3.

materia appellationum collocatos, ideoque juxta titulos& materias, fub

& in quibus habentur, intelligendos eſſe; ut remedium hoc appellatio fit.Sub titulisautem, in quibus fupplicationis materia tractatur, nihil de hacappellatione habetur, pista fub törulo Cod. de precib.Imp.off.&. c. Quando libe lliusPrincip: datus, litis conteſtationem facias,& c. Ui lite pendente, vel pofi provocatio-wem aus defininivam fententiam, null. liceat Imperatori ſupplicare,& c. Si contra ſusvel utilitatem publicam,drc. De diverfis reſcriptis& c. Sub præcitato quidcmtitulo Cod. de precih. Imper. offerend.& in auth. quæ ſupplicatio, 7c. traditur ma-tcria ſupplicatio nis, ſed nihil de noſtra materia. Supplicans non allegat ini-quitatem, quod fit etiam in noftra appellatione, cum diſtinctione tamen.Non enim judicis fcu Imperatoris, fed relatoris iniquitas deducitur.

1I. Appellatur hoc remedii genus appellatio, in sextibus preciaiis.. Atverba legum, in dubio, proprie funt intelligenda: cum legem certam atqueperſpicuam, non ambiguam aut obſcuram effe conveniat.

11L Contrariæ opinationis autores, definitione appellationis in et-rorem prolapſi funt. Ita enim in genere, appellationem definiunt: quódfità judice inferiore, ad fuperiorem, gradatim, à fententia vel gravaminefa&a provocatio, iniquitatis querelam continens.[Definitio appellationisin genere, erratica, Divifo.] Appellationem deinde ut genus, in appellatio-nem judicialem& extrajudicialem dividunt: jr dicialem à lententiis& in-terlocutionibus; extrajudicialem à decretis& extrajudicialibus a ctibus.interponi fcribunt.

Impoffibile autem eft, ut hzc definitio tanquam gencris definitio, juredefendatur. Speciei certe, non generi convenit.[Non efi precitaia defini-gio generis, fed ſpeciei certe.] Nam fi hzc definitio generis vera effet; Ap-

ellationes, quæ jure Canonico, per faltum, non gradatim,fiunt, ap pel-

ationes non eſſent.[ Probatio prima.]

Deinde etiam alii cafus funt, ubi per faltum appellatur. Gylman. ſymphor.zom. 3. verb. appellare quibus& d quibus perſonis C&*c.· verſ.& nota, quad aliquando.

ol.31.- ltem appellationes, que jure Saxon. à civitatibus ad civitates,&dcinde ad aulam vel palatium fiunt, appellationis definitione non conti-nerentur. Quare, appellatio in genere, juxta indubitata jurium princi-pia, ita definienda erit: quód fitad judicem competentem, à fententia velgravamine facta provocatio, iniquitatis querelam, etiam ex non de ductisautnon probatis, deducendam aut probandam, continens. Hera aefrnisioenevis, Definitio appellationis in genere.]

Hac cít vera idefinitio,[Diviffe vera:& cum definito convertitur:& inappellationem judiciariam atque extrajudicialem; illa autem rurfum, inregularem& irregularem dividitur. Specici regularis appcllationis, præci-tata definitio, quæ ut generis definitio traditur, re&iffime adhibetur,

De genere conftat, quód appellatio ſit provocatio. Per verba autemilla(Ad competentem judicem) includun ur appellatio nes juris Canonici juris Saxonici,& illa, quz à Sacra Cæſ. Ma jcſt. malè informata adeandem meliüs informandam, proponitur, Illa autem definitionis verba(Iniquitatis querelam continens) removent reclamationis, fupplica-tionis, reftitutionis& nullitatis remedia, Neque enim ant fupplicatio, autreclamatio aut reſtitutio fuper iniquitate fundantur. Deinde, aliud eſtnullitas, que ſententiam nullam atque invalidam; aliud iniquitas, quafententiam, à qua provocatur, validam cffc præſuppo nit.

Addun.