I4
leinnim noob folá car-nis maceratione indu-£lit efl;con-tra mui(s.
1$Lega cau 4ce[sate lexcontrá no-wif.
16
Dif éfans,Tu quand"peccent yelnon peccet,yregia q-
2:8 Fernandi Valquij Controuerfiarum
lominus enodatur à praceptoieiunandi, quod quidem praeceptum, vt 1-pfe fignificat, ob folam carnis maccrationem indu&um fuit. Sed t ipfetripliciter errat; Primum dum exifümat ob folam carnis macerationeminductum effe iciunium,cüm etiam ob mentem in Deum eleuandam pre-ceptum cffe cóftet, vt excommunt Theologorum opinione refoluimus,de[aec.progi.in prafat.num.9 4. cum fea. ivadut /AMlpbon[us de: Castro de po-test legus panal.lba.cap.s.verficlex bumanayin tertio documento. Deindeerrátix:, dum in eo, qui carnes fatis maceratas haberet, caufam ieiunandiceffare autumauit,cum vt dixi,fuperfit altera cauftimentis 1n Deum ele-uindz:nec dubium fit quin quando lex nititur pluribus rat onibus, fi ea-rum vna fuperfitid tufhciat,lex fuftineatur,nec ipftas caufa ceffure inrel-ligiturquandoquidem extoto non ceffat./,/f non lex.ff.de ber.infl. S. affini-tuts LEnflitui.de nup. Andreas T iraguellus de cas[à ce[[ part.x.num. 159. Po-ftremó errauit dumT caufa etiam ex toto cetfinte;putauitlegem non ceffüre quoad illum arüculum& perfonam in qua celfibat: cius cótrariumverius efle iam oftendimus: quz omnia procedunt ficilius quoad legesprofanas quàm quoad diuinas.tubdit idem Dominicus Sotus,vbi fupra.[nhistautem(inquit)quz meri funt pofitiui iuris,difpenfatio fine caufa peccato non exculat, veruntamen difpenfatio tenet, tuimetfi Caietanus lococitito& in fua fümma in verbo, ditpenfatio, nequein his pacatas cenfeteorum conicientias, cum quibus fine caufa difpen(atur,& ratio eius eft,quód licet tollatur jus pofitiuum, füpereft nihilominus legis naturalis vis,quz eft,ne quis abfque caufa reipublicz fe oneribus fübducaz.hoc autemnondum equidem mecum conflitui quantum valeat. enimveró fi cxonc-ritiio mea, onerauio cflet aliorum, vt ciim quis priuilegium procurat,quo fe tributis foluendis abíque caufa fubtrahat,vnde aliorum vergit ag-grauatio,»eccatum eflet mortale, Inieiuniis autem non efttam plinumnifi vbi exemptus fcandalum daret: illo autem ceffante, forían culpa non.cífet peior quàm venialis, hec ille.
Quid dicendum?& fané funttres cafus,aut enim matéria fubie&amo-dici momenti eft,aut magni,aut dubitatur. Primo cafu fint tres conclu£io-nes:quod valetdiipeníatio etiam fine vlla caufa,& difpenfans non peccat,& ditpenfatus fimiliter expers peccati eft.Nam hac eftilla difpentandi&gratiam faciendi facultas, qu omni iure füblimioribus potcftatibus có-cetfa effe videtur in his modicis, argum. /1.ad fin. ff.de confl.princ.$. fed cjuod princip. nffitu.de inre natur Auntla l.[cio.ff.de minor. qua plené dixi-mit de faccerefol.lib.x..7. Alter cafus,quando res magni momenti eft, itaxt difpenfatio noceat,& tunc fine caufanon valeret, fiue fiat à Papa;fiueab alio principe feculari, vcl ecclefiafüco per fundamenta noftre princi^palis fententiz, quz habet omnem poteftatem ad vtilitatem non ad lz-fionem conceffam videri;ergo difpeníans peccareintelligetur,& fimiliteris,qui tali difpenfatione vteretur. VItimus cafus,cüm fumus in dubio, quiavix apparet vtrum lzefionem magnam eà difpenfatio induceret ,anfortémodicam, aut omnino nullam:& tunc ftandum| eft diípeníationi, quiacum nullius fenfus effe prafumatur,qui fenfum vincat principalem, Z. fix.Cod.de legib.cuenit vt in re dubia prefumatur iuftum aut tolerabile,quodà füblimioribus potcftatibus geftum fuerit,vel à Iegiflatoribus.Z.1.$.52iti6ibi, quia moderatam hane atateim prator vatgs estyvbi uot. Glo, Jf.4e pofi utat;
L.pro-