DISSERTATIO SECUNDA.

27

MSS. circa defundum ufurpandae. III. A-xoAx&iot tuv pjcovaxffiv, officiunt funeris

monachorum, p. ^44. IV. In facerdotem vitafuncium, p. 561. Quin & viri faeculares,mulieres & pueri vita fundi fua etiam ha-bent funeris officia.

ESnEPINOS TMNOS, five Hymnusve-fpertinm , fole jam occidente, cum luminainferrentur, in ecclefia cantari folitus. In-cipit, <p£ig iActpov dyictg Soh^g d&etva.TX TtctTpcg

ovpccriov, &c. Occurrit paffim in codicibusA 1 SS. librifque Graecorum ricualibus, necfemel typis impreffus. Conflit. Apofl. lib. 8.cap. 3 6 . habetur Trpocrtfuvrjtng eViAu^w^; &cap. fequenti Ev^apt ffia, Verum

utraque formula a noftra diverla. Sed lib. 7.cap. 49. occurrit trpocnvx^ i<r 7 rtpmg, eadempaene & verbis & fenfu. Antiquiffimumcerte hunc hymnum fuo tempore fuiffe lu-culenter teftatur Bafilius, feque illum S\dTr,v tx xoovx dpxMor^Ta, in teflimonium addu-cere, lib. de Spir. S. cap. 29. p. 3 f 9. Non1 'um nefcius Graecos plerolque, & recen-tiores paene omnes hymnum hunc Atheno-geni ad martyrium jam properanti, cujusibidem meminit Bafilius, tribuere. Qiiif-quis vero Bafilii locum ferio perpenderit,facile videbit, hymnum Athenogenis a no-ftro aperte diflingui. Ac proinde quae hacde re dicta funt Hift. Lit. vol. 1. p. 94. devulgari fententia intelUgenda funt. Bafi-lius quippe quis fuerit ffig i7ri\v%vix io%aca 1 -ffiag, hymni fcilicet vefpertini anclor, fe ne-1'cire diferte profitetur; de hymno veromatutino nihil habet. Interim hymnumquendam quo Spiritus S. divinitas confir-mabatur, fcripfilfe Athenogenein loco ci-tato exprefie tradit. In vetuflo quodamcodice MS., r pcvog tx Avxvtnx appellatur, quiain officio Lucernarii principem locum ha-bet. Vide quae diximus in verbo avxskov.Addam folummodo quod ante me nota-runt UfTerius & Fr. Ducaeus, gentiles olimtalem quandam formulam ufurpaife. Certetefle Varrone de Ling. Lat. lib. 4 p. 46.Graeci cum lumen adfertur, religiofe fole-bant dicere, <p£g dyaffiov. Quid mirum igiturli haberent Chriftiani quod gentilibus op-ponerent, fuum nempe t>ug ikafav, in lau-dem Domini noftri, qui dTrccoycca-wcc t vjg SobtgDei patris ab apoflolo dicitur.

E f A r r E a 1 o N. Codex in quo defcriptafunt Evangelia, non quidem continuata hi-ftoriae Evangelicae ferie, fed in certa rpj-(w .atcc, five 7 rtqtxa 7 rdg divifa, quae proprias le-diones conftituant, ad ufum fingulorumdierum & feftivitatum, modo unius, mo-

do alterius Evangeliflae, textu, quandoqueetiam plurimis in locis ut opus fuerit, in-terpofito, non ita tamen ut feriem Evan-gelicam prorfus interrumpant. Exceptisenim lolennitatibus, quae peculiare fibi po-fcunt Evangelium, in reliquis anni diebusita difpertiuntur, ut unius prius Evangeli-ftae textum in tmemata dividant, & diebusapplicent, donec finiat; poitmoduin alte-rius continuent, donec omnia ad exitumperduxerint, & diebus Dominicis, a fcri-ptore Evangelii nomen imponant. Dicuntenim H ttputvi Kvptatx.^ tx M&tcWou, rj iiorlpcLtx matSmov, & fic de aliis. Ubi codex E-vangelillaruin tetrabiblos fit, TiTpa.tva.yylAiovnuncupatur. Pluribus hsec perfequitur L.Allatius, Diffi 1. p. 34, &c. pluribus Meur-fius in voce tvayyl?,ia, pluribus du FrefniusGloffi Gr. coi. 441. (a) qui & varia Evange-lia memorat; nempe iuS-tva,, qua; diebus Do-minicis in matutinis leguntur; iu&tvu, dvagd-tripct, numero 11. certis diebus ac hebdo-madibus leda; crtcsud, quod in feftis fan-dorum, fecundum mentes aliquot, legan-tur ; denique pux.ua. iCayylMa, quae a mu-lieribus vice <pvAcutTr t atuv geilari folebant.Quod & fuo jam tempore factum effe te-ftatur fimul & reprehendit Iiidorus Pelu-fiota; lib. 2. epitt. 150. ad Epimachum, p.178. Diaconus qui Evangelium legit in Ia-era liturgia tvayyt At<r>?V vocatur, qui ante-quam lectionem fuam ad altare incipiat, utex liturgia Chryfoftomiana liquet, conver-fus ad facerdotem benedidionem ejus im-petrat his verbis, EvAoyritrov iicnroTa tov tvay-y&jmv tx dytx A7ro<roAx, x, tv&yyt AirS txSc, be-nedic , Domine, evangelijiam S. Apojloli E-vangeliju N. Editum eft' hoe SClov si kuovioaryyibaov (hunc enim habet titulum) pri-mum ab Emmanuele Glyzonio Venet. anno,ni fallor, 1 f 99. poftea cura Theophyladihieromonachi apud Johan. Pet. Pinelluni,ibid. 164;. (£) Praemittitur praefatio, five e-piltola dedicatoria ad fanctiffimum., doctil-fimumque Gabrielem Philadelphiae metro-politam, & ad Severum Monembafiae epi-fcopum, & D. Raphaelis patriarchae tswct>]-tjryw, data Julii 24. 1A14. Vitae 4. Evan-geliltarum ex Sophronio Hieronymi inter-prete, & Dorothei fynopfi, defumptae, cui-libet Evangeliltae, fuo loco praefixae funt.

ETArrEAISTAPION, libellus quafiappendicis vice Evangelio fubnexus. In eocontinentur Evangeliltarum continuatio,unde incipiant, & unde finiant, canones 3f.in quibus femper invenitur Dominicarumtotius anni Evangelium matutinum, & quistonus canitur lingulis ‘Dominicis, aliaque

{a) Conf. etiam Tentzetium in DifT de ritu ledtionum (aerarum. (Z>) Prodiit eciam Evangelioruin codex ejuf-mddi Venet. 1624. fol. quae editio exftat Romae in Bibi. Barberina, tefte Fabr. ad Allatii Diatrib. Bibi. Gr. voL <;.fubjunct. p. 2^.

Differt. II. fD 2

ad