unius teftamento:(4) III. Uc plures illi, quibus relicta eſt, de-

functo eodem,(e) jure fuccedant.

(a) puta ca dem hereditas vel idem legatum; nec refert, quomodoheredes in eam conjunga ntur, five re, five verbis tantũm: Nam licẽt verbisconjuncti partes divifas à teſtatore habere videantur, tamen(unt confuſæ& incerta, ita ut una pars in altera infit parte, divifiod, illa teſtatoris inte l-le&u percipiatur, non oculis cernatur, cft enim pars juris& do minii, noncorporis, lij. I de ſuᷣip. ſery l ſi cui. de condit.& demonſir. atque ita non ineptedicitur, unam candem; rem eſſe, ad quam iſti vocati ſunt. l. Mævins. G. 2. ff.de leg. 2. vid. cheſ. præced. lit. e. Idem jus eſt inter eos, qui non ex partibus he-redſtariis, ſed ex certis rebus ſunt inſtituti: v. G6. Lucius mihi heres efto inrebus Italicis, Cajus in rebus Gallicanis, Talis namque inftitutio fic accipiin jure noftro folet, tanquam fi pariter& absque ulla rerum mentioneheredes inſtituti effent, que ad hoc tantüm valet, ut heredes cas ſibi resprælegati jure habeant.4ex fatfo.ff.de hered. inſi. Hereditas enim in re certadari no poteſt,& fi detur, detra&á rci mentione heres fucceditin folidum,fi folus fit heres l... ſi ex affe.ff.eod.quia pleniüs& benigniüs teftatoris vo-luntas eft excipienda, ut teſtamentum potius valeat, quàm pereat, l pen. fde bis, que in teſt del. Periret autem, ſi in co nó de omnibus bonis fuis difpo-ſuiſſet teſtator, per 7. de RI. S. hered: tas Inf]. de hered.infl. Cùm igiturlex fin-gat eum in univerfis bonis inftitutum e(Te, inſtitutus in ce certa merit uni-vcifa bona capict, Dn. ngebaum d.exercit. Iuſtinian. 8. qu æſt. Iz citans Borcbolt.degrad.p.157. ctiam tunc, qua ndo in re certa inftitutus plus accipere prohibe-tur, ſive inſtĩtutus in re certa cohere dẽ habucrit, isq; noluerit effe heres, autnon potuerit, five nullum cohercdem habuerit. l. nemo. z. de legat. J. i quis.112.6. pen. cod. Na vell. de nupt. 22. c. 44. in fin.(b) ut pluribus, alioquin fiponatur legatum pluribus effe fimpliciter, ita ut omnes unius perfonavice fungantur,& qua(íiin unum corpus redacti efTc videantur, quales funtii, qui nomine collc&tiyo vocati funt, jus inter illosaccrefcendi nen eft.4.7. G. 2. quod cujusque viniverf,nom.l.2.l. fi cognatis. 19. de reb. dub, l.. de fucceß.edit?,Sed difficilima oritur dubitatio exl. i.. denique. ff. Le uſ ſruct. accreſc cum quàita pugnat t. cn. Proculo. 20 ff de leg. 2. ut Interpretes de conciliatione feredeſperent; fa&i fpecies eſt. Teſtator cõmuni duorum fervo fundi uſum-fru&um legavit, alter ex Dominis repudiat legatum, quæritur, an alteriDomino pars ipfius accrefcat, tanquam conjunéto? Quod negatur in dl.e Proculo.fed affirmatur in d./.1.. denique. Verüm cum Roberto 7.fentent.24..dr Goveano de ſur accreſc. n. 27.& 28. differentiam puto ponendam eſſe interproprietatem, de qua loquitur dl.& Proculo.& uſumfructum, de quo lo-quitur d.l.i. Ratio differẽ tiæ illa eft, quia uſusfructus cft jus quoddam per-ſonale& plané coharens perſonæ, unde fi is relinquatur ſervo, etiam fervimorte extinguitur, l qui uſum fr. 5.. ff de uſufr tt l. e ſervo. ff-quib.mod.ufucfr.amit, Et hoë eſt, quod ait al.. tamen perfona ipſius, h. e. fervi, nonDominorum fpeétatur. Quare cùm in perfona ſervi, major fit conjun-ctio, h. e. ip ſius ſccum, quæ perſo na in ufufru&u conſideratur, quàm ſit induobus Bominis, quibus non eft relictum, quorum perſonę in proprietateconſiderantur, mirum non eſt, ſi in uſufructu contingat jus accreſcendi,ob illam fummam conjun&ionem, quz in proprietate tanta non exiſtit.(c) unde jus accreſcendi non recipitur in uno tantüm herede inſtituto,

Ooo 2