,(corzp.) in montibus degens; pro deéezó«», fattà fyacó-pé,mutàátoque οἱ ifi d. Yl.a.& Od.«

Oxatw,inimontibusdego: /—...— ὁ ὖςς OU

Κοιμήλιον ὃν τὸν dicitur quicquid immobilium bonorum nomine

comprehenditur. Od. 6,42: δὲ κε κέρδιον em Υμέας ἐ δένδρα κειμοήλιο4: πεόξασίν πε. ubi annotat Euftath: xeqeig vocari ze κείδρα,i. quaezixivaite appellantur: φεόξασιν vero, eaque αἰὐτοχινηΐζε, feuAldi ποδὸν atiGatvo(o. Μορίς proprie&ufitáte itàvocatur; quod

innoftrà fupelle&ilecaieris pretiofius;& tale quod inágná curdreponifoleat. Idem quod ϑησροωυρὸς. Cujufinodi κειμήλια pietiofaamícís& hofpitibus donari folebant, amoris δὲ lofpitii pigriora

ἃς monuimenta perpetua. Vtlh ζ. Πολλὰ οἳ ον apes“ποιτξὸς cepi

2ua x Grut, Χαλκός 7: χρυσός σε πολύκμηζε Τε σιδηρῷ... Sic πο, καήσιςΓῺ γέρον κειμήλιον ἔφω Πωσρόκλοιο qtia pe ieu. Luc. Δαρέᾳ᾿ς mis ἢ Καμράσε, ἡ γκὶ Κύρε αὐτὸ κειμήλιον; iie. jKein», 1 ὃν qui veluti pretiofà fupellex réponitur, vel répoftuseft. Plato dec leg: o» οἰκίᾳ x&v?) κειμήλιορ domi jacent repofti:)Compofrta.

Ανάκειμαι» récumbo; accimbo. Alex. Aphr. probl.lib.i, ἐξ δρηῆοὗ τοῦ ἐοϑίειν ἐπὶ τὸν λώρφκου eite. Apud Plutarch. αὐδριὰς ὀνώ-κειτοµ, ΕΧΡΟΗ. ftatua eftpofità. Sicapud ZEfch, ἀνάκωτιη Vin:ipo p. AvaxtioX,, accipituretiam pro ἀνώτεθεῖῶς; confecrátumeffe. Iteri Deo deyótumeffe; apud Cliryfoft. δεῖ γρ τὰς ἀνάκει-iUis θε, κ ἀτεὸς αὐτὸν βλέπονζς μόνον, ὕτω Δ] δοχ athatos,Φ Iteni; ἀνώκειμαι, deditus fum& addictis, apiid Chryfofl. inepift. ad Tim.& apüd Plut. 4. Ανώκει") πᾶν ὃς σε, res omnisim

'. te recumbit; i. fpesde retotain te fitaeft. Ariftopli. in avibus,ἐπὶ gos eld πεντ᾽ exei)."Thücyd. lib.7. πάντων 99 δὴ ἀνάκειδῥων"τοῖς Αθἷω αίοις ἐς τοὺς vade.€ Itemarax&cX,rcferriacceptum alicui,tribui feuadfcribi alicui. Phalaris in Ly fand. οὖν às ἁπῶνζις ἡ νίκη

. ἀνώκεϊ EH. ὁ. iis MEA*

ΑΊκειμαι, pet fyncopen pro ἀνάκθιμοι, utin Epigr.{κει Hago; di-catum eft..

| Deceimp. Ἐπαινάκειμοι) repofitus fum. Xen, Pad.3. τοῖς χριχοῖς Tim

νός Tt Y AA y tos, Zu elaQ ὃ odd ἑπεινακε]σε), injungétur feuinscumbet;: ἡ

Προζανάκειμοη, deditus fium&addittus; vel dévovi mé& velut cor:fecráyi. Areth.in Apocal: jr v ras

Σωυανώκειμοα, fimulaccumbo vel difeumbo; Matth.g. Marci,&

. alibiih novo Teft.:

Υπερᾳνάκειμέοη,Γηρετ accübo:unaaccumbo ex(upériore paue.Laért,

Αἰδίκειρρ, oppofitus fum, ex adverfo fitus feu pofitus fim.Herodisan. 1.4. 719 ἀνδεκειρθρίω ἡπείρον Εὐρώπη, Europa oppofitam contisnentem. Item metaph.apud Ariftot. in categ.&alibi: Dicituret:

. iam, 2»Zx&sX ae 2, apud eundem. her

ΑἸγζικειρϑύως., more eorum quz oppofita funt, ex oppofíto. Ariftot;rhet.3. ἀνδεκειρδρως t3», dicuntur res aliquas pro àx/acáed oppofitzfibieffe&adverfari.Syn.ep.os.—

A mixequon, repofitus fum; reconditus füm, refervor. Luc. ταῦτα οὗquis ἀδύτοις 2orbzei") χραφένζῳ. Idem, ἐς τὸ ava[etam χρείαν oruεὖμον. Metaph, apud Deiii. pro corona. ἀτυχήμαϊζω oonzück. ὃςapüd Pául. ad Coloff: i. item manco. Hebr. cáp. 7. Σπόκει χεῖρἀνθῥώποις ἅποιξ Ἀποδεν δν, morsomnes liomines manet. Sic&iüepift. ad Tim. c.2.. Itérmnimmineo, impendeo. Greg. τῶν dxixersτῇ μοχ)ηρᾷ με ζωῇ, impendebat viteimez. Τὸ Σον άρθρο», de-ftinatuni; pro aliquo pofitum. q.d. attributum àpud Xen. ItemἈδηόκειμοη, contemptui fum, contemptusjacco. Plut. ἰατεικὴ ἢ iὀργείνων νὸ Qe o δοϊοκείσεῖ.; ἢ

Decaimp. E'yamix aeq, repofitus fura ἰὴ, infüm. Alex. Α phr.Probl.Lr.οαποκείρδρον gvaO ug c» τοῖς ἐντέροις;[piritus inclufus intefinis..

Σων επιόκήμο, fimul repofitus fum; feu feconditus fum. Sophocl. ia'Oedipo Col; 2 Ee

Audseineq,cnftitutus füm.Hefiod.in afp. Ως 542 ài δεέφενβ, τὰ el cón-

jtutüt érat.€[τον in ftatu fum. Demoft. déxére Zo zl agd-yx, τές in hocerant ftat. Item pro δίῳ σέφειμεωι, à. d.(umdifpofitus: üt;nAc Ἀ]οικάρθυθ», boná valetudine priditus;apudAlex-Aphr. Et, dixere 10:95, ápud Plut. Sapéetiám in hac fi-gnif cumadverbiojunctum, éxp. πἀτητᾶ propenfus furi àd reraliquám;(Εμ εἰ addictus: ut apud Athen. οὖν οὐ erm meis mbἀφροδίσια. 4 Dc animo di&üm exp. etiám; affe&us(um; fic anisnatus furn. Vtapud Plutarch. in Fab. avs πείνο κ) Φιλοφέρρως Ἄψίαxéiüp Oo» axeis αὐτόν. Etápud Naz. 2|dsciuas eed τότε podes, liisjus reiàmorecaptus fiim. Sic dicitur τί γνώμξο 2] iac eispud Ifocr.& μεσείως 2dguéoX; apud Dem. 8 Interdum paffive exp:ut apud Thucyd. ἐπιφθόνως 2]os&cx; invidiofuit effe, invideri.

Decosnap. Ἐ᾿πιδρώκειρεο, acquiefco; Eo.;

E[«éu2i q-d.jacto in, pofitus fum in.Item infum.Hefiód.in The διο. 00922. uds ἑῷ ονέπεια ἠεεπώπῳ, ineratfronti. Exp.&inhareo:uéapud Plut. in Fab. βελῶν ἐπὶ iis reb Arc? ἐ[κειρδμων€ Item inya-do, ingruo, Thucyd.l.r. Item incambo; innitor; apud δγηε δὲcundei Thücyd.l.r. V Item ἰπίξογυῖσεοι Plut: in Fab; Εκει ὃ τοῖςπολεμίοις, Etiníto, i. perféquot,apud Dem. Exponitut etiàmi;itisfefüis fum; apud Gitg s όν:

Decbip. Πάρε/κειρο, interjettüs feu intérpofitus füin; iüterjaceosThéinift. in Phyf.l.c.

Teorefeesucn; icumbG. dou

Exk&iu, expolitüs fum ub; οκκά δν» ποῦς, apüd Herodàt: petexpofitus. Dicitur&, ὁ οοδτὸς ewx&ax, expofitus effe oculis cólli«mantiüm,utadeum reüdant. Plüt.de educ.lib: Iteià pate. Syüef:dé infonin. μήτε μολεούτοςς δήμοις βεξήλοις ολκεδρω, paténtià po-

ulis profanis. ES

Emseet impofitüs fum,fuperimpoéis fm, vel imponótr, füpéreimponor. Pau(ai: Eliácon lib.i. séQasG» 3 ἐπίκειτού οἱ τῇ κιφαλῇ:

Ariftot. Polit.4. ἐπίκειτθή σοὶ ζημία. Et cum accu. rei. ápud Paui

in EL l.i. bnxédoo.«edic: τῇ κεφαλῆ, galeam habens capiti fü

perimpofitàm: 4 Itein neutraliter,jaceo fuper, fitus feu collocástusfum füper yel àpud, iriciumbo, immineo. Hefiod, in Theog.Ries