TI25 O TI

Kadveuzto, 9, idera quod δυσωπῶ. Luc. κὠτεδυσώπησε τὸν θεὸν ὁ ex-oravit.

Y'rodurertopeu, quodam modo reformido vel averfor. Plut.

Ἐ΄φχελυωπὸς, anguillz afpectum habens.

Έ ισῶπὸς, q.d in oculis feu in confpec&tu aliquid habens,feu ante con-fpe&um. 1l. ο, ἀσωποὶ οἳ ἐγφίοντο νεῶν.' Apud Apoll.-E'«wro sed

xp.obverfi vento,:

E Axa], cui oculi volubiles funt δὲ verfatiles: vel cui funt oculi ro»tundi: vel qui omnium oculos in fe convertit: vel qui Helicen( i. urfam majorem feufeptentrionem) intuetur. Hliad.«e. Vide&in comp. à κώπη, i, temus. prius:

Ε΄ λικῶπισν 0G i» idem. Dicitur ὃς depuclla fpectatu digna, quequeamantium oculos ad fetrahit, nihilominustamen verecunda:velqua nigris oculis decora eft& venuta, It. a."

Ἑνωπὴν afpeétus, confpe&us: unde dat. ονωπῇν in cónfpe&tu; coràmHiad. s. T

E'vozi»,in confpecu feu ex adverfo pofitus, adverfus, Exod. c. 23.

Ἐ νώσια τὰν dicuntur parietes domus, qui funt E regionejanua: velad utrunque ejus latus: quód pretereuntium Ὁ(ας expofiti fint,Hiad.9.& Od x. ALES o

Eos»,(adverb} idem quod dat. ἐνωπῇ. Plut. in probl. Rom. δὲfzpein N T.:

Ἐ νωπαδὴς, pronus in faciem. Apoll.

Eua tos, five ονωπιθίως, idem quod ονώπ-ών.

Decorip. Κατενώπιον» idem quod ονώπιον. 2. Cor. 12.& alibi in ep.Pauli. Pro quo Κωτενῶσ feu κρυτένωστων dixit Hom. IL e, fyncopefo&a(ut quidam putárunt) ex χατενώπια. ds

Tigoyózi»(per fyncopen, pro wena»)foris obfervans. Eurip.1n Bacch.:

Προνώπιον, Euftath. exp.«gói, apud Eurip. Alirexp. veftibulum(|aptid eundem in Hippol. Pollux σροώπια dicit effe τὰ πρὸ δ΄ ϑυρῶν.|

Προνώωπης» qui eft ξξωϑεντξ προνωπείε ϑαλώάρο, ut(chol.Eurip.inAlceft.|exp. Item pracepsy promptus, paratus: ut exp. apud eundem.Eurip.in Androm. A 2e» σρονωπὴς εἰς τὸ λοιδορᾶῖν.

Προνώπως, prompté, przcipitanter, Hefych.

E£óz9», extra confpe&um pofitus, à confpectu remotus feu aboculis. Eurip.infuppl.& in Alccft. í

Ἐ ποώπης, ὃν infpector. Hefych.

ΕἾ πώπιδες» οὖν infpectrices: apud eundem.

Ἐ σωπάω, ὃς ἐπωπάζων ἱπζριεῖο. Idem.

K ρντῶπις, ἡ» amabiles oculos habens: epith.[unonis: apudHoin.|hymno uit.

Έ Θμώπης, ὃ» idem quod βοώπης.

E'esazie, idem quod fece.

Epor, om», δὲ ez», latum vel magnum habens oculum: ut,δύρυοπα Κρονίδυ. 1].&.

Ἐὐρνώπης, idem.:

Ἐὐρωπὸς, latus: νοὶ afpectu latus,& ἃ. d. qui in oculis intuentiumlatus apparet feu amplus. Hetych. ὃς Euft. Exponitur etiam τοςnebricofüus: υζ αν ήλοκον σύρωσὸν» Eurip.|

Eb à, o, ή, pulchros habens oculos: qui aut qu eft pulchro afpe&tufeu pulchrafacie, Euft. ὃς Sopli, ὃς Lycophr.

Ἐὐωπὸς, idem. Eurip.in Ione.

Εὐόώπης,ὁ, idem. Soph.

Εὐῶπες» ήν quz pulchra eft oculis& afpectu: ut; Σεµέλη σύῶσις, Hom.hym.in Bacch.

Καλωπὸς, pulcher vel pulchra afpe&tu. Hefych.

Κοόλλωψ» 1dem.

Καλλωπίζω, honeftojorno, como: proprià, elegantem& venuftamfacicm feu afpectum facio. Gregor. in[ul.lib. 2. μηδὲ στρόυρῳ καλ--|

Καλλώπιζομοι, honeftor, ornor.&c. Herodian. 1. In voce mediàidem fignificat cum παλλωπίζω. unde ἐκαλλωπισείμω, veftitu mcexornavi ὃς honeftavi: Plut. in fymp: Item, Καλλωπίζομοη, efferor, glorior, mihi placeo. Xen.( de equo feroci:) àveretid ἄνω τίνegy, όταν κουλλωπίζητοι. Cum dat. idem; τύτῳ παλλωπίζοντοη. Cumacc. ap. Plut. inSol. καλλωπιζομε) τὸ μὴ σμυαλγᾶν τοπατρδι. Ítemartem oftento, Plat.in Protag. 1

Καλλώπισμον» τὸν ornamentum, cultus. Herod,]. 7. cul.tus E e. Herodian.1. s. gro ρε ον

Καλλωπισμς, ὁ» idem Xen. Philoftr. ep. 58.

Καλλωπιοὺς»£, 0, culture in veftitu nimiün ftudio(üs. Yocrat. adDemon.

Καλλωπίς eu, n cultüs in veftitunimiüm ftudiofa. Plut. in pracept.connub. Item comp trix.

Καλλωπίισικὀς, ad comendum vel ornandum aptus; cultum fivecle-gantiam addens,

Deconp. A'ngMMyris 859,9, ἦν non comptus, nog ornatüs. Plutarch;«XU τὸ μὴ χεᾶν, δες. Item qui non gloriatur, nec jactatione effer-tur. Gregor.inepitaph. foror.

Έ γπηλλωπίζομορρ]αςςς tnihi ingloriorin. Plut.in Anton. Cπίσωδᾳ τοῖς οαἰσιχροῖ,

«Εἰγκολλόπισιιφν ut apud Thucyd. ἐγχφρλλώκισρου dcs, i. AE rOy, ὦἐνκαλλὼπιζόμεδθ-α.:

Καωσωπὸς, qui oculos dejicit& in ζετγᾶτη defigit; qui vultu ex meeroreeftdéjecto. In hippiatr.

Κατωπιέω, 9, oculos dejicio, vultum demitto. Ariftot, hift. an.1]. 8.

Κελωνώπης»& Dorité κελανώπαως, afpe&u niger, atricolor. ApudSoph. in Àjace κελωνώπας θυμὸς xp. tectum pectus, ideoque

ο Π 1124fubdolum: profunda cogitans: profundis cogitationibus velutinigricans.

Κοιλωπὺς, cavus afpectu. Eurip.

Κοιλῶπις; cava afpectu. Suid, ex Epigr.

Kuna» ἡ» cxrulea afpe&u, ceruleos feu" nigricantes oculos ha-bens. Hefiod. in Afp.

Κύκλωψ»«o ἐξοχίο, appellatus fuit'Polyphemus, unus ex Cyclo-pibus, Sicilie, δὲ pracipué montis Aetna, incolis, hominibusvafta& gigantea corporis mole: qui fic dicti fuerunt, quó3 ipfisΚυκλθτερὴς ὀφϑαλρίὸς ἕξις ovfxerro μετώπῳ, ut Hefiod. loquitur in"Theog

Κυκλώπειθ»» cyclopeus, cyclopicus: ad Cyclopem feu Cyclopes.

pertünens. Κυκλώπει» βίζῷ.., vita beata ὃς minimé laboriofa,qualem Cyclopum fuille teftatur Horn. Od.6& Strabo 1.11.:

Κυκλώπιον, τὸν'diminut.) q.d. parvusCyclops: adula&di feti blansdiendi forma profertur à Sileno, apud Eurip. in Cyclop.$ Sicdicitur etiam 1d quod ἀῑδίοατ in oculo ambiens pupillam: apudAriftot. deanim.14.:

Κυκλώπις, ιο», ἡ» cyclopea, cyclopica: ut κυκλωπίδες ἑσίαι, in Epigr.

Κοκλωπικὸς, ο) cyclopes referens,&illisfimilis aliqua in re.

Κζυκλῶπικ ὥς, cyclopicé, morecyclopum.^Ariftot. eth. το. c. ult.

Κμύωψ» hetba eft zzi; apud Theophr. hift, pl.lib. 7. c. το, Plir,Ἱ.21.ς, 17. quidam exp. canariam;& canis oculum;

Ιζωνώπης; ὃν qui caninis, 1. impüdentibus eftocülis, 1]. a.

Κιωώπις, 7 impudens, inverecunda, Il. 7,& Od.3.

'Λουκώπης, ὃς λόυκωπία albus afpeétu, qui intuentium oculis albusapparet. Hefych.

AeGzamis, alba afpeé&tu.: 3

Λιϑωπὴς,£O» lapideos oculoshabens.'Tryphiod.

Λιπαρὼψ ν pinguem faciem habens fcu delibutam. Apud Athen.menfa dicitur ληταρὼψ»1. pinguis.:εγαλωπὸξ, qui elt grandibus oculis. Appian.

| Μελανωπὸς» niger afpec&u, qui intu. ntium oculis niger Bpirec.

Μέτωπο»,$ τὸ; frons, q. d. pars faciet que eft poft οςήϊος. Odyff. 2,0j χϑόνω τύπτε μετώπῳ. Sic ὃς Iliad e, δὲ ψ. Metaphoricé proraetiam navis μέτωπον dicitur.[tem de muro, apud Herodot. Ufur-patur δὲ de acie militari, ficut ὃς frons Latinis: apud Thuc. Xen.δε ceteros hiítoricos..

Μετωπηθδὺν, adverb. adverfa fronte, feuadverfisfrontibus. quidamexp. adverfis roftris, Thuc. lib. 7.

Μετωπέας; o, cui frons eftlata, Poll.1. 2.

Μετώπιο», τὸ, idem quod μέτωπο», interftigium inter fupercilia, II. a;ὃς σ. Hippocr. 1n lib.de fuperfot;€ Sic& à nonnullis diciturgalbanum: tefte Diofc. lib. 3. c. o7. Item unguenti quoddamSenus in Aegypto fieri folitum galbano admifto, ut docet idem;1.1. c.72. Item oleum ex amaris nucibus confectum,«ui adhi-

'. bebaturgalbanum: apud eundem,

ἡΜετωπὶς, 0G». ἡ» fafcia quà devinciebatürfrons. Hefych..

Decómp. A'Vutstin OO» oppofitam frontem habens: Xen.[tem fua-rum navium frontes aliis oppofíitas habens: apud eundem.Hell.4.

Διριέτωπί.» bifrons.. Apud Appian. Δδρέτωπ φεεροὶ munitioanceps—.;::

Εὐρυμέτωπ(Θ»ν» latam frontem habens: boüm epith. apud Homer.hymn.in Merc. ὃς Hefiod.' in Theog. Dicitur ὃς dehomine, teftePoll.[tem deIove: apud Post.

Τ᾿ σοριέστοτ(θ, ράτου fronrem habens: de acie dictum. Χερ. Hell. 4.

Προρεεπωπίς, ὃς σγρομετωπίδιον, frontis pellis. Herodot. in Polymn.Sicdictur&id quo irontes equorum ornantur, interdum veràaliorum animalium: frontale. Athen.|. s. Xen. Ped. 7.

Ὑπερμετώπιον, exp. fro nale.

Μιλωψ» colore referens malum, malifaciem habens. Ὁ ἃ. 5.

Μονὼψ» feu ῥόνωψ» πο». Eurip.in Cyclop.

Μορμιθρωπὸς, terrificus, turbidus afpectu. Suid;:

Μορμορωπὰ pio» Ariftoph.in Ran. vocat. τὸ χοζηπληνίκοὶ κα) QueGsegis terribilia. ix ῥιεβιφορᾶς τῆς μθεροξς τῆς τὰ Ges Qu φοξέσης» ut tra-dit fchol. à:

Μυρλωπὸς, multioculus. Ατρὶ epitheton. Aefchyl.

Mio» om», ὁ 35 4( q. d. μύων ὦπα, leu ὅπας, clandens oculos, consnivens) nomen eft certi cujufdam vitiiinoculis: dicuntur enimμύωπες, qui ab órtu primo proxima quidem vident; remota νοτὸnon vident, tefte Ariftot. in probl. fe&.51.& Alex. Aphr.problz4.l. 3. Gell.lib. 4. c, 2; tal ἐς lufciofos Latine appellaritradit.€ Eftetiain μύωψ, infecti genus, quod bobus potifsimüm effe infeftumtraditur.Geópon.l.16,97: goyas τὰς βξς οἱ μύωπες κεντῶντες ποιξσιν»ἰσρδμ. Mctaphoricà etiam ufüurpatur, ficut& eftrum.€ Ponitur& pro calcariquo urgentur equi; apud Xen.—

Μυωπὸς, idem quod μύωψ» in primafi$nificat. Xen.

LI altas: 3 Jj""

Μνωσία η, vitium eorum qui ῥεύωπες dicuntur: Quod δὲ μνωσίασιςdicitur, aptid aut. definit. med. Στὸ τῇ μευωπιῶν» τετέφι,μούωπα foo,"μυωπέφειν,€ Aliud Μυοσία eft in O πή:

Μυοπάζω, fum lufciofus. Ariftot.loco anté citato, ovevlie) πσχεσινοὗ γηρῶντες τοῖς μυωποίδησιν,&c. Etgeneraliter, cecntio, oculosaperire non poffum, 2. epift Petricap; 1. Etproconniveo, apud

. Areop. Pro eodeminvehitur& μεναργιάέξων apud Suid.

Μυώσιζω, calcari urgeo. Xen. Μυροζειν τέ κα pater τὸν(error.

Μυωσιφεόχ, calcari, urgeri. apud εἰσπ οὗ.[tem οὐξσο agitari,

Ntcz5s qui juvenili facic eft, juvenis. Hefych.

Νυκτάλωψ, lufciofus: qui interdiu videt, fole occidente obícuriüis,

necu omnino nihil; vel, qui no&u inclins videt, interdiu minüs:: ὃς, fi