Buch 
Volumen VI[-VII] disputationum politico-historico-iuridicarum : in quo de protectionis sive advocatiae in et extra sanctissimum Romano-Germanicum Imperium moribus priscis & hodiernis recepto iure ...
JPEG-Download
 

113. Conz acia litem conteffari nolenti um, Germ der Dhngehorfam/ an fit daliium, quæritur? Quo d affirmamus,licet alii diſſentiant. É

na. Quoties per fubterfugia& cavillationes Rei ftat, quò minüslis con-teſtetur, quantum de jure Civili quoad effectus lis habetur pro conteftatá.

115. De jure Sax.cjusmodi tergiverfator pro contuma ce babetur,& con-demnatur in Ehehafft/ h. e. ut, niſi juftas caufas, quibus impeditus litem con-teſtari non potuit, alleget& probet, totã cauſsa cadat.=

116. Hinc Interpp. tradunt, Si uxor con queſta, nec dum litem conieſtataſit, heredem de moribus pudorem matrimonii lædentibus agere poffe, utnocens perfona ſuſtincat dotis.& donationis propter nuptias jacturam,

117. At verius eft, lnterpp. non nudam intelligere querclam,fed cum ef-fe&u,atque ita litis conteftationem exigere, aut litem in contumaciam proconteſtatã habendam.

133. Contumax quis non intelligitur, nifi contumacia fuerit accuſata:ubi q. An judex ex ifl io procedere poffit© Quod aliqui affirmant..

119. Hie dubitatur, An contumaces precise cogi dr compelli polſint ad litemconteſtandam? Sublatis dubitandi rationibus a ffirmamus.

120. Modi, quibus cogi poffunt, ſunt, captio pignorum, perſonæ dete ntio, panapecuniaria, miſſio in pof. ex primo decreto, bannum, preceptum judicis com-minati vn m, e» alii.:

121. Quicquid ſit ex difpofitione juris communis, litem proconteftatàin contumaciam acceptari non poſſe; tamen in Cam. contrarium obſerva-tur. quod am plectimur.

122. In judicio appellationis, quando non eft præſens utraque pars, ſedalter litigantium contumaciter abeſt, tunc etiam lite non conteſtatã pro-cedi poteſt ad definitivam.

123. Probatur litis contefZatio fcriptura, confeſſione,& a ctis judiciariis;non veró ex co, quo teftis dicit de replicis, duplicis, quadruplicis.

124. Q. Sipesam 100.& probem tanium 50. an(uper bis eriam li conteflata diecasur? Quodaffirmamus.

125. Affinis litis conteftationi eft libellus Principi oblatus: ubi Dd. quæ-runt, An libelli oblatio quem in mord conſtituat? N.

126. Primus litigantium actus cauſſæ merita concernens, vicem litisconteſtationis obtinet:& cosdem operatur effectus, quos vera litis con»teſtatio.::

127. Guaranda Saxonum comparatur litis conteſtationi, cui etiam fi»mile eft bellum,& Lufus Scachicus jure permiffus, licétSereniffimus An-gliæ Rex Jacobus I. filio diffuadeat. H«c de adjunctu, comparatis,& fimilibus

CAF. X.De contrariis,& exceptionibus litis conteſtationemimpedientibus.

118. Contraria vel omnino zolluni litis contcftatione, vel ſaltẽm impediunt,

129. Tollunt lex, reſcriprum Principis,& conſuetudo vel fJatutum, ut ad de fi-nitivam lite non conteftatá procedi queat.

130. Hanc conſuetudinem five ftatutum valere tradunt Dd. communi-ter. At ſtatutum in priori inftantiá litis conteſtatio nem tollens, non ſerva-tur in loco fecunda inſtantiæ.

331, Exeeptiones litis ingreſſum im pe dientes ita dictæ ab effe ctu, quód li-

2222 3