88^ AA|da Syne£iahymn.Oim φυχὸν Qum dej daw γα λάπειν d(e Ety-mon vide in λωσεσζω.. ΐ

Δασενύω, fervio, famulor.Xenoph.Pad.3. i2 jj κἂν d ψυχῆς πξιοί-plo, ὥσε μήποτε λωτρεῦσου! τοιὐτζω. Plutarch. in probl. Grac. κατέ-χάν mag ier λωτερύσονζς. V(urpatur& metaphorice. ut» wotλαπεσύειν. Phocyl. δι, τῇ soie λασφαῦειν» Το τ. in Helen. Itemferviliter colo. Luc. νωῦ 3 λασρσύονῆες ὡς δτόνοιοιν τὰς δωάφος yat.Apud Ecclefiafticos fcriptoresaccipitur pro» rcligiose colo: utapud Damafc. ὃς paffim in novo Teftamento. Vnde A«vgaborlesvocantur cultores Dei, inepift. ad Hebr.(^ Suntqui deriventἃ λα, particulaintenfiva, ὃς verbo“θέων id eft; tremo: quodferyiadjuffa dominorum vehementer tremere foleant.

AdatsUum, τὸν fer vitium, minifterium, cultus.in Epigr.

Λιατεσυτὴς, cultor. Vil iioi ds να,

un j,fervitus. Itemcultus, fervitus religionis. fxpein Bibli-cis fcriptis. Εελασεεα(ετυα. Pind.

Coimpofrta.

Δαιμονολάτεης, demonum cultor.:

PE n»£,5 qui honorem& cultum exhibet fimulacris nü-men aliquod reprafentantibus. 1.Corinth.6.& alibiinnovo Te-ftamento.: ης

Εἰδωλολαπρέία, ἡ, ejufmodi cultus.In iifdem novi Teftamentlibris.

εἰδωλολααρῶ, fum idololatra, apud Bafil.

Συλλαπεσύω, fimul fervio: Plut.

A AYKANIÍ A, a ή, gutturgula.((^ παρ τὸ λαύεν.ηυοά eft x-λαύειν, quia ὃ cibo potud; voluptatem ea pars prz caeteris fentiat,ut tradunt grammatici.) ΠΙαά ὦ. ΝΟ οἳ ἤδη σίτε πεισοζλ ιν, κὸ au)οστοιοἶνον Λαυκανίης καθέηρα. me» γέ tSp ὅτι πεπείσμίω.;

ΔΑ.δὐκανία, ὡς, idem quod λαυκανίω, ut λεχούνη idem quod Add ya Al. a.ἢ κληΐδες ἀπ᾽ ὤμων αὐχέν᾽ ἔχοσι Λουκωνίης. EtEpigr.lib.z. Κο ezλόυκανίζω βρᾳγὲ λαρυ,ϊόων.:

Αδυκανίζωδε, R ERA poll.Argon.z. λούκανίοδε φορόζιδρ».

Αυκανόθεν, ex gutture; feu eximo gutture.

.”“AATPOZ,slatus multus, copiofus. Vtapud Herodot. λαῦραι-συλίδες. Ἡ.ατ,ότε λεωρότοζζν yd ὕδωρ Zats. ubi tamen quidam leguntλαθρόταν. Ὁ Euftath. dici vult ἃ λα epitatico ὅς ῥέων, i. valdefluens. Alibiidém ab«vez quofdam deducere fcribit.Aa ὡς» làte, abunde.:rim ἡ, vicus, platea: fic di&a fübftantive, quafi λαῦρῳ ὁδός. Od...Hi» ὁδὲς ἐς λαύρίω. Athen. lib.13. ex Mimnermo, Μακηθονίης imusxeTolorare λαύρᾳς. Hefych.&Suidas fic appellatam volunt; ὅτιδὲ αὐτῆς οἱ λαοὶ ῥέκσι.::Compofftà ex λαῦρῳν» καν ἐκ.Διάλουςφ», cüjüs janua noftra cft e regione ex oppofita vici zdifi-ciorum ferie,: i:: ΕΝΣποδησιλαῦρῳ, meretrix publica: reg τὸ Ἀ]οντεῖειν vei παλλὼ ον meisλαύροις.ν εἰ δημοσίῳ morod 8), το τέσ, συμπλέκεαχ. Euftathius.ΔΑΦΥΣΣῺ, ἢνὲ λλφύΏω, Ἐν£o avide deglutio. Il.^;& e,(deleo-ne:) ἔπειτ δέ 97 ὥμῳ 9 ἐνκαΐῳ“ποίνζρ λαφύοσει. Exponitur etiam,helfuor, confürio per luxum; devoro: uhdeapud Agath. fcho-liaft.lib.2.----£9 ἔγωγε Ῥήσομ ὑφ᾽ ὑμετέρη γαςρὶ λαφυξόρδμῷ», de-glutiendus feu devorandus. Sic δὲ apud Luc. C» Athen. lib.g.fcribit, λαφύτ]ειν effe τὸ δου ψελῶς 1 ἐπὶ πολὺ λώ πείτηειν κΚὶ ὑκκενδν$eἀναλίσκειν. Euftath. veró quodam in loco ab ἀφύοσειν deducit.᾿Δαφυ» μὸς, 8. δ, deglutitio,helluatio. Ariftoph. in Nub.Λαφύκτης, 6: o, liguritory helluo. Athen. lib.rr.Λαφύςι(»;$6, idem. Suid.:Δάφνρᾳ, τοὶ, exuviz, fpolia.(^ Παροὶ τὸ λαφύτιειν, τὸ cuire», ut do-cet Euftath.addens tamen;effe qui velint, compofitum effe 22x τὸτῷ λας φυρεᾶχ. Volunt λάφνρῳ proprie effe quz vivo hofti detra-huntur, at σκῦλα quz mortuo.Soph. καί σὲ ποὺ 2edavis ἐγὼ ξέψω λα-φύροις. Plut.de deo δοὲτ. ἑοίοῃ τσλήρεις ἄσση πανζδειπῶν λαφύρων.

A AXAIN Q.fodio.Euft.&Hefych. ΓΦ Qui& di&um putant za-ρὲ τὸ λίαν χοίνειν- ubienim foffe ducuntur, terra hiat. Mofchusidyll.z.(de Hercule:) τῇ μεγάλ)ω ἐλέχουνε, dry o ὡς ἐπὶ μιοδπεφρον, magnam fodiebat Ροή.:

λάχειω, apud Hom. Od.«. tribuitur infulz,& exp. foffu facilis, bo-num habens folum, zzeg τὸ 1272559. Quidam tamen ibi ἑλώ-xeielegunt,ab ἔλωχυς, quod eft; párvus.—

λάχανον,$i olus.(5^ Sic di&um à λαχαίνω, quódfodiatur terràin plantatione ejus.) Theophr. hift. pl..6. καλθιᾶν λήχωνα τοὶ οσθὸςqi) ἡμετέρων s gácw olera vocamus quibus in cibo utimur.Et, ἑψη-"ni λώχονα, apud Athen. l.2. Item ἄλριω λόχονα. Ariftoph.in Pluto.«Λόχωνα dicitüt ettam quodé yimine connexum currui ad feden-dum imponitur. Hefych. à i

λωχονώδης,$9,055: oleraceus. Et; λαχοινώδη, oleracea,& quz exolerum genere(unt, ipfa olera. δὶς,κρόκοι λαχονώδεις, ufum olerisprabentes, apud Diofc. a m

Δαγανήρὸς, ὃν 0, idem quod Azar) Theophr. hift plant.].7.

Δαχονικὸς, 8.6, ad olera pertinens.

Λαχωνία, ἡ, locusoleribusconfitus..— ο

Αχώνιον, idem quod λοχώγάρλον; olufculum.Laert,

Λαχωνάρλον, s, τὸ, Olufculum.. ὁ ὁ;

Δαχονοῦθομοι, θα fum oleris modo.Diofc.ze} πρόσφαΐο 3* φύλλων λὰ-χεινσῦετοι. ἐς ααφοσοψ μαζι. A pud Luc. in Lexiph. funt qui^aze.νοῦσει ο, fignificare putent, oleribus vi&itare aut olera colligere,velolerisloco colligere,:

AA 884Δαχανέα, ἢ» olerum colle&io. Iofeph. de antiquit.Λαχωανίζομει, olera lego. Suid.Λάχανισμθο» 856, olerum colle&io. Thuc. l.4.Compoffta ex ag ym.Ap Quat ato circumcircafodio. Odyff.«e. H quo je κατ' ἔχων xepunlàφυτὸν ἀμϕιλάχαινὲ.Ἐκλωχήνω, effodio.Compoftta ex λάχεινον.Δενδρολάλανα, olera arborefcentia. Theophr.Ἐκλαχανίσειῶς, olus decerpere. Theophr. hift. pl. 1.7. c.11.Χρυσολάχανν, Aureum olus: ita dicitur à quibufdam atriplex; tefteDio(c. vide& Plin. 1.27. c.8.|

A KXNH, 4, 5, lanugo, pililaauginis modo molles.((C» Expar-ticula Ae, ὃς nomine x»£c. Il. βρψ εδγὴ ο ἐπενζόοῦς λάχνη. Sic& In,ὄλη οἳ ἐπενζδοθε λάχνη. Hefychio eft denfum capillamentum, de-rivanti ποιροὶ τὸ λάσιον.)€ Eidem,itemd; Suidz,eft fpuma maris,qua& ἁλὸς ἄχνη. 4 Nicand. Adapl» vocavit etiam pellem lanu-gine hirtam, feu pellem hirfütam pilis mollioribus, fic canens inTher. ἢ μητέρῳ»etdploo Rgdüetis, avtbam οτὸν 26r uno λάχνίω.Idem& herbarum comas Aéz» appellavit in Alexiph. περὶ 4ἐὔνυσο λάλςν ζω Τηγοίνε.:

Addi», v, 5, lanuginofus; villofus, pilofus, hirfutus; hifpidus.Epigr.

MET εἶ», ο, idem. 1l. 8,& alibi.

Δόχνθ», pro codem. ut tradit. Suid.

Aer TU, pilofus fit& hifpidus. Hefych.

A A'Q., video: unde A'Az2s, qui non videt, cecus, tefte Suida. Etapud Hefych. λάετε exp. σκοπᾶτε, βλέπε]ε. Itemfruor. Vt Od. g.V. 226.& 227. ἀαπούήροντω λάων. ὃς, ὃ 0p λάε νεξρὸν ἀπείγχων. Hincλαύω, ὃς Σπολαύω.

Aaa, pro quo ufüs οδεϊππελσολαύο,Ι. fruor, Euftath.deducità zs,pleonafmo literz v,

Αἰ πολαύω,(cozzp.) fruor,commodum feufru&um cápio. Plerunquecumgenitivo: utIfocr.ad Demon. ἀπέλαυε T πειρόνχων ἀραθῶν,fruebatur bonis prafentibus. Sic, Σπολαύειν qos, otio frui. Dem.Plut.in Ant. ἀπἐλαύσαν v φιλοζεμίας αὐτῇ,€x cjus ambitione com-modum perceperünpt. Interdum cum accufat. cui tamen adjungi-tur genit. ut apud Ariftoph. 4229» ἀπέλουσ' ἐδὲν ωὐτᾶ, Sic& apudIfocr.Plut. Luc.Synef. Et cum folo accuf. apud Theophr.de cauf.pl.lib.s. Item in malam partem, fum particeps. Item damnumcapio. Arrian. ϑορύξε 3 τὸ βοῆς xz 5 ἄλλων γαλεπῶν σσ Doreen] Mc.de pace, δέδοικω, μὴ αὐτὸς Στολαύω n φλαῦρον.

Α᾽πόλαυσ ο» τὸν Oble&tamentum. Eurip. à

Αὐ πόλωαυσις» ἕως, ἣν fruitioufus,commodum; feu fru&us,quem εχ τὸ.aliqua percipimus. Ifocr.Xenoph.&c. item ipfa voluptas, vel ob-le&atio. Ariftot.top.t.:

À πολαυφὲς, 8, 0:55, ad voluptatem pertinens. Plut.

Α πολωυφκθε, voluptati deditus. Bafil. Item voluptatem afferens.Athen. l. 14.;

Detomp. Α᾽ναπόλεως(θ», cui fruinon datum eft, Exponitur& paffi-vé, quo frui non licer,infructuofus.

“Ἐνωπολούω, fruor in, commodum feu fructum capio. Plut.

Kagzronodw, perfruor. Exponitur& nimium fruor.

Παρμπολαύω, Obiterfru&tum percipio. Greg. item obiterdamnumaccipio. Luc. de calumn.

Συυαπολαύω, fimul fruor, unà cumalio Απο". Interdum in malam.partem,ficut& δτελαύω: undeapud Ariftor. in probl. σπωαπολανέT μερῶν, exp. partium vitia haurit:

uM BM rur ALTERUM REMPLI

ΔΕΡΗΡΙΣ, 2G,$, exuviz, pellisdepofita: membrana five fene-&usanguium. Iofephus in antiq.1ud.(de cingulo fummi pontifi-,cisloquens:) ζώνη Ἁ]οικένως ὑφασρθρη, ὥσε λεξηράδε; δοκῶν ὀφεωεισοπᾶitatextaut σὰν ἃ& inanis fit; ut exuyium ferpentis. Provyerbiodi-citur, Κενώτερφ» λεβησ/ήδο», inanior ferpentis fenio, apud Athen:1.5. 4 Hefychio;cortexfabze pellicula fabz detracta.

A E BH Z; zI& ὁ» lebes.(^ Α λέξειν di&tus,quoniam in eum aquaλεΐδετοη, i. funditur: ut Euft.ex Athen.tradit.) ll. φ, Ὡς 3 λέξης Q8ἐπειηόμϑρ(. συφὶ ze» d. Athen.l.4. λέξηζες ἐπέξησε κρεῶν στιν δεωπῶνμεγάλες. Ὁ ttem pelvis lavandis manibus, malluvium. Odyff. a.τσ Ὀργυρέοιο λέξη. νι ψαῶς.«Dicitur etiam de pelluvio,i.vafe inquo pedes abluuntur. Poll. ex Hom.

Λεξητώδης» είθ», 0:2 ἡ, lebetisformam habens. Athen. l.11.

Λεξήτον,& λεξηζόθκον; s, τὸ, parvus lebes; apud Athen.

AETNON, s, τὸν fimbria quzaffüitur extremz veftis orz; feu ipfaveftimentorum extremitates& orz. Vnde Hippocr. Aéyya, permetaphoram vocat extremitates orificii matricis; tefte Galeno inlexico Hippocr. Pro eodein legitur ὅς à£yy4, ὃς in plut. λέγοιapudfchol. Callim.——— ΠΝ;:

Λεγγωτθὲ, 8 ὁ, fimbriatus; inftitam habens. Callim: initiohymniiDianam, isj9vv ides γετῶνω Cav voc λεγνωτόν.

Λεγνάδης, s», ὁ ορ ή» varius, variegatus, Hefych.

A ET Q,(F.£o. Ρ.λέλεια, ἃοτ.Ι. ἔλεξθ,) lego, i. colligo,deligo. 1l. ὧνΟξώ Παωσρόκλοιὸ Μενοιζεώδοο λέγωρδμ. Item numero, percenfeo.Qd. δ. Ev οἳ' ἡμέας ἀσρῴτες λέγε κήτεσιν. Od. ξ. Οὔτι Ἀξρσζήζοημι λέ-gov ἐμοὶ κήδεα ϑυμξ. 8 Item dico, lequor. Cum accufat. rei. Plut.ad Colot. ἄλλα£ tolo, ἄλλα ἢ εστω. Sic apud Xen. λέγω room:

4394 ο»