Libritertij Cap.centefimumquintum.^ 895
Secundo caía cüm nihil habet przlatus tempore promotionis;pre-fumendum eft pro ecclefia.cap.r.deteftam.& hoc cafu poffit procede-1e tex.in d.cap.fint manifefti;poteft tamen ifto cafu hzres clerici pro-bare quod ex attificio vel aliunde intuitu perfone illa bona acquifierit,fibitamen incumbit onus probandi,cüm ecclefia habeat intentionemfundatam ex przfumptione iuris communis,& fic text.ille dicés,quodifta bona przíumuntur effe ecclefiz velintuitu eccleíiz acquifita, nonnon inducit przfumptionem inris& deiure, quod patet etiam perGlof.notab.in d.c.1.de pecul.clericorum.
Tertio cafu cum dubitatur an aliquid habuit tempore promotionis,& ifto cafu etiam poterit procedere text.ille.ifta eft diftin.Ioann.And.per quam aliqua ex predictis iuribus videntur reducta ad concordam,fateor tamen quod Abb.& alij Moderni non tenent indiftin& predi-&am diftin&tionem, licet fcribentesante Abb. communiter eam fe-quuntur;fcd diis ipfis nihil puto addendum, ideo remitto ad ea quzipfe notat in dictis locis.
Specialius tamen refpondédo ad pradi&ta contraria dico quod tex.in allegato ca-1.12.q.4. procedit, quando conftat quod przlatus tem-pore promotionis habuit patrimonium,&pofítea aliqua acquifiuit, T& d.dubitatur ex quibus bonis acquifiuit, quia promifcué vtebatur patri- ,,,, t,monio& rebus ecclefiz,at patrimonium erat fufficiens ad acquifitio- 54 uinem illorum bonorum,& etiam ecclefia erat fufficiens jn totum vel in quim ec-partem,& tunc fit diuifio inter ecclefiam& heredem clerici,fecüdum eeeqee-quantitatem patrimonij& rerum ecclefiz,& ifte eft proprius cafus il- 77. 97lius cap.r.quod plenius videas per Abb. in di&is locis,& ibi per Inno. prafumi-& Barb.& vide Glo.notabil.in c.2. de pec. cler. fecus in cafu dict, cap. tw.——fint manifefti;in quo non conftabat tempore promotionis aliquid ha-buiffe.
Nonob.etiam do&ri.Ioan.And.de qua fuprà, quia vel non eft veraper fupradi&a,vel debet intelligi& diftingui per ea qua dicta funt.
Non obftat etiam quod fuprà dixi de vxore, vt prefumatur acquifif-fe de bonis viri,(ic przlatus,cum T ecclefia dicatur eius vxor,quia aliud rAet in viro fpirituali, vt eft prelatus, vel re&or, aliud in viro carnali. ,; niRatio diuerfitatis, quia vir fpiritualis& fic praelatus, vel re&or cenfe-»ario aftur adminiftrator rerum ecclefiz,non autem dominus, fed ipfa eccle- fiilatur.fia. ca. ceterorum, de donat. fecus eftin viro carnali, quia ille eft do-minus rerum fuarum,& etiam rerum vxoris datarum in dotem. /.doceancillam.C.de vei vend. cum fimil.&(ic poteft dici quod vtrobique prc-fumitur pro eo qui eft dominus, nam in viro carnali przfumitur proeo,quia dominus eft,fed in viro fpirituali non prefumitur pro co,quianoneít dominus,;fed ecclefia.Secundó poteft dici quàd licetaffimile-tur matrimonium carnale fpirituali,non tamen femper eft bona zqui-paratio,& argumentatio de vna ad aliud, nam in multis differunt, vtperIoan.And.in c.tuz,de fponía.& per Gloff. in regula beneficium,dereg«ur.li.6. vndenon debet fumi fimilitudo fecundum rudem& fim-plicem figurá,fed à radice rationis,vt voluit Ioan. And.in d.c.x.de peculio clericornm,& exhoc colligitur tertia fol.fcilicet vt acquifita per v-xorem przfumantur effe mariti,vt euitetur fufpicio turpis quzftus,&
Li