KH

. in Orefte.E Copoffta. Ὁ νΠροσκηδΏς, οἱ xev ἐπαγάβειων οἱκξϊοι,1. affines. Helych.Herodotus, eos-χηδύες αὐτοῦ row, atfines ei erant, feu neceffitudine conjun&i.ΣυγΞηδεφοὴ, ot, qui duas forores in uxores duxerunt.| φιῥοκηδὴς, afinitatis amans, affinium fuorum ftudiofus. Apud Ari-ftoph. à λοκηδὴς Ay GO ,exp. κηδρφνικός.᾿φιλοκηδέρων, ftudiofus nece(fitudinis, vel affinitatis. Xenoph. in- Agelilao.

74—.Κηδεία, afinitàs. 60κύήδουρεων τὸ, affinitas. Eurip

KH ΘΙΟ N, ἃ κηϑοίφκον, 8, τὸ, vaículum, in quod calculi& fuffrágia(eu fortes conjiciebantur. Ariftoph. in Vefp. σύρφακο τὸν ἄλλον Exfols λωγαραζόμϑρον 1) πεαγωλίζονί τὸ μηδὲν. vide(chol. Athenz-us lib.11. τὸ κήθιο», τὸ χωρῶν τὸς ἀφραγώλες.

--ὰὮ..ἩἈἛ.ἢ------

KHAAZTPAL Hefychio(unt σκαφίδες, ἀγεία ποηδριχο. net nonarbores quxdam. Theophr. hift. pl.1.1. c.15.& l.3.c.6. eafdem ar-θοτεβ κηλόφρεσ appellat,numerans inter agreftes ὃς ἀειφύλλες. Gazaquoque Lat. célaftros vocat.

Lo quoque dt. CCAETOS rene fee ονKHA EQ, F. fg», mulceo, permulceo, delinio:& propri, ver-borum aut cantus dulcedine, aut aliorum áuribus gratorumi ille-. cebris. Cicero interpr. fuavitate auditusanimum delinio. Plut.de Herodoto, ὠμέλει τοδῷν κὶ x18 κα ααθρσεώψιετο πέν, omnespermulcent ὃς attrahunt. Α Suida exponitur etiam 22/2, de-cipio. Item βλώπ]ω, noceo. Ab Hefychio expon. etiàám καί4 μεαραίνω.:Ἱζηλέομοη ὅρια, demülceor, permulceor, delinior. Plutarch. defo-lert. anim. κηλᾶντεη(δὲ ἑλάφοι 1, ἵπποι σύδεγξι ο ἰῑλοῖς.Ρ]άτο lib.3.! derep. Θρμσύραχθ» 2g up Φαίνετοη ὡς όφις κηληθ-ζδοη. A ccipi-tur etiam pro,dele&tor,oblector: apudEuftath. cpigrámmate inHecaten five Dianam,re/yAcus κηλουρδρη.-κηληϑιὸον ὃν ὁ, mulcedo; aurium delinimentum, yóluptas quà áuiesdemulcentur. Οα.λ, ὃς».Κήλημα, T)idem. Exponitur ctiam ἀποέτη, apud Suid.

Ἰζήλησις» έως, ἡ» a&tio ipfa mulcendi five permulcendi aures, voluptas|.

(fuavitate auditus animum deliniens.Plut. de foler. anim.

κηλητέθαίθ», mulcendi vim habens, cui permulcendi facultas ineft,Eur. in Hec. Δέξαι χοαξ pas τοίσθε κηλητηθέες Νεκρῶν ἀγωγός.

ἘΚηλητήθµου, 1; τὸ» delinimentum adaures permulcendas propri?, velillicium quo animum alicujus permulcemus. Soph. in Trách.Proeodem per fyncopen dicitur κήλησρον. Hefych.

Kopvísue: oj, o» delinitor, qui aures alicui permulcet.

Κηλήσειρῳ, ἡν quzaures five animum alicui mulcet, que di&is pe-&ora mulcet.

Κηληδῶν, ὀνθ». Hoc nomine(plas, vel ῥδική vo δαιμόνια, appellatafuiffe à Pindaro, docet Euftath: apud Pind. Vide& Athen.1.7.

[ηλέρης,$ quiaurium illecebris decipit, qui mulcedine aliquemcapit. Suid.

Κηλοώνω, idem quod xzAé, mulceo, demulceo, fuavitate auditusanimum delinio, permulcendo tra&andoQue manfucfacio; ϑέλγω:Hefych.

Compoffta.

J Ακήληϊίθον 035 4» qui mulcedíne non eft captus àut qui permulcerinequit, qui permulcendo tra&andoque manfuefa&us non cft,aut manfucfierinequit. Οἀγί[- x, Σοὶ δὲ τις c» φήϑθ εοσιν ἀκήλησθ»γί» ihr.

Καζεκηλίω, ὥ, demulceo, permulceo, fuavitate auditusanimüm de-linio. Dogma Stoic. κήλησις, ἡθονὴ δὲ ὥπτων ngu oca.

Καζικηληϊοκὺς, qui permulcere feu demulcere poteft, cui facultas in-eft pérmulcendi ὃς füavitate auditusaninium deliniendi.

KH ΛΗ, ης, dicebatur apud veteres tumor omnis quacumque inpaiteeffet: poftea veró frequentius ufurpaii coepit de fcroti tu-moribus;quodilli tum crebrioreseffent,tum multo magis diver-forum generum. Ramices ὲ Latinis vocantur;& hetniz. VideGal. detumor. preter naturam c. 15. C Εμ. à κηλέω derivariputatac dici κατ΄ αὐτίφρῳσιν. Suidasà zzAda..

Κηλήτης, 5, ὂ, qui eo vitio laborat. Exp: herniofus. Syn. in ep.

Cozapoftta.

Βεξωνοκήλη, ἦν inguinis ramex: prolapfusinteftini vel orienti in in-guen,fic tamen utin ipfo inguine confiftat, nec defcendat in fcro-tum. Paul. 1.5. c.53.

Bgey 222, tumor in gutture feuafperaarteria exoriens. Celius]. 7.cap. 13..

Ἐντεροκήλη, tumor fctoti delapfo in id inteflino. Poll.l4.c.25.—

ὃς, qui hoc morbo laborat; ramicofus, enterocelicus.

ΈντεροκηλικPlin.Ἐπισλοκήλη» hernia; quum omentum defcendit infcrotum. vide

Celfum.:

Ἐντεροεπιταλοκήλη,(άεεοτηρ.) tumor fcroti, inteftino& ornento fimulin ipfum devolutis. Gal.detumor. prater nat. i

Ἱιρσοκήλην varicofus ramex, hoc eft, dilatatio vaforum quz tefticu-lum nutriunt. Paul. Zgingl.5. c-64.Ab Aetio ponituretiam intermulierum morbos, diciturdue venarum effe dilatatio varicibuscrurum íimilis.

Ὑρροκιεσοκήλη,(decormp.) eft dilatatio vaforum àquibusalimentumteftibus fuppeditatar,& lenti humorisin aliqua fcreti parte colle-&io. Aütor definit medicarum.

Ώνονματοκήλη, ramex yentofus. Paul; 4 gine

í

KH 742

Tlapixià», ramex callofus(five tophus) in tefticulo autin membra.

naerythroide concréfcens, multum renitens; durus& inzqualis.ZEgin.lib.6. c.63.

Σωρκοκήλη, carmofus ramex, ramicis genus, quum caro inter tunicasincrefcit: feueftcaro durior, qu aliqua fcreti parte increvit-Poll.1.4. c.25.;

Y eoxiAs hernia aquofa,féu ramex aquofüs;feu aquofa colle&tio cir-ca alterum tefticulum, inter fecundam ὃς quartam membranu-lam, Poll.1.4. c.25.

Y δροκήλη, idemyi. tumor aquofüs corporum fcrotum implicantium.VideCelfüm l.7.c.18.& Paul. 1.6. c.18.

Υδροκηλικοὶ, quilaborant aquofo ramice, hydrocclici. Plin. lib. 30.cap. 8.

KHATZ, 09» máculà. Plutàrch. de àm. frat. πεὶν οὐδῦσοιν dar soβαφίω à κηλίδων δυσοϊχοιὸν S potod, δυσέκτολυΐν. ϑγηεῖ. τὸ ὁμαβτή--guae λόγον ἔχη φυϑὸς mie οὐθεκπσλύτως xus, ineluibilium macula-rum inftar funt. Idem, epift.1os. ἐμπναλάμθρον κηλίδ» οὖν αὐ dusσις omis, ineffabilibus plenum maculis. Eft etiam ulcus, cicatrix,nayus: item probrum;Hefychio. Sicapud Suidam, σεῦ βίῳ?' ai-Odor senes evtprevgi anre Et Herodian.l 6. npsagáns τε o£ κηλύδωςquiis διὐτοῖς BUSY.:

(Κηλιδίω, maculo,labeféedó,^.

Κηλιδς, 8, ὃ, maculatus, labe feedatus.|

Ακηλιληθ», s; δ νὴ ἡ»(eomp.) immaculatus, cui mácula feu labes

afperfa non eft; ut, ἀκηλιδίθ. βίθ», vitaimmaculata. Sapient:

cap.1.

L

ΚΗΜΟΣ,$5 carius: fifcella ἃ vimíne, qua capiunt purpuras:Hefych. utnaffa apud Latinos.. Item operculum e vitili, fimileinfündibulo, quod judiciariz urn& fuperponitur. Ariftophan. iiVefp. κοαπισοήίω ἐπὶ τοῖς κημοῖς, Ψηφιζομδρων o τελσυποῦζθ.. Et ali^quanto poft, βάλδε κημὸς, in malam rem: abjice càmos. ltenmàfi(cella ἃ vimine aut reticulum ἃ funiculis plexum, quod equisfones equis ὃς muliones mulis circumponunt, impofito in id hot»deo, avend, foenóve, itaut equi multve in itinere non fubfiftantquarendi pabuli gratia. Eftetiam fpeciesfreni, Hefych. quodcircuminjiciturequis mordácibus. Xenoph. de re equeftri, o x«ds αὐωπνξιν δρ c deis Divers 3 Gne ἐᾷ. Euftathius dicit eíl linesum aliquod velamen, quod panifíces ori& nàribus circumpo-nant. utapud Athen. lib.iz,(de panifice) ἔχων ee τοῦ οὐμαδε κημὸνἔτειδε τὸ euis.(^ Etym. à«plo deduci fcribit, ut fit«spe; quafiκρμομεῷ». X

Κημέω, à, camum circumpono, àpud Xen. loco citato.

Κύήμωῳσις; lifcellz feu cami circumpofitio. Hefych:

KHNY'ZZOMAL, infpe&rum&umbram corporis éyaneíco.Ικήνυγμο; fpectrum& u mbra corporis. Hefych. -

KH Z; fecundum Apionein; dicitur ὁ λάρθ»: qui δε αύηξ. Quidani:exponunt z9va»» mergum: alii κέπφον. aliidiverfam effe avemvolunt. Οἷ. ο, ἄντλῳ οἳ ονδύπησε πεσᾶσ’ ὡς àr&212 444. Eadem avisneminatur κηὺξ& xsjJAG» ceyx, ὃς cerylus. Ariftot. tamen hift;an. lib.8. c.3. κηρύλον diverfam effe à laro; ihérgo; ceppho indicat.& Antigonus apud fchol. Ariftophan. fcribit, κηρύλες dici maresalcyonum.

ΚΗΠΟΣ; s, ὁ» hortus. Odyff. 2i 1j μοὶ κῆπον ἔχη zr2wdkvdpse». Athen;lib.1. τοὺς ον τοῦ κήπῳ γινοιδῥας Spiders οἰνορεέλεῖς ἐπότιζεν ἑασέρῳς.ΓΞ Ακάπθ: fignificante τὸ πνεῦμα deducunt Etymologifte. Eu-ftath. Hefych. Vt xz&- fit; ὁ aoraveddp 1 σΟδόερῶ» mim esϐ Item pe&en,pubes muliebris,ut apud Laértium, πόθεν 3 τῶτ- ἠδᾷΣήλπων; ἢ eiue qos, τς τὸν κηπτον ἐθεάσε εν i, nunquid ejus ventra«li fublato, ipfius pubem afpexit?€ Itém xz»; tonfürz quod-dam genus,de quà Poll. Hefych. Suid.Euft.

Yam, hortenfis, ut, σρείλαξ&simáa, apud Diofc.

Κηπλώα, ἡ» cepeaherba; de qua Diofc:].3. c.168.

Κήπειθ», idem quod xz 9, hortenfis. Nicand.inther.—.

Κχπσίω, hortum colo, velin horto colo aut excolo. Exp.&; in hortofero. Theophyla&us in epift. τος&mvekvss jos; EgvJped κηπόθυσι»,in fuis hortis colunt.:

Κηπ-ε΄ saX, dicuntur plantz;apud Theophr.& Athen. 1.2.

Κηπουϑε, hortenfis. q.d. in horto fatus vel cultus.

Κηπείῳ, 5, cultura horti. Plat. de leg.

Κηπίον, 9, τὸ, hortulus. Thuc. Item illud tonfurz genus, quod sz»etiàm vocatur. Luc. in Lexiph;

Ιζηπίδιον, itidém, hortulus. Laert.

| Compoffta.

A geioxtirióv, δ» τὸ, hortulus incultus, apud Strab. lib.io:

Επικήπι(θ» ἀὔρην hortenfis aura.

Μωνιόκηπθ»-Ρυτοδὸ libidinofa: cujus puAriftoph.

Φιλόκηπ-θ» hortorum ftudiofus. Laert.

—————————

ό------.........-

K H P, gas,(ους, fatum. Soph. in"Traci. ΑΛ ἀπὲ πᾶν ipis, ὡς EA duDigo. ψουδᾶ κουλειῶς κὼς avere ἃ καλή. Plerunq;in malam partem;fatum lethiferum, feufuneftum:vel fors funefta& advería. IT. z.υὑπέκφυγε κῆρῳ xgoelà am D ϑεινώτοιο. Od. 7; ὁδὲ κέ πό ϑείνοϊζον -xiops ἀλύξει. Tl. By ὃς p κῆρες ἔσαν Ῥουώτειο Φέρκσεη, Cicero interpr;Qui non funeftis liquerunt lumina fatis. Abífque Savi» pofitum exponitur lethum;mors.ll.j;; Tééva3i«ῆρῳ ο$20 τότε Siue

*

bes(eupe£ten infanit. apud