funt, effe non jus Canonicum noviſſimum, ſed jus divinum, atque eó per-tinentes mores veteris Eccleſiæ, veterum Canonum, atque doctrinas pa-trum orthodoxorum,(Nn fecundiym Canones recentiores, fed fecundzm aliajura, cauſas maivimoniates ef]e decidendas] ex quo fonte ctiam jura civilia no-viffima, puta d. l. unic. S oportet. Cde rapiu virgin. L1.Lvidue.l.in conjunctione. C. denupt. profluxére. Et quia fuprernum hoc jus cum inde proma nantibus ju-ribus, reformatis Ecclefiis jam reſtitutum eſt; conftat, non curandos eſſeCanones recentiores, qui funt canones gxreres, regula fine regula, utiPetr. Martyr eos appellat. Deo& juri omnia cedere oportet: Cedant ergo& canones AxAvorts, cum fuis Pontificibus, Deo& juri Divino.:

IV. Matrimonia funt juris nature, quod cft immutabile, text. in princip. Object. 4.€ F fed naturalia. Inſtit. de jur. natur. gent, C& civil. Ergo regulis veterum Ca-nonum, atque juris civilis fubjicienda non funt,[Que juris naiuræ,& immustabilia fantregnlis juris civilis ſubeſſe non debent.]

Refpond. Etſi matrimonia aut conjun&io maris& fœminæ, in genere, Ref.quoad inſtinctum,& mutuum a ffectum, quo fexus fexum, marcs fcilicetfoeminas, naturali quàdam inclinatione,& u) comple ctuntur, juris na-turæ funt; hic tamen non de qualibet mariti& uxoris con jun ctione, ſed delegitimo matrimonio queri: quod I. inſtitutio ne, approbatione& limi-tibus illi circumdatis, juris divini eſſe conftat, Non his de inſiincfu naturaliſiempliciter, fed de legitimo matrimonio quavi, Matrimonium ef} juris divint.] Quor-fum& morcs Eccle ſiæ antiquiffimos, canones cum jure divino congruen-tes& patrum di&a referimus. 2. Eft& juris nature,(& naturalis: j juxtapræmiſſa Sed quelibet maris& fœminæ conjugatio, juxta jus illud natura,aut inſtinctum potiüs, non efficit matrimo nium. l.nuptids ffide RI. 3. Fer-tin et deinde, quoa d titus& honeſtas leges, ex jure divino profluẽtes, etiamad jus civile, quod integris jurium titulis conftat, Atque civilis:] Etſi ergois inftin&us,in genere, immutabilis ſit, in ſpecie tamen,& quoad ſingularesperſonas omnes, regulæ juris divini atque huma ni ſubeſt. Et Chriſtus pa-lam a ffirmat, conjugium pertinere ad præſens ſeculum: Adminiſtratio au-tem rerum hujus fcculi conftat politicis legibus, rect& probabili rationeconftitutis, Ita reformatæ Eccleſiæ docent. Conſulatur NU iriembergica con-feſſio, fub zit. de conſugio. c. 21. Ita Deus per Moyfen,tanquam politicum legis-latorem, non per Aaronem ſacerdotem, jura& leges de connubiis tra didit.Idem in Republica Roma na, ſub paganiſmo,& poftca fa tum; quo d legi-bus noſtris conítat: Sacerdotes autem juris dictione, legibus traden dis ne-ve(Tariá,carebant. Quare cùm jam olim Fontifices, poſt quàm illorum au-;:horitas erevit, omnia ad fuum molendinum(uti Dd. lo quuntur) traxerint;noftrà ætate, poſt repurgatam do ctrinam eœleſtem, juris Canoniciautho-titas, qua tenus canones a jure divino& veteribus canonibus diſcre pant, re-pudiata,& ad jus vetus, quo d jam antea viguerat, reditum cft. Quod con-fiftoriis Ele ctorum, Principum, Statuum reformatorum demonſtratur.

V. Nuptias non concubitus fed conſenſus, cõtrahentium videlicet, facit. Obſecf. 5.tan. fu ficiat dp can Beata Maris. 27. J. 2. l.nuptias. ff de RI. Ergo parentum autropinquorum conſenſu opus non eſt ad ſubſtantiam matrimonii. Nam. in d. l. nuptias. op ponit inter fe concubitum& conſenſum: Requiritergo tantüm confenfum eorum, de quorum concubitu quæritur.

Refpond. ſimpliciſſimè, textus juris non difponere, nifi de co, de quo Reſz-

principaliter, in iis, quæritur: cetera verò vel idonea præſupponere, vel inMmm 3