6 Dr LrESITI MA.
XIX. Sic, quando mater concurrit cum fratribus teſtatõ defuncti, ele-ganter quęritur, an tunc matris legitima tertia fit tertie, an veró totius aflis?Hzc quoque quæſtio difficilis eft& dubia, nec antiquis juris Interpp. fatisde ca convenit, uti videre eſt apud Anten. Teſſaur. deciſ. z. ubi Butrigarium& Bartolum inter diffentientes inducit,quorum ille totius hereditatis, hictertiam tertiæ hereditatis partem cffe contendit; Butrigario(ut more ſuo,referente Teſſauro in d. deciſ. 27. Bartolo contradiceret) adſtipulatur Bald.cum Bartolo fenfit aſon conf. Si. lib 3 Ale xand. conſ. 14. lib. i. Ehilipp. Corn.conſ. 130. lib. J. quos refert& ſequitur Andr. Fa chin. conirov. lib. 4. c. 29. Haec quæ-ſtio, quia altz eft in daginis, eam que ad longum& accuratiffimé pertra cta-verit Ant. Teſſaur in d. deciſ 172. idcircó ulteriorem ejus deductionem con-fultó hic loci omitto,& ad d. Teſſauri decifionem provoco: Quanquam& hoc non omittam, legitimz portionem in hoc paffu confidcrari quo-que vcl conjun&im, reſpectu omnium,qui fuccedunt; vel divifim, uniusfc atque alterius fuccedentium reſpe ctu, utillo cafu portio totius, hocportio portionis fit; Quando igitur de matris cum fratribus defuncticoncurrentis legitima tractamus, cam fané, fi cũ fratribus fimul ſuccedat,tertiam tertiæ, li fola fit, tertiam totius hereditatis effe partem dicemus,atque fic cafu priori Bartoli, pofteriori vero Butrigarii& fequacium inNovell18.$. 1. fundatam falvari poſſe abfque dubio putàrim opinionem.Videri quoque hac de quaftione poteft Marih. Berlich.d.j0m.3.concl.12.n.46-.& féqg. ubicam laté exſcquitur.
X X. Legitimæ igitur quantitatem ex paucitate vel pluralitate libero-rum dimetiendam effe,ex ha&enus dictis audivimus: Quid yeró,(i libero-rum quidem numerus certus ſit, unus tamen velalter(ut fieri poicf?) ex here-dationc forta ſſis vel renunciatione, aut delicto, vel alio denique fact o, abinteſtato fucceffionis, quam qui non habet, nec legitim æ petenda jus(uisdiclum) haberc poteft,(e incapacem fecerit, an ne hic liberorum numero,ita, ut in computatione legitimæ ad eam augendam vel minuen dam par-tem facere poffit,accéfebitur? Hac fané quæ ſtio profunda eft,& omniumjudicio fübtiliffima, ejus tamen tra&ationcm eum in locum, ubi de perfo-nis, quibus legitima debeatur, op portu niùs rejicio; meliüs enim conſtabit,an mods recenfitz perſonæ partem faciant in legitima, ubi, an cis ca tri-buatur, expoſuero. Nunc ad originem, quà introducta cft noftra legitima,re ctã via tranſe o.
XXI. Et hane quidem, de qua ſæpe diximus, legitimę quantita tem, tõmquartæ antiquæ, quâm trientis& femiffis, à jure civili fucceffive introdu-cam, nemo eſt, qui dubitet: Qui verõ hac ſolã varia legitimæ mutationepelle ti, loli civili& po ſitivo juri ejus originem affcribunt, hi fane(loquorformalibus verbis Claud.de Battand.d fus iract. ari. l. n Tt. pag. 15. ut caelum terraemiſcent, ita toto ccelo labuntur, Hoc errore du&us fuit Dyn.in Linduitum.dereg jur. in C. n. 8.& ſey cr Ricard.de Malumbr.uti eum alle gat Zilert. in addit. adpract Papienſ in form. Iiell. pro legato rei pen gularis fol mihi 4«9. col.. lit. quosdein de fecuti funtalii, quos refert Marb. Berli he d 10m. 3. concluſ. 8. n. 17. quosapud eundem vide; Verüm hos omnes accurate& veré refutat claud. deBattand d artic.. num. 11.& fegg. ubi ad obje cta fingula ſolide& accuratezcípondet.
XXII. Sicuti nec illos fimpliciter probamus, qui juri mere naterali le-
gitima: