4900. Fernandi Vafquij Controuerfiarum
uis qui pro pramio.li. acc.1de im teviminis Lim bello.$.f quits fruam.ff.de capt.infpecieideó dixi, quia his etiam cafibus in genere videtur adeffe quo-dammodo volátas domini, quatenus quifque ciuium legibus reipublica:fue confentüm dediffe vidctur. /eg.prima ff. de leg.ibs, reipublice tponfio(hoc eft promiffio.)
In fecundo membro quando fa&us nó fuit locupletior, adhuc teneturfi damnum iniuria dedit, vt dixi,fi modó id damná fuit confiderabile,nómomentaneum,vt iam declaraui.Nec dubium cft ei titüm, qui damnumpaffus eft, non euá alteri faciendam efercftitutionem,& fort? id tantümconfiderabitur, quod principaliter agitur, vel id tantàm inípicictur quoddamnum datá potiffimüm& principaliter intuebatur,cuique primordia-liter nocebat,non illud quod veniret per quafdam cófequentias,prefertimmagnoperé remotas:arg./ ff quis neg, can[am.jj[i cer.pet.cum ibi plené mor.per laf.
Quibus fuppofitis, videndum eft in primis an ea mulicr adultera teneatur ad reftitutionem illius maioratus;aut illius hereditatis paterna qua extoto vel ex parte filius ille aduiterinus ademit,ijs fiuc fratribus fuis,fiue a-ljs, qui ad id quod ipfe capit à lege inuitaréturfi ipfe vel natus nunquamfuillet, vel fe ex adulterio natum apparuiffet. Deinde dato quód ea mulierad talem reflitutionem minimé tencatur, videndum eft,an faltem tenea-tur ex vi naturalis iufütiz huic malo obuiare, ne is maioratuseave hare-ditas ex toto vel ex parte ijs adimatur,quibus aliàs deferretur.
39 Quoad primümtcommunis,vt dixi fentétia Theologorum& Iuri/pe-z4duliera. ritorumin locis fupra allegatis cffe videtur, vt ad reftitutionem teneaturanr(titut eo cafu,quo ipfa fatis amplü patrimonium habebat, vnde 1d facere exple-rem reque poffet. vnde fi is maioratus,eave hatreditasqua: cx toto vcl ex parteXin f- per hanc occafionem adépta fuit,& huic filio adulterino: delata mille vaUsa ex bo- lebat,& totidé ea mulierin bonis habebat& praterea nihil, ca omnia re-ni patri. ftituere teneretur, etfi per hoc nuda maneret, quod perquàm duríi effet,putain P" ncc vllo iurc(iudice me)introdu&um aut preceptum eft, nó magis quamepibegre- fi contédas,quod dimnum,quod dedit filius à patre ex vi neceflariz rcfti-$"*^ tionis refarciendum fitco quód illum genuit, vel à matre,co quód illi
peperit.ficj.caufam illius damni dedit, quod admittere vani capttis effet,
49—&contraprzceptum diuiniiuris diQanus, Quód T filius nó portabit ini-Pane fw quitatem patris,nec pater iniquitatem filij vt babetur dz L1. C per totà ti-id^" tulum C.ne filius pro patre ci per totum titulum C. ne vxor pro marito Cj pertotum titulum C. ves intev alios. Gi inl. non debet f. de iuveiur. y Lfi quis in
fito.$ legzs vbi dixi.C.de inoffi. teffamen.eftáuc fimiliter cótra us naturale,
& pofinuü fuadentia poenas fuos duntaxat, non etiam aliostenerc autho-
res:vt dd.ll.meliuíque efle nocentem impunitum relinquere quàm inno-
centem damnare.l, abfentem, in prin. ff. de poenis. vnde Horatius fic ce-
cinit:ree a MitRegula peccatisgua penas irroget equas.
Non magis ergo ca mulier tenebitur ad talem refütutioné,etenim eamulier,quz adulterium commifit, fi iJlico paenituit, nó dubium eft, quininipíomet adulterio peccatum fuum& coeptum& finitum fuent, nechabuerit caufam fücceffiuà cótinuámveynec m eo quod peperit peccavit,
: nifi