Adduntur in fine[Beneficium non dedu cla deducendi] verba,(ex non de-ductis aut non probatis deducendam& probandam,) per que ap-pellationis remedium, à remedio reviſorio, diftinguitur. Nam in revi-fione tantum illa, que in prioribus actis dedu&a& probata funt, atten-duntur.

IV. Dogma hoc receptiffimá Dd.fententià nititur. Qui omnes à Cz-fare male informato, ad meliüs informandum, appellari poffe, profiten.tur. Ap pellationem ergo hoc remedium perhibent: Etfi pauci inter illosad præcitatam erraticam opinionem collincarint. Ita enim fensére Cano-niftz, qui quatuor puncta hujus difputationis faciunt;& circa tertiumpunctum,(qui nofter cafus eft) à fententià videlicet per Cæſarem mal? in-formatum latà appellari poſſe, profitentur. Hzc eft Canoniftarum do.&rina, quam poſt Abbatem Philippus Francus pulehrè,& ampliüsatquemeliùs Decius refolvit, fcribens: Perufinos atque modernos Dd.illam fen-tentiam amplecti. Eandem fententiam Antonius Nicelſus, Petrus Pertica-nus, Cynus, Angelus, Alber. Ro zates, Speculator, Joannes Andreæ, Baldus,Jacobatius Cardinalis, Hieronymus Albanus Cardinalis, Martinus Lau-denſis,] oannes de Selva, Thom. Grammat. Gab. Roman. Apoftillator jurisSaxonici,CardinalisFlorentinus, Alber. Brunus, Additionator Decii, Hyp p.Marfilius, Franc. Ripa, Additionator Ludovici Romani,Lancellot.Conra-dus, Petr. Anton. de Petra, Robertus Lancellotus, Hubert. Zuchardinus, Bar-tholomæus Chaſſanæus, Arius Pinellus, Brun. à Sole, Thomas Michaelis,Georgius Obrechtus, Petrus Heigius, Rulandus, Matth. Stkep hani, Treutle-rus, Paurmeifterus, Adria nus Gylmannus, joannes Bodinus, Henr. Arniſ.Juſtus Spring. in luris ato; traclarib.& refpondendo de jure, Ludovicus Roma.nus, Socinus, Fridericus Scotus, Cardin. Pariſ. Carolus Ruinus, LudovicusGozadinus, Haym. Cravetta, Hyp p.Riminaldus,& Tiberius Decianus, am-plexi funt. Qua authoritates jam excufz habentur.

Eræjudicia hujus receptiſſimæ ſententiæ multa ad manum funt, Adfertenim Bodinus præjudicia duo valdé illuſtria, de republ. lib. i.. 10. ol. 163. inedit. Pariſc anni 158 6. quód à Rege Philippo Macedonc malé confulto adeundem meliùs conſultum, homo quidam Græcanicus,& à Francifco 2.Rege Gallorum, Ludovicus Burbonius codcm modo appellárit. Eodemgenere appellandi, ut multa alia,& cumprimis recentiſſimum quoddam& illuſtriſſimum exemplum omittamus, Duces Lunæburgici,& Dn. Wi-

andus, Epiſcopus Pabebergen(is,à Carolo V. malè informato, contra Al-a. Marchionem Brandeburgenſem, ufi funt, Et poftremum quidcmpræjudicium Anno 1557. typis excuſum etiamnum habetur.

I. A Regibus, Ele&oribus certis,aliisque Principibus privilegiatis non Objec. I.appellatur: A Regibus& Principibus quibusdam non appe llatur, ut multò minusCæſare appellationes locum babere debeant:] ut abſurdum ſit, a Sacra Cæſ. Ma-jeſt. ap pellationis remedio locum facere, Paris de Put: in tract. de ſyndicat. ſubrub. appe llario. cap. 4 verf. ſubj icio pulehram quæ ffionem. Æ ne as Sylvius de ortu&aurhorit. Imperii. c. 22. Gylman. ſymphor. toni. i. in pr. ſub rubr. Analyſis proceſſus ju-diciarii fl. J. Brun in tract. de ſeditia ſu. lib. I. c.. n. 9. Georg. Sch õnborn. polii. lib. 5.c. 3 4. verſ. hn pertinent.

Refp. Argumentum hoc à diſparatis, ab appellatione videlicet regulari, Refad noftram materiam procedere. De appellatione regulari quærere, numà Cæſare ad alium appelletur, Ctus ſtultum eſſe dicit, 4.1. in pr. ff. à quibus

Lll