Buch 
Volumen VI[-VII] disputationum politico-historico-iuridicarum : in quo de protectionis sive advocatiae in et extra sanctissimum Romano-Germanicum Imperium moribus priscis & hodiernis recepto iure ...
JPEG-Download
 

P

Mo kRAÆATORIAHS.vantia(que optima Imperii lex eft, Socin. conſil. 149. n. 0.& 11. vel. 2. Nevi zan.co nſil. 6 6. n. z2. Rimina ld ſunior conſil. Sc. n. 4. vol.. Iacoh. Menoch con ſil. 156. n. 25, confil.2 65. a. 8 vol3. Craxvert. con ſil. 294. n. 10. ol 2.) quàm luculentiſſimẽ te-ſtatur, eam in Germania ubivis locorum practicari,& exerceri non ſolùmab Imperatore ip ſo, per ſequ entia notata, ſed& ſuo modo à Germaniæ Prin-cipibus, alis que Magiftratibus competentibus, Refoꝛmation guter Policey deAnno 1577. it. Von verdoꝛbenen Kaufftenthen, ibi⸗ Sich in andere Herꝛſchafft bege-ben/ vnd von den ſelben auffgenommen/ vergleitet/ geherberget/ vnd voꝛgeſchoben wer-den/ de quibis mox dicerum. ſed& apud exteras gentes, Italos Frincipes,& pre-cipue Rome, Venetiis, Mediolani,aliisque Ducum Curiis hzc moratoriadilatio e(t u ſitatiſſima, teſie Cujac.lib. 2. 0bſerv. 10. Marc. vdnton.Cuch in zract. demorai. prœſirips. n. Iq. Henſc her. d. iract. de privileg. a4.VI. Quod ad cauſam efficientem attinet, Moratoria Dilatio principali-ter non nifi à fummo Principe, qualis eft Imperator Romanico-Germa-nus, ſummum illud Chriftiani orbis caput, ſicuis vocatur in Aurea Bulla Caro-li I Hit. z.[qui totius mundi dominus, 46. ff. ad l. Rhod, de ja&,(quomodo veréillud[is intelligendum, videre lices apud Theodor, Reinkingk tra£l.de Regimin. Sec.er Eccef.queft.13. Kubach.decad.9.2ue[Lillufhr.g.2.) neminemque nifi Deum& enſem ſuperiorem recognofcit,uti olim Anno 1338.ab Ele ctoribus& Sta-tibus decretum, daß das heilige Römiſche Reich das hoch fle Haupt in der Welt/vnd keines Menſchen Lehen vn terwoꝛffen ſey. Amöc uu ey affinis wens Pn. Ioh. Wolf-fius apud Arumæum in ciſcurſ publ. vol:ę2 diſeurſ 30. 6. 4. lit. d. imo praeminen-tis apud omnes gentes pollet, unde Imperatorem cfTe corporalem mundiDeum, qui emineat fuper omnes tanquam ftella matutina in medio nebu- meridionalis, dix e Bald re fert Dn. D. Becht ſu pr. alleg. tract.. 149.] concedidebet, adeò que Reſervatis Principis meritó annumeranda, quod e vincitur exd. l Juoties.. ibi: reſcripto noflro, ſunctâ I. univerſa. 4. C. de precib.Imperas.offevend.l. fin. in pr. bir cim folito more à Maſeſtate noſira petitur. C. qui hon. ced. pop. Lin fi au-dem. a5.. ſiſcalibus 10 gf de quv.fifcr.. d. Refoꝛmation guter Policey de Anno 1548. 4.zit. Von verdoꝛbenen Kaufflenthen 9. Vnd nachdem fte zu zeiten bey den RoͤmiſchenKey ſeren vnd Königen Moratoria oder Quinquenell außbringen vnd ertangen/ c. Vndzu Franckfurt de Anno 1577. gebeſſert/ cod. tit.. final. ibi: So meynen wir hiemiternſtlich/ vnd wollen/ daß jhnen ſolche Morataria vnd Quinqu enell nicht mehꝛ gegebenwerden ſollen/ Wir/ Vnſere Nachthommen/ Römiſche Keyſer oder Konig/ 1c. ubĩ fibi& Regi Romanorum poteftatem hanc concedendi reſervat. Fancelot. insernpl.orna. judic. lib. cap. 1.$.4.verfrc, debitovibus dil ati ones indulget. Anton. Fab.lib. 1 Cod. Subaud. zit. 9. de fi ait. 17. Andr. Geil. lib. 2. o/ 46. n. 14. Peir. Denaiſ:in ur.Cameral. verh. Induciæ. Gilhauſ part. I. arh. ſaar. Civil. cap. I. G. I. n. 66. Paul. Matth.Wehner. pract. oh ſerv. verb. Anſiandtbrieff. Zohell. part. 2. differ jur. Civil.&, Saxon,different. 30. n. 4 Teſſaur. deci Pedemon. 186. n.. Chrifl HNenſt her. d. tract. de privi-leg. ſ 44. Chrifloph. Befold. lib. J. politic.. q. n. 15. x erſ quoi; de dilatoriæ 3. adeo utnulla& injufta dilatio fit, que datur a judicibus inferioribus. Franciſc. Viv.deaf Neapolitan. z8. n.. Quod quidam admittunt procedere, ſi dilatio con-ce datut ex gratia;fecus,fi concederetur ex ipfa juſtitia, quam dilationemdari& concedi poffe etiam per quegcumq; judicem, traduni Carol. de Graff.in tract. de except. cap. 32. n. 45."Alexand. Trentacinq.d. lib. 3.var.vefol, tit. de folut, re-ſol. 1. n.3.. 4. Nicol.de Pafferib.d.tv.de ſcript. prry. q. Princip. 5.. 2. lib. 3. Bernhard.Mu ſcatell. is prax. aur. ci vil. p. 4. gl. petendo. n. 14.VII. Quid verò, num Augufta,cui Princeps cadem privilegia, qua ipfea 3