KE KE 724,
tod buseulós. Suid. exp. βρωχύτοϊθ». pir ὕδωρ Νυμφῶν ἐξ as aquo χμτφσερῆρον κελώρυσ δεν. Hefych.e tiam κε-nium minutiffimum, folens innaíci ce- ᾿λωρύσε) ἐχρ. A φωνῆς nid.
nz. Atiftotcl. hift. anim.lib.s.| Ικελώρυξις, ἕως, ἡ» ejufmodi murmur& flrepitatio, feu fluxus cummurinure ὃς ftrepitu:
Ano eld», s, 0, rdem quΆρα, animalculura om Ιτο ἂς cafeo inveteratis,& cuti huma
cap.32. EU ἢ;:- εν, jAppia 8 circumquaque tonfis(eu rafus.$uid.exp. quamutrinq;|| primoribus/yllabIs. vice ua ferie.Qix. Κελάρυσκα, murmur;ftrepitus aque fluentis. Oppian.
"i-i comple&tuntur, feu cingunt.::
nuno tondco.Trem abícindo.Helych. Item diffeco,lacéro-Theo-doret. lib.s. hift. Ecclefiaft, ga
Α΄ποκήρω» tondeo, detondeo ,ut, Ἁποκέρησι γεὶ σσόῤ αν. Etin Aor.med. apud Herodian. Σἰποκειρθίθμθ» τὸ γγύειον. Item tondendo la-cero& dilanio. Luc.Item decutio,privo,fpolio. Greg. Bafil.
Α΄πόπορμα, τὸν quod tondendo refecatur.
A méxg ams tonfüra. εντ
Audor, tondeo. Metaph. apud Ariftoph.in Ve(p.pro aufero. Iteminterfeco. Iliad. 9. ue
Ἐ’πικάρω, attondeo. Et przcido, metaph. Iliad.z.
καζικείρω, detondeo. Et metaph. pro» abfumo. Od. 2.& x.
Περακέρω, circumtondeo. Philoftr.ep.2s.
Περλκάρομοη, circumtondeor, apud Luc. in Tim. H
Περλκκρθ», circumtonfus. Poll. Hefych. e ixepo funt qui ín bellocireumclufi&captifuere.|.
Υποκώρω, corrodo, excedo, lanio. Plut.:
Compoffta ex xugd vffne prapofrtiones
Αἰ κερί», intonfus, q.d. tonfura carens.
Πρωθέκερο), falx qua porrum detondent.inEpigr.—. 2 ν..;-.
Πρασοκεφὰς, animalculum viride,quod la&ucas in hortis& inprimisporros depafcitur atque detondet; Theophr. hift. pl. lib.7. càp.5.Axiftot. hift. an.lib.s: cap.Io.
Πρωφκερθ», tum primiim tonfüs, velqui primüm toridctur.
Πρωφκερήα, prima tonfio. Tobit. cap.1.:
Σίζκυρ.»(πειροὶ τὸ κείρειν τὸν aii») homo inutilis, qui fiuftrà alitur,fruges confumere natus. Athen. L6. ex Alex. ὃς Menand.
Τρρορκεθεκὸς; ad tragicam tonfuram pertinens, fcuidonceusadton-
Εἰκελωρύζω,(comap.) lenitez murmuro; cum eni murmure fluo.Hip-pocr. epift. ad Damag.
KEA E O Z, avisquzdam perniciffima. ἃ qua κέλλειν,τὲ τωχέως(adl.ξαν. Suid.& Etymol. Vide& Ariftotel hift. anim. lib. ο. cap.ro.
| 6 Item κελεὺς à quibufdam vocatür oisizss, per afteifmum& an-tiphrafin. Etymol.;
Κελέοντες, proprie funt ἱοόποδες. Harpocr. ex Ariftoph. Percatachre-finautem fic vocantur zz«97390 ξύλα, quz δι«av; οἱ. Etymol,Vtitur& Antiphon ον τῇ ats Δημοόϑένες οραφ]ώ χαολογίᾳ. ApudPoll. fcribitur etiam«έλοντες.
KE AETOOZ, wn, vià: five terreftris, five màárina, five aeria.
Odyff. 2, Oc κέν vu ἄπησιν ὁδὸν 15 μέπρά κελόζθν. Tiad. α; δι Odyffg,H ὅ᾽ Va, XT κῦμα Ἀ]φιπεήοσκσει κἐλδύθον. Odyti. v, Υψόσ' ἀειρόρημοι
clesin Ajace, 442 ἀφ' ἡλίων βολῶν κέλδυγον, viam ASolisortu, Et,
- pumero dicitur κἐλδυδοι pro xéAaUgo ficut salu pto φωθ κοὶ,& ζυγὰ -Ρτο ζυγοί. Vt Odyff. y, πόθεν vat ὑγρὰ κἐλόι δα} Miad.& λιγίων1777 λαψηρῷ κέλοῦθα.(C Derivant grammátici à κέλλω, τὸπείχω, ἴεα βαδίζω: nonnulli ab ἐλσύ)ω deducere malunt, pleonaf-ino literz x.:
Κελούθξίαι» Dez qu£ in viis ftatuuntür, feu viarum monftratrices:ἀπὲ viatorum cuftodes. Hefych.
Ἱκελδυθείω, viam cárpo; ὁδαύω. Hefych.
Κελσυϑιάω, iter facere cupio.
KéA cUm,$6, viator, in Epigram.
dendum tragico morc. Lucian. in Pifc.: Compoffta.Τολ/κυρθ», ter tonfüs. Aedes tt, ὁ κα ἡ» qui prope viam cft. Nonn.
Compofftaexidght. 0 Αἰκέλόυθθ», inyius.
Αἰ κερμία, i non habere monetam minutiorem. Poll. ex Ariftoph.
Α᾽ποκερμαϊίζω, in eris minutulos numos redigo. Item diffipo facul-tates; ex Epigr.:)
Εξαξικερμοδίζω, 1n minutos numulosredigo, minutis numulis com-τοῦτο. Ariftoph. Item gencraliter, in minutas partes comminuofeu diffeco. Plut. Bafil.
Compo[fta ex κόρση-
Α΄ εικορσώσοι ο, 4. d. femper tondere, dà κορσῶσοι. Ab Hefychio exp.tondere caput.
Αἰ εἰκόρσωΐο,,(emper tonfi, feu qui femper aut crebró tonderi folent.Ab Hefych. exp. ἄκαρποι.
Α΄Βυκορσόω, 0, detondeo. Hefych. confecit. Iliad. s.
Δ/κορσ(», 85 0 15 ἡ» biceps. Euft. ex Lex. rhet.| Λαψγηροκέλουθ», celeriter viam conficiens, cujus via eft celer; ve-
Δοχγμόπορσοι, qui coma funt obliqua feu tortuofa. Hefych. lox. Hefiod.in Theog Pro eodem legitur ὃς ez/zpextA coU», qui.
Ezixogr G», qui fupra tempora feu fupra maxillas eft. citato rapidoque moru viam carpit.
KallxopiQ-, ut» καζέκοῤῥο» οἰκία, domus altera parte preffior angu- Ο᾿ποβοκέλουθῶ», Qui pon fequitur, affedator. Nonn.
Hefych.
Αμφικέλουθθ», qui circa feu proptet viam eft, aut utrinque viam ha«bens: ut; ἀρεφικέλσυθζ- TiO, in Epigr.
Αν ζκέλουθθ», Obvius, adverfus, ex Nonno.
Αὐτοκέλουθδ», qui per fe iter facir, in Epigram;
Διοξικέλδυθά κέντεα, calcaria,quz velutperfequuntur viam,i. urgent.in Epigr.
Ἐκκέλουθῶ», devius. Lycoph.
Τθυκέλουθ», qui re&ta via incedit, re&a ambulans.
^
ftiorque, ut exponitur apud Ariftot. lib.r: oecon. Ο ψ.κελουθῶ», fero viam cárpens, quiferó iterfacit; feu(ετὸ yenit.Ψελοκόρσης, δ» ὃν δν, δε depili capiteeft,feucujustemporagla-| Nonn.bra funt; aut nudus crinibus. Herodian. lib.4. Ilz:xeA atf», previus, qui prit, przcurfor, apud eundem.
P u£ixi^ dub», viam perrtmpens. Epithetum A pollinis.in Epigr.
ΚΕ ΛΑΔΟΣ, ὃ» ὃ» ap iius Item clamor. Il.» H 4/29"| γιού», peraltaloca gradiens. in Epigram.
αὐτοῦ s s πολιώὺ κέλαδον τὸ aU τζώ. Eurip.in Hec. ανὰ Ἀκέλαδ» Έεμµολεπόλιν. S Item fonus muficus,inquit Hefych.ex lib-Epigr.«iz2-| K É A Σ, ητθ», ὃ, fcil. i, celes,equus defultorius: ad differen-
Απέλαδει, fub. epa» ἴσια que locis parum perviis prefiguntur.
ῥίμφα πφήοτεσὶ κέλσυϑον. TMiad., θεῶν σ᾽; Ἀπόειπε κελοῖίης. Sopho-'
μακβοὴ iA), apud Apollon. Per metapla(mum autem plurali.—
[σποκέλουῤθ», equo iter faciens, cquefter: vel quimultum itineris.
pura. Co A κέλοµοη derivari,annotat Steph. tiam equi quadrigarii. Od. e, αὐτεὶρ Οδνος οὓς Αμ" ἑνὶ δέροιθι Bn
Κελωθεινὸς,&, o; obftreperus. Item tumultuofus, ut Diana κελωδεινὴ}— κεληθ ὣς ἵππον ἐλαύνων. Laert.(zara κεληΐε γενικηκένοη. Interdumdicitur, propter tumultus feu ftrepitus venatorios: aut propter|| omutitur ics OG»; uc apud Plut. 7-627 τοὶ Ἡραῖα vesc νῷν. 6 Κέλῆτες
turbulentum& quafitumultuofum aeris ftatum, quilunz muta- dicunturetiam defultores equites,qui in certaminibus equo dun-tionem comitatur. Euft. taxat uno utuntur. in Pandect. 9 Item κέλης, navigium quoddam
» i.f 1 H Ϊ^ EΚελαδεννὸς, idem quod κελαδεινό-. Pind. parvum&anguftum, quod uno tantüm remo agitatur. Thucyd.
Κελαδέω, 8, ftrepo,tumultuor. II. 2; ἐπὶ Τρῶες κελάδησων. Item fono.|^ l4. Xen. Hell.r.$6 Apudcomicos fic vocatur pudendum mulie- -utde muficisfonis, apud Luc. à κελαδῶσι. Etdeavibusinfo-|—bre:tefte Euft..[S A κέλλῳ derivari.fignificante βαδίζωρ ευ vp
nantibus. ut gallinac cus dicitur κελαδῶν aduer o» σὕτειχα δειρίω, γεϊὰ κελέω, i. κέλω, teftatur idem Euft.apud Theocr. idyll.i8.Quidam de fluviis proprie dici purant: un.| Κελητίον, εν τὸ, parva celox. Thuc.l.4. Synef. ep.4.de κελάδων mines per metapla(ium conjugationis; refonans: Κελητίζω, celete equo vehor,equum dc(ultorium ago.1liad.o& Απ]-
apud Hom. pro κελωσῶν. ftoph. in Vefp.Κελόδημα, τὸν tumultuatio. Item ftrepitus, clamor. Ariftoph. Κεληπώω, idem. Hefych.Κελωδητις, cantatrix. Pind. Compofta.d ὁ Compofita.— Εξωκέλης, equus ephippio non inftratus. Item celox, feu navis pira-Δυσκέλωδίθ»,, 010 ἡ» male fonans, feu graviter fonans, q.d. gravifo- tica. Suid.nus. À gath. 1.2. epigr. Apud Hefiod. in Erg.2. ζηλῷ» δυσκελαδίθ.,| Εποικαέοκέλης, navigium pradatoriüm: fic di&um quàd fit interexp. male fonans, i. maledicus. ἐπτικτίδοι ὃς κέληζ medium, tefte Euftath. Vtitur ὃς Ariftor. in lib.
E'[u2a2 9», q d. cuiineft zez2(9-. Apud Schol. Ariftoph. ἐ[γέλωδα«xA sgulu. Cap.2.ζῶα fantanimalcula quzdam cx infe&orum genere, fic appellata,| Παρακελητίζῳ, celere equo alicui à latere equito.uód c» αὐτοῖς T- κελαδὸν ἐχεσι.&ixtudX-, bene fonans, fonorus. Ariftoph.Καλλικέλαδίδ., pulclirum fonum edens feu elegantem. cui oppon.δυσκέλαδ».Πολυκέλαθθ., multum fonans, multum ftrepens. Lucian.
KE' AA 9, Έ.σω, appello; feu appellor, pervenio in portum. Od.Κελσεύσῃσε 3 νηυσὶ κα ϑείλομϑρ iei, navibus quz appulíz erant.Apol-lon. ονθοίδε κέλσεη Ανδρῶν ἡρώων Sov φέλον. Metaphor. apud Eurip.Hec. πε βῶ, πᾶ ο, πο πέλσω; qu appellam, feu quó me conver-
-: tam? 6 Item moveo, ut exponiirab Euftath.€ Item celeriter
KEAAPYZO,F.vz», murmuro, ftrepito: vel cum murmure&|| curro.(3 Etymolog. à πελεὺς deductum effe fcribit.:Ἑτερίευ uo. Od. ε, οὐμα]ῶ» σ᾽ ἐξεπῆυσεν ἁλμίω ILxgl, ἡ οἱ πολλὰ| Οκελλω, appello, applico,(fignificatione tranfitiva.) Thucyd. lib.Dari go Oe κελάρυξεν. Et M. d,(de aqua per canales deducta.) Τὸ 3] τὸν ἑαυτᾶ xvGseniidu ea χοίσοις ἐκείλοη τέ νοῶν. Etapud Herodot.σ᾽ eng κοιτειβόμδμον κελεμυδή. Sic apud Theocr. idyll. 7. τὸ σ᾽ iow|— aimer τοὺς vis. f
Comm-